เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 25 : ความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิม 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 236
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 8 ครั้ง
    15 ธ.ค. 63

                  ความรู้สึกที่ไม่เหมือนเดิม

 

 

 

 

 

นภันต์เดินกลับเข้ามาในห้องนอน ร่างบางยังหลับสบายทั้งที่ก็สายมากแล้ว ชายหนุ่มนั่งบนขอบเตียง จรดปลายจมูกโด่งคลอเคลีย
ข้างแก้มที่ยังแดงช้ำ มีผลให้ร่างบางขยับตัว ค่อยๆ ปรือตาขึ้นเห็นใบหน้าคมเข้มกับตาวาวหวานของเขาอยู่ใกล้ไม่ถึงคืบ จนลมหายใจอุ่นรินรดใบหน้าเธอ ก่อให้เกิดอาการไม่ต่างจากไข้ขึ้น

พี่ภันต์ถอยไปนะ...” พลอยผลักอกกว้างออกห่างด้วยเรี่ยวแรงที่มีอยู่เพียงน้อยนิดเพราะพิษไข้ หรือว่าใจที่สั่นไหวก็ไม่รู้ ร่างใหญ่จึงไม่ขยับเขยื้อนเลย แถมยังขยับมาใกล้เธอมากขึ้นเสียด้วยซ้ำ

พลอย...พี่ขอโทษนะที่เป็นต้นเหตุให้พลอยเจ็บตัวบัดนี้แววตา
วาวหวานจางหายไป เหลือเพียงแววหม่นเศร้าของคนที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิด

พี่กับเขามีเรื่องอะไรกันมากมายเหรอคะ ทำไมต้องทำกันถึงขนาดนี้พลอยถามอย่างสงสัย

พี่กับเขาเคยมีเรื่องชกต่อยกันเมื่อนานมากแล้วนภันต์เลี่ยงประเด็นเกี่ยวกับนางแบบสาวคนหนึ่งที่เคยปฏิเสธเตชิด แต่กลับมาควงเขาแทน ซึ่งเป็นอีกเหตุผลหนึ่งที่เตชิดไม่พอใจเขา

พลอยพยักหน้ารับรู้โดยไม่ต้องฟังคำอธิบายว่าเหตุการณ์นั้นคงเกิดขึ้นในช่วงเวลาเกเรของเขาที่เธอบังเอิญได้พบเห็นมาแล้วนั่นเอง

แค่นั้นเหรอคะ

เมื่อไม่นานมานี้มันไปก่อเรื่องที่ผับ พี่เลยไม่อนุญาตให้มันเข้าไปอีกตลอดชีวิต แต่พี่คิดว่าการที่มันจับตัวพลอยไปก็เพื่อจะเปลี่ยนตัวกับพี่มากกว่า พอดีตอนนี้พ่อของพี่กำลังรวบรวมหลักฐานเกี่ยวกับการบุกรุกพื้นที่ป่าสงวนในจังหวัดภูเก็ต และเรื่องคอรัปชั่นแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการเมื่อปีก่อนของรัฐมนตรีทศพรส่งให้กับทาง ... เพื่อตรวจสอบชายหนุ่มบอกกล่าวถึงที่มาของปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งหมดอย่างละเอียด

งั้นเขาคงไม่รามือจากพี่ภันต์ง่ายๆ แล้วละพลอยรู้สึกไม่สบายใจ เกรงว่าการวิวาทของนภันต์กับเตชิดอาจไม่จบง่ายๆ บางทีมันอาจนำอันตรายมาสู่ชีวิตชายหนุ่ม ความรู้สึกกลัวแล่นเกาะกุมหัวใจ มีผลให้ใบหน้าที่ยังซีดเซียวเต็มไปด้วยความวิตก

ว่าแต่พลอยเถอะ ไปทำอีท่าไหนถึงถูกมันจับตัวไปได้เขาหันมา
ตั้งคำถามกับเธอบ้าง

ตอนพลอยขับรถออกมาจากที่ออฟฟิศของนิดก็เริ่มค่ำมากแล้ว
ขับรถเข้าไปในซอยที่เป็นทางลัด อยู่ๆ มีมอเตอร์ไซค์มาเฉี่ยวรถพลอยแล้วล้มลง พลอยตกใจเลยรีบออกจากรถไปดู แล้วคนที่พลอยคิดว่ากำลังเจ็บอยู่ก็โปะผ้ามาที่หน้าพลอย จากนั้นก็ไม่รู้สึกตัว ตื่นขึ้นมาในห้องของมันนั่นแหละท้ายประโยคน้ำเสียงเธออ่อนแผ่ว ดวงตาเศร้าหมองทำเอาคนมองใจหายวาบ

แสดงว่านิดโกหกพี่น่ะสิตอนที่พี่โทร. ไปหาชายหนุ่มไม่อยากซักไซ้ให้เธอสะเทือนใจ จึงเสไปถามเรื่องอื่นแทน

ค่ะ ตอนที่พี่โทร. ไป พลอยยังอยู่กับนิดค่ะ แต่ตอนนั้นพลอยไม่อยากคุยกับพี่ภันต์ เลยให้นิดบอกว่าพลอยกำลังจะกลับแล้ว

ตกลงพลอยมีเรื่องโกรธอะไรพี่เหรอ ทำไมไม่รับโทรศัพท์พี่เลย เห็นไหมเกิดเรื่องขึ้นจนได้ อีกอย่างพี่ก็บอกแล้วว่าอย่าออกไปไหนท้ายประโยคอดไม่ได้ที่จะต่อว่าหญิงสาวที่ดื้อรั้นไม่ยอมเชื่อฟังเขา

พลอยทำหน้าเศร้า ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมเวลาเธอดื้อรั้นใส่เขามันต้องเกิดเรื่องทุกทีสิน่า แต่นั่นเพราะเขาทำให้เธอวุ่นวายใจ ถึงต้องรีบไปปรึกษาเพื่อนรักเกี่ยวกับเรื่องที่ชญานันท์บอกเธอพี่ภันต์คะ แล้วรถพลอยกับกระเป๋าถือของพลอยยังอยู่หรือเปล่าคะพอนึกขึ้นได้หญิงสาวก็ถามถึงสมบัติส่วนตัวทันที

ตอนที่กลับออกมาจากบ้านของไอ้เตชิด คมเห็นรถพลอยที่โรงรถ โชคดีที่กุญแจรถยังเสียบอยู่ที่เดิมรวมทั้งกระเป๋าถือ คมเลยขับออกมาด้วย แต่พี่ว่ารถคันนั้นมันเก่าแล้วนะ ไม่ควรใช้มันต่อหรอก เดี๋ยวพี่จะซื้อคันใหม่ให้

ไม่เป็นไรค่ะพี่ภันต์ อย่าสิ้นเปลืองเลย พลอยเกรงใจรถที่หญิงสาวใช้อยู่เป็นรถคันแรกในชีวิตของเธอ ใช้มาตั้งแต่สมัยเริ่มทำงาน ถึงจะเป็นรถมือสองที่ได้มาจากพี่ชาย แต่พลอยก็ดูแลอย่างดี และผูกพันกับมันด้วย

ขายไปเถอะน่า...พี่ไม่อยากให้พลอยใช้รถคันเดิมอยากจะบอกตรงๆ ว่าไม่อยากให้เธอใช้รถคันที่ขับออกไปเจอเรื่องไม่ดี ฟังดูไร้สาระนักจนไม่กล้าบอกหญิงสาว แต่ดูเหมือนพลอยจะเดาใจเขาออก

คนรวยนี่น้า นึกจะซื้ออะไรก็ซื้อง่ายๆ เลยนะประชดนิดๆ

ถือว่าเป็นของขวัญวันแต่งงานจากพี่ก็แล้วกันสำหรับนภันต์ ขอให้พลอยทิ้งรถคันเก่าไปก็พอแล้ว เรื่องเงินมันไม่ใช่เรื่องสำคัญสำหรับเขา

ก็เพื่อคนที่พี่รักเท่านั้นแหละเขาโต้พร้อมคลี่ยิ้ม พลอยมองรอยยิ้มของชายหนุ่มนิ่งงัน แววตากลมโตวูบแสงลง ด้วยมีบางอย่างที่ยังค้างคาใจ

พี่ภันต์....เอ่อ...พลอยถามพี่จริงๆ เถอะค่ะ พี่ภันต์ตอบพลอยมาตามตรงนะคะสีหน้าและท่าทางจริงจังของหญิงสาวทำให้นภันต์มองเธออย่างประหลาดใจ

มีอะไรจะถามพี่ก็ถามมาเถอะ พี่ยินดีตอบทุกอย่าง

พี่ภันต์ต้องการแต่งงานกับพลอยเพราะอะไรกันแน่ถามออกไปแล้วพลอยก็กลั้นใจรอคอยคำตอบ มันแปลกที่เธอรู้สึกกลัว หากว่าคำตอบของเขาเป็นอย่างที่ชญานันท์บอก

ถ้าเป็นเมื่อก่อนพลอยคงไม่รู้สึกอะไร นอกจากแค้นใจที่ชายหนุ่มใช้เธอเป็นเครื่องมือแก้แค้นตรัยที่แย่งคนรักของเขาไป แต่ในตอนนี้จิตใจของหญิงสาววูบไหวอย่างประหลาด มันเกิดขึ้นตั้งแต่ที่ตื่นขึ้นมาพบตนเองถูกขังอยู่ในห้องเตชิดแล้ว อยู่ๆ ในหัวก็มีแต่ภาพของนภันต์เต็มไปหมด หวาดกลัวว่าจะไม่ได้เจอหน้าเขาอีก

ชายหนุ่มจ้องมองดวงหน้าซีดเซียวอย่างชั่งใจ หรี่ตามองเธออย่างสงสัยถามพี่แบบนี้แสดงว่าไม่เชื่อมั่นในความรักของพี่เหรอพลอย

หญิงสาวไม่ตอบ ได้แต่ก้มหน้าหลบสายตาของเขา

นันท์มาพูดอะไรกับพลอยเหรอ

ปละ...เปล่านะคะรีบปฏิเสธเป็นพัลวัน

อย่าโกหกพี่เลย พี่รู้ว่านันท์ไปหาพลอย

พี่รู้ได้ไงคะพลอยร้องขึ้นอย่างตกใจ เธอไม่ต้องการให้เขารู้เรื่องนี้
เพราะได้รับปากกับชญานันท์ไว้แล้วนั่นเอง

รปภ. บอกพี่น่ะสิ

ค่ะ...คุณนันท์มาหาพลอยมันคงยากที่จะโกหกชายหนุ่ม

นันท์คุยอะไรกับพลอยเหรอ

เปล่าค่ะ...” อย่างไรพลอยก็ขอเป็นผู้ร้ายปากแข็งไว้ก่อน

บอกพี่มาเดี๋ยวนี้นะพลอย!” ชายหนุ่มตวาดออกมาอย่างเหลืออด เขาต้องการรู้ความจริงให้ได้ว่าชญานันท์มาพูดอะไรกับหญิงสาว ถึงต้องบึ่งรถไปหานีรดา ไม่ยอมรับโทรศัพท์จากเขา จนถูกเตชิดจับตัวไป

คือคุณนันท์มาคุยเรื่องพี่ตรัยกับพลอยนิดหน่อยน่ะค่ะในเมื่อรับปากชญานันท์ไว้แล้วว่าจะไม่ให้นภันต์รู้ในสิ่งที่อีกฝ่ายบอก อย่างไรพลอยก็ต้องรักษาคำพูดของตัวเอง เพราะสำหรับเธอ...สัจจะเป็นเรื่องสำคัญ ...แต่สำหรับบางคนมันช่างไร้ค่าเสียจริงๆ หญิงสาวอดไม่ได้ที่จะคิดถึงคำสัญญาของตรัยที่เคยให้ไว้กับเธอ สุดท้ายมันก็ว่างเปล่าไร้ความหมาย

ไม่มีเรื่องอื่นแน่นะ!” ชายหนุ่มย้อนถามเสียงเข้ม

ไม่มีค่ะ...” หญิงสาวรีบปฏิเสธพร้อมส่ายหัวประกอบ

จำไว้นะพลอย ที่พี่จะแต่งงานกับพลอยมีเพียงเหตุผลเดียวเท่านั้น ก็คือพี่รักพลอย มันไม่มีเหตุผลอื่นเลย

แน่ใจเหรอคะหญิงสาวคิดว่าระหว่างนภันต์กับชญานันท์คงมีใครสักคนที่พูดโกหก แล้วเธอจะเชื่อใครดี นั่นเป็นคำถามที่ทำให้พลอยว้าวุ่นใจที่สุด เพราะคำพูดของนภันต์มันไม่เพียงหนักแน่น ทว่าสีหน้าและแววตาของเขาบ่งบอกความรู้สึกลึกซึ้งอ่อนโยน เว้นเสียแต่ว่าเขาจะเล่นละครตบตาเธออย่างแนบเนียนเท่านั้น

พลอยคงคิดว่าพี่จะเป็นเหมือนพลอยสินะ แต่งงานด้วยเหตุผลอื่นนภันต์อดไม่ได้ที่จะแขวะหญิงสาว พลอยทำหน้าบึ้งขึ้นมาทันที แต่พอคิดถึงภาพที่เขากำลังจะลั่นไกใส่ร่างของเตชิด หัวใจเธอก็คลายความขึงโกรธ

ตอนนั้นพี่คิดจะยิงคุณเตชิดจริงๆ เหรอคะ

ใช่...แต่ไม่คิดจะให้ถึงตายหรอก แค่อยากให้มันมีแผลติดตัวไปตลอดชีวิตก็พอ!” คำตอบของชายหนุ่มทำให้เธอโล่งอกว่าอย่างไรเขาไม่ใช่คนโหดเหี้ยมพอที่จะปลิดชีวิตคนอื่น แม้ไอ้คนนั้นมันจะเลวแค่ไหนก็ตาม

พี่ภันต์โหดจังพลอยมองเขาอย่างขยาดหน่อยๆ

พี่จะโหดกับคนที่ทำร้ายพลอยคำตอบของเขาทำให้หญิงสาวเผลอจ้องตาคมดุของชายหนุ่มอย่างตื้นตันใจที่เขาเจ็บแค้นแทนเธอได้มากมายขนาดนี้

ถ้าพลอยไม่ใช่คนเดิมแล้วล่ะ...พี่ภันต์ยังจะรักพลอยอยู่หรือเปล่าถามออกไปด้วยใจสั่นระทึก ดวงตากลมโตจ้องใบหน้าชายหนุ่มอย่างจับสังเกต แล้วก็ต้องใจเต้นรัวเมื่อดวงตาของเขาทอดมาอย่างลึกซึ้งเสียจนเธอสัมผัสได้ถึงความรู้สึกของเขา

ไม่ว่าพลอยจะเป็นยังไง พี่ก็รักพลอยเหมือนเดิม ไม่เชื่อก็พิสูจน์ด้วยการแต่งงานกับพี่นะพลอยนภันต์ยื่นหน้าเข้ามาใกล้ ใบหน้าเธอร้อนวูบกับสายตาคมลึกที่เปิดเปลือยอารมณ์ของเขา

พี่ภันต์อย่ามาเอาเปรียบพลอยนะอยากผลักใบหน้าคมหล่อออกไปไกลๆ แต่สายตาที่เต็มไปด้วยพลังของเขาเหมือนจะสูบเอาเรี่ยวแรงไปจากตัวเธอจนหมดสิ้น

เอาเปรียบที่ไหน เราต่างแบ่งปันกันต่างหากล่ะนภันต์กระซิบเสียงแหบพร่า แตะเรียวปากอุ่นที่มุมปาก ก่อนขยับครอบครองปากอิ่มของเธออย่างนุ่มนวลอ่อนหวาน หญิงสาวไม่กล้าจะต่อต้านหรือขัดขืนใดๆ ปล่อยให้เขาดื่มด่ำกับริมฝีปากของเธออย่างพอใจ ราวกับจะปลอบขวัญที่ได้กลับมาเจอหน้าชายหนุ่มอีกครั้งหลังจากคิดว่าอาจไม่ได้พบกันอีกชั่วชีวิต

ทำไมวันนี้พี่รู้สึกว่าพลอยไม่ได้เกลียดพี่เหมือนแต่ก่อนแล้วนภันต์กระซิบหลังถอนจุมพิต เธอพูดอะไรไม่ออกได้แต่ก้มหน้างุด แก้มที่เคยซีดเซียวกลายเป็นสีเข้มจัด

ตอบพี่หน่อยสิ...” นภันต์ยกปลายนิ้วเชยคางหญิงสาว บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นสบตาเขา

พลอยไม่รู้เธอตอบอย่างสับสน ดวงตาโตหรุบลง เห็นเพียง
แพขนตายาวงอน

โอเค...ไม่รู้ก็ไม่เป็นไรนภันต์เอ่ยกลั้วเสียงหัวเราะ รั้งร่างบางมากอด ลูบผมยาวสลวยเธอเบาๆ

วันนี้ถึงพลอยอาจจะยังไม่รักพี่ แต่พี่ก็ดีใจที่ความเกลียดชังมันจางหายไปบ้าง และวันหนึ่งข้างหน้าพี่ก็หวังว่าหัวใจพลอยจะเป็นของพี่เพียงคนเดียว

เธอไม่มีคำพูดใดจะโต้ตอบเขาจริงๆ มันก้ำกึ่งยากจะอธิบายให้เขาหรือใครสักคนเข้าใจได้ง่ายๆ เพราะพลอยเองก็ยังไม่แน่ใจในความรู้สึกอันแท้จริง รู้แต่ว่าอ้อมกอดของนภันต์อบอุ่นมากขึ้นทุกครั้งที่เขากอดเธอ แค่นั้นเอง...


""""""""""""""""""


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 8 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #9 ondara (จากตอนที่ 25)
    วันที่ 11 ธันวาคม 2563 / 18:32
    เชื่อคนอื่นมากกว่าสินะ
    #9
    0