เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 4 : ความจริงยิ่งกว่าฝันร้าย 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 367
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    11 ส.ค. 62

ความจริงยิ่งกว่าฝันร้าย

 

 

 

 

 

พลอยสูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ ก่อนเดินเข้าไปสมทบที่โต๊ะจัดเลี้ยง เป็นอย่างที่หญิงสาวคิดไว้จริงๆ นอกจากเพื่อนร่วมงานทุกคนในแผนกแล้วยังมีสามีของผู้จัดการฝ่ายประชาสัมพันธ์ร่วมโต๊ะด้วย หญิงสาว
เอ่ยขอโทษเบาๆ เดินเข้าไปนั่งเป็นคนสุดท้าย อดไม่ได้ที่จะปรายตาไปยังหญิงสาวผู้แสนเพียบพร้อมและคุณสามีของเธอที่นั่งเคียงข้างกันด้วยสีหน้าแย้มยิ้มเปี่ยมด้วยความสุข ภานีเอ่ยเปิดงานเลี้ยงเล็กๆ เพื่อต้อนรับผู้จัดการคนใหม่ด้วยท่าทีนอบน้อม ให้สมกับที่อีกฝ่ายเป็นถึงลูกสาวของหุ้นส่วนใหม่ของดีอาร์เอนเตอร์เทนเม้นท์

นันท์ขอบคุณทุกคนนะคะที่มางานในวันนี้ และขอฝากตัวกับทุกคนด้วยค่ะ

...พูดจาได้น่ารักเชียว พลอยค่อนขอดอยู่ในใจ พอชญานันท์เชิญชวนทุกคนลงมือทานอาหารได้เธอก็ก้มหน้าก้มตาจัดการกับอาหารตรงหน้าโดยไม่พูดไม่จากับใครเลย เพื่อนร่วมงานชวนคุย พลอยเพียงแต่พยักหน้ารับ หรือไม่ก็ส่ายหน้าไปตามเรื่อง เธอแค่อยากกินข้าวให้อิ่ม จากนั้นจะได้กลับห้องพักเสียที

หลังจากทานข้าวอิ่มแล้วชญานันท์กลับเชิญชวนทุกคนเข้าไปต่อกันในห้องคาราโอเกะ ตามด้วยขนม ผลไม้ และไวน์ เพื่อนๆ ทุกคนสนุกสนานเฮฮา ร้องเพลงเต้นรำกันอย่างมีความสุขสนุกสุดเหวี่ยง พลอยได้แต่นั่งแสร้งยิ้มกับเพื่อนๆ อย่างเบื่อหน่าย รู้สึกปวดร้าวกับภาพของผู้ชายที่เธอรักสละไหล่ให้ภรรยาของเขาพิง มันทรมานสิ้นดีที่ต้องมาเห็นภาพบาดตาบาดใจ ว่าจะไม่แตะของมึนเมาอีกแล้วเชียว ครั้นเอาเข้าจริงๆ ก็อดไม่ได้ที่จะหยิบขวดไวน์มารินดื่ม คิดว่าแอลกอฮอลล์อ่อนๆ คงไม่ทำให้เธอถึงกับมึนเมาหรอกน่า

พลอยไม่ร้องเพลงบ้างเหรอคะชญานันท์เอ่ยถามหญิงสาวด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน

พลอยร้องเพลงไม่เป็นหรอกค่ะ ชอบฟังมากกว่าหญิงสาวพยายามยิ้ม ทว่าดวงตาที่เธอมองสบกับชญานันท์เหมือนจะเอ่อท้นด้วยความรู้สึกบางอย่าง กระทั่งตัวเธอเองรับรู้ว่ามันแน่นจุกในอกจนนั่งอยู่ในห้องไม่ไหว

ขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะคะหญิงสาวรีบลุกเดินออกจากห้องคาราโอเกะ ไม่ได้ตรงไปยังห้องน้ำอย่างที่บอก กลับเดินไปนั่งที่เก้าอี้ในสวนที่จัดไว้สำหรับให้เด็กเล่น นั่งซึมเหม่อมองฟ้าอย่างเศร้าๆ พยายามระงับหยาดน้ำอุ่นที่เอ่อท้นขอบตา พลอยไม่อยากให้มันร่วงรินออกมาประจานตัวเองในเวลานี้เลย

มานั่งทำอะไรอยู่ตรงนี้เสียงห้าวห้วนดังขึ้นข้างตัวทำให้พลอยหันขวับไปมองทันที ดวงตาที่คลอด้วยหยาดน้ำเบิกกว้าง

คุณ...”

ใช่...พี่เองเขาเอ่ยเสียงเนิบแล้วยิ้มน้อยๆ 

น้ำตาที่ทำท่าว่าจะรินไหลแทบจะเหือดหายไปทันทีที่เห็นหน้าคร้ามคม กับท่าทางวางมาดนักเลงโตของเขาด้วยการยืนล้วงมือในกระเป๋ากางเกง ตาคมดุนั้นมองตรงมายังเธออย่างนิ่งๆ

โลกกลมจังนะ!” พลอยประชดออกไป

ก็คงยังงั้น... พอดีพี่มาหาเพื่อนน่ะ พลอยคงรู้จัก คุณชญานันท์ ภรรยาของคุณตรัยไงล่ะ

นี่คุณรู้จักคุณชญานันท์ด้วยเหรอถามขึ้นอย่างแปลกใจ

ใช่ พี่รู้จักคุณนันท์ดี รู้จักมานานแล้วด้วยคำตอบของชายหนุ่มทำให้พลอยนิ่งงันไปทันที ใช่สินะ...จะว่าไปแล้วสถานะทางสังคมของเขากับชญานันท์อยู่ในระดับเดียวกัน อีกคนเป็นลูกชายนักการเมืองใหญ่ อีกคนเป็นลูกสาวนักธุรกิจชื่อดังที่แสนร่ำรวย ออกงานสังคมสักงานก็เจอหน้ากันได้แล้ว

แล้วทำไมไม่เข้าไปหาแขกของคุณล่ะ!” บอกเสียงกระด้าง

พอดีเห็นพลอยเสียก่อนไง

รู้สึกเป็นเกียรติหญิงสาวแดกดันก่อนลุกเดินไปเข้าห้องน้ำเสียเฉยๆ ทำเอาคนมองตามส่ายหน้าน้อยๆ

...ยังร้ายเหมือนเดิมนะพลอย ชายหนุ่มได้แต่เข่นเขี้ยวอยู่ในใจ

 

พลอยคิดว่าวันนี้เป็นอีกวันที่แย่สำหรับเธอ นอกจากต้องมานั่งมองอดีตคนรักอี๋อ๋อกับภรรยาของเขาแล้วยังต้องมาเจอผู้ชายที่เธอแสนเกลียดขี้หน้าเข้าอีก ทั้งที่ไม่ได้เจอหน้ากันมาตั้งแต่พี่ชายของเธอย้ายไปอยู่ปารีส สงสัยดวงเธอคงจะถึงคราวอับโชคเสียจริงๆ ให้ตาย!

หญิงสาวขังตัวเองอยู่ในห้องน้ำนานนับสิบนาทีก่อนเดินเข้ามาในห้องคาราโอเกะอีกครั้ง เสียงเพลงจังหวะครื้นเครงยังคงดังอย่างต่อเนื่อง เพื่อนร่วมงานของหญิงสาวยังคงสนุกสนาน ขนาดภานีอายุค่อนคน
เข้าไปแล้วยังอุตส่าห์ลุกขึ้นมาโยกย้ายส่ายสะโพกอย่างเมามัน ผู้ชายที่เธอแสนชิงชังน้ำหน้านั่งอยู่เคียงข้างชญานันท์ รู้สึกตงิดในใจชอบกลที่เห็นผู้หญิงคนนั้นถูกขนาบข้างด้วยชายหนุ่มหน้าตาดีถึงสองคน อีกคนหนึ่งเป็นสามี อีกคนเป็นเพื่อนหนุ่ม เอ...หรือว่าจะเป็นกิ๊ก ดูสายตาชญานันท์ยามมองนภันต์สิ...วาวหวานเลยเชียว ส่วนอีตานักเลงใหญ่ก็คลี่ยิ้มบางๆ ทำเอาหน้าดุที่เธอเคยเห็นเป็นนิจดูชวนมองขึ้นเป็นกอง นอกจากทำเอาชญานันท์เหมือนจะหลงลืมสามีตัวเองไปชั่วขณะแล้วยังเล่นเอาเพื่อนร่วมงานของพลอยแอบเคลิ้มมองตาเชื่อมกันหลายคน

เออ...ภันต์คะ นี่คุณพลอยค่ะชญานันท์ผายมือมาทางหญิงสาว พลอยเกิดอาการวางสีหน้าไม่ถูก เพราะถ้าถูกแนะนำแบบนี้ เธอควรยกมือไหว้ชายหนุ่มที่เป็นเพื่อนสนิทของเจ้านาย แต่สีหน้าอึดอัดของเธอกระมังทำให้นภันต์เอ่ยแทรกขึ้นก่อน

ผมกับพลอยรู้จักกันแล้วครับ พลอยเป็นน้องสาวเพื่อนสนิทของผมเอง

อ้าวเหรอ...บังเอิญจังนะคะชญานันท์เอ่ยขึ้นอย่างแปลกใจ ในขณะที่สามีของเธอทำหน้าเรียบนิ่ง ทว่าดวงตาของเขากลับวาวแสงขึ้นอย่างคนที่พยายามข่มความรู้สึกบางอย่างไว้ภายใน แต่คนที่รู้จักเขามาเป็นอย่างดีเช่นพลอยรู้ว่าเวลานี้ตรัยไม่พอใจกับสถานการณ์ตอนนี้อย่างแน่นอน ก็แหงสิ...ภรรยาคนสวยกำลังให้ความสนใจชายอื่นอย่างออกนอกหน้านี่นะ

ฮึ...สนุกดีเหมือนกันนะ คงต้องขอบคุณคุณนักเลงใหญ่ที่ทำให้บรรยากาศอันน่าเบื่อหน่ายเริ่มมีสีสันขึ้นมาบ้างแล้ว พลอยครุ่นคิด ยกแก้วไวน์ดื่มด้วยความรู้สึกเพลิดเพลินขึ้นบ้าง

ครับ...เรื่องบังเอิญมันเกิดขึ้นได้เสมอ

นภันต์ยกมุมปากขึ้นข้างหนึ่ง ดูยียวนชะมัด เพราะเขาพูดจบประโยคแล้วดันทิ้งสายตามาที่เธออีกต่างหาก คงขบขันเรื่องบังเอิญของเธอกับตรัยอยู่กระมัง เชอะ...เรื่องของเขากับชญานันท์ก็คงเป็นเรื่องบังเอิญไม่ต่างจากเธอ เพราะตั้งแต่ที่คุณนักเลงใหญ่เข้ามาร่วมวง ดูเหมือนชญานันท์แทบไม่ได้พูดคุยอะไรกับสามี เล่นหันมาทางเพื่อนหนุ่มอย่างเดียว

หญิงสาวคิดอย่างขันๆ โดยที่เธอเองก็ลืมฉุกคิดไปว่าคุณนักเลงใหญ่นั้นหันมาทางเธอคนเดียวเช่นกัน

 

พลอยตวัดสายตามองชายหนุ่มอย่างไม่พอใจ เมื่อแยกย้ายกันออกมาจากห้องคาราโอเกะแล้วนภันต์เดินตามหลังเธอมาพร้อมลูกน้องทั้งสี่คนของเขา ทำเอาคนที่อยู่ในลานจอดรถหันมามองอย่างสนใจ ก็มันน่าอยู่หรอก ในเมื่อชายหนุ่มเป็นลูกชายนักการเมืองชื่อดัง ทั้งหน้าตาและชื่อเสียงไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่าดารา นอกจากชอบมีเรื่องชกต่อยกับชาวบ้านแล้วคุณนักเลงใหญ่ยังขยันมีข่าวกับสาวคนดังอยู่บ่อยๆ ทั้งดารา นางแบบ ไฮโซเยอะแยะไปหมด

ขอบคุณที่มาส่ง!” พลอยหันมาเอ่ยเสียงห้วน ทำท่าจะขึ้นรถ แต่ชายหนุ่มก็ดึงแขนไว้และแย่งกุญแจรถจากมือเธอไป

ดื่มไปตั้งหลายแก้ว พี่ไปส่งแล้วกันนะ

ไม่ต้องมายุ่งนะ ไม่ได้เมาเสียหน่อย!”

ใช่...ไม่ได้เมา แต่ก็เดินเซแล้ว และพี่มั่นใจนะว่าพลอยดื่มมากเกินกว่ากฎหมายกำหนดไว้ ถ้าเจอด่านตรวจล่ะก็ยุ่งแน่เลยเขาเตือนอย่างหวังดี

ฉันไม่ซวยขนาดนั้นหรอกทำท่าจะเข้ามาแย่งกุญแจคืนจากมือชายหนุ่ม แต่เขายกมือขึ้นสูงหลบมือเล็กๆ ของเธอ มีผลให้ร่างบางโปร่งเซเข้าไปปะทะลำตัวของเขา ด้วยอาการทรงตัวที่ไม่ดีนักอันเป็นผลมาจากการดื่มแอลกอฮอล์ ร่างของหญิงสาวเลยทำท่าจะทรุดลงกับพื้น ดีที่ว่ามือใหญ่โอบรั้งตัวเธอไว้ทัน ความตกใจทำให้
หญิงสาวนิ่งงันตัวชาอยู่อึดใจ
ก่อนจะรู้ตัวว่าไออุ่นจากตัวชายหนุ่มกำลังลามเลียผิวกาย พลอยจึงรีบสะบัดตัวจากอ้อมแขนของเขา

รู้ไหมถ้าไอ้เพชรมันรู้ว่าพี่เจอพลอยอยู่ในสภาพไม่น่าไว้ใจแล้วไม่ดูแล พี่ต้องโดนไอ้เพชรเล่นงานแน่ อย่าดื้อเลยนะ ให้พี่ไปส่งดีกว่า

นภันต์รั้งร่างบางเข้าไปในรถ ตอนนี้ท่าทางของเธอดูเหมือนจะหมดแรงต่อต้านหรือดื้อดึง นั่นเพราะหญิงสาวยังมีอาการตกใจที่อยู่ๆ ไปโดนเนื้อตัวชายหนุ่มเข้าอย่างจัง ให้ตาย...เธอรู้สึกอายแทบแทรกแผ่นดินหนีหลังรับรู้ว่าอกนุ่มหยุ่นของตนเบียดเข้ากับแผงอกกว้างของเขาเข้าเต็มๆ!

โอ๊ย...นี่มันวันโลกาวินาศของฉันหรือยังไงนะ! หญิงสาวตะโกนอยู่ในใจอย่างแค้นเคืองกับทุกอย่างที่เกิดขึ้นในวันนี้

นภันต์ขับรถของพลอยโดยมีลูกน้องของเขาขับรถตู้ตามมาติดๆ กระทั่งถึงคอนโดมิเนียมของหญิงสาวโดยที่เขาไม่ได้ชวนพลอยพูดคุยอะไร เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายคงไม่อยากคุยกับเขานัก ขนาดหน้ายังไม่อยากจะมองเลย นั่นคือสิ่งที่นภันต์รับรู้มาตลอด

หลังจอดรถเรียบร้อยจึงหันมาทางคนที่นั่งอยู่ข้างๆ แล้วเขาก็ต้องหัวเราะออกมาเบาๆ เมื่อเห็นหญิงสาวคอพับคออ่อนอยู่บนเบาะนั่ง นภันต์ส่ายหน้าน้อยๆ พิศดวงหน้าสวยละมุนอย่างเอ็นดู อดไม่ได้ที่จะแตะปลายนิ้วที่ปลายจมูกโด่งเล็กๆ ไล้ลงมายังแก้ม ปัดปอยผมออกจากหน้าผากโค้งมนของเธออย่างแผ่วเบา

มันถึงเวลาที่พี่จะต้องดูแลเธอแล้วล่ะพลอยชายหนุ่มพึมพำ หยิบกุญแจห้องจากกระเป๋ายื่นให้คม...ลูกน้องคนสนิทที่ยืนอยู่ไม่ไกลจากรถของพลอยนัก

เดี๋ยวฉันจะอุ้มพลอยไปส่งในห้อง แกก็เปิดประตูให้ด้วยแล้วกัน

ครับคมรับคำ รอให้เจ้านายหนุ่มอุ้มร่างของหญิงสาวออกมาจากรถเรียบร้อยจึงเดินนำหน้าเข้าไปในตัวอาคาร เจอเข้ากับรปภ. ซึ่งคุ้นหน้าคุ้นตานภันต์กับลูกน้องดีอยู่แล้วตั้งแต่ตอนที่เพชรยังไม่ย้ายไปปารีส

นั่นคุณพลอยเป็นอะไรครับคุณภันต์

เมาครับ...”

อีกแล้วเหรอรปภ. จำได้ว่าเมื่อวันก่อนหญิงสาวก็ถูกอุ้มเข้ามาในคอนโดมิเนียมในสภาพนี้เหมือนกัน แต่วันนี้นีรดา เพื่อนสนิทของหญิงสาวไม่ได้มาด้วย

นภันต์ยิ้มขำกับคำอุทานของรปภ. ขณะเดินเข้าไปในลิฟต์ที่ลูกน้องของเขากดรออยู่ก่อนแล้ว พอลิฟต์เปิดออก ชายหนุ่มก็เดินตามหลังคมที่เดินลิ่วไปเปิดประตูห้องรอ

พวกแกกลับไปก่อนเถอะหลังจากวางร่างของพลอยลงบนเตียงนภันต์ก็เดินออกมายังห้องนั่งเล่น สั่งลูกน้องคนสนิทของเขา

ครับนาย...” 

เมื่อคมเดินหายออกจากห้องไปแล้วนภันต์จึงกลับเข้ามาในห้องนอนของหญิงสาวอีกครั้ง วันนี้พลอยสวมชุดเดรสสีน้ำตาล ท่าทางไม่น่าจะอึดอัดมาก แล้วเธอก็ไม่ได้มีไข้ ชายหนุ่มคิดว่าคงไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าให้หญิงสาวเหมือนเมื่อคราวก่อน เขานั่งมองร่างหลับใหลบนเตียงด้วยสายตาอ่อนโยน ยกมุมปากขึ้นน้อยๆ เมื่อเห็นว่าอีกฝ่ายควานมือหาบางอย่าง พอแตะเจอเจ้าตุ๊กตาหมีตัวใหญ่ก็ดึงเข้ามากอด เอาหน้าสวยๆ ซบลงบนตัวเจ้าหมียักษ์

นภันต์ได้ยินเสียงโทรศัพท์ดังแว่วเข้ามาในหู หันไปมองกระเป๋าถือของหญิงสาวก่อนควานหา เห็นชื่อของคนที่อยู่บนหน้าจอแล้วชายหนุ่มจึงกดปุ่มรับทันที

ตอนนี้พลอยหลับไปแล้วครับน้ำเสียงที่เอ่ยบอกราบเรียบ แต่แฝงแววเย็นชาจนคนปลายสายอึ้งไป ก่อนจะเอ่ยในนาทีต่อมา

เห็นพลอยดื่มไปเยอะน่ะครับ เลยโทร. มาถามดูว่าเป็นไงบ้าง

ไม่ต้องห่วงพลอยหรอก ผมดูแลเธอได้ เอาเวลาไปดูแลภรรยาคุณดีกว่าไหมครับคุณตรัยจบประโยคชายหนุ่มก็กดตัดสายทันที นภันต์ยิ้มเหี้ยมเกรียม นึกอยากตะบันหน้าคนที่เพิ่งโทร. มาเสียจริงๆ ...มีเมียอยู่แล้วยังมีน้ำใจกับผู้หญิงที่ตัวเองทิ้งไปอย่างไม่ไยดี มันน่านัก!

ชายหนุ่มได้แต่ฮึดฮัดอยู่เพียงลำพัง เอนร่างลงนอนบนโซฟายาวในห้อง กระทั่งรุ่งสางเขาก็ยังเห็นว่าร่างบางโปร่งยังหลับสบายไม่ได้มีอะไรน่าห่วง จึงเดินไปหยุดที่ริมเตียง ก้มหน้าลงไปแตะจมูกกับปลายผมนุ่มที่มีกลิ่น
หอมอ่อนๆ พลันยิ้มเยาะหยันตนเองที่เป็นได้เพียงแค่คนเฝ้ามองมาช้านาน แต่ต่อไปนี้เขาจะเป็นฝ่ายรุกบ้าง เพราะพลอยไม่มีใครอยู่เคียงข้างเหมือนเมื่อก่อนแล้ว...นภันต์บอกตัวเองอย่างมุ่งมั่นก่อนเดินออกจากห้องหญิงสาว


::::::::::::::::::::

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น