วายร้าย [MarkBam] 2 (ภาคต่อ)

ตอนที่ 10 : เด็กหาย? [100%]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 29,127
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 329 ครั้ง
    2 ก.ย. 60




เด็กหาย?



วันเข้าค่ายคณะวิศวกรรมศาสตร์



BAMBAM's Part


"ปกติดีแล้วใช่ป่ะมึง"  ยองแจที่เดินสะพายเป้ใบใหญ่บนหลังเอ่ยถามผมทันทีที่มันมาถึง




"อืมม ปกติดีทุกอย่าง เผลอๆ วิ่งเร็วกว่ามึงอีกไอ้แจ ฮ่าๆ"




"เหอๆๆ  อย่ามาปากดีไอ้เหี่ยว!"



"เหี่ยวพ่องดิ!!! พูดจาน่าเกลียดวะมึง = =!"  ผมสบถออกมาอย่าหัวเสีย คือรับไม่ได้ที่มันสรรหาศัพท์แปลกๆ แถมทุเรศทุรังมาเรียกผมอ่ะ T T!



"ฮ่าๆๆ ก็มึงเหี่ยวจริงๆ นี่!  ตั้งแต่ขาพิการ มึงก็แดรกข้าวน้อยกว่าปกติ แถมตอนนี้แก้มมึงตอบมากเลย รีบๆ บำรุงด่วนเลย กูไม่อยากได้เพื่อนเหี่ยวๆ"



"ไอ้อ้วนแจ!!! เลิกเรียกกูแบบนั้นซะที กูเกลียดอ่ะมึง T^T!"




"โอ๊ยยจุก!  มาเรียกกูอ้วน ห่าหนิ! แค่อวบระยะแรกเว้ย! ><"



"ถ้าเลิกเรียกกูแบบนั้นแล้วกูจะเลิกเรียกมึงว่าอ้วนเหมือนกัน ฮ่าๆๆ"



"เออๆๆๆ โอเคๆๆ กูไม่เรียกล่ะ แมร่ง!"



"ฮ่าๆๆๆๆ"



ชนะครับ!  ผมชนะ  บอกเลยว่า 'อ้วน' เป็นคำที่สะกิดต่อมความเครียดไอ้แจได้มากสุดอ่ะ ฮ่าๆๆ



"นี่กำลังหัวเราะสนุกอะไรกันอยู่ หื้มน้องแบม?  ยองแจ?"



จินนี่ที่เพิ่งหอบสัมภาระของตัวเองมาถึง ถามขึ้นเมื่อเห็นผมหัวเราะเสียงดัง



"ฮ่าๆๆ ไม่มีไรมากหรอกจินนี่ แบมแค่แกล้งไอ้แจเล่นอ่ะ โทษฐานที่มันมาแกล้งแบมก่อนอ่ะดิ "



"แล้วยองแจไปแกล้งไรน้องแบมล่ะ"  



"ก็มันบอกว่าแบบเหี่ยวอ่ะ! T^T"



"ห๊ะ!"



"มันบอกว่าแบมเหี่ยวอ่ะจินนี่!"




"ไอ้ขี้ฟ้อง!"  




"ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ"




"จินนี่! หัวเราะทำไมอ่ะ นี่แบมเครียดอยู่นะ><"



ผมช็อกมากครับที่จินยองหัวเราะผม คือปกติต้องเข้าข้างผมสิ ทำไมมาหัวเราะเยาะกันแบบนี้ได้ ฮืออออออออออออ งอน!



"อุ้ย!  ขอโทษๆๆๆ  จินยองขอโทษน่าาาา ><!!!!"




"หึ่ยยย! งอนอ่ะ!" 



ผมสะบัดหน้าหนีจินยองทันที คือเครียดมากครับที่มันหัวเราะผม ฮือออออออ




"สะบัดซะขนาดนั้น ดีนะที่คอไม่หลุด..."




พรึ่บ!



"พี่มาร์ค...."  ทั้งจินยองและยองแจที่เอ่ยชื่อบุคคลที่ผมเหม็นขี้หน้ามากที่สุด ซึ่งตอนนี้ผมยิ่งเหม็นหนักกว่าเดิม เหี้ยมากกก ปากมันนะครับ!




"เรื่องของกู พี่ไม่เสือกดิ..."  ผมมองหน้าไอ้พี่มาร์คอย่างท้าทาย





"หึ...เด็กเนรคุณ  คนอุตส่าห์พาไปตรวจ ยังพูดจาหยาบคายใส่อีก"




"เหอะ! นี่ทวงบุญคุณกันหรอเนี่ย...หึ แต่ได้ข่าวว่าพี่เองที่เสนอตัวพาผมไปอ่ะ!"




"น้องแบม/ไอ้เแบม!"




"หึ ถึงจะเสนอตัว  แต่มึงปฏิเสธก็ได้หนิ"




"ไอ้!.."



"ไอ้แบม!  พอได้แล้วน่า  นั้นพี่มาร์คนะ..."  ไอ้แจที่มันเคารพไอ้พี่มาร์คมากกว่าผม เอ่ยปรามผมทันทีที่ผมจะสบถด่าไอ้พี่มาร์คของมันออกไป  ก็มันน่าโมโหมั้ยล่ะวะ! แมร่ง!
หาเรื่องกูแต่เช้าเลย  วันนี้จะเข้าค่ายสนุกมั้ยเนี่ย!  อารมณ์บูดแต่เช้าเลย...>  <!!!!  




"อ้าวเห้ย! นี่คุยเรื่องซีเรียสไรกันแต่เช้าเนี่ย  หน้าตาไอ้แก้มย้วยทำไมมันบูดเป็นตูดอูฐแบบนั้นล่ะวะ"   พี่มิโนที่โผล่มาจากหลุมไหน? ไม่รู้ทักขึ้นเมื่อเห็นพวกผมยืนประจันหน้ากันกับไอ้พี่มาร์ค




"แค่แกล้งแหย่ลูกหมาเล่นๆ น่ะ..."




"ไอ้มาร์ค!!!"





"ไอ้แบม!/น้องแบม!"




"เห้ยๆๆๆ ใจเย็นน้องพี่  ไอ้มาร์คมันรักมึงดอกจึงหยอกเล่น "  พี่มิโนเห็นท่าไม่ดีเลยรีบห้ามทัพ




"รักเหี้ยไรพี่ แมร่งชอบหาเรื่องผมตลอดอ่ะ = =!"




"อูยยยย  ปากมึงนี้ไม่เข้ากับหน้าตาเลยนะแก้มย้วย ฮ่าๆๆ"




"ก็พี่มันปากหมาใส่ผมก่อนอ่ะ = =!"




"เหอๆ มึงรู้มะแก้มย้วย...."  




พี่มิโนพูดเสียงเรียบ ก่อนจะหยุดประโยคให้ผมและทุกคนได้ลุ้นกัน  จากนั้นพี่แกก็ค่อยๆ ขยับมากระซิบที่หูผม ตอนแรกผมก็ตกใจพี่แกนิดนึง แต่สิ่งที่ทำเอาน่าตกใจยิ่งกว่าก็คือ...





"ไอ้มาร์คมันเป็นแบบนี้ก็เพราะมึง...ปกติมันคุยกับคนอื่นไม่เกิน 2 ประโยคด้วยซ้ำ"




"มึง.."  ไอ้พี่มาร์คที่ดึงไหล่พี่มิโนออกห่างจากผม




"เห้ยๆ กูป่าวๆ  ไม่ได้ทำไรแก้มย้วยเลย  แค่บอกที่ลับของค่ายเฉยๆ เอง"




ผมอยากมอบถ้วย(กาไก่)ให้พี่มิโนจริงๆ สำหรับการแถเอาตัวรอดอย่างหน้าไม่อาย เหอๆๆๆ  




แต่ที่พี่มิโนพูดเมื่อกี้....มันจริงใช่มั้ย?




"กูไปล่ะ  ไปงีบรอบนรถนะ"  พูดแล้วก็จากไป  ทิ้งไว้แต่ประโยคที่ทำให้ผมต้องคิดหนัก! 




"เอออ...งั้นพวกผมขอตัวเอากระเป๋าไปเก็บหลังรถก่อนนะครับ"  ไอ้แจที่เปิดปากอีกครั้งหลังจากที่มันเงียบแดกไป




"เห้ยรอกูด้วยดิ..."




ผมที่กำลังจะเดินตามเพื่อนรักสองคนไป...แต่!  ก็มีมือหนาๆ ของใครบางคนดึงหูกระเป๋าที่ผมสะพายไว้บนหลังซะ แมร่ง! กูถึงกับถอยเซเลยทีเดียว...= =!!!




"เห้! จะดึงทำไมเนี่ย? "  ผมที่เอี่ยวหน้ามาถาม



"ขาหายแล้วหรอ?"




"ตาบอดรึไงล่ะ  เดินได้ขนาดนี้แล้ว"




"ตอบดีๆ ไม่ได้หรอไง"




"เนี่ยแหละดีสุดแล้วสำหรับพี่"




"ที่ถาม...ก็เพราะเป็นห่วง..."




"ห๊ะ!"




"ทำไมต้องหน้าเหวอขนาดนั้น"  ไม่พูดป่าว ไอ้พี่มาร์คมันยังเอานิ้วมาดีดหน้าผากผมเล่นอีก เห้ย! 




"พูดเฉยๆ ก็ได้ = =!!!"  





"กูดีดเบาๆ เองเถอะ"




"ก็รู้....แต่...จะดีดทำไมล่ะ?"





"หึ...ก็อยากดีด"




"เอ๊า!  นี่พี่อย่ามากวนตีนดิ "




"กูไม่ได้กวนตีน  กูพูดจริง "




"นี่พี่มาร์ค!  พี่รู้มั้ยว่าระยะหลังมานี้ พี่โคตรแปลก"



ผมกอดอกจ้องหน้าอีกคน  คือพักหลังๆ มานี้ไอ้พี่มาร์คมันชอบพูดจาแปลกๆ กับผมอ่ะ เหมือนจะทำดีด้วย  แต่บางทีก็ปากร้ายใส่  แมร่ง! อะไรของมัน?




"กูแปลกยังไง หื้ม!"




ดูมันดิครับ  มันล้อเลียนท่าทางผม  มันกอดอกเหมือนผมก่อนจะถามว่าตัวมันแปลกยังไง เหอๆ  แล้วนั่นอะไรอีก!  มายิ้มให้อีก  คือ?




"ก็ชอบพูดจาแปลกใส่กู แถมยังมาทำดีด้วยอีก ปกติไม่ใช่แบบนี้นี่หว่า"




"หึ...แล้วปกติกูเป็นแบบไหน?"




"ก็...ปกติก็ชอบตบหัว  เล่นหัว  ดึงคอเสื้อ แล้วพูดจากวนตีนใส่"




"งั้นหรอ?"



"อือ"



".........."



"เงียบทำไม"



"............."




ผมมองการกระทำของอีกคน ที่ตอนแรกยังโต้ตอบกับผมอยู่เลย แถมตอนนี้สายตามันยังมองเยื้องไปทางข้างหลังผมอีก



ผมรีบหันไปดูตามจุดสายตาของไอ้พี่มาร์ค ก่อนจะกระจ่างชัดกับพฤติกรรมของอีกคนทันที...





พี่ฮันบิน...





พี่ฮันบินกำลังเดินมาทางนี้ครับ  แถมยังฉีกยิ้มมาแต่ไกลเชียว มิน่า...ไอ้พี่มาร์คมันถึงทำหน้านิ่ง ดูรวมๆ แล้วแมร่งน่ากลัววะครับ = =!




"ตัวเล็ก..."




"หวัดดีครับพี่ฮันบิน มาทำไรแต่เช้าที่คณะผมเนี่ย"




"มาส่งตัวเล็กไงครับ นี่พี่นึกว่าจะมาไม่ทันซะแล้ว"




"มาส่ง...ผมหรอครับ?"




"ใช่ครับ ทำไมต้องทำหน้างงด้วยเนี่ย ฮ่าๆๆๆ  แต่น่ารักดีน่าา"




"เอออ...ฮ่าๆๆๆๆๆ^^!!!"




"ไปขึ้นรถ!"



เสียงเรียบๆ เอ่ยขึ้นจากทางด้านหลังผม  




"อะไรวะ  เหลืออีกตั้งครึ่งชม. ไม่ใช่หรอไง"  พี่ฮันบิน




"กูบอกให้ไปขึ้นรถ แบมแบม!"




"อะ เออๆ  กะกูก็กำลังจะไปนี่ไง  ทำไมต้องเสียงดุขนาดนั้นวะ"




แมร่ง! ไอ้พี่มาร์คโคตรน่ากลัวครับ  โหมดนี้มันน่ากลัวสุดๆ บอกเลย ><!!!!




"พี่ฮันบินครับ ผมไปก่อนนะครับ"




"เข้าค่ายให้สนุกนะครับ"




"ครับ...^^!!!"




ฟิ้ววววววววววววววววววววววววว.......




ผมใส่เกียร์หมาทันทีที่ร่ำลาพี่ฮันบินเรียบร้อย ไม่วิ่งไม่ได้ครับ พ่ออยู่ข้างหลัง แมร่ง! น่ากลัวกว่าป๊าผมอีก >,<!







"วิ่งหนีอะไรมาน่ะน้องแบม"  จินยองถามทันทีที่เห็นผมวิ่งหน้าตั้งขึ้นมาบนรถ




"ก็ไอ้พี่มาร์คอ่ะดิ โคตรน่ากลัว"




"มึงกลัวพี่เขาด้วยหรอ?"





"ใคร?  ใครกลัว?  กูไม่ได้กลัวเว้ย "




"เหอะ มึงไงไอ้หมาแบม"



"พูดดีๆ นะเว้ย ไอ้ช้างแจ"



"ไอ้แบม! อย่าเล่นของสูง"



"ฮ่าๆๆ รับไม่ได้อ่ะดิ ฮ่าๆๆๆ ไอ้ช้าง"



"ไอ้หมาแบม!"



ยองแจมันเริ่มโมโหผมแล้วครับ ฮ่าๆๆๆ




"เห้ยๆๆๆ อย่าเข้ามานะเว้ย กูมีพระ ฮ่าๆๆ"  ผมแกล้งพูดเมื่อเห็นว่ายองแจมันกำลังจะลุกจากเบาะนั่งมาทางผม




"แน่จริงก็อย่าถอยหนีกูดิวะ ไอ้ลูกหมา"




"อ้าวๆๆ  เห้ยๆ"




 ปึ่กกก!



"โอ๊ยย! ><"





"พี่มาร์ค!"  จินยอง




"ซุ่มซ่าม..."



เสียงเรียบๆ เอ่ยขึ้น พร้อมกับมองหน้าผม




"แล้วเดินมาเงียบๆ แบบนี้ใครจะรู้วะ ><" 



ผมบ่นใส่อีกคนพร้อมกุมหน้าผากตัวเองที่เพิ่งจะหมุนตัวหนีไอ้แจ แล้วเสือกไปชนเข้ากับไอ้พี่มาร์ค  ไม่รู้หรอกนะ ว่าเมื่อกี้ผมโดนอะไรมัน  แต่เหมือนมันคล้ายๆ สันกระดูกอะไรสักอย่าง....เดี๋ยวนะๆ   ช่วงหัวผมก็อยู่แถวๆ ปลายจมูกมันพอดี...เห้ยยย!!!!





อย่าบอกนะว่า......




หน้าผากผมไปชนเข้ากับ.....จมูกไอ้พี่มาร์ค.....><!





[40%]






"อะไร...มองหน้าทำไม?"  ไอ้พี่มาร์คมันถาม ก่อนจะยกยิ้มบางๆ มาให้ เห้ยย! ยิ้มแบบนี้หมายความว่าไงวะ >///<




".............."




"น้องแบมเป็นไรรึป่าว ทำไมหน้าแดงๆ  ไม่สบายหรอ หื้ม?"  จินยองที่เป็นห่วงผมไม่น้อยเอ่ยถามเมื่อเห็นผมนิ่งไป ก่อนจะเดินมาโอบไหล่ผมไว้




"ปะป่าว  แบมสบายดี..."




"จริงนะ"  




"อืออ จริงๆ"




"อ้าวเด็กๆ นั่งกันให้เรียบร้อย อีก 15 นาที รถจะออกแล้ว" พี่เจบีที่เพิ่งเดินขึ้นรถมาพร้อมกับพวกพี่แจ็คสันและพี่ยูคยอมพูดขึ้น 




"มานั่งได้แล้วจินยอง ไอ้แบม"





"อืมม"  จินยอง





"เห้ย แล้วกูนั่งไหนอ่ะ?"




ผมถามขึ้นเมื่อเห็นว่าที่นั่งข้างไอ้แจเป็นจินนี่  ที่ว่างที่อื่นก็มีคนนั่งกันเกือบหมดแล้ว เป็นเพราะผมเองแหละที่มาช้า  ก็เพราะไอ้พี่มาร์คนั่นดิ แมร่ง!



"ข้างพี่มาร์คยังว่างมึง ไปดิ"  ยองแจพูดเสียงเบาก่อนจะรีบเบือนหน้าหนีไปนอกหน้าต่าง




"แฮๆๆ ^^!!!"  จินยอง




นี่ก็อีกคนมาแฮๆ ใส่   ดูพวกมันสองคนสิครับแมร่งทิ้งกันชัดๆ จะให้ผมไปนั่งกับไอ้พี่มาร์คเนี่ยนะ บ้าไปแล้ว เมื่อกี้เพิ่งเปิดศึกกับพี่มันมาหมาดๆ แล้วนี่อะไรจะให้ไปนั่งด้วยกันกับพี่มันเนี่ยนะ! โหยย ได้นองเลือดกันตลอดทางอ่ะ! 





"นี่...พวกมึง  ใจคอจะให้กูไปจริงๆ หรอ???"  ผมเอ่ยถามอยากเห็นใจ  





"อือ!!! มึงอ่ะสนิทกับพี่เขาสุด  เน๊าะจินยองๆ ^^!!!"




"ใช่ๆๆ น้องแบมสนิทกับพี่มาร์คมากกว่าเราสองคน  ไปนั่งกับพี่เขาคงจะดีกว่าให้เราไปเน๊าะยองแจ ^^!!!"




"ใช่ๆๆๆ"




"ใจร้าย!!!  พวกมึงใจร้าย!!!  เหอะ! กูงอน!!!!!!!"




"น้องแบม....Y Y" จินยอง




"ขอโทษเพื่อน.....T  T" ยองแจ





ผมงอนพวกมันสองคนจริงๆ ครับ ไม่สนแล้ว  ไอ้พวกเพื่อนใจร้าย รู้ทั้งรู้ว่าผมกับไอ้พี่มาร์คไม่ชอบขี้หน้ากัน ยังจะให้มานั่งด้วยกันอีก  ผมงอนจริงๆ นะ!!!






พรึ่บบบ!!!!




ผมนั่งลงที่ว่างข้างๆ คนที่ไม่ชอบขี้หน้า  ไม่ขออนุญาตก่อนด้วยครับ  ก็มันเหลือที่นี่ที่เดียวอ่ะ!!!!!  คือไม่มีใครกล้ามานั่งกับพี่มันเลยหรอไง?   เหอะ!  ก็อย่างว่า หน้าพี่มันโหดหนิ เด็กปีอื่นๆ คงจะกล้าอยู่หรอก  ก็มีแต่กูนี่แหละที่กล้า!!!




"ใครให้นั่ง?"




"..............."




"นี่!  กูถามน่ะได้ยินมั้ย"  เมื่อเห็นว่าผมไม่ตอบ  พี่มันเลยหันทั้งหน้าและตัวมาทางผมซะ คือพี่มาร์คมันนั่งชิดขอบหน้าต่างอ่ะ




"ก็มันเหลือที่ตรงนี้ที่เดียว"  ผมบอกก่อนจะหันหน้ากับมา




"ขอก่อนไม่เป็นรึไง"




"ขอทำไม?  ไม่ใช่ที่พี่สักหน่อย"




"แต่กูนั่งก่อน  และกูก็มีสิทธิก่อน  มึงควรจะถามก่อนว่ามีใครนั่งรึป่าว  ไม่ใช่อยากนั่งก็นั่งตามใจตัวเองแบบนี้"




"............."



ผมทำเพียงหันกลับไปมองหน้าอีกคน  คือพี่มันพูดประโยคที่ยาวๆ กับผมได้ไง ปกติก็ไม่ยาวขนาดนี้  แถมสั่งสอนกูยังกะพ่ออีก ><





"ที่กูบอกก็เพราะกลัวมึงจะไปนั่งทับที่คนอื่นไง..."  




"เออ...แล้วตอนนี้กูนั่งทับที่ใครอยู่รึป่าว?"   ผมเอ่ยถามเสียงเบา เมื่อเห็นว่าไอ้พี่มาร์คมันพูดด้วยน้ำเสียงที่อ่อนลง และดูเป็นห่วงผมยังไงไม่รู้ 




"ที่ข้างกู ไม่เคยมีใครกล้านั่ง...ถึงจะกล้า แต่กูก็ไม่เคยให้ใครได้นั่ง..."   อีกคนพูดด้วยน้ำเสียงจริงจัง จนผมแอบกลัว  มิน่าไอ้แจกับจินนี่ถึงเฉดหัวกูมานั่ง T T!




"อะเออ...งั้นแสดงว่ากูนั่งตรงนี้ไม่ดะ."




"ได้! กูให้มึงนั่ง"




ห๊ะ!!!!   ให้นั่ง...



 แล้วทำไมทีแรกมันถึงทำเหมือนจะไม่ให้ผมนั่งด้วยวะ =///=




"............"



"ที่ข้างกู มึงอยากจะนั่งตอนไหนก็ได้..."





".............."






"เงียบทำไม...."




"ก็พี่แปลกอ่ะ..."  ผมมองหน้าไอ้พี่มาร์คอย่างไม่เชื่อ  ทำไมพี่มันพูดอะไรแบบนี้กับผมด้วยวะ  





"หึ...เรื่องอื่นนี้มึงฉลาดจริงๆ"  ไอ้พี่มาร์คมันพูดพร้อมกับเอานิ้วมาเคาะหน้าผากผม




"นี่! จะชมกูว่าฉลาดหรือด่าว่าโง่กันแน่!"




"ทั้งสองอย่าง..."




"นี่!!!!"




"อะไร?  แล้วจะขึ้นเสียงใส่กูทำไมเนี่ย"




"แล้วตัวเองฉลาดนักหรอไงวะ มาว่าคนอื่นโง่เนี่ย!"




ที่ผมขึ้นเสียงใสพี่มันก็เพราะว่า มันว่าผมโง่อ่ะ!! 





"หึ...ถ้าฉลาดจริง...มึงก็ต้องรู้ว่าสิ่งที่กูพูดไป...หมายถึงอะไร..."





"....................."




เงียบแดกครับ  บางที...ผมอาจจะโง่อย่างที่พี่มันพูดมาก็ได้ครับ  บอกเลยว่าสิ่งที่ไอ้พี่มาร์คมันพูดมา  ผมไม่เข้าใจความหมายของมันเลยอ่ะ T^T  แต่! ผมไม่ยอมเป็นคนโง่หรอกนะ!!




"หึ...."




กูล่ะเกลียดมันจริงๆ เลย! T T โดนหัวเราะเยาะจนได้...







1 ชม. ต่อมา...




"งื้อออออออ ><"




".............."




"ถึงล่ะหรอ?"




"ยัง...แค่แวะพัก"





"ไมไม่ปลุกอ่ะ..."




"ก็เห็นมึงหลับอยู่ ไม่อยากกวน"




".............."




"นี่...จะไม่เช็ดคราบน้ำลายที่เสื้อกูหน่อยหรอ?"





"O  O!"




หะ เหี้ยยย!  กูปล่อยไก่ตัวเบอเริ่มเลย  เหี้ยมากกกกไอ้แบมเอ้ย!!!





"ขี้เซาจริงๆ นะมึง..."  ไอ้พี่มาร์คบอกก่อนจะผลักหัวผมเบาๆ




"ดะ เดี๋ยวววเอาไปซักให้... =  =!!!"





"อะไร?"




"เสื้อไง  น้ำลายกูเป็นดวงๆ ขนาดนั้น T^T"





"หึ...."




"ถอดมาให้กูตอนนี้เลย T^T"  




คือผมอายมากครับ ไม่รู้นอนอิท่าไหน น้ำลายไหลเป็นดวงๆ เต็มเสื้อตัวนอกไอ้พี่มาร์คเลย...แต่จำได้ตอนมีสติอยู่ ผมว่าผมนอนเอาหัวชนอีกฝั่งหนึ่งนะ ไม่ได้เอาหัวไปซบไหล่พี่มันซะหน่อย Y Y!!!




"หึ..."




"ถอดๆๆ ><"





ไอ้พี่มาร์คมองหน้าผมอย่างขำๆ ก่อนพี่มันจะถอดเสื้อลายสก๊อตสีแดงออกมาให้ผม ต้องเอากับมันตอนนี้แหละครับ เผื่อคนอื่นเห็นเข้าแล้วจะสาวมาถึงคนทำอีกอ่ะ ฮือออออ ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องที่ดีสำหรับกันต์พิมุกหรอกนะ ><!




"จะคืนวันไหน?"  ไอ้พี่มาร์คถามหน้าตาย





"เออ...ขอเป็นกลับจากค่ายได้ป่ะ  เดี๋ยวจะซักที่บ้านให้ = =!" ผมบอกเสียงค่อย




"หึ  งั้นก็ซักดีๆ ล่ะ นั่นตัวโปรดกู..."




"อะอืออ..."




ผมตอบแบบไม่มั่นใจนัก...เพราะไอ้พี่มาร์คมันดูจะห่วงเสื้อตัวนี้มากๆ  แล้วประเด็นคือ? ผมนอนน้ำลายยืดใส่เสื้อพี่มันซะขนาดนั้น ฮืออ! ดีแค่ไหนแล้วที่มันยังให้โอกาสผมกลับไปซักอ่ะ T^T!!!





MARK' s Part



ผมเหลือบมองหน้าหวานๆ ของอีกคน  ตอนนี้จากหน้าหวานกลายเป็นหน้าเหวอแล้วครับ ฮ่าๆๆๆ แบมแบมคงจะตกใจที่เห็นน้ำลายตัวเองอยู่บนเสื้อผม  ถ้าเป็นคนอื่นน่ะผมคงโบกกบาลมันไปแล้วล่ะ...





"เมื่อไหร่จะถึงเนี่ย...."  เสียงเล็กข้างผมเอ่ยบ่นอุบอิบคนเดียวเบาๆ ก่อนเจ้าตัวเล็กจะกวาดตามองไปรอบๆ จนทั่วรถ   ตอนนี้ทุกคนกำลังหลับได้ที่  จะมีก็แต่ผมและไอ้นุ่มนิ่มเท่านั้นแหละครับที่ไม่ได้หลับ





"อีก 70 กิโล..."




"................"





"หิวมั้ย?"




"ไม่อ่ะ...."






จ๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกกก.....=  =!!!!





"หึ....."




ผมอดที่จะขำไม่ได้   ปากก็บอกว่าไม่หิว แต่ท้องดันไม่รักดี  ร้องออกมาเพราะความหิวจนได้...เด็กหนอเด็ก...





"=    =!!!!!"




"อ่ะ..."   ผมที่หยิบห่อแซนวิชสลัดออกมาจากเป้  ก่อนจะยื่นให้เด็กหิวโหยข้างๆ  แบมแบมมองผมตาปริบ  ก่อนจะเคลื่อนสายตามาจ้องที่แซนวิชในมือผม




"................"





"เอาไปสิ..."





"ให้?"  ไอ้ตัวเล็กเงยหน้ามาถามอย่างไม่เชื่อ





"อือ...ก็เด็กแถวนี้ท้องร้อง  สงสาร..."





"เหอะ!  ไม่กิน!  ไม่หิว!  แล้วก็ไม่ต้องมาสงสาร!"  




นั่นไง!  ผมกะไว้แล้วเชียว คนอย่างแบมแบม ไม่ยอมให้ใครมาสงสารตัวเองแน่ๆ  แต่คือจริงๆ ผมก็ไม่ได้อะไรนะครับ ผมอยากให้จริงๆ  แต่ปากผมดันไม่รักดีไง เลยพูดอะไรไปแบบนั้น...





"เอาไปเถอะน่า! หิวจนท้องร้องแบบนั้น เดี๋ยวก็เป็นลมไปหรอก!"  ผมยัดแซนวิชใส่มือเล็ก ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางหน้าต่าง  




"ก็บอกว่าไม่ไง! เอาคืนไป ไม่หิว!"  เด็กปากแข็งบอกเสียงดัง ก่อนจะยัดแซนวิชคืนมาให้ผม  เด็กอะไรดื้อชะมัด!





"ไม่หิว?  แต่ท้องมึงหิว  ยังไงมึงก็ต้องกิน!"  ผมบอกเสียงดุ  พร้อมยัดเจ้าแซนวิชกลับคืนไป  





"เอ๊ะ! ก็บอกว่าไม่.."





"จะกินดีๆ หรือจะให้กูป้อน?"  ผมเอ่ยตัดบททันทีที่อีกคนกำลังจะปฏิเสธ





"ก็บอกว่าไม่.."





"งั้นกูป้อน"  ผมที่ไม่ได้ฟังอีกคนโวยวาย พูดตัดบทขึ้น ก่อนจะแกะห่อแซนวิชออก แล้วเอาไปจ่อที่ปากบวมๆ ที่กำลังเถียงผมอยู่





"นี่!"




"กิน!"





"เอ๊ะ!"





"กูบอกว่ากินซะ!"




"ก็กูมะ.."





"อย่าดื้อ!!!"  





".............."




แบมแบมเงียบไปทันทีที่ผมบอกแบบนั้น  คือเมื่อกี้ผมเผลอพูดเสียงดังและใช้อารมณ์ไปน่ะครับ  ถ้าคนอื่นพูดก็คงไม่น่ากลัวอะไร...





"กินสิ...ท้องมึงหิวนะ...."   





"................"




"แบมแบม...."





"ดะเดี๋ยวกินเอง...."   แบมแบมบอกก่อนจะค่อยๆ แย่งแซนวิชจากมือผมไปกิน  ผมเหลือบมองเด็กแก้มตุ่ยที่บอกว่าไม่หิว แต่กับเคี้ยวแซนวิชซะแก้มอูมๆ นั้นพองอย่างกับหนูแฮมเตอร์ แบบนี้หรอที่บอกว่าไม่หิว?





"ไหนบอกว่าไม่หิว?"  




แบมแบมเมื่อเห็นว่าถูกผมแขวะ ก็รีบถลึงตาใส่ทันที  แก้มอูมๆ ที่กำลังเคี้ยวอยู่นั้นเห็นแล้วมันน่าจับบีบซะให้เข็ด





"............."





"หึ...."





"แล้ว...พี่...ไม่หิวหรอวะ?"  




ไม่น่าเชื่อว่าคำถามนี้จะหลุดมาจากปากของแบมแบม  




"หิว"




".............."





"แต่มันมีห่อเดียว"





"..............."





"มึงกินเถอะ...."





"แล้วเอามาให้กูทำไมเนี่ย!  อ่ะ"




แบมแบมดูหัวเสียไม่น้อยที่ผมบอกแบบนั้น  เจ้าตัวเล็กที่พูดพร้อมยื่นแซนวิชที่เหลือแถมเจ้าตัวยังกัดไปแล้วครึ่งนึงมาให้ผม  เอาจริงๆ นะ  ผมไม่ได้หิวอย่างที่บอกหรอก...ก็แค่อยากแกล้งเด็กเล่นก้เท่านั้น...





"อะไร?"





"กินสิ  พี่ก็หิวเหมือนกัน"






"กัดแล้วเนี่ยนะ?"






"อะ อืออ!"  





"อร่อยมั้ย?"  ผมแกล้งถาม





"อะอืมม อร่อยดี  แต่ขอโทษที่กูกัดไปแล้ว งั้นเอาด้านที่ไม่โดนน้ำลา.."






งั่มมมม....





"อืมม...อร่อย"




ผมที่ชิ่งกัดแซนวิชในมือของแบมแบม ก่อนจะเอ่ยบอกอีกคนที่ยังนิ่งและอึ้งกับการกระทำของผมเมื่อกี้....แบมแบมคงจะอึ้งที่ผมกัดแซนวิชทั้งๆ ที่อยู่ในมือตัวเองแบบนั้น  และที่สำคัญ...ผมกัดแซนวิชตรงรอยที่แบมแบมกัดแล้วนั่นเอง....






"กินต่อสิ  กูกินแค่นี้พอแล้ว..."





"อะ  อืออ..."




แบมแบมรีบเบือนหน้าหนีผมทันที  ก่อนจะยัดแซนวิชที่เหลือเข้าปากทีเดียวหมด  ฮ่าๆๆๆๆ  คงคิดว่าปากตัวเองกว้างมากงั้นสิ   แก้มจะแตกอยู่แล้วครับ...






...............



[70%]




สถานที่เข้าค่ายคณะวิศวะ
วัดนัคซันซา 




"หลับสบายเลยนะพวกมึง"  ผมที่เดินลงรถมาเจอไอ้สามตัวยืนบิดขี้เกียจอยู่




"เออวะ แมร่งตื่นเช้าไป โคตรง่วง"  ไอ้แจ็ค





"แล้วมึงไม่ง่วงรึไงวะ"  ไอ้ยูคที่เพิ่งสร่างขี้ตาเอ่ยถามผม




"ไม่"   ผมตอบเพียงสั้นๆ เพราะไม่อยากโดนพวกมันซักไซร้ต่อ




เอาจริงๆ มันก็ง่วงแหละครับ ตื่นเช้าแบบนี้ ใครไม่ง่วงบนรถบ้าง  แต่ถึงจะง่วงยังไงผมก็ไม่ชอบนอนในรถอยู่ดีครับ  ไม่รู้สินะ   แล้วยิ่งมีเด็กแก้มบวมมานอนหนุนไหล่ แถมน้ำลายยืดใส่เสื้อผมอีก  ผมจะกล้านอนได้ไง  แล้วที่สำคัญ ผมไม่อยากพลาดช่วงเวลานี้ก็เท่านั้น...






"ไม่ง่วง  ไม่หลับ  ไม่นอน เพราะเด็กน้อยแก้มย้วยข้างมึงรึป่าววะ ฮ่าๆ"  ไม่น่าเชื่อว่าจะเป็นไอ้เจบีที่เอ่ยแซวผม  และมันก็แซวซะถูกด้วยครับ





"อย่าบอกว่ามึงไม่หลับ?"  ผมที่ไม่ได้ปฏิเสธข้อกล่าวหา แต่ก็ไม่ได้ยอมรับ  เอ่ยถามต่อ





"ป่าว กูหลับ  แต่ได้ยินเสียงเด็กที่ไหนไม่รู้งอแงเสียงดังจนกูต้องลืมตาตื่นมาดู  แล้วก็เห็นว่าเป็นเด็กมึง"





"หึ..."




"เห้ยเดินหนีพวกกูแบบนี้ มันน่าสงสัยชะมัด"  ไอ้แจ็คที่พูดไล่หลังผมมา




ผมไม่ได้สนใจคำพูดแซวของพวกมันเลยสักนิด อยากจะแซวก็แซวไป ผมไม่เดือดร้อนใจอะไรครับ...






อีกด้านหนึ่ง




"มึงหอบไรมาบ้างเนี่ย แมร่งหนัก!"  




ผมได้ยินเสียงเด็กยองแจบ่นอะไรสักอย่าง ก่อนจะหันไปดูก็พบว่า ที่เจ้าตัวบ่นเพราะช่วยคนตัวเล็กสุดในกลุ่มแบกกระเป๋านั่นเองครับ




"ไม่รู้รึไงว่าจะต้องเดินขึ้นเขา  ขนอะไรมานักหนา..."  ผมอดที่จะบ่นออกไปไม่ได้ ตัวเล็กขนาดนั้น มีทั้งเป้บนหลัง แล้วยังจะมีกระเป๋าถืออีกใบ  แล้วแบบนั้นจะเดินไหวได้ไง






"จะเดินขึ้นเขาไหวมั้ยเนี่ยน้องแบม"





"ห๊ะ! เดินขึ้นเขาด้วยหรอ???"




"อืออ ใช่เราต้องเดินขึ้นเขาอีกถึงจะถึงพัก"





"กูบอกมึงแล้วนะไอ้แบม อย่าบอกนะว่ามึงไม่รู้?"





"อะเออ....แฮๆๆๆ กูไม่ได้ฟังมึงอ่ะ Y^Y!"





"ไอ้แบม!/น้องแบม!"







ผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ เมื่อเห็นว่าไอ้ตัวเล็กหัวหดลงทันทีที่ถูกเพื่อนสองคนรุมเข้าให้ เห็นแล้วมันตลกดีครับ....เด็กปากเก่งกับผมตอนนี้กำลังถูกเพื่อนดุอยู่ครับ ^^





"มายืนยิ้มบ้าคนเดียวอะไรของมึงไอ้มาร์ค"  ไอ้มิโนที่เดินมาจากที่ไหนสักที่ พูดขึ้นเมื่อเห็นผมยืนยิ้มโง่ๆ อยู่คนเดียว  




"เรื่องของกู"  ผมพูดเสียงเรียบ  ก่อนจะเดินหนีมันไปอีกทาง  แต่ไม่วายมันก็เดินตามหลังผมมา





"นี่ไอ้มาร์ค"





".............."




"วันนี้จะจับน้องสายรหัสนะเว้ย"  





"งั้้นหรอ  อืมแล้วแจ้งน้องรึยัง"





"ยัง  ขึ้นเขาไปที่พักแล้วค่อยแจ้งน้อง"  มันบอกก่อนจะเดินนำผมไปสมทบกลุ่มมัน





ผมก็ลืมไปเลยว่ายังไม่ได้จับสายรหัสกันเลยล่ะครับ  ผมมีพี่รหัสคือพี่จีดี  ตอนนี้พวกพี่ปีสี่งานเยอะ เลยไม่ได้มาเข้าค่ายด้วย  จะมีก็แต่ ปีสองกับสามที่มากับเด็กปีหนึ่ง  ส่วนน้องรหัสผมก็คือไอ้เซฮุน  มันเชื่อฟังผมดีครับ ไม่ค่อยเกเร แต่กินเหล้าเก่ง แถมยังมีแฟนก่อนผมแล้วด้วย ข้ามหน้าข้ามตาพี่รหัสมันมากครับ





10 นาทีต่อมา





"เอาล่ะ ขนของกันออกจากรถหมดแล้วใช่มั้ยทุกคน"





"ครับ/ค่ะ"





"ต่อจากนี้เราจะเดินขึ้นเขาไปอีก 10 กิโล  ถึงจะถึงที่พักกัน  ตอนนี้ก็ขอให้ทุกคนเตรียมร่างกายกันให้พร้อม"





"ใครมีสัมภาระเยอะก็ให้เพื่อนช่วยแบก ผู้ชายก็ช่วยเพื่อนผู้หญิงด้วย"





"ใครขาเพิ่งหาย...ก็ขอให้เดินอย่างระมัดระวัง  อย่าวิ่งหรือเล่นซนกันขณะเดิน เดี๋ยวจะได้รับบาดเจ็บอีก..."





"เอาล่ะ พี่กับพี่ยูคยอม จะเดินนำข้างหน้า  ส่วนช่วงกลางๆ  จะเป็นพี่แจ็คสัน พี่ซึงยุน พี่แทฮยอน พี่จินวู และพี่ปีสามผู้หญิง ส่วนข้างหลังจะเป็นพี่มาร์ค พี่มิโน  พี่ซึงฮุน แล้วก็พี่ปีสามผู้ชายอีกสามคน ส่วนปีสอง ก็ค่อยเดินแทรกอยู่กับน้องปีหนึ่งให้ทั่วๆ กันด้วยล่ะ"





"ครับ/ค่ะ"




"งั้นตอนนี้ก็เริ่มออกเดินกันได้แล้ว"




ไอ้เจบีที่เป็นคนสั่งการ  ประกาศบอกเป็นประโยคสุดท้าย ก่อนจะเดินนำทุกคนขึ้นไป...เป็นครั้งแรกที่คณะพวกผมเดินขึ้นเขาอะไรแบบนี้  แต่ก่อนมาค่าย ผม ไอ้เจบี ไอ้แจ็ค ไอ้ยูค แล้วก็กลุ่มไอ้มิโน ได้มาเดินสำรวจทางกันเรียบร้อยแล้วครับ เส้นทางเดินไม่มีอะไรน่าเป็นห่วงครับ  จะมีบ้างที่มีทางเลี้ยวที่ค่ายๆ กัน  แต่ถ้าเดินตามกันแบบนี้คงไม่หลงง่ายๆ ครับ 






"เห้ย! นั่นแก้มย้วยนี่หวา ทำไมมันแบกอะไรเยอะขนาดนั้นวะ ฮ่าๆ"  ไอ้มิโนพูดกับผมพลางชี้ไปที่ไอ้ตัวเล็กที่สะพายเป้ใบใหญ่พร้อมถือกระเป๋าเล็กอีกใบ  เอาจริงๆ ผมกับกลุ่มเด็กนั่นก็ไม่ได้เดินห่างไกลกันมากหรอกครับ กลุ่มแบมแบมจะเดินรั้งท้ายเพื่อนๆ เลยก็ว่าได้





"นั่นอีกใบของมันในมือเด็กยองแจ"  ผมเอ่ยบอกเสียงเรียบ





"ห๊ะ นี่มันจะมาค่ายสามวันหรือสามเดือนวะ ฮ่าๆๆๆ"




"หึ...."




"ไปถือช่วยเด็กมึงหน่อยสิวะ"





"มึงก็ไปช่วยมันสิ"





"เอ๊า! ตาบอดหรอวะ มือกูถือช่วยเด็กผู้หญิงหมดแล้ว สัด!  มึงอ่ะสะพายเป้ใบเดียว เดินตัวเบาไปช่วยมันเลย ควาย!"  ไอ้มิโนมันโวยใส่ผม  ดูท่าทางมันเป็นห่วงไอ้ตัวเล็กไม่น้อย




"มันถือได้หรอกน่า..."  





"เหอะ!  ใจดำจริงมึง"   มันพูดเหมือนจะงอน?  คือมางอนกูเพื่อ?  แล้วแมร่งก็เดินไปหาไอ้ซึงฮุนเฉยเลยครับ





"นี่กูผิด?"  ผมที่พูดตามหลังมันไป  แลดูเป็นคนใจร้ายเลยนะครับ เหอะ!





"เห้ยๆ เดินไปก่อนเลย เชือกรองเท้าหลุด ขอมัดแปบ"  เสียงเล็กๆ เรียกความสนใจผมทันที  




แบมแบมที่วางกระเป๋าใบเล็กไว้ข้างๆ ก่อนจะนั่งยองๆ ลงผูกเชือกรองเท้าตัวเอง




พรึ่บ!




ผมที่เดินไปถือกระเป๋าของอีกคนขึ้นมา  ก่อนใบหน้าหวานที่เพิ่งผูกเชือกรองเท้าเสร็จจะเงยขึ้นมามอง...




"อะไร?"  แบมแบมเอ่ยถามก่อนจะยืนขึ้นเต็มความสูง





"เดินไปสิ"  ผมบอก





"เอากระเป๋ามาสิ"





"กูจะถือช่วย"




"ห๊ะ..."




"เดินไปได้แล้ว คนอื่นเขาเดินไปกันหมดแล้ว"




"............."




"หึ..." ผมที่ขำให้กับท่าทางเก้กังของอีกคนที่ยอมเดินไปตามที่ผมบอก




"ขะ ขอบคุณ..."




ไม่น่าเชื่อ....




ถึงจะเพียงคำพูดสั้นๆ แสนเบา แต่ผมก็ดีใจที่อีกคนพูดคำนี้กับผม  ก่อนเจ้าตัวเล็กจะรีบวิ่งไปรวมกับกลุ่มเพื่อนๆ ทันที...








ทางด้านแบมแบม




"ทำไมช้าจัง..."  ยองแจเอ่ยถามเพื่อนตัวเล็กที่เพิ่งวิ่งตามมา




"ก็...เชือกมันหลุดทั้งสองข้างอ่ะ..."





"อ้าวแล้วไหนกระเป๋าอีกใบน้องแบมล่ะ?"  เป็นจินยองที่เอ่ยถามเมื่อเห็นว่ามือเล็กไม่มีกระเป๋าใบเล็กของเจ้าตัวแล้ว




"อ่อออ....มีคน...ช่วยถืออ่ะ..."




"ใคร?"  ทั้งจินยองและยองแจถามขึ้นอย่างพร้อมเพรียง




"เออ..."




"................."





"เรารู้ล่ะ ยองแจ..."  จินยองที่เหลือบไปเห็นมาร์คเดินมาพร้อมกระเป๋าของเพื่อนตัวเล็กในมือ 





"พี่มาร์ค"  ยองแจ





"= =!"  





"โหยยย ไม่เบาเลยเพื่อนกู"





"อะไร?  ก็พี่มันอาสาถือให้เองอ่ะ = ="




"หึ กูก็ไม่ได้จะว่าอะไรมึงซะหน่อย "





"พี่มาร์คนี่ก็แปลกเน๊าะ  ถือช่วยแค่น้องแบมอ่ะ"  จินยองเอ่ยแซวเพื่อนตัวเล็ก





"ไม่ใช่ซะหน่อยจินนี่...= =!  ก็พี่มันอยู่ตรงนั้นพอดีอ่ะ"





"ครับๆ รู้แล้ว ^^!"




"=//=!"




"อ้าวทุกคน  ตอนนี้เราเดินมาได้ ครึ่งทางแล้วนะ  เหลืออีก 4 กิโล ตอนนี้ให้นั่งพักกันซัก 15 นาทีก่อนแล้วค่อยเดินต่อแล้วกัน"  





"โอ๊ยยปวดฉี่ๆ ><..."  แบมแบมพรึมพรำคนเดียวก่อนจะรีบวิ่งเข้าป่าอีกฝั่งไป






15 นาทีต่อมา....




"โอเคออกเดินกันต่อได้แล้วเด็กๆ เหลืออีกไม่กี่โลจะถึงกันแล้ว สู้ๆ"




"ครับ/ค่ะ"




"อ้าวไอ้แบมล่ะ?"  ยองแจที่หันมาหมายจะเห็นเพื่อนตัวเล็กเอ่ยถามจินยองที่นั่งอยู่ด้วยกัน




"เมื่อกี้ก็ยังอยู่นี่ ไปไหนแล้ว?"





"บางทีมันอาจจะเดินขึ้นไปก่อนเราแล้วก็ได้  ไปกันเถอะจินยอง..."





"อืมม"





...............






"นี่ๆ เช็คเพื่อนข้างๆ ด้วยนะ "  แจ็คสัน





"เห้ยหัวหน้าปีหนึ่งเช็คเพื่อนด้วยเว้ย"  ไอ้มิโนตะโกนบอกเด็กปีหนึ่งจากทางข้างหลัง




ผมที่เดินรั้งท้ายมา ก็อดที่จะมองหาร่างเล็กๆ ของไอ้ตัวยุ่งไม่ได้  ตั้งแต่ที่ไอ้บีปล่อยให้นั่งพักกันเมื่อกี้  ผมยังไม่เห็นเจ้าตัวเล็กเลยล่ะครับ





"หายไปไหน?"





"เห้ยยยพี่!  มีเพื่อนหายไประหว่างเดินทางครับ!"




ไอ้เด็กแว่นที่เป็นหัวหน้าปีหนึ่งวิ่งมาบอกไอ้มิโนอย่างตื่นๆ  




 "เหี้ยยยยย!!!!  ใครหายวะ!!!!"  ไอ้มิโนที่ดูจะตกใจไม่น้อย  มันถามไอ้เด็กแว่นกลับเสียงดัง จนทุกคนที่เดินนำอยู่ข้างหน้าหันกลับมามองข้างหลังว่าเกิดอะไรขึ้น





"กันต์พิมุก ครับ...."





เหี้ย!  จนได้สินะ...





"เห้ยมีไรกัน?" ไอ้เจบีที่เดินลงมาข้างหลังถามขึ้น




"มึง! น้องหายวะ"  ไอ้มิโนพูดขึ้น





"สัด! ใครหาย?"  เจบีที่ตกใจไม่ต่างกัน





"แก้มย้วย...."





"เหี้ยย..."  





พรึ่บ!!




"เหี้ยมาร์ค! มึงจะไปไหน???"  ไอ้เจบีถามถามเมื่อเห็นว่าผมกำลังจะวกกลับไปทางเดิมที่เราเพิ่งจะเดินกันมา




"กูจะไปตามหามัน  พวกมึงพาน้องเดินไปก่อนเลย ใกล้จะถึงที่พักแล้ว"  ผมบอกเสียงเรียบ




"กูไปด้วย"  ไอ้มิโน




"ไม่เป็นไร  กูจำทางได้ มึงรีบพาน้องไปที่พักกันเลย"




"เอางั้น?"  




"อืม เชื่อกู..."





"งั้นกูฝากมึงด้วยไอ้มาร์ค"





"อืม ไม่ต้องห่วง"




ผมบอกก่อนจะออกตัววิ่งกลับมาทางเดิมทันที  ก่อนมาก็ไม่วายฝากกระเป๋าไอ้ตัวเล็กที่ผมเพิ่งช่วยเจ้าตัวถือก่อนหน้านั้นกับไอ้มิโน  





"รอกูก่อนนะแบมแบม..."





[100%]




"รอกูก่อนนะแบมแบม..."



พูดคุย

เอาแล้วไง แบมหาย  ปัดโธ่! ไปฉี่แล้วหายไปเลย
แถมไม่บอกเพื่อนอีก T^T ทำไงล่ะทีนี้
พี่มาร์คหาน้องให้เจอนะ ><


มาอัพต่จบพาสแล้วจ้า มาลุ้นว่าพี่มาร์คหาน้องเจอป่าว
เป็นกำลังใจให้พี่มาร์คด้วยน่าาาา



















#พี่มาร์ควายร้าย





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 329 ครั้ง

6,298 ความคิดเห็น

  1. #6232 Myaiw (@Myaiw) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2562 / 15:51
    หมูหายเ
    #6232
    0
  2. #6181 R_Jummar (@0810640880) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 10 ธันวาคม 2561 / 14:07
    นุ่มนิ่มหายยยย
    #6181
    0
  3. วันที่ 18 พฤศจิกายน 2561 / 06:00
    เด็กดื้อหายยยยยยย
    #6098
    0
  4. #5808 Pent SG (@porpentt) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 7 กันยายน 2561 / 17:10
    แบมไปฉี่ไหนเนี้ย
    #5808
    0
  5. #5455 MarkP_endear. (@MPTuan93) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2561 / 23:09

    ชอบความห่วงใยของมาร์คอ่ะ ใส่ใจตลอดเลย >~<

    จินยองกับยองแจเดี๋ยวนี้เออ ออกันเป็นกล้วยหอมB1B2 เลยนะ 555555

    #5455
    0
  6. #5136 EUNHWA_OK (@EUNHWA_OK) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2561 / 14:58
    เด็กหายยยย ดื้อจริงๆ ขอให้เจอ
    #5136
    0
  7. #3987 0948760391 (@0948760391) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 ธันวาคม 2560 / 18:56
    มีความเป็นห่วงงง ไอการที่กอนเเซนวิสต่อกันนี่เค้าเรียกว่าจูบทางอ้อมรึป่าวคะ#เบื่อคนปากเเข็ง
    #3987
    0
  8. #3252 dada0627 (@dada0627) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 13 กันยายน 2560 / 17:33
    เอ๊าาาา น้องหายอีก เอาจริงๆอย่าว่าแบมโง่เลยตัวพี่มาร์คเองก็ชอบพูดให้น้องมันสับสน ตอนไปนั่งด้วยก็พูดเหมือนจะไม่ให้นั่ง งงไปอีก ไม่แปลกใจที่น้องมันจะไม่เชื่อว่าชอบมัน
    #3252
    0
  9. #3075 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 2 กันยายน 2560 / 11:55
    แบมลูกกกกก
    #3075
    0
  10. #2859 praew-yyy (@praew-yyy) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 17 สิงหาคม 2560 / 11:14
    ยัยหนู~~~~~~!!!!!
    #2859
    0
  11. #2484 ojay2 (@Ojay) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 1 กรกฎาคม 2560 / 23:21
    น้องหายไปไหนนนน
    #2484
    0
  12. #2435 babyB_ig7 (@babyB_ig7) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 30 มิถุนายน 2560 / 01:24
    มาร์คต้องจีบแบมให้ชัดเจนและจริงจังดิ ทำแบบนี้ไปเรื่อยน้องมันจะหายโง่เอ้ย หายซื่อมั้ย เดี๋ยวฮันบินก้คาบไปกินก่อนหรอก
    #2435
    0
  13. #2433 Nuthathai Por (@oengoeng15) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มิถุนายน 2560 / 20:31
    น้องแบมไปฉี่ถึงไหนล่ะนั้น โดนเสือคาบไปกินแล้วมั้งนะพี่มาร์คเร็ว ๆ เลย
    #2433
    0
  14. #2328 wslloogpa (@wslloogpa) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2560 / 23:39
    งื้อออ ไอดื้อไปฉี่ทำไมไม่บอกเพื่อนนน
    #2328
    0
  15. #2278 Bameverthing (@-Bameverthing-) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 18 มิถุนายน 2560 / 14:25
    ฟิคเรื่องนี้อุทาน เ-้ยเยอะมากทุกตอน5555555
    #2278
    0
  16. #725 Bam Yien (@aunjung14872) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 11:39
    แย่แล้ว พี่มาร์ครีบไปตามแบมเร็ว
    #725
    0
  17. #723 MBKY; (@withmbky) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 16 กุมภาพันธ์ 2560 / 01:56
    แบมแบมหลงไปถึงไหนแล้วนะ แง้ง
    #723
    0
  18. #620 Kibibiza (@Mat_AnGel) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 มกราคม 2560 / 20:37
    หลงทางหรือโดนฉกตัวไปอะ
    #620
    0
  19. #465 DOWNee40 (@DOWNee40) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2559 / 12:53
    น้องแบมไปฉี่ถึงไหนนน
    พี่มาร์ครีบหาให้เจอเลย
    #465
    0
  20. #358 @fujinoii (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 25 พฤศจิกายน 2559 / 21:44
    อ้าววววไอ่แก้มย้วย ไปฉี่แค่นี้เดินยังไงให้หลง พี่มาร์คตามหาน้องให้เจอน้าาาา
    #358
    0
  21. #333 Ploynill (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 01:57
    มาร์ครีบตามหายเลยนะ

    เดี๋ยวแก้มย้วยมันร้องนะ
    #333
    0
  22. #331 donstop_canstop (@donstop_canstop) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 / 00:09
    ชอบผู้ชายแบบนี้อะ แบมมมมมใจอ่อนเปิดใจซะทีซิลูกกกกกก
    #331
    0
  23. #321 ohayonid (@ohayonid) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 22:15
    พี่มาร์คนางน่ารักง่ะะะะะะะ 
    #321
    0
  24. #317 Aps~MK (@nattalove) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 21:10
    แบมมมมหนูไปฉี่ที่ไหนลูก 15นาที
    #317
    0
  25. #316 MammiQreen (@MammiQreen) (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 21 พฤศจิกายน 2559 / 19:31
    แบมแบมไปฉี่15นาทีมันนานไปนะลูกไม่ทันเพื่อนเลยเห็นมั้ย
    จะเสร็จพี่มาร์คก็คราวนี้เเหละ5555
    #316
    0