เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 22 : ลักพาตัว 3

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 241
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 6 ครั้ง
    2 ธ.ค. 63


นภันต์เดินไปมาในห้องทำงานอย่างหงุดหงิด เขาโทร. หาพลอยตั้งแต่เมื่อวาน หญิงสาวไม่ยอมรับสาย เขาหวังว่าเธอคงไม่ลืมนัดในตอนบ่ายวันนี้ที่จะคุยกับเวดดิงเรื่องการแต่งงานซึ่งจะมีขึ้นในเดือนหน้า ชายหนุ่มปัดเรื่องหญิงสาวออกจากหัวชั่วครู่เมื่อเลขาฯ ยกกองเอกสารมาให้เขาเซ็น กระทั่งใกล้เที่ยงจึงเดินตัวปลิวออกจากห้องทำงาน สั่งลูกน้องให้พาไปยังห้องพักของว่าที่เจ้าสาว

กำลังจะก้าวขาเข้าไปในคอนโดมิเนียม รปภ. ที่ชายหนุ่มว่าจ้างให้สอดส่องคนที่ไปมาหาสู่พลอยรีบเดินมารายงานชายหนุ่มทันที

คุณพลอยไม่อยู่ครับคุณภันต์ ออกไปตั้งแต่เช้าแล้ว ยังไม่กลับเข้ามาเลยครับ

อ้าวเหรอ...” เขาร้องขึ้นอย่างแปลกใจเออ...เมื่อวานมีใครมาหาพลอยหรือเปล่าครับ

มีครับ ผมถามที่เคาน์เตอร์ดูแล้วว่าผู้หญิงที่มาหาคุณพลอยเมื่อวานชื่อชญานันท์ครับ นั่งรอคุณพลอยตั้งแต่ตอนเที่ยงกระทั่งบ่ายเลย ท่าทางร้อนใจเหมือนมีเรื่องสำคัญจะบอกคุณพลอยครับเขารายงานละเอียดยิบสมค่าจ้างราคาแพงที่ชายหนุ่มจ่ายให้

ขอบคุณมากครับพี่ดำนภันต์พยักหน้าให้ลูกน้องคนสนิทที่ยืนอยู่ด้านหลัง อีกฝ่ายรู้งานรีบควักแบ็งค์พันสองใบยัดใส่มือรปภ. ทันที

ถ้าพลอยกลับมาแล้วรายงานผมด้วยนะครับ

ครับ...ผมบอกรปภ. ทุกคนแล้วว่าคุณพลอยจะออกไปหรือเข้าคอนโดเมื่อไหร่ หรือใครมาหาให้บอกผมทันที ผมจะได้รายงานคุณภันต์

ขอบคุณครับพี่ดำ งั้นผมกลับก่อนนะครับนภันต์รีบยกมือรับไหว้รปภ.ที่คุ้นเคย จากนั้นเดินลิ่วไปยังรถตู้ที่จอดอยู่ในลานกว้างหน้าคอนโดมิเนียม 

กลับโรงแรมก่อนแล้วกัน เออ...คม โทร. เลื่อนนัดกับเวดดิงให้ด้วยนะพอขึ้นรถชายหนุ่มก็บอกลูกน้องคนสนิททันที

ครับนาย...”

นภันต์กดโทรศัพท์หาพลอยอีกครั้ง แต่โทรศัพท์ของเธอยังปิดเครื่องอยู่ ชายหนุ่มจึงตัดสินใจโทร. หาผู้หญิงอีกคนหนึ่ง

ว่าไงคะภันต์เสียงหวานใสดังทักทาย

นันท์ เมื่อวานไปหาพลอยมาเหรอครับเขายิงคำถามอีกครั้งเพื่อความแน่ใจ

พลอยบอกภันต์เหรอคะ

เปล่าครับ พลอยไม่อยู่ที่ห้อง แต่ที่ผมรู้ก็เพราะว่าพนักงานของคอนโดบอกน่ะครับ

อ๋อค่ะ...คือที่นันท์ไปหาพลอยก็ไม่มีอะไรหรอกค่ะ นันท์แค่อยากเคลียร์เรื่องคุณตรัยนิดหน่อยเท่านั้น ตอนนี้พลอยกับนันท์พูดคุยเข้าใจกันแล้วค่ะ ไม่มีปัญหาอะไร นันท์เข้าใจสิ่งที่เกิดขึ้นทุกอย่าง และนันท์ก็ดีใจนะคะที่ภันต์จะแต่งงานกับพลอย

ขอบคุณครับนันท์ ไม่เสียแรงที่ผมเลือกนันท์เป็นเพื่อน

ค่ะ...นันท์ก็ดีใจเหมือนกัน งั้นวันหลังคุยกันนะคะ พอดีนันท์ต้องรีบเข้าห้องประชุมน่ะค่ะ

ครับ ไว้คุยกันใหม่นะพอวางสายจากชญานันท์ ชายหนุ่มกดโทรศัพท์หาพลอยอีกครั้ง แต่โทรศัพท์ก็ยังถูกปิดเครื่องเช่นเดิม

พลอยนะพลอย ทำไมทำกับพี่แบบนี้!” ชายหนุ่มเอ่ยเสียงลอดไรฟัน เขาเจอคนที่ก่อเรื่องปวดหัวมามาก แต่ไม่มีใครปั่นหัวเขาให้ว้าวุ่นนั่งไม่ติดเหมือนอย่างที่หญิงสาวทำอยู่ในตอนนี้ จะโทษใครได้ล่ะ
นั่นเพราะนภันต์ให้ความสำคัญกับเธอเกินไป ที่น่าโมโหที่สุดคือพลอยทำเหมือนไม่ใส่ใจความรู้สึกของเขาเลยสักนิด

ลองโทร. ไปหาเพื่อนคุณพลอยดูสิครับนายคมนั่นเองที่บอกชายหนุ่ม

จริงสินะ...” นภันต์พูดเหมือนนึกขึ้นได้ เขาจึงกดโทรศัพท์หานีรดา เพื่อนสนิทของหญิงสาวทันที

สวัสดีครับนิด พี่ภันต์พูดนะครับ

พี่ภันต์ ตามหาพลอยอยู่ละสิ

ครับ พลอยอยู่ที่นั่นหรือเปล่า

ค่ะ พลอยมาหานิดตั้งแต่เช้าแล้ว นี่ก็กำลังจะกลับแล้วค่ะ

พี่ขอคุยกับพลอยหน่อยได้ไหมครับ

พลอยบอกว่าไม่คุยค่ะพี่ภันต์ ตอนนี้พลอยกำลังจะไปขึ้นรถแล้ว ยังไงพี่ภันต์ไปรอพลอยที่คอนโดก็แล้วกันนะคะ

ก็ได้ครับ ขอบคุณนิดมากนะ

ไม่เป็นไรค่ะ ถ้ายังไงพี่ภันต์ก็ใจเย็นๆ หน่อยนะคะนีรดาบอกเหมือนล่วงรู้อารมณ์อันกรุ่นโกรธของเขา

อ๋อ...พี่จะพยายามสุดชีวิตเลยครับหลังวางสายจากนีรดา ชายหนุ่มสั่งให้ลูกน้องขับรถกลับไปยังคอนโดมิเนียมของหญิงสาวอีกครั้ง ไม่รู้ว่าพลอยมีปัญหาอะไรกับชีวิตนักหนาถึงไม่ยอมรับโทรศัพท์ แถมไม่ใส่ใจนัดของเขาอีก คิดแล้วก็น่าโมโหนัก สร้างเรื่องปวดหัวได้ไม่เว้นวัน คอยดูนะ แต่งงานกันไปเมื่อไหร่จะปราบให้หายพยศ!

นภันต์นั่งรอพลอยในล็อบบีของคอนโดมิเนียม แต่ไม่เห็นแม้กระทั่งเงาของหญิงสาว จากบ่ายเป็นเย็น กระทั่งจวนค่ำรอมร่อ และแล้วความอดทนของชายหนุ่มจึงสิ้นสุดลงเมื่อเวลาสองทุ่มตรงพอดิบพอดี กำลังจะก้าวขายาวๆ ขึ้นรถโทรศัพท์มือถือของเขาก็ดังขึ้น เห็นว่าเป็นเบอร์ของหญิงสาวที่ทำให้เขาโมโหแทบตายอยู่ตอนนี้จึงรีบกดรับแล้วตะเบ็งเสียงออกไปอย่าฉุนเฉียว

นี่ตกลงกำลังเล่นอะไรกันแน่พลอย!”

ก็คงจะเป็นเกมที่สนุกๆ น่ะสิไอ้นภันต์!” คำพูดที่ตอบกลับมาช่างหยอกล้อความรู้สึกของเขาให้พลุ่งพล่าน เพราะมันเป็นเสียงของผู้ชายคนหนึ่งที่พูดอย่างเยือกเย็นและเป็นต่อ

แกเป็นใคร!”

รู้แล้วอย่าเพิ่งกระอักเลือดตายนะไอ้นภันต์ ฉันก็คือเตชิด จำเสียง
คู่ปรับของแกไม่ได้หรือไงน้ำเสียงเนิบนาบกวนโทสะ นภันต์กัดฟันกรอด มือที่ถือโทรศัพท์แนบหูเริ่มสั่นด้วยความโกรธ ใบหน้าคมเข้มถมึงทึงจนน่ากลัว

พลอยอยู่ไหน!”

อยู่กับฉันนี่แหละ แฟนแกน่ารักดีนะ หน้าตาสวยใสไร้ที่ติ ปากงี้แดง
อิ่มน่าจูบชะมัด เนื้อตัวก็หอมนุ่มนิ่มน่าฟัด

ถ้าขืนแกแตะต้องพลอยแม้เพียงปลายผม รับรองได้ว่าฉันจะฆ่าแกด้วยมือของฉันเอง!” เนื้อตัวชายหนุ่มสั่นเทิ้มด้วยความโกรธ ทว่าความกลัวบางอย่างแล่นเกาะกุมหัวใจ ทำให้เขาแทบคลุ้มคลั่ง

มีปัญญาก็ลงมือเลยซี่ แต่ก่อนที่จะตายฉันขอขึ้นสวรรค์กับแฟนแกก่อนก็แล้วกันนะ

อย่าทำอะไรพลอยนะ แกต้องการอะไรบอกฉันสิ!”

แกจะยอมแลกทุกอย่างหรือยังไง

ใช่...ฉันยอมแลกทุกอย่างชายหนุ่มตอบอย่างไม่ต้องเสียเวลาตรึกตรองใดๆ

งั้นขอมือแกสักข้างเป็นไง

ฉันให้แกสองมือเลย แต่แกต้องรักษาสัญญาว่าจะปล่อยพลอย ห้ามแตะต้องเธอ

แกนี่ไม่น่าจะบ้าผู้หญิงขนาดยอมให้ตัดมือถึงสองข้าง แต่ทำตัวเป็นพระเอกแบบนี้ฉันเองก็ชอบว่ะ เอาเป็นว่าพรุ่งนี้ฉันจะโทร. ไปบอกสถานที่นัดพบกัน บอกไว้เสียก่อนนะ ถ้าไม่อยากให้ผู้หญิงของแกฉาวโฉ่ละก็ อย่าให้ตำรวจเข้ามาวุ่นวายกับเรื่องนี้เด็ดขาด และแกเองอย่าคิดตุกติกแล้วกัน ไม่งั้นฉันจะสับแฟนแกให้เละเป็นโจ๊ก!”

เดี๋ยว...โธ่เว้ย!” นภันต์ยังไม่ทันได้พูดอะไรต่อปลายสายก็ถูกตัดไป

นายครับ เกิดอะไรขึ้นคมถามขึ้นอย่างร้อนใจเมื่อเห็นสีหน้าท่าทางของผู้เป็นนายขณะพูดโทรศัพท์เต็มไปด้วยความโกรธแค้นหวาดกลัวคละเคล้ากันไปหมด

พลอยถูกไอ้เตชิดจับตัวไป

ตายห่า...” คมอุทานออกมาเท่านั้นก็ชะงักเมื่อเจอสายตาคมดุที่แฝงแววหวาดหวั่นของผู้เป็นนาย

ให้ใครไปดูลาดเลาที่บ้านของมัน ดูว่ามีใครเข้าออกบ้าง

ครับนาย...แต่ผมคิดว่ามันคงไม่โง่พาคุณพลอยไปเก็บไว้ที่บ้านมันหรอก

เรื่องนั้นฉันรู้ แต่ฉันก็อยากรู้การเคลื่อนไหวของมัน เผื่อมันจะพาเราไปที่ที่ซ่อนพลอยไว้

ครับ...งั้นนายกลับไปที่คอนโดก่อนนะครับ

เมื่อคนเป็นนายพยักหน้า คมก็ออกคำสั่งกับคนขับรถทันทีเพื่อตรงไปยังจุดหมายให้เร็วที่สุด


""""""""""""""""""""


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 6 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น