[YAOI] เปลี่ยนร้าย ให้ได้รัก... UNTIL YOU and I Are ONE

ตอนที่ 3 : Ep 3 ไม่เจอกันนาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 42
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    4 ก.ค. 59

 

 

 

Ep 3  ไม่เจอกันนาน

 

 

 

" ช่วยอย่ามาให้กูเห็นหน้าอีกจะดีที่สุด "



 

อะไรนะ! ช่วยอย่ามาให้เห็นหน้างั้นหรอ? 55555 ขอนะโมหัวเราะหน่อย ผมรู้ว่ามันหล่อ แต่ไม่คิดว่ามันจะมั่นขนาดนี้  ใครอยากเจอหน้ามึงกัน 

 

" คิกกก" ผมผมกลั้นขำไม่ไหวเลยเผลอหัวเราะออกมา

 

" มึงหัวเราะอะไร" มันถามผม ฮาาา ดูท่าทางมันคงกำลังหงุดหงิดมาก

 

" หัวเราะอะร้ายยย ใครหัวเราะ คิๆ " คิกกก ดูหน้ามันสิคิ้วขมวดผูกกันจนจะเป็นปมอยู่แล้วนั่น

แล้วทำไมผมถึงสะใจวะ! 555  ผมมีความสุขจังได้กวนประสาทมันด้วย

 

" ลองตีนกูมั้ย? "  ช..ชะ อุ้ย ! แหย่เล่นแค่นี้ทำไมดุจังว้า? พันธุ์อะไรเนี่ย

 

" ไม่ว่ะ เพิ่งกินข้าวมา อยากลองอย่างอื่นมากกว่า " คิๆ   ขอลองแกล้งหน่อยเถอะ! ผมอำมันเล่นแกล้งทำเป็นชำเลืองมองเป้ามันแล้วใช้ลิ้นเลียริมฝีมาก คล้ายๆกับผมหื่นกระหาย ฮ่าๆ

 (ผมไม่ได้มีรสนิยมแบบนั้นนะแค่แกล้งคนแถวนี้เฉยๆ คิกก )

 

หึ! ผมได้ยินเสียงหัวเราะของมัน พอเงยมองดูหน้ามันตอนนี้ แล้วเพิ่งจะคิดได้ว่า...คนแบบมาเฟียไม่สำควรเล่นด้วย! งานเข้ากูแล้ว!

 

มันเดินเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ แต่ผมนี่สิ ยืนสั่นเป็นเจ้าเข้าเลย ขาเจ้ากรรมก็ค่อยๆก้าวถอยหลัง

ผะ..ผม ไม่ได้กลัวมันนะ (หรอ ) แงๆช่วยลูกด้วย 

ดูหน้ามันสิ! ทำหน้าตาเหมือนจะฆ่าหมกส้วมผมงั้นแหละ มันเดินเข้ามาใกล้ๆผมเรื่อยๆ จนหลังผมจะติดกำแพงอยู่แล้ว ใครก็ได้ช่วยผมที!! 

ไม่เคยจะมีใครผ่านมาทางนี้ นี่ฉันรออะไรอยู่หรออยู่ๆเพลงนี้ก็แวบเข้ามาได้หัวผม ม่ายยยย

 

" หึ! ปากดีแบบนี้ มันน่าลองนะว่ามั้ย? " ลองอะไรของมึง!!! ไปลองกับคนอื่นไป๊!! 

     

      ฮอลลล ทีแบบนี้ละพูดได้นะ ตอนผมคุยด้วยดีๆแม่ง!! กว่าจะพูดแต่ละคำนึกว่ากลัวดอกพิกุลจะล่วงออกจากปาก

 

 

     ตอนนี้ผมรู้สึกได้อย่างหนึ่งว่า หลังผมชนกำแพงแล้ววว!!  ฮือออ ใครก็ได้ช่วยข้าด้วย!!! มันเดินเข้ามาชิดผม มือสองข้างของมันดันผนังไว้ มองผ่านๆคงเหมือนผมกับมันกำลังสวีทกันอยู่

แต่มันจะฆ่าผมโว้ย!!! ตอนนี้สติ สตัง ผมเริ่มไม่อยู่กับเนื้อกับตัว หน้ามันกำลังโน้มเข้ามาเรื่อยๆ เรื่อยๆจนจมูกเราเกือบจะชนกัน 

    

    ' ผลั๊กก '   ไม่รู้ว่าเพราะสติของผมที่กระเจิงไปไหนต่อไหนไม่รู้แล้วหรือเพราะสัณชาติญาณการเอาตัวรอดของผม ผมเลยผลักอกมันออกอย่างแรง มันเซถอยหลังไปนิดนึง แต่พอมันตั้งหลักได้ เหมือนมันพยายามจะเข้ามาคว้าคอผมไว้ ผมเลยเผลอเตะเข้าเป้ามันอย่างจัง

 

" ปั้กก" ผมเตะผ่าเข้ากลางเป้าของมันแบบไม่ออมแรงตีน กะ..ก็ผมตกใจนี่

  

    มาเฟียลงไม่กุมน้องชายมันอยู่บนพื้น คงจะจุกมาก ดูหน้าสิ! แดงขนาดนั้น แปลกใจเหมือนกันทั้งที่เจ็บขนาดนั้น แต่มันยังไม่ส่งเสียงร้องออกมาเสียงซักนิดเลยแหะ! พอตั้งหลักได้มันก็คว้าน่องผมไว้ พยายามจะลากผมลงไปบนพื้น เหี้ยยยยย! ใครมาเห็นหน้ามาเฟียตอนนี้คงวิ่งหางจุกตูดแน่ ฮอลลล มันแผ่รังสีออร่าความน่ากลัวจนผมเผลอมองบรรยากาศรอบตัวผมเป็นสีดำ  ผมพยายามออกแรงฉุดตัวเองไว้ไม่ให้ลงไปกองบนพื้นตามแรงกระชากของมัน ขืนผมลงไปตามแรงมันนะ เตรียมจองศาลาให้นะโมไว้เลย

 

  ด้วยวามกลัวตาย ผมจึงรวบรวมแรงฮึกสุดท้าย ดึงขาตัวเองกลับจนมันปล่อยผม ผมจึงยกเท้าขึ้นถีบยอดอกมันจนล้มลงไปนอนกับพื้นอีกครั้ง

 

เฮ้ยยย! ผมไม่ได้ตั้งใจนะ มันไปเอง T_T

 

พอได้จังหวะหนี  ไอ่นะโมก็รีบเผ่นสิครับ! จะรอให้มันลุกมาฆ่าผมหมกส้วมหรือไง ผมสาบานได้เลยว่าการวิ่งในครั้งนี้ เป็นการวิ่งที่เร็วที่สุดในชีวิตของผมเลย ผมวิ่งสุดฝีเท้า ไม่รู้หรอกว่ามาเฟียมันเป็นยังไงบ้าง ผมไม่ได้หันกลับไปมองมัน ได้ยินแค่เสียงที่ตะโกนไล่หลังผม....

                



 

 


" มึงไม่ได้ตายดีแน่!!! "

 

 

        โอ้ยยยย ผมจะมีชีวิตรอดถึงเรียนจบมั้ยเนี่ย!!!

 

 

                หลังจากที่ผมมีเรื่องกับมาเฟียคราวก่อน ถึงตอนนี้ก็จะครบอาทิตย์หนึ่งแล้ว ผมยังไม่ได้เจอมันเลย  ถือว่าเป็นเรื่องที่ เอาจริงผมก็แปลกใจกับความสัมพันธุ์ที่ค่อนข้างจะติดลบของผมกับมัน

 

  ก็เริ่มแรกมันเข้ามาช่วยผมที่กำลังจะโดนไอ่นั่นต่อย มันก็น่าจะเป็นเรื่องราวที่ดีนี่ ไหงกลายเป็นมันขู่ตามฆ่าผมวะเนี่ย! (เพราะความกวนตีนของหนูไงจ้ะ )

 


ตัดมาที่ปัจจุบัน ตอนนี้พวกผมกำลังนั่งฟังปีสองพูดคุยเกี่ยวกับเรื่องสายรหัสและรับน้องอยู่ ผมเพิ่งจะได้คำใบ้ของพี่รหัสมา แต่ยังขี้เกียจเปิดดูเดี๋ยวค่อยเอาไว้ไปเปิดที่หอ 

 

    อ่อ! พูดถึงเรื่องหอ ตอนนี้รูมเมทอีกคนย้ายเข้าแล้วครับ แต่มาเฉพาะของนะ ตัวยังไม่มา มึงจะลึกลับไปไหนกัน! ดูจากของมันแล้วผมคิดว่ามันแค่เช่าหอในเอาไว้อยู่ตอนช่วงที่มีกิจกรรมเฉยๆหน่ะ 

 

 

 " มึงๆ เปิดคำใบ้พี่หัสยังวะ " ไอ่ดรีมหันมาสะกิดผม

 

" เชี่ย! ดูคำใบ้พี่กูสิ " มันยื่นกระดาษใบเล็กที่มีคำใบ้พี่มันให้ผมอ่าน 

 

 ' ว่างๆก็มาเล่นซ่อนหากับกูได้ที่ R2 '

 

นี่คำใบ้หรอวะ  แล้ว R2 คืออะไร?

 

" R2 คืออะไรวะดรีม " ผมยื่นกระดาษคืน แล้วถามมัน

 

" ผับไงมึง ห่า! พี่รหัสกับกูนี่แม่งไปกันได้ แต่มันจะให้กูไปเล่นซ่อนหากับมันที่ผับเนี่ยนะ " เออ ก็จริง ใครมันจะไปเล่นที่ผับกัน

 

" มึงอย่าบ่นเลยไอ่ดรีม ของมึงแค่ไปตามหาที่        R2 แต่ของกูนี่สิ ต้องไปหาที่ค่ายบางระจันหรือไงวะ? " ไอ่พัสมันยื่นคำใบ้ของมันให้พวกผมสองคนอ่าน ไอ่ดรีมถึงกับลงไปหัวเราะชักดิ้นชักงออยู่บนพื้นเลย ก็ดูคำใบ้มันสิครับ...

 

 ' บางระจันจะไม่แตกแน่ ถ้ามีกู ' กร้ากกกก ฮา ผมสงสัยว่าพี่มันสติยังคบอยู่รึป่าววะ สงสัยชอบประวัติศาสตร์

 

" มึงไม่ต้องหัวเราะกันเลย กูจะพาพวกมึงไปตามหาที่ค่ายบางระจัน" ชะ อูย.. มึงจะไปจริงรึวะพัส

 

"  แล้วของมึงล่ะโม เปิดยัง " ไอ่พัสมันถามผม 

 

เอาวะ! ไหนก็ต้องเปิดอยู่แล้ว เปิดมันตรงนี้แหละ

 

ผมล้วงเอากระดาษสีขาวที่ม้วนอยู่ในกระเป๋า มาเปิดดู 

 

 ' น้ำปั่นที่หน้ามอ อร่อยมาก #อร่อยไปแดก ' 

 

 ห่า!!! นี่คำใบ้หรอวะ นึกว่ารีวิวอาหาร ผมนี่ปวดหัวเลย 

 

" ฮ่าๆๆ สงสัยพี่มึงสายแดกว่ะ โม " กู ก็ว่างั้นแหละพัส

 

" เดี๋ยวกูจะพาพวกมึงไปตามหาพี่กูที่ร้านน้ำปั่นบ้าง "  นี่ผมไปจริงนะครับ ไม่ได้พูดเล่น ฮาาา

 

" เออ มึงก็ต้องส่งกูไปเล่นซ่อนหากับพี่กูที่R2 "

 เฮ้ย! ไปจริงหรอวะ คือผมไม่ค่อยชอบร้านเหล้าเท่าไหร่

 

" ว่าแต่กูต้องไปส่งมึงที่ค่ายบางระจันไหมวะ พัส ? " ฮาาา ไอ่ดรีมมันหันไปล้อไอ่พัส

 

" ถ้ามันจนปัญญาหาจริงๆก็คงตรงไปว่ะ "

เชี่ย!!! มึงก็บ้าจี้ตามพี่มันน้อพัส

 

 

        พอสามโมง เสียงปีสองก็สั่งปล่อยให้ปีหนึ่งกลับหอได้ วันนี้ดรีมกับพัสมันกลับไปนอนบ้านมันเพราะเสาร์-อาทิตย์นี้พี่ไม่นัด  ตอนแรกดรีมกับพัสมันชวนผมไปนอนที่บ้านมันด้วย คงกลัวผมจะเหงาเพราะต้องนอนหอคนเดียวตั้งสามคืนแหน่ะ เมทอีกคนผมยังไม่เห็นมันนอนหอซักวัน!  แต่ผมปฏิเสธพวกมันไป ผมไม่ค่อยชินเท่าไหร่ถ้าต้องเปลี่ยนเตียงนอนบ่อยๆ อย่างที่หอตอนนี้เริ่มปรับได้แล้ว

 

" มึงไม่ไปจริงนะโม " ไอ่ดรีมมันชวนผมอีกรอบ

 

" เออ พวกมึงไปเลย กูนอนได้ " ผมเก็บของเตรียมลงรถ ตอนนี้ไอ่พัสมันเอารถมาใช้แล้ว

สบายไอ่โมไปเลย ฮาา

 

" เออๆ แล้วแต่มึง ถ้าเหงาก็โทรบอก เดี๋ยวมารับ " ผมพยักหน้าให้มัน แล้วเปิดประตูลงจากรถ

 

" ชับรถดีๆนะพวกมึง " ผมโบกมือให้พวกมัน ไอ่พัสก็ขับรถออกไป

 

 

ผมเดินเข้าหอมาก็ต้องสะดุดตากับน้องเฟอรารี่สีดำคันงาม ที่จอดอยู่ลานจอดรถ โหววว ไอ่โมก็เพิ่งเคยได้สัมผัสด้วยตาจริงๆก็วันนี้แหละ ปกติมีวาสนาแค่ดูรูปในคอม ไอ่คนขับนี่มีบุญวาสนาจัง อิจฉาเว้ย!!! อยากเป็นตุ๊กตาหนารถ ~ ไม่ใช่ละ

 

ผมเดินขึ้นหอ ก้มหน้าจิ้มโทรศัพท์ไลน์ไปรายงานคุณแม่และคุณยาย คุณยายผมไฮเทคนะครับ^^

 

พอเดินขึ้นมาถึงชั้นสี่ ก็ตรงเดินไปยังห้อง กำลังจะไขกุญแจ แต่เห็นแสงไฟลอดออกมาจากในห้อง สงสัยเมทอีกคนคงกลับมาแล้วครับ

 

ก๊อก ๆ ผมเคาะประตูห้อง แต่เคาะหลายครั้งแล้วมันก็ไม่ยอมเปิด สงสัยคงหลับอยู่ 

 

เลยลองหมุนลูกบิดดูมันไม่ได้ล้อค

 

แอ๊ดดด ~ ผมเปิดประตูเข้าไปในห้อง กะจะไปทำความรู้จักเมทใหม่ซักหน่อย แต่ไม่ยักจะเห็นมันแหะ เห็นมันเปิดคอมทิ้งไว้หน้าเว็บเป็นภาษาอะไรก็ไม่รู้ของมัน เอ๊ะ! ไปไหนของมัน

 

ลองเดินไปดูห้องน้ำ ก็ได้ยินเสียงคนอาบน้ำ

อ่อ สงสัยมันคงอาบน้ำอยู่ เลยตะโนบอกมันไปว่ากลับมาแล้ว มันไม่ตอบ ผมเลยเดินไปถอดกางเกงขายาว ตอนนี้เหลือแต่บ้อกเซอร์กับเสื้อยืด

    

     อา.. หิวข้าวจัง ต้มมาม่าคัพกินดีกว่า! ว่าแต่เมทผมมันกินอะไรมารึยังฟ้ะ? เดี๋ยวค่อยชวนมันแล้วกัน ผมเสียบกาน้ำร้อนทิ้งไว้ เดินไปนอนเล่นโทรศัพท์รอน้ำร้อน พอได้เวลาก็ลุกไปกดน้ำร้อนใส่มาม่า 

 

แกร๊ก~ เสียงเปิดประตู สงสัยมันคงอาบน้ำเสร็จแล้ว ลองชวนมันกินดูหน่อยละกัน เผื่อมันยังไม่ได้กินข้าว

 

ผมปิดฝามาม่าคัพแล้วหันไปชวนเมทกินข้าว

แต่พอหันกลับ มันยืนหันหลังอยู่ตรงตู้เสื้อผ้า 

 

   เชี่ย!!! มันนุ่งแค่ผ้าเช็ดตัวผืนเดียว หุ่นดีชิบหาย!! สูง ไหล่ก็กว้าง แถมกล้ามเนื้อที่แขนอีก ขนาดยืนหันหลังนะเนี่ย ผมเพิ่งสังเกตุว่ามันมีรอยสักที่แขนด้วย  โอ้ยยย!!! โซฮอต! สาบานได้ว่าผมเป็นผู้ชาย แต่ทำไมหุ่นกูไม่ได้แบบนี้วะ

 

" อะ.. เอ่อ หวัดดี กินมาม่ามั้ย? " ผมยิ้มยกกล่องมาม่าคัพโชว์ให้มันดู พอสิ้นสุดเสียงผมมันก็หันกลับมา

 

 

 

 โอ้ววว มาย ก๊อต!!!! มาม่าคัพผมแทบร่วง

 

 

ไอ่มาเฟียครับ!!! ไอ่คนที่ผมกลัวที่จะเจอที่สุด คนที่บอกว่ามันจะฆ่าผม!!! มันเป็นรูมเมทผม!! 

ม่ายยยย!! เวรกรรมอะไรของผมเนี่ย

 

   พ่อจ๋าแม่จ๋า ของที่อยู่ในห้องผมทั้งหมด รองเท้า โทรศัพท์ โน๊ตบุค เอาไปขายแล้วเอาตังค์พาตากับยายไปเที่ยวนะ ผมลาก่อน !!

 

 

 



        " หึ!... ไม่ได้เจอกันนานเลยนะ "

 

  

           

          " พร้อมที่จะตายหรือยัง "

 

 

 

  

     ใครก็ได้ช่วยนะโมที!!!!!!!

 

 

 

 

 

       --------- 100% ----------

 

 

 

เฮลโหลลลล วันนี้อัพให้เต็มละน้อ มาเอาใจช่วยนะโมกัน จะรอดจากมาเฟียหรือไม่ 55555555

 

ใครแอบซุ่มอ่านอยู่เม้นแสดงตัวให้ข้าดูหน่อยเร้ววว!!! ข้าจะได้รู้ว่ายังมีใครรอข้าอัพอยู่มั้ย?

 

 

ปล. คำไหนผิดหรือตกหล่น ติเตือนไรท์ได้เด้อค่ะเด้อออ !!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

16 ความคิดเห็น

  1. #6 bv12046 (@bv12046) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 กรกฎาคม 2559 / 22:16
    จะโหดไปไหน มาเฟีย
    #6
    0