เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 14 : จะดูแลตลอดไป 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 281
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 10 ครั้ง
    19 พ.ย. 63



อย่านะพี่ภันต์...”

*“กลัวเหรอ...”

ค่ะ พลอยกลัว ปล่อยพลอยเถอะน้ำเสียงอ้อนวอนเจือแววหวาดหวั่นทำให้นภันต์ยอมปล่อยใบหน้าสวยแต่โดยดี พร้อมๆ กับเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น พลอยรีบผละจากชายหนุ่มเดินไปเปิดประตู เห็นนีรดากับวินธ์ยืนยิ้มแฉ่งตรงหน้าพร้อมชูไวน์และเบียร์อวดเธอ

คืนนี้เราจะสนุกสุดเหวี่ยงนีรดาเอ่ยอย่างร่าเริงโดยมีวินธ์เอ่ยสำทับขณะเดินตามหลังพลอยมายังห้องนั่งเล่น คนมาใหม่ทั้งสองชะงักไปชั่วครู่เมื่อเห็นนภันต์นั่งอยู่

หวัดดีค่ะพี่ภันต์นีรดาเอ่ยขึ้นพร้อมยกมือไหว้ วินธ์เองก็เหมือนกัน

ไม่เจอพี่ภันต์ตั้งนาน สบายดีหรือเปล่าครับวินธ์ทักทายด้วยรอยยิ้มกว้าง เขารู้จักนภันต์ที่บ้านของพลอย เจอกันบ่อย พูดคุยถูกคอกันไม่น้อย แต่พอเพชรย้ายไปอยู่ที่ปารีส เขากับนภันต์ก็ไม่เคยเจอะเจอกันอีก

พี่สบายดี วินธ์ล่ะ

ก็เรื่อยๆ น่ะพี่ แต่งานยุ่งมาก

สองหนุ่มต่างวัยทำท่าจะพูดคุยกันยาว สองสาวเพื่อนสนิทเลยหลบเข้าไปในห้องนอนของพลอย

เกิดอะไรขึ้นเหรอพลอย ทำไมพี่ภันต์มาอยู่ที่นี่ได้ล่ะนีรดาเห็นเพื่อนชิงชังชายหนุ่มออกจะตายไป พอรู้เรื่องว่าเขาเป็นคนอุ้มมาส่งในวันที่เมามาย พลอยยังอารมณ์เสียฟูมฟายอาละวาด นี่อะไร ผ่านไปไม่กี่วันนภันต์มานั่งยิ้มละไมในห้องพักของเพื่อนสาวเสียแล้ว ไปดีกันตอนไหนทำไมเธอไม่เห็นรู้เรื่อง ความรู้สึกของนีรดาตอนนี้มันเหมือนกำลังอ่านนิยายที่คนเขียนลืมบรรยายฉากสำคัญนี้ และเธอก็นึกอยากฆาตกรรมคนเขียนขึ้นมา บัดดล

นิด...พี่ภันต์เขาบอกว่ารักฉัน แล้วเขาก็ขอฉันแต่งงาน

อะไรนะพลอย!” นีรดาร้องขึ้นอย่างตกใจในคำพูดของเพื่อนสนิท รวมทั้งคำเรียกขานชายหนุ่มของพลอยด้วย เปลี่ยนจากคุณนักเลงใหญ่เป็นพี่ภันต์ ช่างเพราะพริ้งเสียจริงๆ

พี่ภันต์เขาบอกว่ารักฉัน แล้วเขาก็ขอฉันแต่งงานพลอยย้ำประโยคเดิมค่อนข้างดัง ดูเหมือนนีรดาจะทำตาเบิ่งค้าง อ้าปากหวอ

แกเองก็รักพี่ภันต์เหรอนีรดาถามอย่างสงสัย

แกก็รู้ว่าฉันรู้สึกยังไงกับเขา ชาตินี้ฉันยังไม่แน่ใจว่าจะรักเขาได้หรือเปล่าพูดแล้วก็เกาหัวตัวเองอย่างกลุ้มๆ

อ้าว...แล้วแกจะแต่งกับเขาได้เหรอนีรดาร้องขึ้นอย่างงุนงง

มันอาจจะเป็นทางออกที่ดีที่สุดในตอนนี้สำหรับฉันก็ได้

ทางออกอะไรของแกฮึพลอยนีรดาเกาหัว ขมวดหัวคิ้วเสียจนหน้าย่น

พลอยถอนหายใจอย่างเหนื่อยหน่าย เริ่มเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นกับตัวเองทั้งหมด ตั้งแต่ที่ตรัยโทร. มาหา นัดเจอกันที่ร้านสปริง เธอไม่ไปตามนัดเขาก็มาดักเจอที่คอนโดมิเนียม บุกมาหาถึงห้องพักจนเธอเกือบเผลอปล่อยใจไปกับเขา โชคดีที่นภันต์เข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน รวมทั้งอุบัติเหตุทางอารมณ์ของเธอกับตรัยที่เกิดขึ้นในดีอาร์เอนเตอร์เทนเม้นท์
ทำให้เกิดภาพฉาวตามมา และภาพนั้นก็กระจายทั่วทั้งบริษัทให้เธอได้อับอายอยู่ในเวลานี้

เกือบแล้วไหมแก...เกือบได้เป็นชู้กับสามีชาวบ้าน

ฉันเองก็ทั้งละอายและใจหายไปพร้อมๆ กันนะแกพลอยทำหน้าเศร้า หากวันนั้นนภันต์ไม่โผล่เข้ามาขัดจังหวะ อารมณ์รักที่เจือความโหยหาอาจพาเธอปลิวคว้างไปไกลเกินกว่าจะหวนกลับคืนมาได้

แต่งกับพี่ภันต์ไปเถอะพลอย อย่างน้อยพี่เขาก็รักแกไม่ใช่เหรอ

แต่ฉันไม่ค่อยรู้สึกถึงความรักของเขาเลยว่ะแก

ทำไมล่ะ

ไม่รู้อ่ะ บอกไม่ถูกเหมือนกัน ที่แน่ๆ เขาเอาแต่สั่ง ชอบพูดแดกดัน
ไม่เห็นเหมือน...” พลอยไม่กล้าเอ่ยชื่อของผู้ชายคนนั้น

ความรักของแต่ละคนมันเหมือนกันที่ไหนพลอย มันย่อมแสดง
ออกต่างกันไปนะนีรดาปลอบใจเพื่อนรัก

พูดจริงๆ นะนิด ฉันไม่สามารถลืมภาพวันแรกที่เห็นเขาเล่นงานผู้ชายคนนั้นจมกองเลือดได้ มันติดตา สลัดยังไงก็ไม่ออก

นั่นมันอดีตของเขานี่นาพลอย ตอนนี้เขาไม่ได้ก่อเรื่องเหมือนเมื่อก่อนแล้ว พูดตามตรงนะพลอย ฉันน่ะอิจฉาแกนะที่จะได้สามีหล่อเริ่ด รวย หรู แมนสุดๆ อย่างพี่ภันต์นีรดาเคยคิดว่าผู้หญิงที่นภันต์จะแต่งงานด้วยคงจะเป็นสาวไฮโซหรือดาราสาวสวยสักคน ที่แท้มาตกหลุมรักเพื่อนสนิทของเธอนี่เอง มิน่า ไม่ว่าพลอยจะแสดงสีหน้าและแววตารังเกียจแค่ไหน นภันต์ก็ยังเอาหน้าหล่อๆ โผล่มาที่บ้านหรือคอนโดมิเนียมของเพื่อนสาวกับพี่ชายบ่อยๆ

แต่ฉันก็ยังไม่โอเคเรื่องแต่งงานกับพี่ภันต์หรอกนะ คงต้องใช้เวลาคิดอีกสักระยะหนึ่ง แต่ถ้าพูดตามความรู้สึก...ยังไงฉันก็ยังอยากแต่งงานกับคนที่ฉันรักมากกว่าพลอยคิดว่าอีกไม่นานเธออาจตัดใจจากตรัยได้ ไม่จำเป็นต้องมีเกราะกำบังหัวใจ แต่มันจะนานแค่ไหนเธอก็บอกไม่ได้ ความคิดนั้นทำให้หญิงสาวรู้สึกหวาดกลัวขึ้นมา เพราะไม่แน่วันหนึ่งเธออาจใจอ่อนกับตรัย สุดท้ายเธอคงไม่ต่างอะไรจากแม่เลี้ยง

แต่คนที่แกรักน่ะมีเมียแล้วนะพลอย หรือแกจะรอผู้ชายคนอื่นที่นอกเหนือจากพี่ภันต์ แน่ใจนะว่าจะดีกว่าพี่ภันต์ อย่างน้อยแกก็เป็นน้องสาวของเพื่อนรักของเขา พี่ภันต์คงไม่ใจร้ายกับแกหรอก พูดจริงๆ นะพลอย เรื่องแกกับพี่ภันต์นี่ดูๆ ไปแล้วมันน้ำเน่าชิปเป๋งเลยนะแก โห...เกลียดกันอยู่ดีๆ แล้วจะมาแต่งงานกันด้วยเหตุผลบางอย่าง นี่มันนิยายชัดๆ

พลอยยิ้มขำกับคำพูดของเพื่อนสนิท กระทั่งได้ยินเสียงของวินธ์ตะโกนบอกว่าอาหารมาส่งแล้วนั่นแหละ ทั้งสองถึงโผล่หน้าออกไปยังห้องทานข้าว

บรรยากาศทานมื้อค่ำค่อนข้างครื้นเครงด้วยเสียงพูดคุยของนีรดา วินธ์ และนภันต์ซึ่งคนหลังดูเหมือนเขาจะทิ้งหน้าขรึมเสียงดุไปแล้วตอนนี้
กินอาหารเสร็จชายหนุ่มเอ่ยขอตัวกลับ ก่อนออกจากห้องเขาหันมาสั่งพลอยเสียงเข้มหน้าขรึมเช่นเดิม

พรุ่งนี้ไม่ต้องไปทำงานนะพลอย

วันนี้ก็ขาดงานไปแล้ว พรุ่งนี้จะขาดอีกได้ยังไงพลอยแย้งขึ้นทันควัน

ยุ่งยากนักก็ลาออกเลยดีกว่า

อย่ามายุ่งเรื่องงานของพลอยได้ไหมหญิงสาวพูดเสียงค่อนข้างดัง เรียกสายตาของเพื่อนสนิททั้งสองให้เหลือบมาทางเธอกับนภันต์อย่างสนใจ

บอกว่าไม่ต้องไปก็เชื่อฟังกันหน่อยซี่ชายหนุ่มทำเสียงหงุดหงิด

พลอยจะไป!” หญิงสาวบอกอย่างดื้อรั้นและถือดี เรื่องอะไรเธอจะต้องไปเชื่อฟังเขาล่ะ

นภันต์ส่ายหน้าน้อยๆ พลางหันไปโบกมือให้วินธ์กับนีรดาพร้อมส่งยิ้มกว้าง ก่อนหมุนตัวเดินออกจากห้องพัก


;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;


 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 10 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #2 J-U-N (จากตอนที่ 14)
    วันที่ 19 พฤศจิกายน 2563 / 05:57
    รอเด้อออออออ
    #2
    1
    • #2-1 J-U-N(จากตอนที่ 14)
      19 พฤศจิกายน 2563 / 05:58

      อัพไวๆนะคะ😆😁😁😁
      #2-1