เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 26 : ความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิม 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 217
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 5 ครั้ง
    15 ธ.ค. 63



นภันต์ขอร้องแกมบังคับให้พลอยพักอยู่ที่ห้องชุดของเขาจนกว่าจะถึงวันแต่งงาน จากนั้นเขาจะพาเธอไปอยู่ที่บ้านของครอบครัว วันนี้นภันต์จึงจำเป็นต้องไปเอาเสื้อผ้าและของใช้ส่วนตัวของหญิงสาวที่ห้องพัก ครั้นจะสั่งให้ลูกน้องจัดการให้ก็ไม่ได้ เขาไม่อยากให้ชายอื่นเห็นชุดชั้นในของเธอ ก่อนออกจากห้องชายหนุ่มไม่ลืมที่จะหยิบหนังสือเคล็ด (ไม่) ลับมัดใจสามีที่วางไว้บนโต๊ะข้างเตียงนอนมาด้วย

แต่งงานกับพี่ พลอยไม่จำเป็นต้องอ่านหนังสือพวกนี้หรอก พี่ยินดีสอนให้พลอยทุกอย่าง รับรองพลอยจะเก่งขั้นเทพเลยทีเดียว

คนพูดบอกพร้อมทำตาวิบวับ ส่วนคนฟังอายจนหน้าแดงก่ำเป็นลูกเชอร์รี่

เปล่านะ พลอยไม่ได้จะทำเหมือนที่เขาแนะนำเสียหน่อยหญิงสาวเถียงเสียงเบาหวิว แต่เขากลับระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างขบขัน

พลอยนี่ดูๆ ไปก็ตลกดี แต่พูดจริงๆ นะ ตลกแบบนี้พี่ชอบไม่พูดเปล่ากลับเอื้อมมือมาบีบแก้มแดงๆ ของเธอเล่นอย่างมันเขี้ยว พลอยทั้งอายและโมโหจนต้องเหวี่ยงหมอนอิงใส่เขาเลยทีเดียว

ไม่ต้องมาล้อนะ ไปไกลๆ เลยหญิงสาวส่งค้อนชายหนุ่ม หันไปหยิบหนังสือพิมพ์ที่นภันต์ถือติดมือมาอ่าน

มันเกิดอะไรขึ้นนี่พลอยพึมพำขณะอ่านข่าวของน้ำฝนที่อยู่ๆ ก็ถอนตัวจากละครซึ่งกำลังจะเปิดกล้องในอีกสองอาทิตย์ข้างหน้า โดยให้เหตุผลว่าจะไปเรียนต่อเมืองนอก

ไม่อยากเชื่อเลยว่าน้ำฝนจะทิ้งงานในวงการไปเพื่อเรียนหนังสือ นางเอกสาวเคยให้สัมภาษณ์ออกจะบ่อยว่าเธอเกิดมาเพื่อทำงานในวงการบันเทิง อาชีพนักแสดงเป็นความฝันของเธอมาตั้งแต่วัยเด็ก สงสัยคงมีเรื่องบางอย่างที่อีกฝ่ายต้องการจะหนีมากกว่า...ว่าแต่น้ำฝนหนีอะไรอยู่นะ ทำไมต้องไปไกลถึงเมืองนอก

พี่ภันต์อ่านข่าวนี่สิ แปลกจัง ไม่คิดว่าน้ำฝนจะหันหลังให้วงการบันเทิงง่ายๆ แบบนี้พลอยยื่นหนังสือพิมพ์มาให้ชายหนุ่ม เขารับมาแล้วทำท่าอ่านอย่างสนใจ เปรยออกมาเบาๆ

เขาคงถึงจุดอิ่มตัวกับวงการแล้วมั้ง

น้ำฝนไม่ใช่คนจะอิ่มอะไรง่ายๆ หรอกค่ะพี่ภันต์แม้จะไม่ได้สนิทชิดเชื้อกันมาก แต่เพราะทำงานอยู่ในค่ายเดียวกัน พลอยพอดูออกว่าคนอย่างน้ำฝนชอบและหลงใหลวงการบันเทิงมากแค่ไหน

คนเราก็อาจเปลี่ยนแปลงความคิดกันได้นี่นา

จะเปลี่ยนหน้ามือเป็นหลังมือเลยเหรอคะ เป็นไปไม่ได้หรอก เอ...หรือว่าเขาจะมีปัญหาส่วนตัวที่แก้ไขไม่ได้ เลยต้องหนีไปอยู่เมืองนอกหญิงสาวสันนิษฐานตามเหตุการณ์และนิสัยใจคอของนางเอกสาว

ก็อาจเป็นไปได้ โอ๊ย...พี่หิวแล้วนะ พลอยสั่งอาหารมาทานกันเถอะชายหนุ่มตัดบทไม่อยากคุยเรื่องนางเอกสาวอีก กลัวจะหลุด
บางอย่างออกมาให้พลอยรู้ว่าการที่น้ำฝนหนีไปเมืองนอกอย่างรีบร้อน มันมีสาเหตุมาจากอะไร

จริงอยู่เขาลงโทษน้ำฝนแค่ราดเลือดไก่ทั่วใบหน้าสวยของนางเอกสาว เพื่อข่มขู่ให้อีกฝ่ายให้หวาดกลัวและเข็ดหลาบกับการคิดร้ายต่อพลอย แต่คนที่นางเอกสาวกลัวลนลานถึงขนาดต้องหนีไปไกลถึงเมืองนอกน่าจะเป็นเตชิดมากกว่า การที่นภันต์พาลูกน้องไปบุกบ้านสวนนนทบุรีของมันคืนนั้นได้ก็เพราะน้ำฝนให้ความร่วมมือ เตชิดคงปะติดปะต่อเรื่องได้เองอย่างไม่ยากเย็นอะไร

นภันต์คิดว่าน้ำฝนได้รับโทษที่ทำกับพลอยอย่างสาสมแล้ว ถ้าอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้หญิง เขาจะเล่นงานให้หนักกว่านี้ด้วยซ้ำที่บังอาจมาคิดร้ายต่อผู้หญิงที่เขารัก

พี่ภันต์จะทานอะไรล่ะ เดี๋ยวพลอยจะสั่งให้เสียงใสๆ ดังขึ้นปลุกให้ชายหนุ่มตื่นจากภวังค์

ขอพะแนงหมูกับยำทะเล ส่วนพลอยจะทานอะไรอีกก็สั่งมา
เลยนะ เดี๋ยวพี่ขอตัวไปอาบน้ำก่อน

ตามสบายค่ะ

เอ...จะว่าไปพลอยน่าจะเข้าไปถูหลังให้พี่บ้างนะ รู้ไหม นี่แหละคือเคล็ดไม่ลับมัดใจสามีอีกข้อหนึ่งชายหนุ่มยิ้มล้อเลียนหญิงสาว

อย่ามาคิดอะไรทะลึ่งนะพี่ภันต์หญิงสาวแหวขึ้นพร้อมทุบที่ไหล่ชายหนุ่ม

น่าจะฝึกไว้นา อีกไม่กี่วันเราก็จะแต่งงานกันแล้วนะ

ตอนนี้ทั้งสองได้จัดเตรียมงานเกือบเรียบร้อยหมดทุกอย่างแล้ว เหลือแค่ลองชุด ส่วนสถานที่จัดงานเลี้ยงฉลองก็ใช้โรงแรมของครอบครัวบุณฤทธิ์นั่นเอง

บ้าสิ...ถึงแต่งแล้วพลอยก็ไม่ถูหลังให้พี่หรอก พี่ภันต์อย่าลืมสัญญาสิว่าแต่งงานกันแล้วพลอยขอแยกห้องก่อนจนกว่าพลอยจะรักพี่ภันต์

ไม่ลืมหรอกน่า ทวงจังเลยนะชายหนุ่มเอื้อมไปบีบปลายจมูกรั้นของหญิงสาวอย่างเอ็นดู

พี่ภันต์ทำท่าจะลวนลามพลอยอยู่เรื่อยหญิงสาวบ่นอุบ พอสบนัยน์ตาคมพราวเธอก็เสมองไปทางอื่น แต่ผิวแก้มนุ่มของเธอกลับเป็นสีแดงเข้มฟ้องว่าเจ้าตัวกำลังรู้สึกเขินอาย

พี่ทำท่าที่ไหนเล่าพลอย ปรักปรำกันชัดๆ พี่จ้องตะครุบอยู่ต่างหากล่ะพูดพลางยื่นหน้าเข้ามาใกล้ใบหน้าของหญิงสาว

พี่ภันต์อ่ะ...ทำแบบนี้อีก พลอยโกรธจริงๆ ด้วยเธอผลักเขาออกห่างก่อนผุดลุกจากโซฟา

พลอยก็อย่าใจร้ายกับพี่นักซี่ แหม...ขอแค่ชื่นใจเล็กๆ น้อยๆ ทำเล่นตัว

พลอยไม่ได้เล่นตัว แค่อยากให้โอกาสหัวใจตัวเองได้เรียนรู้พี่อย่างช้าๆ ค่อยเป็นค่อยไปมากกว่า ถ้าเรามีอะไรกันเร็วไป บางทีอาจทำให้เราสับสนระหว่างความรักกับความใคร่ หากพี่ภันต์ไม่พอใจจะเปลี่ยนใจก็ยังทันนะคะ

มันเปลี่ยนไม่ทันแล้ว เบื่อจัง พี่พูดแค่นิดหน่อย อธิบายเสียยืดยาวเชียว พูดมากจริงๆเขายกปลายนิ้วแตะปากเธอเบาๆ แล้วหมุนตัวเดินเข้าห้องไปเสียเฉยๆ

พลอยยอมรับว่าความใกล้ชิดระหว่างเธอกับนภันต์ที่มากขึ้นเรื่อยๆ ตามวันเวลาทำให้เธอเชื่อมั่นว่านภันต์ไม่ใช่ผู้ชายที่เลวร้ายเหมือนอย่างที่คิดไว้แต่แรก ถึงเขาจะไม่อ่อนหวานเอาใจเธอเหมือนตรัย ทว่าหญิงสาวสัมผัสได้ถึงความจริงใจของเขา ถึงอย่างนั้นก็เถอะ พลอยยอมรับว่ายังไม่สามารถลืมตรัยได้ หมู่นี้ไม่เห็นเขาโทร. มาเลย หรือมัวแต่ใส่ใจกับภรรยาที่กำลังตั้งครรภ์จนลืมเธอไปแล้ว ยามที่ตรัยโทร. มา เธอก็ไม่กล้ารับสาย กลัวใจอ่อนวิ่งแจ้นไปหาเขา พอเขาเงียบหายไป หญิงสาวกลับรู้สึกเศร้าใจอยู่ลึกๆ

ถอนหายใจอย่างคนที่สับสนในอารมณ์ สุดท้ายพลอยก็สลัดความโหยหาบางอย่างออกไปจากความรู้สึก หลังย้ำกับตัวเองว่าอีกไม่กี่วันเธอจะเข้าพิธีแต่งงานกับนภันต์แล้ว ความรักของเธอกับตรัยจะกลายเป็นเพียงแค่ความทรงจำเท่านั้น


:::::::::::::::::::::


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 5 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #10 ondara (จากตอนที่ 26)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2563 / 08:58
    จริง รักเก่าลืมยาก
    #10
    0