เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 13 : จะดูแลตลอดไป 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 287
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 12 ครั้ง
    18 พ.ย. 63

จะดูแลตลอดไป

 

 

 

 

 

พอเดินเข้ามาในคอนโดมิเนียม พลอยรู้สึกแปลกใจเมื่อนภันต์บอกให้เธอขึ้นห้องพักไปก่อน ส่วนตัวเขากลับเดินไปหาพนักงานที่หน้าเคาน์เตอร์ ไม่รู้พูดคุยอะไรกัน หน้าตาเขาเคร่งเครียดจริงจัง เวลานภันต์ทำหน้าแบบนี้ทีไรเธอไม่อยากจะยุ่งกับเขานักหรอก มันดูน่ากลัวน้อยเสียเมื่อไหร่ล่ะ

เข้ามาในห้องพักพลอยหันไปสนใจเมนูอาหารสำหรับเพื่อนรัก
ทั้งสองที่จะมาค้างด้วย หญิงสาวเลือกอาหารค่ำประมาณห้าอย่าง เผื่อนภันต์ด้วย จากนั้นจึงโทร. สั่งจากร้านภายในคอนโดมิเนียม หลังวางโทรศัพท์ลงก็ได้ยินเสียงเคาะประตู เดินไปเปิดเห็นหน้าขรึมๆ ของ
ชายหนุ่มยืนอยู่หน้าห้อง

พี่ภันต์ไปคุยอะไรกับพนักงานเหรอหญิงสาวถามหลังเขาก้าวเข้ามาในห้อง 

ไปบอกเขาว่าต่อไปนี้ไม่อนุญาตให้ตรัยเข้าที่นี่อีกแล้วเขาก็ได้เห็นหน้าเศร้าๆ ของเธอ

หรืออยากจะให้เขามาหาถามอย่างหงุดหงิด

เปล่านะ...” ปฏิเสธไม่ค่อยเต็มเสียง พยายามหลบสายตาจับผิดของเขา

ทำหน้าเหมือนอยากจะตายนภันต์ปรายตามองเธออย่างไม่พอใจ

เปล่า...” เสียงตอบของเธอแผ่วลงเรื่อยๆ

ถ้าอยากจะเจอกันจริงๆ พี่ว่าที่อื่นก็มีถมเถที่จะนัดไปพลอดรักกันได้!”

พี่ภันต์!” เธอละเกลียดนิสัยพูดคำประชดสองคำของเขาจริงๆ เลย

พูดความจริงแล้วทำไมจะต้องโมโหล่ะ!” ชายหนุ่มรู้สึกทนไม่ได้ ทุกครั้งที่เห็นเธอแสดงความอาลัยอาวรณ์ในตัวตรัย อารมณ์ที่นิ่งเงียบจะพุ่งขึ้นราวกับน้ำร้อนเดือดได้ที่ นภันต์ไม่ได้สำนึกเลยสักนิดว่ากำลังทำให้เธอทั้งโมโหและปวดร้าวใจ เพราะสิ่งที่ชายหนุ่มพูดออกมานั้นล้วนเป็นสิ่งที่พลอยกลัวเหลือเกินว่ามันจะเกิดขึ้น เธอพยายามที่จะไม่ทำมัน แต่นภันต์ก็เลือกที่จะพูดตอกย้ำลงไปในหัวใจที่กำลังสั่นไหวของเธออยู่บ่อยครั้ง

เกลียดจริงๆ เลย!” หญิงสาวตวาดใส่หน้าเขา ตาโตกว้างขุ่นขวาง
แววตาวาววับของเขามองตอบเธออย่างไม่ลดละ พลอยจึงสะบัดหน้าพรืดเดินพรวดพราดเข้าห้องนอนไป ปล่อยให้ชายหนุ่มมองตามอย่างหงุดหงิด

พลอยหายเข้าไปในห้องนอนนานเกือบสิบนาที เพชรก็โทรศัพท์มาหานภันต์

ว่าไงนภันต์เอ่ยเสียงห้วน

เฮ้ย...น้ำเสียงไม่ดีเลย กำลังอารมณ์เสียอยู่สิท่าน้ำเสียงของคนอยู่ไกลมีแววเย้าหยอก

แกก็ไปถามน้องแกดูสิ

อ้าว...ยายพลอยหรอกเหรอตัวต้นเหตุ ยังไงแกก็อย่าไปหักคอน้องฉันนะเว้ย

ใครจะกล้าวะ

ตอนนี้แกอยู่ไหนล่ะ อยู่กับไอ้ดิศหรือเปล่า

อยู่ที่คอนโดของแกไง

อ้าว...เหรอ นี่ตกลงพลอยเขายอมให้แกไปที่นั่นได้แล้วเหรอถามอย่างประหลาดใจ

ก็ดูท่าทางไม่ค่อยเต็มใจเท่าไหร่นักหรอก เขาคงอยากให้คนอื่นมามากกว่าเขาแกล้งพูดเสียงค่อนข้างดัง พอดีกับที่พลอยเปิดประตูห้องนอนออกมาส่งตาขุ่นๆ ให้ หญิงสาวอาบน้ำเรียบร้อย อยู่ในชุดแส็กยาวแค่เข่าสีครีม เธอเดินไปนั่งอาร์มแชร์ไม่ไกลจากโซฟาที่นภันต์นั่งอยู่ กดรีโมทเปิดทีวี ตั้งใจเปิดเสียงให้ดังรบกวนชายหนุ่ม

นภันต์หันไปทำตาดุใส่ พลอยไม่สนใจ กลับเพิ่มเสียงให้ดังยิ่งขึ้น ชายหนุ่มเลยมองเธออย่างคาดโทษแล้วเดินออกไปยังระเบียงห้อง

น้องแกนี่กวนประสาทจริงๆ เลยว่ะเพชร

แล้วแกยังจะรักมันลงอีกเหรอภันต์ เปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ มีผู้หญิงที่น่ารักและไม่ดื้อรั้นมากมายที่พร้อมจะให้แกเลือก

ไม่ทันแล้ว ฉันจะแต่งงานกับพลอยเร็วๆ นี้

อะไรนะ แต่งงานเหรอ!” ร้องขึ้นอย่างตกใจเพราะไม่คิดว่าเพื่อนสนิทจะทำแต้มได้เร็วขนาดนั้น

พอดีมันมีเรื่องนิดหน่อย

ไอ้ภันต์ แกอย่าบอกนะว่าแกกับพลอย...”

ไอ้บ้านี่คิดอะไรไปเรื่อย น้องแกยอมง่ายๆ ก็ดีสิวะ ฉันจะได้ไม่ต้องมานั่งปวดใจแบบนี้

อ้าว...เหรอ โล่งอกว่ะ ว่าแต่มีเรื่องอะไรเหรอถึงจะต้องรีบร้อนแต่งงาน แล้วพลอยมันยอมเหรอภันต์เพชรไม่คิดหรอกว่าน้องสาวของเขาจะหันมารักชอบนภันต์ภายในเวลารวดเร็ว เพราะเกลียดมาตั้งหลายปี

ยอมหรือไม่ยอมมันก็เลี่ยงยากแล้วละนภันต์เล่าเรื่องของตรัยกับพลอยให้เพชรรับรู้ตั้งแต่ต้นจนจบอย่างละเอียด ไม่เว้นกระทั่งภาพบาดตาบาดใจของทั้งสองที่นภันต์พบเข้าอย่างจังทั้งในห้องพักและที่ดีอาร์เอ็นเตอร์เทนเม้นท์

ไอ้ภันต์ ฉันฝากดูแลน้องฉันหน่อยนะ เป็นตายยังไงก็อย่าปล่อยให้พลอยไปยุ่งกับตรัยเด็ดขาด เพราะอนาคตไม่เป็นแค่กิ๊กก็ได้เป็นเมียน้อยแน่ๆ ฉันมั่นใจว่าแกจะจัดการทุกอย่างได้เรียบร้อยเพชรรู้ดีว่าน้องสาวไม่ได้อยากเข้าไปยุ่งกับตรัยนัก แต่ความรักที่ยังไม่สามารถตัดใจได้ทำให้พลอยอ่อนแอ จนเกือบจะกลายเป็นคนที่ทำร้ายตัวเองและผู้หญิงอีกคน

ไม่ต้องเป็นห่วงหรอก ยังไงฉันก็ไม่ปล่อยให้น้องแกไปเป็นเมียน้อยของไอ้ตรัยหรอกน่านภันต์พูดคุยกับเพชรอยู่ครู่ใหญ่ก่อนวางสาย พอเข้ามาในห้องนั่งเล่นก็เห็นหน้าบูดๆ สายตาขุ่นๆ ของหญิงสาว

ฟ้องอะไรพี่เพชรล่ะถามเสียงห้วน มองเขาอย่างไม่ค่อยพอใจนัก

ทุกอย่างที่พลอยทำตอบแล้วมองตาเธออย่างท้าทาย

ขี้ฟ้องจริงๆ เลย!”

แต่เรื่องที่พี่จูบพลอยน่ะ ไม่ได้ฟ้องหรอกนะชายหนุ่มยก
ริมฝีปากเป็นรอยโค้งอย่างสะใจที่เห็นตาโตขยายพองจนแทบถลนออกมานอกเบ้า พลอยหันไปคว้าหมอนอิงข้างตัวทำท่าจะปาใส่เขา แต่นภันต์ร้องดักขึ้นก่อน

ถ้าขว้างมาพี่จะจูบอีกนะ ไม่เชื่อก็ลองดูน้ำเสียงท้าทายมากกว่าจะข่มขู่ ให้ตายซี่...เขาอยากให้เธอขว้างหมอนอิงมาใส่จริงๆ เลย

นิสัยเอาเปรียบแบบนี้นะ พลอยจะฟ้องพี่เพชร!”

จะบอกมันว่าไงล่ะ บอกว่าพี่ภันต์ปล้ำจูบพลอยน่ะเหรอ เอาสิ ถ้าพลอยกล้าฟ้อง พี่ก็กล้ายอมให้ไอ้เพชรมันเตะเอาเขายิ้มใส่ตาเธอ พลอยเลยได้แต่ฮึดฮัดขัดใจปั้นหน้าบูดบึ้ง

อีกหน่อยจะแก่เร็วนะ ทำหน้าแบบนี้

เรื่องของพลอย!”

แต่พี่ไม่อยากมีเมียแก่นะ

งั้นก็ไปแต่งกับคนอื่นสิ กับยายน้ำฝนนั่นก็ได้ เป็นดาราหน้าเด้งตลอดเวลาอดไม่ได้ที่จะประชดประชัน

จะแต่งกับน้ำฝนได้ไง ก็พี่รักพลอยคำรักของเขาที่พูดออกมาแบบเรียบๆ ไม่หวานไม่โรแมนติก แต่มันทำให้แก้มเนียนเป็นสีเข้มขึ้นมา

รักแบบไหน ทำไมไม่เห็นเอาใจพลอยเลย มีแต่ดุกับพูดจาทำร้ายจิตใจเธอรู้สึกว่าความรักของเขาช่างไม่เหมือนความรักของตรัยที่เคยมีให้เธอ อาจต่างอยู่บ้างตรงที่ตรัยคือคนที่มอบความเจ็บปวดให้เธอด้วยเช่นกัน

ถ้าพลอยไม่ดื้อ พี่ก็ไม่ดุ จริงๆ แล้วพี่เป็นคนใจดีออก โดยเฉพาะกับคนที่พี่รักน้ำเสียงทุ้มหวาน พลอยหันไปจ้องตาคมปลาบที่กำลังทอประกายอ่อนโยน ไม่รู้ตัวเลยว่าเผลอจ้องเขานานเกินไป พอคิดจะหันหน้าหนีไปทางอื่น มือใหญ่กลับเอื้อมมาประคองใบหน้าเธอไว้ ใบหน้าคมเข้มเคลื่อนเข้ามาใกล้

อย่านะพี่ภันต์...”

""""""""""


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 12 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น