เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 15 : ประกาศแต่งงาน 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 262
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 9 ครั้ง
    19 พ.ย. 63

ประกาศแต่งงาน

 

 

 

 

 

ที่การ์เบจผับ นางเอกสาวคนดังกำลังนั่งดื่มอย่างหงุดหงิดในอารมณ์ ยิ่งคิดถึงเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อตอนกลางวัน อุตส่าห์รีบไปโรงแรมริมน้ำเพื่อไปหานภันต์ กลับพบเขาโดยบังเอิญที่ห้องอาหารกับยายพีอาร์
ตัวแสบ คิดไม่ถึงจริงๆ ว่าทั้งสองจะรู้จักกันมานานหลายปี ...แถมแม่นั่นยังเป็นน้องสาวเพื่อนสนิทของเขาอีก

วันก่อนเธอบังเอิญได้เห็นเหตุการณ์บางอย่างที่ดีอาร์เอนเตอร์เทนเม้นท์ตอนเดินออกมาจากลิฟต์เพื่อจะไปยังห้องทำงานของผู้กำกับละครเรื่องใหม่ที่จะเปิดกล้องในกลางเดือนหน้า ภาพของพลอยที่ถูกตรัยโอบประคองไว้ขณะทั้งสองจ้องตากันอย่างลึกซึ้ง ช็อตเด็ดอย่างนั้นเธอไม่พลาดที่จะหยิบโทรศัพท์มือถือมาถ่ายภาพไว้...หวังจะใช้ภาพนี้เล่นงานยายพีอาร์ให้กระเด็นไปจากบริษัท!

น้ำฝนได้ยินคำสนทนาของพลอยและตรัยอย่างชัดเจน รวมทั้งท่าทางปวดร้าวและอาวรณ์ของทั้งคู่ มันชัดเจนว่าพลอยกับตรัยเคยมีความสัมพันธ์กันมาก่อน แต่สิ่งที่ทำให้นางเอกสาวงุนงงมากที่สุด
คืออยู่ๆ นภันต์ก็โผล่เข้ามาแจมในเหตุการณ์ แสดงออกถึงความห่วงใยในตัวพลอย แถมยังทำท่าเหมือนอยากจะหักคอตรัย รวมทั้งคำพูดข่มขู่ของเขาที่ต้องการให้ตรัยเลิกยุ่งกับพลอย แล้วชญานันท์ก็โผล่เข้ามาในเหตุการณ์อีกคน เรื่องราวทุกอย่างจึงจบลงได้โดยง่ายเหมือนกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

เธอเกลียดและหมั่นไส้พลอยที่เหมือนจะดึงดูดผู้ชายทุกคนให้มาเข้าใกล้ทั้งที่ไม่ได้มีอะไรดี แค่หน้าตาพอดูได้ แม้แต่อัทธ์...เมื่อตอนที่ยังคบกับเธออยู่ยังมาแอบแจกขนมจีบแม่นี่ ทำเอาเธอสติหลุดบุกมาอาละวาดตบหน้ายายพลอยไปครั้งหนึ่ง ตอนนี้เธอเลิกกับอัทธ์ หวังจะคว้านภันต์มาเป็นคนรัก แม่นี่กลับกลายมาเป็นคนที่นภันต์สนใจอีก

 ...โอ๊ยจะบ้าตาย แม่คนนี้เป็นมารหัวใจเธอขนานแท้

แต่คนอย่างเธอไม่มีวันพ่ายแพ้ผู้หญิงธรรมดาอย่างพลอยเด็ดขาด
เธอจะทำทุกอย่างให้นภันต์เห็นว่าแม่นั่นไม่คู่ควรกับเขา น้ำฝนจึงตัดสินใจปริ้นท์ภาพของพลอยกับตรัย จ้างให้เด็กทำความสะอาดบริษัทเอาภาพที่เธอเก็บใส่ซองสีน้ำตาลปิดผนึกอย่างดีไปวางไว้ที่โต๊ะทำงาน
ของชญานันท์ แต่เธอไม่รู้จริงๆ ว่าภาพนั้นมันกระจายไปทั่วบริษัทได้อย่างไร

มีคนหยิบภาพไปก่อนที่ชญานันท์จะเปิดดู แล้วส่งต่อภาพนั้นไปให้คนอื่นๆ หรือว่าจะเป็นชญานันท์เสียเองที่ทำ แต่ผู้หญิงที่เรียบร้อยอ่อนหวานมีความเป็นผู้ดีทุกกระเบียดนิ้วอย่างชญานันท์ไม่น่าจะทำอะไรที่ค่อนข้างเหมือนนางร้ายในละครน้ำเน่าหลังข่าวแบบนั้น มันมีแต่ผลเสียด้วยซ้ำหากมีคนอื่นมารู้เห็นเรื่องนี้เข้า นอกจากจะต้องเจ็บปวดเพราะสามีนอกใจ ยังต้องมาอับอายขายหน้าผู้คนอีก ซึ่งมันเป็นเรื่องสำคัญสำหรับคนที่มีชื่อเสียงในสังคม

และคำพูดของนภันต์ในวันนี้ที่เหมือนจะล่วงรู้ว่าใครเป็นคนปล่อยภาพของตรัยกับพลอยก็ทำเอาเธอกลายเป็นวัวสันหลังหวะขึ้นมาทันทีเพราะเป็นคนถ่ายภาพนั้นไว้ แล้วยังเป็นคนแรกที่ส่งต่อ ส่วนใครคือคนกระจายภาพไปทั่วบริษัทและส่งไปถึงมือนักข่าวนั้นเธอไม่รู้จริงๆ

ขอผมนั่งด้วยคนได้ไหมครับเสียงห้าวทุ้มพร้อมร่างสูงใหญ่ของชายหนุ่มที่น้ำฝนหมายมั่นปั้นมือว่าจะคว้ามาเป็นคนรักปรากฏกายข้างๆ เธอ โดยมีลูกน้องสี่คนยืนเฝ้าอยู่ไม่ไกล

คุณภันต์...” นางเอกสาวครางออกมาอย่างตกใจระคนยินดี การที่เขาเข้ามาทักทายเธอทำให้นางเอกสาวมีความหวังในตัวชายหนุ่มขึ้นมาอีกครั้ง

มาคนเดียวเหรอครับ

ค่ะ เชิญคุณภันต์นั่งก่อนสิคะนางเอกสาวเอ่ยขึ้นอย่างยินดีพลางส่งยิ้มหวานหยด 

ชายหนุ่มนั่งลงเคียงข้างนางเอกสาว เป็นมุมที่มีผู้คนค่อนข้างบางตา เสียงเพลงก็ไม่ดังรบกวนจนเกินไป นภันต์คิดว่าเป็นโอกาสเหมาะที่จะพูดคุยเรื่องสำคัญกับนางเอกสาวคุณน้ำฝนครับ...ผมมีเรื่องสำคัญจะพูดกับคุณตรงๆน้ำเสียงของเขาเคร่งขรึมพอๆ กับสีหน้า

เรื่องอะไรเหรอคะหญิงสาวยังยิ้มหวานเช่นเดิม ยิ้มที่เธอมั่นใจว่ามันสามารถละลายหัวใจชายหนุ่มมาแล้วหลายต่อหลายคน

เรื่องของคุณกับพลอยน่ะครับ

ฝนกับยายพีอาร์ที่เป็นชู้กับสามีคนอื่นนั่นเหรอคะ

กรุณาอย่าพูดถึงพลอยแบบนั้น!” ชายหนุ่มตวาดเสียงดังพอที่จะทำให้นางเอกสาวหุบรอยยิ้มหวานได้อย่างชะงักงัน อีกทั้งใบหน้าเคร่งขรึมแปรเปลี่ยนเป็นดุดัน แววตากร้าวจนเธอรู้สึกขนลุกวาบ นางเอกสาวตระหนักว่าผู้ชายที่นั่งอยู่ข้างเธอในตอนนี้คือนภันต์ บุณฤทธิ์ บุตรชาย
คนเดียวของนักการเมืองชื่อดังที่สื่อตั้งสมญานามเขาว่ามาเฟียหนุ่ม
รูปหล่อที่ใครๆ ก็เกรงกลัว

ฝนขอโทษ ฝนพูดตามที่ได้ยินมานางเอกสาวละล่ำละลักบอกพลางหลบสายตาคมกร้าวของชายหนุ่ม

ไม่ว่าเรื่องที่คุณได้ยินมาจะเป็นยังไง แต่ผมบอกกับคุณไว้ตรงนี้เลยว่าอย่าพูดแบบนั้นอีก ไม่ว่าจะพูดกับใคร อีกอย่างนะครับ อย่าคิดทำอะไรบ้าๆ อย่างที่คุณทำไปแล้วเด็ดขาด ไม่ยังงั้นก็อย่าหาว่าผมใจร้าย!”

หมายความว่าไงคะคุณภันต์หญิงสาวไม่เข้าใจในสิ่งที่เขาพูดเลยสักนิด

พลอยไม่มีศัตรูในบริษัทนอกจากคุณไม่ใช่เหรอ เพราะงั้นภาพพวกนั้นมันคงเดาไม่ยากนักหรอกว่าเป็นฝีมือของใคร!”

แต่ฝน...”

อย่าพูดอะไรอีกเลย เอาเป็นว่าผมจะลืมสิ่งที่คุณได้กระทำลงไปแล้ว แต่ถ้าหากคุณยังคิดจะเล่นงานพลอยอีก ผมไม่เก็บคุณไว้แน่!”
เขาทิ้งน้ำเสียงข่มขู่ให้นางเอกสาวได้หวาดหวั่น ก่อนลุกจากเก้าอี้เดินออกไปจากผับ ลูกน้องมาดเข้มสี่คนของเขายังปรายตาดุๆ มาทางเธอ จากนั้นจึงเดินตามหลังเจ้านายไป

น้ำฝนรีบเช็กบิลแล้วรีบออกจากผับ ตรงไปยังลานจอดรถทันทีหลังตระหนักแล้วว่าตนเองอาจไม่ปลอดภัย นภันต์คิดว่าเธอเป็นคนเอาภาพนั้นแจกจ่ายไปทั่วดีอาร์เอนเตอร์เทนเม้นท์ หญิงสาวจะปฏิเสธเต็มปากได้อย่างไรในเมื่อเธอเป็นคนภ่ายภาพ มันไม่สำคัญแล้วว่าใครคือคนแจกจ่ายภาพนั้นออกไปทั่วบริษัท อย่างไรเธอก็คือคนที่นภันต์หมายหัวเอาไว้แล้ว หากยังคงเข้าไปยุ่งกับยายพลอยนั่นอีก นภันต์คงเล่นงานเธอกลับแน่ๆ

หญิงสาวขับรถมาถึงปากซอยทางเข้าของคอนโดมิเนียมที่เธอพักอาศัยอยู่ แวะซื้อของทานเล่นในมินิมาร์ท ครั้นได้ของที่ต้องการครบหมดแล้วจึงเดินไปยังลานจอดรถ กำลังจะเปิดประตู แขนเรียวของเธอกลับถูกใครบางคนฉุดไว้จากเบื้องหลัง หญิงสาวพยายามสะบัดแล้วอ้าปากจะกรีดร้อง ผ้าผืนหนึ่งก็โปะมายังครึ่งปากครึ่งจมูก เพียงเสี้ยววินาทีเท่านั้นร่างของนางเอกสาวทำท่าจะทรุดฮวบ ของที่อยู่ในมือหล่นร่วงลงสู่พื้น ผู้ชายที่อยู่ใกล้เธอที่สุดประคองร่างไว้ กึ่งลากกึ่งพยุงไปยังรถตู้สีดำซึ่งจอดรออยู่ไม่ไกลจากรถของเธอ ส่วนคนที่เหลือก้มเก็บกระเป๋าถือและของที่นางเอกสาวซื้อมาจากมินิมาร์ทขึ้นจากพื้น แล้วเดินตามหลังไปอย่างใจเย็น

 

หญิงสาวค่อยๆ ปรือตาขึ้นมาในห้องที่ค่อนข้างสลัวรางจากโคมไฟแรงเทียนต่ำมุมห้อง เธอยกมือกุมขมับเมื่อรู้สึกปวดหนึบเหมือนใครเอาคีมเหล็กมาบีบไว้ สายตาของเธอค่อยๆ กวาดมองไปทั่วห้องที่ตบแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์ซึ่งดูปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของราคาแพง

น้ำฝนครุ่นคิดทบทวนความทรงจำที่พาให้เธอต้องมาอยู่ในสถานที่แปลกตาเช่นนี้ พอลำดับเรื่องราวได้ว่าตัวเองถูกลักพาตัว ใบหน้าสวยพลันซีด มือสั่นระริก ก้มมองสำรวจตัวเองอย่างร้อนรน รู้สึกโล่งใจที่เห็นว่าตัวเธอยังอยู่ในชุดกระโปรงสั้นรัดรูปสีแดงคอวีสายเดี่ยวเหมือนเดิม ไม่รู้สึกถึงความผิดปกติใดๆ ของร่างกายนอกจากอาการปวดหนึบที่ศีรษะ น้ำฝนมองไปรอบตัวอย่างระแวดระวัง มั่นใจว่าอยู่เพียงลำพังในห้องจึงค่อยๆ ลุกขึ้น กำลังจะขยับตัวก้าวขาลงจากเตียง แต่แล้วก็ต้องชะงัก

ตื่นแล้วเหรอประตูห้องถูกผลักเข้ามาพร้อมกับเสียงทักทายห้าวห้วน

คุณเตชิด!” หญิงสาวอุทานออกมาอย่างตื่นตระหนกเมื่อเห็นใบหน้าของชายหนุ่มที่ก้าวเข้ามาในห้อง

นั่งเฉยๆ เถอะคุณเขาเดินมากดร่างบางให้นั่งลงบนเตียงตามเดิม บัดนี้ดวงหน้าสวยของนางเอกสาวคนดังไร้สีสันใดๆ เธอมองชายหนุ่ม
ตรงหน้าอย่างหวาดกลัว

คุณจับฉันมาทำไม!”

ถามได้...ก็เพราะเธอเป็นผู้หญิงของไอ้นภันต์น่ะสิ

วันนี้นอกจากเขาจะได้แก้แค้นเรื่องส่วนตัวกับนภันต์ เตชิดยังต้องทำงานเพื่อให้บรรลุเป้าหมายของบิดาของเขาด้วย นั่นคือทำทุกวิถีทางเพื่อให้ .. อาทรหยุดการส่งข้อมูลเกี่ยวกับการทุจริตในการแต่งตั้งโยกย้ายข้าราชการเมื่อปีก่อนของบิดาให้กับทาง ... โดยนำตัวนภันต์มาต่อรองกับ .. อาทร แต่มันยากที่จะเข้าไปจับตัวนภันต์ เพราะไอ้หมอ
นั่นนอกจากมีลูกน้องห้อมล้อมหน้าหลังตลอดเวลา ตัวมันเองยังมีฝีมือการต่อสู้พอตัว ฉะนั้นวิธีที่ง่ายที่สุดก็คือการใช้ผู้หญิงของมันเป็นเครื่องมือหลอกล่อนภันต์ให้มาติดกับ หากแผนการสำเร็จ บิดาของเขาจะไม่ถูกดำเนินคดีทางกฎหมาย ส่วนทางสังคมนั้นอย่างมากก็เป็นแค่เรื่องนินทาสนุกปาก พอมีเรื่องใหม่น่าสนใจกว่าทุกคนจะลืมเลือนเรื่องเก่าไปในที่สุด

แถมตัวเขาเองยังได้มีโอกาสแก้แค้นเรื่องส่วนตัวกับมันอีก เขาจะทำให้นภันต์กระอักเลือดตาย เวลาจะผ่านไปนานแค่ไหนเตชิดก็ไม่มีวันลืมเรื่องที่เกิดขึ้นในผับแห่งหนึ่งเมื่อแปดปีก่อน เขาบังเอิญปิ๊งนางแบบสาวคนหนึ่ง ทว่าเธอกลับปฎิเสธที่จะร่วมโต๊ะด้วย แต่กลับโผเข้าไปหานภันต์อย่างเต็มอกเต็มใจ ชายหนุ่มรู้สึกเสียหน้ามากเพราะคิดว่าตัวเองก็ไม่ได้มีอะไรด้อยกว่านภันต์ ด้วยความแค้นนั้นเอง พอผับเลิกเขาแกล้งเดินไปชนไหล่นภันต์ในลานจอดรถ อีกฝ่ายเรียกร้องคำขอโทษ

นึกว่าเป็นลูกส.. อาทรนี่มันเจ๋งนักหรือไง ถึงต้องการคำขอโทษของฉัน ฝันไปเหอะเขาพูดแค่นั้น ทว่านภันต์กลับส่งหมัดเข้าใบหน้าเขาเต็มแรง แล้วการชกต่อยก็เกิดขึ้นอย่างชุลมุน ลูกสมุนทั้งสองฝ่ายต่างกระโจนเข้าใส่กันอย่างกับหมาบ้า แต่เขากับลูกน้องดื่มมากไปหน่อยเลยสู้อีกฝ่ายไม่ได้ ถูกยำจนหมอบคาเท้า ทั้งเจ็บแค้นและอับอายจนไม่อยากมองหน้าใคร เพราะมันเป็นข่าวดังอยู่พักหนึ่ง

นภันต์ยังตอกลิ่มความแค้นลงในใจเขาอีกครั้งด้วยการไม่อนุญาตให้เขาเข้าไปในผับของมัน สาเหตุมาจากที่เขาไประรานแม่นางเอกสาวคนดัง แต่ตอนนี้น้ำฝนก็กลายเป็นลูกไก่ในกำมือของเขาแล้ว

ฉันไม่ใช่...” น้ำเสียงเธอสั่นเครืออย่างคนหวาดหวั่นภัยร้าย นางเอกสาวตระหนักแล้วว่าการที่เธอแอบอ้างเป็นผู้หญิงของนภันต์นั้นไม่ใช่ทางออกที่ดีสำหรับการหลบเลี่ยงผู้ชายอย่างเตชิด ตรงกันข้าม มันกำลังนำอันตรายมาสู่ตัวเธอต่างหาก

อ้าว...วันก่อนเธอบอกว่ากำลังคบกับไอ้หมอนั่นอยู่ไม่ใช่เหรอ
เตชิดร้องถามอย่างประหลาดใจ หรี่ตามองนางเอกสาวอย่างเคลือบแคลงสงสัย

คือ...เอ่อ...พอดีฉันเพิ่งเลิกกับเขาไปเมื่อวานนี้เองหากบอกตรงๆ ว่าเธอโหกเขา อาจโดนไอ้อันธพาลคนนี้เล่นงานหนักขึ้นกว่าเดิม

เลิกเหรอ เลิกผ้าหรือเปล่าเตชิดพูดแล้วหัวเราะดังลั่น

เขามีผู้หญิงคนอื่น ท่าทางเขาจริงจังกับมันถึงขั้นจะแต่งงานกันเร็วๆ นี้

เตชิดทำสีหน้าครุ่นคิด จะว่าไปไอ้นภันต์เปลี่ยนผู้หญิงบ่อย อีกอย่างมันก็ไม่เคยคบหาผู้หญิงคนไหนจริงจัง แต่ถ้าเป็นอย่างที่น้ำฝนบอก แสดงว่าผู้หญิงคนนั้นต้องมีความสำคัญกับไอ้นภันต์จริงๆ

สวยๆ อย่างเธอ เป็นถึงระดับนางเอกชื่อดัง มันยังกล้าทิ้งง่ายๆ เหรอ ฉันไม่เชื่อหรอกชายหนุ่มหยั่งเชิงนางเอกสาวเพื่อความแน่ใจ

เชื่อฉันเถอะว่าเขาทิ้งฉันแล้วจริงๆ จับฉันมาก็ไม่มีประโยชน์อะไร คุณภันต์ไม่สนใจใยดีฉันหรอก ต่อให้คุณจะฆ่าฉันทิ้งเขาก็ไม่มีวันสนใจ!” ใบหน้าสวยฉายแววโกรธแค้น

เตชิดหรี่ตามองนางเอกสาวอย่างจับสังเกต เขาเห็นเพียงแววตาอาฆาตมาดร้ายฉายชัดอยู่ในสีหน้าและแววตาของหญิงสาว มันคงจะเป็นจริงอย่างที่บางคนกล่าวไว้ว่าในโลกนี้ไม่มีอะไรน่ากลัวเท่าความริษยาของผู้หญิงอีกแล้ว

เธอรู้จักผู้หญิงคนใหม่ของมันหรือปล่า

รู้จักสิ...รู้จักดีเสียด้วย!” น้ำเสียงที่ตอบกลับมาช่างเกรี้ยวกราดเสียจนเตชิดต้องหัวเราะออกมาอย่างชอบใจ

งั้นฉันคงต้องขอความช่วยเหลือจากเธอเสียแล้วสิ...น้ำฝน

:::::::::::::::


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 9 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น