เงารักลิขิตใจ /ญาณา/สนพ. ซูการ์บีท

ตอนที่ 3 : รอยอุ่นหวาน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,772
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    29 ก.ย. 52

บทที่ 3

 

ถึงเนตรลดาจะล้างหน้าแปรงฟันไปแล้ว แต่เธอยังไม่สามารถลบรอยอุ่นหวานที่ยังตกค้างอยู่ในใจออกไปได้ หญิงสาวไม่เข้าใจความรู้สึกตัวเองเลย เธอรังเกียจผู้ชายสำส่อนมากรักเช่นเขามิใช่เหรอ...ทำไมถึงได้ยินยอมให้เขาจูบได้เนิ่นนาน ใช่สินะ...เขาจัดเจนเรื่องแบบนี้อยู่แล้ว เธอก็แค่ลูกกวางตัวน้อยเท่านั้น จะไปสู้กับเสือร้ายอย่างเขาได้อย่างไร!

ช่างน่ากลัวจริงๆ ต่อไปนี้คงต้องอยู่ให้ห่างอานัช แม้เขาจะมีสิทธิ์ในตัวเธอ แต่เขาก็ไม่ควรฝืนใจและบีบบังคับด้วยกำลัง เพราะเขาเคยบอกเธอ...ยินดีรอคอยวันที่เธอเต็มใจ ซึ่งเนตรลดามั่นใจว่าไม่มีวันนั้นเด็ดขาด แต่สิ่งที่เกิดขึ้นเมื่อครู่ มันทำให้เนตรลดานึกหวั่น จริงอยู่นาทีแรกเขาบังคับ แต่นาทีต่อมามันไม่ใช่ เธอไม่ได้ผลักไส ใช่ว่าใจไม่อยากทำ แต่เรี่ยวแรงหมดหดหายไปเสียเฉยๆ

ที่ร้ายไปกว่านั้น เนตรลดาไม่ได้รังเกียจสัมผัสของเขา เหมือนอย่างที่ตัวเองคิดไว้ ไม่นะ...เธอรักผู้ชายอย่างเขาไม่ได้ เพราะผู้ชายอย่างเขาไม่เคยรักใครจริง ผู้หญิงธรรมดาอย่างเธอ คงไม่สามารถทำให้เขารักได้ อานัชแค่อยากเอาชนะ พอสมใจก็คงเขี่ยเธอทิ้ง ไม่ต่างจากผู้หญิงคนอื่นๆ แต่ไม่มีทาง...เขาไม่มีวันชนะเธอได้ เพราะเธอจะเกลียดเขาตลอดไป

ค่ำคืนนั้นกว่าที่เนตรลดาจะหลับลงได้ก็ค่อนดึก รุ่งเช้าจึงตื่นมาด้วยใบหน้าที่ไม่สดใสนัก หญิงสาวรู้สึกดีใจเมื่อลงมาข้างล่างแล้ว ไม่พบชายหนุ่มที่ทำให้เธอนอนแทบไม่หลับ เธอเดินตรงไปยังสำนักงานของรีสอร์ต เจอเข้ากับพี่ชาย ซึ่งเพิ่งกลับมาจากเมืองพอดี ทั้งสองสั่งข้าวต้มกุ้งเข้ามาทานในสำนักงานด้วยกัน

ทำไมเนตรไม่ทานมื้อเช้ากับคุณนัชล่ะ

เรื่องอะไรล่ะ หญิงสาวตอบเสียงกระฟัดกระเฟียด

เนตรเป็นเมียคุณนัช ควรจะดูแลเขาหน่อย ยังไงเขาก็มีบุญคุณกับเรานะ จารุจเอ่ยเตือนน้องสาวคนเดียวด้วยความหวังดี เขารู้ว่าเนตรลดาไม่ได้ยินดีจดทะเบียนสมรสกับอานัช แต่อย่างน้อยเธอก็ควรทำหน้าที่ของตัวเองบ้าง ไม่ใช่ต่างคนต่างอยู่แบบนี้ ทั้งที่อยู่บ้านเดียวกันแท้ๆ

เนตรจะทำในสิ่งที่เนตรทำได้เท่านั้นหญิงสาวพูดอย่างดื้อดึง

เกิดเขาทนไม่ได้ หย่าขึ้นมาจะว่าไง

ก็หย่าไปสิ...ใช่ว่าเนตรพอใจที่จะขึ้นชื่อว่าเป็นเมียผู้ชายอย่างเขาเสียหน่อย

อ้าว...เกิดหย่าแล้วเขาไล่เราออกจากที่นี่ล่ะเนตร

เนตรก็จะไป...ไหนๆ พ่อก็ไม่อยู่แล้วนี่ เนตรไม่จำเป็นต้องทำเพื่อใครคำพูดของเนตรลดา ทำให้ใบหน้าพี่ชายเคร่งเครียดขึ้นมาทันที

ไม่เสียดายหรือยังไง ที่นี่เป็นบ้านเรานะ แต่ตอนที่จดทะเบียนกับเนตร คุณนัชเขาบอกว่ารีสอร์ตจะเป็นของเราตลอดไปนี่นา และเขาก็โอนเป็นชื่อเนตรแล้วมิใช่เหรอ ยังงั้นไม่ว่าจะหย่าหรือไม่หย่า ที่นี่ก็ต้องเป็นของเนตรวันยังค่ำนะ จารุจจดจำข้อตกลงระหว่างน้องสาวกับน้องเขยได้อย่างขึ้นใจเชียวล่ะ

เนตรลดานั้นถึงจะรักจันทร์ดาวรีสอร์ต เพราะมันเป็นบ้านของเธอ แต่เมื่อคิดว่าสิ่งที่เธอได้มา ต้องแลกกับความเป็นภรรยาของอานัช พิทักษ์กุล หญิงสาวก็รู้สึกไม่ดีนัก และตอนนี้บิดาได้จากโลกไปแล้ว เธอก็ไม่จำเป็นต้องทำเพื่อใครอีกต่อไป

อย่าห่วงเลยพี่ เขาคงทนอยู่ที่นี่ได้ไม่นานหรอกหญิงสาวพูดอย่างมั่นใจ

พี่ว่าเขาจริงใจกับเนตรนะ ไม่งั้นคงไม่จดทะเบียนกับเนตรหรอกจารุจเป็นผู้ชาย เขาคิดว่าการถูกตีตราอย่างถูกกฎหมาย หากไม่ใช่เพื่อแสดงถึงความจริงใจ ก็คงเป็นเรื่องผลประโยชน์ อย่างที่น้องสาวของเขา ยินยอมรับข้อเสนอของอานัช แต่สำหรับอานัชนั้น เขาไม่ได้ผลประโยชน์อะไรงอกเงย จากการจดทะเบียนสมรสกับน้องสาวของเขา มีแต่จะขาดทุน เพราะต้องจ่ายหนี้แทนบิดาไปหลายล้าน แถมเนตรลดายังครอบครองทรัพย์สมบัติร่วมกับอานัชครึ่งหนึ่งในฐานะภรรยาเสียด้วยซ้ำ จารุจจึงไม่อาจคิดเป็นอย่างอื่น นอกจากมองเห็นว่า อานัชหลงรักน้องสาวของเขาอย่างโงหัวไม่ขึ้นเท่านั้น

จริงใจ...แต่ควงผู้หญิงอื่นร่อนไปทั่วเมืองน่ะเหรอพี่ เนตรไม่ต้องการความจริงใจแบบนั้นหรอก

ที่ตั้งแง่ต่างๆ นานา กับเขาอยู่นี่ เพราะหึงคุณนัชเหรอเนตร พี่ชายถามอย่างเย้าแหย่ แต่เนตรลดาทำหน้าบึ้งตึง

พี่รุจ อย่าพูดแบบนี้นะ เนตรไม่ได้หึงเขาเสียหน่อย!”

แหย่เล่นแค่นี้ทำไมต้องโมโหด้วยล่ะเนตร เอ...หรือว่าพี่จี้ถูกจุดนะ

พี่รุจ!”

พอได้ยินเสียงแหวของน้องสาว จารุจก็รีบเผ่นออกจากห้องทานข้าวของสำนักงานทันที เรื่องอะไรจะอยู่โดนน้องสาวเจ้าอารมณ์เล่นงานเล่า ...โตจนป่านนี้แล้วยังทำเป็นเด็กไม่เข้าใจอารมณ์ตนเอง ผู้หญิงนี่จริงๆ เล้ย

ชายหนุ่มหยุดความคิดของตัวเองลงแค่นั้น เมื่อเดินมาถึงเรือนพักหลังหนึ่ง ที่คนงานกำลังดูแลสวนอยู่อย่างขะมักเขม้น

งานในจันทร์ดาวรีสอร์ต จารุจก็เป็นเหมือนผู้จัดการทั่วไป ดูแลความเรียบร้อยทุกอย่าง ตั้งแต่เรือนพักและสอดส่องการทำงานของพนักงานทุกแผนก ส่วนเนตรลดาดูแลเรื่องเงิน รวมทั้งการตบแต่งเรือนพัก ที่อาจปรับแต่งทุกปี สวนดอกไม้ และต้นไม้ใหญ่ที่ร่มครึ้มไปทั่วรีสอร์ต

ส่วนอานัชเป็นแค่คนออกเงินทุนทุกอย่าง แต่ก็ไม่เคยเข้ามาก้าวก่ายการทำงานของเขากับน้องสาวเลยสักครั้ง ในสายตาของจารุจ...อานัชเป็นผู้ชายที่เพียบพร้อมคนหนึ่ง ทั้งรูปหล่อ ร่ำรวย จารุจเองก็คิดไม่ถึงเหมือนกันว่าอานัชจะมาตกหลุมรักน้องสาวหัวดื้อของเขาได้อย่างไร

เนตรลดาชิงชังรังเกียจ ที่อานัชมีประวัติโชกโชนเรื่องผู้หญิง ก็ผู้ชายเพอร์เฟ็กต์ย่อมมีผู้หญิงเข้ามาหาเยอะเป็นธรรมดา จารุจมองว่าไม่เห็นจะแปลกตรงไหน แต่น้องสาวของเขามองอานัช เป็นผู้ชายเจ้าชู้มากรักเหมือนแฟนเก่า เป็นปมในใจของเนตรลดาที่ยากจะแก้ไขได้ เว้นเสียแต่ว่าอานัช จะทำให้เนตรลดารู้ซึ้งถึงความรักและจริงใจของเขาเท่านั้น แต่น้องสาวของเขายึดมั่นในความคิดของตนเองมาก จารุจเกรงว่าไม่ช้าอานัชจะทนนิสัยของเนตรลดาไม่ได้ และจากไปในวันหนึ่ง

หากทั้งสองเลิกรากัน จารุจไม่มั่นใจนักหรอกว่าจันทร์ดาวรีสอร์ตจะเป็นของเนตรลดากับเขาต่อไป เพราะอะไรมันก็ย่อมเกิดขึ้นได้ทั้งนั้น ในเมื่ออานัช พิทักษ์กุล เป็นผู้ชายที่ร่ำรวยคนหนึ่ง เขาสามารถให้และเอาคืนจากเนตรลดาได้ไม่ยาก หากต้องการจะทำ...จารุจไม่อยากให้เป็นแบบนั้นเลย เพราะที่นี่คือบ้านของเขากับน้องสาว ที่อาศัยมาตั้งแต่ลืมตามาดูโลก และเป็นเพียงสมบัติชิ้นเดียวที่เหลืออยู่

จารุจถอนหายใจเสียงดัง พร้อมๆ กับโทรศัพท์มือถือของเขาดังขึ้น ชายหนุ่มกรอกเสียเนือยๆ กับปลายสาย

ว่าไงแก้ว

พี่รุจ...เมื่อคืนน่ะ แก้วเห็นนะว่าพี่อยู่ที่ไหน!” เสียงแว้ดดังขึ้นทันทีที่เขาเอ่ยทักทาย

นี่ตกลงแก้วสะกดรอยตามพี่เหรอ อะไรกันหลงพี่ขนาดนั้นเชียวพูดกลั้วหัวเราะอย่างต้องการเย้าแหย่กวนอารมณ์หญิงสาว

พี่รุจบ้า แก้วไม่ได้ทำอย่างงั้นเสียหน่อย แก้วแค่ไปเที่ยวผับในโรงแรมกับเพื่อน แล้วบังเอิญเห็นพี่เดินลงไปยังชั้นใต้ดิน คอยดูนะแก้วจะฟ้องเนตร

แก้วขวัญเป็นเพื่อนสนิทของเนตรลดามาตั้งแต่ยังเด็ก และแน่นอนเธอสนิทกับจารุจด้วยเช่นกัน

แก้วจ๋า แก้วที่น่ารักของพี่ อย่าบอกเรื่องนี้กับเนตรได้มั้ย นะ...คนดี๊ คนดี จารุจเริ่มรู้ตัวว่าเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำ จึงพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ

จ้างก็ไม่ใจอ่อนหรอก พี่รุจนิสัยไม่ดี เคยรับปากเนตรว่าจะไม่เล่นการพนันอีก แต่พี่ก็ไม่รักษาสัญญา คนนิสัยเสีย!” หญิงสาวสาดคำพูดใส่ชายหนุ่มแบบไม่ยั้ง

โถ...แก้ว อย่าฟ้องเนตรเลยนะ พี่สัญญาจริงๆ ต่อไปนี้พี่จะไม่เข้าไปที่นั่นอีก แต่เมื่อคืนนะพี่ก็ไม่ได้ตั้งใจ คือพี่นัดกินเหล้ากับเพื่อนในผับนั่นแหละ แต่พอดีเพื่อนพี่เล่นอยู่ติดลม เลยไม่ขึ้นมาหาพี่เสียที

อ๋อ...ก็เลยรีบแจ้นลงไปหา!”

ก็พี่มีเรื่องจะคุยกับเขานี่นา

คุยกันถึงเช้าเลยสิท่า!”

นี่แก้ว ไหนว่าไม่ได้สะกดรอยตามพี่ไงเขาเอะใจขึ้นมาทันที

ก็เพื่อนแก้วอยู่ในบ่อนนั่นด้วย

เพื่อนผู้หญิงหรือผู้ชายล่ะเขาย้อนถามหวังเบนเรื่องให้ไกลจากตัวเอง

ผู้หญิงหรือผู้ชายเกี่ยวไรกับพี่รุจล่ะ

เกี่ยวสิ...ถ้าเพื่อนผู้ชาย คนไหนล่ะพี่รู้จักมั้ย

ไม่ต้องมาเปลี่ยนเรื่องเลยนะพี่รุจ ยังไงแก้วจะฟ้องเนตร

โถ...แก้ว....แก้วจ๋า แก้วคนดี อย่าฟ้องเลยนะ พี่สัญญาไม่เข้าบ่อนอีกแล้ว แก้วอยากให้พี่ทำอะไรพี่ยอมทำทุกอย่างเขาวิงวอนอย่างหมดรูป

จริงๆ เหรอ...

จริงสิ...

งั้นพี่รุจเลิกกับยัยปิ๋มสิ แล้วแก้วจะไม่ฟ้องเนตร

อะไรนะ...ข้อเสนอของหญิงสาวทำเอาจารุจงุนงง ก็มันคนละเรื่องมาโยงให้เกี่ยวกันได้อย่างไร

ฟังไม่ผิดหรอก พี่รุจต้องเลิกกับยัยปิ๋มก่อนแก้วขวัญยังย้ำประโยคเดิม

โถ...แก้วผู้หญิงหุ่นอึ๋ม เซ็กซี่แบบนั้นหาไม่ได้ง่ายๆ นะชายหนุ่มโอดครวญ

ก็แก้วไม่ชอบขี้หน้ายัยปิ๋ม วันๆ เอาแต่โปรยเสน่ห์ใส่ผู้ชายแก้วขวัญกับปิ๋มทำงานอยู่ที่ธนาคารเดียวกัน และเป็นคู่กัดขนานแท้ ขัดคอกันตั้งแต่เรื่องงานยันเรื่องส่วนตัว

 สงสัยโปรยใส่คนที่แก้วเล็งอยู่แน่ๆใช่ว่าจารุจจะไม่รู้จักนิสัยหญิงสาวนาม ปิ๋ม แต่เขาไม่ได้สนใจ จารุจรู้ว่าปิ๋มไม่ได้มีแค่เขาคนเดียว แต่ชายหนุ่มไม่ได้แคร์อะไร เพราะสิ่งที่เขาต้องการจากปิ๋ม ก็แค่ความสนุกตามประสาผู้ชาย ที่มีผู้หญิงใจกล้า ตอบสนองอารมณ์ปรารถนาได้อย่างถึงพริกถึงขิงเท่านั้นก็พอ 

อย่ามานอกเรื่องนะพี่รุจ ว่าแต่จะเลิกมั้ย

พี่ขอเจอปิ๋มเป็นครั้งสุดท้ายได้มั้ยล่ะชายหนุ่มต่อรอง แม้ไม่ได้รักปิ๋ม แต่เขาก็ชอบรูปร่างและลีลารักของเธออยู่มากโข

ไม่ได้!”

โถ...แก้วชายหนุ่มครางอย่างอ่อนใจ

ยัยปิ๋มมั่วจะตาย พี่รุจไม่กลัวติดเอดส์หรือยังไง

ใครจะโง่ไม่ป้องกันตัวเองล่ะแก้ว พี่ไม่ใช่วัยรุ่นร้อนรักเสียหน่อย

เผื่อพลาดล่ะ อาจเมา หรือไม่ถุงยางไร้คุณภาพ

เวลามีเซ็กส์พี่ไม่เมาหรอก และถุงยางของพี่ล้วนมีคุณภาพทั้งนั้น รับรองได้

ของแบบนี้มันรับรองร้อยเปอร์เซ็นต์ไม่ได้หรอก พี่รุจอย่านอกเรื่องนะ ตกลงจะเลิกมั้ยนี่ พูดมาเลยดีกว่าแก้วขวัญรู้ทันเกมของคนกะล่อนอย่างจารุจ

เลิกก็ได้ แต่...คืนนี้พี่ไปหาแก้วนะ

มาทำไม...ไม่ได้อยากเจอพี่รุจเสียหน่อย

จะเอาถุงยางไปให้แก้วดู เผื่อชิ้นไหนไม่มีคุณภาพแก้วจะได้เขี่ยทิ้งให้พี่ไง

ไอ้พี่รุจบ้า!”

จารุจหัวเราะเสียงดังลั่น เมื่อได้ยินเสียงโกรธเกรี้ยวของแก้วขวัญ ก่อนได้ยินเธอกระแทกหูโทรศัพท์ดังโครม จารุจเห็นภาพสาวร่างบางใบหน้ากลม ตาโตปากจิ้มลิ้ม ทำท่าหัวเสียได้เป็นอย่างดี เขามีความสุขทุกครั้งที่ได้เย้าแหย่แก้วขวัญ มันเป็นความเคยชินตั้งแต่ยังเด็กแล้ว

จารุจยอมแก้วขวัญครั้งนี้ เพราะไม่อยากให้เนตรลดารู้เรื่องการเล่นของเขา ในวันที่รับรู้ว่าพ่อมีหนี้สินจากการเล่นพนันหลายล้าน น้องสาวของเขาเอาแต่ร้องไห้ แววตาที่มองพ่อเต็มไปด้วยความเสียใจและผิดหวัง จนจารุจสะท้านเยือกเข้าไปในหัวใจ และบอกกับตัวเองว่าจะไม่ยุ่งเกี่ยวกับการพนัน

แต่สุดท้ายเขาก็ถูกผีการพนันเข้าสิง กระทั่งเล่นเสีย ต้องไปขอเงินน้องสาวเพื่อไปใช้หนี้ ตอนนั้นเนตรลดาหยิบเงินให้เขาทั้งน้ำตา ชายหนุ่มจดจำได้ดี และสัญญากับน้องสาวว่าจะไม่ยุ่งกับการพนันอีก หากแก้วขวัญเอาเรื่องเมื่อคืนไปฟ้องเนตรลดา น้องสาวคนเดียวของเขาคงร่ำไห้อย่างผิดหวัง มากกว่าจะด่าทอ จารุจไม่อยากเห็นน้ำตาของเนตรลดา ที่สูญเสียความเชื่อมั่นในตัวพี่ชายอย่างเขา

แต่เมื่อคืนผีการพนัน ที่สิงอยู่ในร่างของเขาก็โผล่ออกมาอีกครั้ง เพียงแค่ก้าวขาเข้าไปในบ่อน เพื่อจะพูดคุยธุระบางอย่างกับเพื่อนเท่านั้น การพนันก็คงไม่ต่างจากยาเสพติดหรือเซ็กส์ ยากจะต่อต้านพลังชั่วร้ายนั้นได้ แต่จารุจจะไม่ยอมปล่อยพลังชั่วร้ายให้ครอบครองจิตใจง่ายๆ เขาจะต้องเข้มแข็ง เพื่อเป็นหลักให้น้องสาว แต่เซ็กส์นี่สิ...เขาไม่อยากเอาชนะ อยากเป็นผู้แพ้ตลอดไป เฮ้อ...ยัยแก้วขวัญไม่น่าเลย ทำไมต้องยื่นข้อเสนอบ้าๆ แบบนี้ด้วย แล้วทำไมจะต้องยอมแก้วขวัญง่ายๆ แบบนั้นด้วยเล่า เขากลัวเนตรลดาหรือกลัวแก้วขวัญกันแน่ หรือว่าเขากลัวทั้งสองคน ...เฮ้อ...เซ็งจิตจริงๆ ให้ตาย!

 

อานัชเดินไปยังรถคันหรูของเขา หลังทานมื้อเช้าเพียงลำพัง วันนี้เป็นวันแรกที่เขาไปทำงาน หลังจากปล่อยให้ผู้จัดการสาขาดูแลมาตลอดสี่เดือนกว่าๆ ชายหนุ่มล้วงปืนออโตเมติกรีวอลโววางไว้ในช่องเก็บของ ก่อนเคลื่อนรถออกจากบริเวณบ้าน ตรงไปตามถนนเล็กๆ ในรีสอร์ตออกไปสู่ประตูใหญ่ มุ่งสู่ถนนเมือง ที่ห่างจากรีสอร์ตไปเพียงห้าสิบกิโลเมตรเท่านั้น

จามรเคยเตือนอานัช ว่าเขาควรมีบอดี้การ์ดดูแลความปลอดภัย แต่ชายหนุ่มปฏิเสธ เพราะนั่นอาจทำให้ศัตรู ที่หมายปองชีวิตเขาอยู่ไหวตัวทัน อานัชต้องการให้คนคนนั้นเข้าใจ ตัวเขาเองคิดว่าเหตุการณ์ในวันนั้น เป็นเพียงการปล้นชิงทรัพย์ ถึงมันจะดูจะเสี่ยงไปหน่อย แต่ชายหนุ่มก็อยากลองตั้งรับดู ลึกๆ ชายหนุ่มหวั่นใจว่าหากแท้จริงแล้วคนที่ปองร้ายเขาคือเนตรลดา อานัชไม่มั่นใจว่าจะต้องการให้เธอชดใช้ ด้วยการถูกดำเนินคดีตามกฎหมายหรือเปล่า ชายหนุ่มรู้สึกว่าตัวเองโง่งมอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน เขาถูกความรักครอบงำ จนไม่สามารถคิดอะไรตามหลักเหตุและผลแล้วในตอนนี้ จึงได้แต่ภาวนา...ว่าอย่าให้เป็นเนตรลดาเลย

อานัชเข้ามาถึงที่ทำงานในตอนสายมากแล้ว พูดคุยทักทายกับพนักงานขายในโชว์รูมอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนเดินเข้าห้องทำงาน ฟังรายงานเกี่ยวกับลูกค้าจากผู้จัดการสาขาอย่างตั้งใจ กระทั่งเที่ยงชายหนุ่มก็ได้รับโทรศัพท์จากเจนนี่ ที่ต้องการจะมาทานมื้อเที่ยงกับเขา ซึ่งอานัชก็อยากเจอหญิงสาวอยู่พอดี ชายหนุ่มขับรถไปยังที่นัดหมาย เป็นร้านอาหารชื่อดังในห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง ไม่ไกลจากที่ทำงานของเขามากนัก อานัชส่งยิ้มทักทายเพื่อนสาว เมื่อก้าวเข้ามาในร้าน

โห...นัช หุ่นเท่กว่าเดิมตั้งเยอะ ไปทำอะไรมาล่ะหญิงสาวร่างสูงระหงร้องทักอย่างแปลกใจในความเปลี่ยนแปลงของเขา

ไม่มีอะไรหรอก แค่ออกกำลังกายนิดหน่อย ชายหนุ่มตอบพร้อมยื่นมือรับเมนูอาหารจากบริกร และเมื่อสั่งอาหารที่อยากทานแล้วก็หันมาทางหญิงสาว

สั่งอะไรหรือยังล่ะเจนนี่

สั่งแล้วค่ะ เออ...นัช เรื่องนั้นน่ะไปถึงไหนแล้ว

ยังไม่ไปถึงไหนเลยชายหนุ่มตอบอย่างเข้าใจ เรื่องนั้นของเพื่อนสาวเป็นอย่างดี

แต่ยังไง นัชมั่นใจได้เลยนะว่าไม่ใช่ฝีมือของคุณคิมหันต์แน่นอนเจนนี่เอ่ยถึงผู้ชายที่เป็นเจ้าของร่างกายและหัวใจเธอ

ผมรู้...ว่าเขาคงไม่โง่ มาฆ่าผู้ชายที่เป็นเพียงเพื่อนของเจนนี่หรอกน่า  

เจนหวังว่าภรรยาของนัช จะเข้าใจความสัมพันธ์ของเรานะคะ หญิงสาวพูดอย่างกังวลใจ และทำเอารอยยิ้มที่ระบายอยู่ทั่วใบหน้าคมเข้มก่อนหน้านั้นเลือนหาย

เขาไม่สนใจอะไรหรอก เจนอย่าห่วงไปเลย ถึงน้ำเสียงจะเรียบนิ่ง ทว่าสีหน้าและแววตาของชายหนุ่มมีแววขื่นขม

สวัสดีค่ะคุณนัช เสียงใสๆ ที่ดังข้างตัว ทำให้ชายหนุ่มหันไปมอง คนที่เข้ามาทักทาย ซึ่งเธอก็คือแก้วขวัญ เพื่อนสนิทอีกคนของเนตรลดานั่นเอง

คุณแก้วมาคนเดียวเหรอครับ นั่งด้วยกันมั้ยชายหนุ่มเชื้อเชิญอย่างเต็มใจ

แก้วมากับเพื่อนค่ะ เชิญคุณนัชตามสบายนะคะ แก้วขวัญบอกด้วยรอยยิ้มก็จริง แต่หางตาเธอปรายมองหญิงสาวข้างตัวชายหนุ่มอย่างไม่ค่อยพอใจเท่าไหร่ ...มานั่งกินข้าวกับสามีคนอื่นน่าระรื่นอย่างนี้ไม่สวยเล้ยให้ตาย

ครับ...ตามสบาย อานัชรู้สึกขบขันกับท่าทีของแก้วขวัญ ที่ทำท่าจะกระโดดกัดหัวเจนนี่ เธอหวงเขาแทนเพื่อนรัก โดยไม่รู้เลยว่าเพื่อนรักของตัวเอง ไม่เคยสนใจไยดีเขาสักนิด มีแต่เขาที่หึงหวงเนตรลดาอยู่เพียงฝ่ายเดียว จวนจะคลั่งตายอยู่แล้ว

แก้วขวัญเดินไปนั่งร่วมโต๊ะกับชายหนุ่มคนหนึ่ง แต่สายตาเธอยังจดจ้องมานัชกับเจนนี่ไม่วางตา เพียงครู่เดียวหญิงสาวก็เอ่ยขอตัวเข้าห้องน้ำจากนั้นจึงคว้าโทรศัพท์ขึ้นมากดหมายเลขของเพื่อนสนิททันที

เนตร สามีเธอมาทานมื้อเที่ยงกับยัยเจนนี่ โห...ไม่น่าเชื่อนะว่าคุณนัชจะเปลี่ยนไปมากขนาดนี้ นี่ถ้าฝาแฝดเขาอยู่เมืองไทย ฉันคิดว่าคนนี้คงไม่ใช่คุณอานัชแน่ๆ หรือไม่สองพี่น้องคงเล่นเปลี่ยนตัวกันแบบในละครหรือนิยาย

นี่โทรมาคุยเรื่องแค่นี้เหรอแก้ว แค่นี้ก่อนนะเนตรกำลังกินข้าวอยู่น้ำเสียงปลายสายติดจะเบื่อๆ

นี่เนตรใจคอเธอจะไม่สนใจสามีตัวเองหน่อยหรือ หล่อรวยยังงั้นไม่ได้หาได้ง่ายๆ นะเธอแก้วขวัญก็เหมือนหญิงสาวทั่วไป ที่มีเจ้าชายในฝัน ที่ทั้งหล่อ รวย มีเสน่ห์ดึงดูดใจ ไม่แปลกที่เธอจะเลือกคบภีม ชายหนุ่ม...ที่ถึงไม่รวยระดับเศรษฐี แต่เขาก็หล่อ มีเสน่ห์ และอ่อนโยนกับเธอมากๆ

หล่อรวย แต่เจ้าชู้ไปทั่วนะเหรอ...ฉันไม่สนใจหรอก ฉันแค่ต้องการผู้ชายธรรมดาที่รักฉันเพียงคนเดียว แค่นี้ก่อนนะแก้ว เนตรลดาวางสายเสียเฉยๆ โดยไม่ทันที่แก้วขวัญจะเอ่ยคำล่ำลาใดๆ เลย

สั่งอาหารก่อนเถอะแก้ว ชายหนุ่มที่แก้วขวัญเพิ่งจะคบหาได้ไม่นานเอ่ยเสียงนุ่ม ภีมเพิ่งย้ายมาทำงานที่เชียงใหม่ได้เพียงเดือนเดียวเท่านั้น แต่ด้วยความหล่อและอัธยาศัยดี ทำให้สาวๆ ในที่ทำงานกรี๊ดกร๊าดกันไม่น้อย ไม่เว้นแม้กระทั่งแก้วขวัญ แต่ดูเหมือนภีมจะสนใจเธอมากกว่าใคร จึงทำให้สาวคนอื่นๆ ล่าถอยไป ยกเว้นยัยปิ๋ม...ซึ่งดูเหมือนจะยังเดินหน้าอย่างไม่ถอยสักก้าว ผู้หญิงไร้ยางอายแบบนั้น เธอหวังว่าภีมคงไม่สนใจ

ถึงแก้วขวัญไม่ได้สวย เริ่ด หุ่นอึ๋มกระแทกสายตาผู้ชายเหมือนอย่างปิ๋ม แต่อย่างน้อยเธอก็ไม่คบผู้ชายหลายคนในเวลาเดียวกัน การที่เธอบังคับข่มขู่จารุจให้เลิกกับยัยปิ๋มได้ นั่นเป็นการแก้แค้นเล็กๆ น้อยๆ ที่อีกฝ่ายบังอาจมาโปรยเสน่ห์ใส่ภีม ทั้งที่เขาก็แสดงออกอย่างชัดเจนว่าสนใจเธอมากกว่าใคร แก้วขวัญยิ้มหวานให้ชายหนุ่ม จากนั้นก็สั่งอาหารจานโปรดของตัวเองมาทาน หญิงสาวทานมื้อเที่ยงด้วยความอิ่มเอมใจ นอกจากได้คุยกับคนรักอย่างมีความสุขแล้ว เธอยังแอบชำเลืองไปทางสามีของเพื่อนสนิท กับหญิงสาวที่เป็นผู้หญิงลับๆ ของผู้มีอิทธิพลของจังหวัด

แก้ว...ผู้ชายคนนั้นเป็นใครเหรอครับ ภีมถามขึ้นเมื่อเห็นว่าแก้วขวัญมองไปทางอานัชบ่อยเกินไป

คุณอานัชน่ะค่ะ เขาเป็นสามีของเพื่อนแก้ว

อ๋อ...เข้าใจแล้วครับ

ผู้ชายนี่จริงๆ เลยนะคะ มีเมียแล้วยังมิวายเจ้าชู้ ได้ยินคำเปรยแบบนั้น ชายหนุ่มร่วมโต๊ะก็ได้แต่หัวเราะเบาๆ

 

อานัชรู้ตัวตลอดเวลาที่ถูกแก้วขวัญจับตามอง ค่อนข้างมั่นใจว่าป่านนี้เนตรลดา คงรู้แล้วว่าเขามานั่งทานมื้อเที่ยงกับเจนนี่ ถ้าเป็นเมื่อก่อนอานัชคงกระวนกระวายใจกลัวเนตรลดาจะเข้าใจผิด แต่ตอนนี้ชายหนุ่มไม่รู้สึกอะไร เพราะที่ผ่านมาเนตรลดาก็ไม่เคยมีท่าทีเดือดร้อนใดๆ กับเรื่องที่เขาจะควงผู้หญิงคนไหนอยู่แล้ว

นัช คืนนี้ไปงานวันเกิดเพื่อนของเจนมั้ย หญิงสาวเอ่ยชวน

ก็ดีเหมือนกันครับ... ออกไปเฮฮาปาร์ตี้เสียหน่อยก็ดีเหมือนกัน เผื่อจะลืมเรื่องราวชวนปวดใจระหว่างเขากับภรรยาทางนิตินัยไปได้บ้าง

แหมนัช...ไม่คิดก่อนเหรอ ไม่กลัวภรรยาว่าเอาหรือไงเจนนี่เอ่ยเย้า เธอเคยคบหากับอานัชมาก่อน หลังจากเลิกรากันก็ยังสามารถคบหาเป็นเพื่อนกันได้ในเวลาต่อมา กระทั่งอานัชย้ายมาที่เชียงใหม่ ทั้งสองก็มีโอกาสพบเจอกันมากยิ่งขึ้น

เลิกพูดถึงเขาเสียทีเถอะน่าเจนอานัชบอกด้วยน้ำเสียงเหนื่อยหน่าย

ก็ได้ๆ งั้นคืนนี้เราไปสนุกกันให้สุดเหวี่ยงเลยดีกว่าเจนนี่พอจะรู้ปัญหาของอานัชกับภรรยาอยู่บ้าง เธอจึงไม่อยากขัดใจชายหนุ่ม

ว่าแต่เจนเถอะ ขออนุญาตคุณคิมหันต์หรือยังล่ะอานัชย้อนถามบ้าง เขาก็พอรู้อยู่ว่าผู้ชายคนนั้นทั้งรักทั้งหวงเจนนี่แค่ไหน

คืนนี้คุณคิมหันต์จะไปด้วยเจนนี่เอ่ยใบหน้าสวยเฉี่ยวระบายยิ้ม

กะจะให้ผมชนกับคุณคิมหันต์ใช่มั้ยครับเจนชายหนุ่มเอ่ยอย่างรู้ทัน

ดีมั้ยล่ะ เจอกันซึ่งๆ หน้าแบบนี้

ก็ดีครับ... แม้จะรู้กิตติศัพท์ของคิมหันต์ดีว่าเป็นผู้มีอิทธิพลของจังหวัด แต่ในเมื่อเขาไม่มีอะไรกับเจนนี่แล้ว ชายหนุ่มจึงไม่ต้องเกรงกลัวอะไร

แต่บอกไว้ก่อนนะงานนี้สาวๆ สวยๆ เพียบ บางคนอาจเป็นคนที่นัชเคยรู้จักมาบ้างแล้วหญิงสาวยิ้มอย่างมีเลศนัย

ยังงั้นเหรอ...ชายหนุ่มพึมพำพร้อมยิ้มบางๆ

อย่าให้ถ่านไฟเก่าคุขึ้นมาล่ะ ไม่งั้นภรรยาที่บ้านอาจไล่นัชออกจากห้องนอนก็ได้นะ

อานัชเคยบอกเล่าเรื่องราวของเขากับเนตรลดาให้เจนนี่รับรู้ แต่ก็ไม่ได้บอกเกี่ยวกับการแยกห้องนอนของเขากับเนตรลดา ชายหนุ่มไม่อยากให้ใครรับรู้ นอกจากคิดว่ามันเป็นเรื่องส่วนตัวเกินไป ลึกๆ อานัชก็อายเหมือนกัน ที่เขาเป็นผู้ชายที่ขึ้นชื่อว่าเจ้าเสน่ห์คนหนึ่ง เพียงแค่กระดิกนิ้ว หญิงสาวหลายคนพร้อมดาเข้ามาหา แต่กับผู้หญิงที่ขึ้นชื่อว่าเป็นภรรยา อานัชกลับไม่สามารถแตะต้องได้ และดูท่าว่าเธอจะไม่มีวันเดินเข้ามาหาเขาง่ายๆ เสียด้วย เมื่อคืนเขาจึงต้องออกแรงบีบบังคับจูบเนตรลดาก่อน ด้วยชั้นเชิงของคนมีประสบการณ์อย่างเจนจัดนั้น ก็ทำให้หญิงสาวคล้อยตามอารมณ์ได้ไม่น้อย และทำให้เขาจูบซับความหอมหวานจากเรียวปากเธอได้อย่างเต็มอิ่ม

คิดเรื่องนี้แล้วชายหนุ่มก็รู้สึกปั่นป่วนในอกขึ้นมาทันที เรียวปากอิ่มนุ่มของเนตรลดาช่างหวานล้ำ ทำเอาเขาแทบนอนไม่หลับ ถ้าได้สัมผัสดื่มด่ำทั่วเรือนร่าง มันคงยากจะถอนใจจากเธอง่ายๆ

พูดเรื่องถ่านไฟเก่าทำเหม่อเลยนะนัช เจนนี่ตีแขนชายหนุ่มเบาๆ แต่ก็ทำให้เขาตื่นจากภวังค์อันหวามไหวได้

ก็คงต้องดูก่อน ว่าถ่านก้อนนั้นยังร้อนแรงแค่ไหน ชายหนุ่มตอบพร้อมยิ้มกริ่ม

คงต้องเจอเองแล้วล่ะนัช เจนไม่สามารถบอกได้จริงๆ หญิงสาวบอกสถานที่จัดปาร์ตี้ ซึ่งเป็นบ้านของนักแสดงสาวชื่อดังคนหนึ่ง จากนั้นทั้งสองก็แยกกันกลับ โดยอานัชไม่ลืมที่จะหันไปส่งยิ้มล่ำลาแก้วขวัญ ซึ่งจ้องมองเขาอย่างไม่วางตาตลอดการทานมื้อเที่ยง

 ...........

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

176 ความคิดเห็น

  1. #147 =!!=นิลไพลิน=!!= (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 25 ตุลาคม 2552 / 21:48
    แวะมาพิสูจน์อักษรให้ค่ะพี่สาว

    เที่ยวนี้น้อยมาก เก่งจังเลยค่ะ

    ต้องการให้คนคนนั้นเข้าใจ > เข้าใจว่า
    น่าระรื่น > หน้าระรื่น
    จดจ้องมานัช > จดจ้องอานัช
    ยังงั้น > อย่างนั้น ดีกว่านะคะ
    นะเหรอ > น่ะเหรอ

    เจอแค่นี้เอง ^^
    #147
    0
  2. #43 pixie (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 29 กันยายน 2552 / 03:17
    เธอก็แค่ลูกกวางตัวน้อย.. เท่านี้น่าจะพอแล้วนะคะไม่ต้องมีคนหนึ่งก็อ่านเข้าใจได้ค่ะ
    ที่ตั้งแหง่ (แง่) ต่างๆนาๆ (ต่างๆนานา)
    #43
    0