เ ป ล ว เ ที ย น ก ล า ง ส า ย ล ม

ตอนที่ 10 : ภาพฉาว 2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 389
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 18 ครั้ง
    24 ส.ค. 62

                   

 

พลอยตื่นขึ้นอย่างงัวเงียหลังได้ยินเสียงนาฬิกาปลุกที่หัวเตียงส่งเสียงร้องดังลั่นห้องนอน มือบางกดปิด ลุกขึ้นนั่ง ก้มมองตัวเองก็เห็นว่ายังสวมใส่ชุดทำงานตั้งแต่เมื่อวาน คิ้วเรียวสวยมุ่นเข้าหากัน แล้วค่อยๆ คลายออกเมื่อระลึกถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องพักเมื่อคืนนี้ เธอคงหลับในอ้อมแขนของนภันต์อย่างไม่ต้องสงสัย

ถึงเขาจะไม่ได้เอ่ยคำปลอบโยนเธอสักคำเดียว แต่พลอยก็รับรู้ว่านภันต์พร้อมจะปกป้องดูแลเธอเสมอ อ้อมแขนของเขาแม้จะไม่ได้สร้างความรู้สึกแสนหวานเหมือนอย่างอ้อมแขนของตรัย แต่ให้ความอบอุ่นปลอดภัย เปรียบเสมือนเกราะกำบังแสงเทียนอันริบหรี่ไม่ให้มอดดับในสายลมแรง ...ตกลงเขารักเธอจริงๆ หรือนี่ พลอยนั่งจมอยู่กับความคิดอันว้าวุ่นอยู่ครู่ใหญ่ หันไปมองนาฬิกาเธอก็ร้องขึ้นอย่างตกใจ แปดโมงยี่สิบนาทีแล้ว หญิงสาวรีบรี่เข้าห้องน้ำ จัดการอาบน้ำแต่งตัวด้วยเวลารวดเร็ว ทำลายสถิติที่ผ่านมาจนหมดสิ้น จากนั้นวิ่งหน้าตื่นออกมาจากหน้าคอนโดมิเนียมเพื่อจะเรียกรถแท็กซี่ เพราะรถของเธอยังจอดอยู่ที่บริษัท อยู่ๆ รถตู้สีขาวคันคุ้นตาเคลื่อนมาจอดตรงหน้า ลูกน้องคนสนิทของนภันต์ก้าวลงมาเปิดประตูให้หญิงสาว

เจ้านายให้มารับคุณพลอยไปทำงานครับ

ขับให้เร็วหน่อยนะคะหญิงสาวก้าวเข้าไปนั่งในรถที่แล่นด้วยความเร็วค่อนข้างสูงในยามถนนโล่ง แต่บางช่วงรถติดมากเคลื่อนตัวไปได้ช้า พลอยจึงมาถึงบริษัทสายกว่ายี่สิบนาที

หญิงสาวรู้สึกว่ารปภ. จ้องมองเธออย่างแปลกๆ ขณะเดินผ่านป้อมยามหน้าบริษัท รวมทั้งคนที่เพิ่งเดินออกมาจากตึก พอเดินเข้ามาในตึกก็เจอเข้ากับสายตาของพนักงานด้านหน้าเคาน์เตอร์ จ้องมองเธอราวกับเป็นสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ครั้นเข้าไปในห้องทำงานฝ่ายประชาสัมพันธ์ เพื่อนร่วมงานที่ดูเหมือนจะมากันครบหมดแล้วกำลังรวมกลุ่มกันพูดคุยอะไรบางอย่างด้วยท่าทีกระซิบกระซาบ หันมาเห็นเธอทุกคนก็ทำหน้าอิหลักอิเหลื่อ ก่อนแยกย้ายไปนั่งโต๊ะใครโต๊ะมัน

มีอะไรกันเหรอปิ่นพลอยหันไปถามปิ่นแก้ว เพื่อนร่วมงานที่เธอสนิทที่สุด

เอ่อ...” ปิ่นแก้วอึกอัก หันไปมองเพื่อนร่วมงานคนอื่นเหมือนขอความเห็นอะไรบางอย่าง นั่นทำให้พลอยรู้สึกว่าน่าจะมีสิ่งที่ไม่ชอบมาพากลเกิดขึ้นแน่ๆ ดูเหมือนมันจะเกี่ยวข้องกับเธออย่างไม่ต้องสงสัย เพราะสายตาท่าทางของเพื่อนร่วมงานยังจ้องมองเธออย่างแปลกๆ

มีอะไรก็บอกพลอยมาเถอะปิ่น เราเป็นเพื่อนกันไม่ใช่เหรอถึงเธอกับปิ่นแก้วจะไม่ใช่เพื่อนสนิทขนาดไปกินนอน หรือเที่ยวต่างจังหวัดด้วยกันเหมือนนีรดากับวินธ์ที่เรียนมหาวิทยาลัยมาด้วยกัน แต่พลอยก็นับปิ่นแก้วเป็นเพื่อนคนหนึ่งที่ไว้ใจได้ คอยช่วยเหลือดูแลเรื่องงานซึ่งกันและกันมาตลอด

พลอยดูเองแล้วกันจ้ะปิ่นแก้วหยิบภาพที่ซุกไว้ใต้โต๊ะยื่นให้ หญิงสาวรีบหยิบแผ่นกระดาษจากมือปิ่นแก้ว พลันดวงตาเรียวกว้างก็เบิกค้าง มือสั่น หน้าซีดเผือดทันที กระดาษใบนั้นหลุดร่วงจากมือเธอพร้อมๆ กับร่างของพลอยเซชนเข้ากับขอบโต๊ะ ปิ่นแก้วรีบเข้ามาพยุงร่างเธอไว้ เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ กรูเข้ามาปลอบโยน

ใจเย็นๆ นะพลอย

ทำไมมันเป็นแบบนี้ไปได้พลอยพึมพำปากสั่น หยาดน้ำใสเอ่อท้นขอบตา เพียงครู่เดียวก็หลั่งรินออกมา แม้เจ้าตัวจะพยายามสกัดกลั้นไว้แล้ว แต่ยังไม่เป็นผล

มีคนเอามาวางที่หน้าห้องทำงาน หน้าประตูใหญ่ทางเข้าบริษัทก็มี รวมทั้งด้านหน้าตึกด้วยนะพลอยปิ่นแก้วเป็นคนบอก

ภาพที่เธอกับตรัยกอดกันเมื่อวานถูกแอบถ่ายและปริ้นท์ออกมาแจกจ่ายไปทั่วบริษัท ป่านนี้ทุกคนในตึกคงรู้เรื่องกันหมดแล้ว รวมทั้งชญานันท์อย่างนั้นหรือ...

พลอย...ฉันว่าเธอกลับห้องไปก่อนดีกว่าไหม วันนี้เธอไม่ควรอยู่ที่บริษัทนะปิ่นแก้วออกความเห็น คงกลัวว่าเธอจะทนกับสายตาและเสียงซุบซิบเกี่ยวกับภาพอัปยศนั่นไม่ไหว แต่คนอย่างพลอยเมื่อทำผิดแล้วเธอก็เชิดหน้ายอมรับ ไม่มีทางหนีหน้าใครเด็ดขาด โดยเฉพาะชญานันท์...ซึ่งคงอยากจะรู้เต็มทีถึงความสัมพันธ์ของเธอกับตรัย!

ฉันไม่กลับหรอกพลอยบอกพลางเช็ดน้ำตา

เอ่อ...พลอย มันจะดีเหรอปิ่นแก้วยังกังวล เกรงว่าเพื่อนร่วมงานจะไม่สามารถทนกับภาวะกดดันจากสายตาผู้คนได้

หนีไปวันนี้ พรุ่งนี้ก็ต้องเจออยู่ดี สู้เจอมันวันนี้ดีกว่า และฉันก็พร้อมที่จะยอมรับในสิ่งที่ตัวเองทำ

แสดงว่าพลอยกับคุณตรัยแอบลักลอบคบกันเหรอ คุณตรัยเพิ่งเข้ามาทำงานที่นี่ไม่กี่วันนะปิ่นแก้วถาม เพื่อนร่วมงานคนอื่นๆ พยักพเยิดรอคอยคำตอบจากเธอเช่นกัน

พลอยกับพี่ตรัยเคยเป็นแฟนกัน เราคบกันมานานถึงเจ็ดปีก่อนที่เขาจะแต่งงานกับคุณนันท์คำพูดของพลอยทำเอาเพื่อนร่วมงานทำตาเบิกกว้าง

งั้นตอนนี้พลอยก็เป็น...เอ่อ...” ปิ่นแก้วไม่กล้าต่อประโยคของตัวเองให้จบ

พลอยไม่ได้เป็นเมียน้อยคุณตรัยหรอกนะปิ่น เมื่อวานบังเอิญเราเจอกัน และเรื่องจริงๆ ก็เป็นแค่ชายหญิงคู่หนึ่งที่ยังตัดใจจากกันไม่ได้เท่านั้น พลอยผิดเอง แต่พลอยไม่ได้คิดจะแย่งสามีคนอื่นหรอกนะดวงตาโตกว้างหลุบต่ำเหมือนคนที่ละอายต่อสิ่งที่ได้กระทำลงไป

งั้นพลอยจะทำยังไงต่อไปล่ะ คนที่เห็นภาพนี้คงไม่เชื่อหรอกว่าพลอยกับคุณตรัยไม่ได้มีอะไรกันแล้วปิ่นแก้วเอ่ยขึ้นอย่างห่วงใย เพื่อนร่วมงานคนอื่นรีบพยักหน้าเห็นด้วย

พลอยคงไม่ทำอะไร เพราะไม่รู้ว่าคนที่เอาภาพนี้มาแจกจ่ายทุกคนทั่วบริษัทเป็นใคร และเขาหวังอะไรจากการกระทำในครั้งนี้ไม่ว่าจะเป็นฝีมือใคร พลอยคิดว่ามันคงต้องการเล่นงานเธออย่างไม่ต้องสงสัย

พลอยคิดว่าเป็นคนในบริษัทหรือเปล่าปิ่นแก้วถามตรงๆ

ถ้าไม่ใช่คนในบริษัทแล้วจะเป็นใครได้ล่ะพลอยตอบเสียงเครียด

แล้ว...เมื่อวานที่พลอยกับคุณตรัยกอดกันน่ะ มีใครเข้ามาเห็นบ้างหรือเปล่าปิ่นแก้วถามอย่างสงสัย พลอยทำท่าครุ่นคิดอยู่ชั่วครู่ก่อนจะนึกขึ้นได้

เอ่อ...ก็มีคุณภันต์น่ะ โผล่มาเห็นพอดีเลย

งานเลี้ยงต้อนรับผู้จัดการคนใหม่หลายวันก่อนทำให้เพื่อนร่วมงานของพลอยได้รู้จักนภันต์ บุณฤทธิ์ในฐานะเพื่อนของชญานันท์ และในฐานะเพื่อนสนิทของพี่ชายพลอยด้วย

คงไม่ใช่เขาหรอกนะที่ทำปิ่นแก้วพึมพำ

พลอยมีสีหน้าครุ่นคิดหรือว่าจะเป็นเขาหญิงสาวครางออกมา

เป็นไปไม่ได้หรอกมั้งพลอย คุณภันต์เป็นเพื่อนสนิทของพี่ชายเธอนะ เขาคงไม่ทำร้ายเธอแบบนี้หรอกปิ่นแก้วออกความเห็น

เขาร้ายจะตายไป!” หญิงสาวเค้นเสียงออกมาอย่างแค้นใจ คนที่มีเงินอย่างเขา แค่จ้างใครสักคนในบริษัทแจกจ่ายภาพของเธอกับตรัย เท่านั้นก็บรรลุจุดประสงค์ของเขาแล้ว

หมายความว่าไงพลอย

เขาเคยขอพลอยแต่งงาน แต่พลอยยังไม่ตกลงเมื่อวานเธอเลี่ยงชายหนุ่มด้วยการบอกว่าขอคิดดูก่อน แต่ไม่คิดเลยว่านภันต์จะบีบบังคับเธอให้แต่งงานด้วยวิธีสกปรกแบบนี้

โอ๊ยพลอย...อิจฉาเธอจริงๆ เลยอ่ะ คุณภันต์ทั้งหล่อ เท่ รวย ครบสูตรชายในฝันเลยนะปิ่นแก้วกรี๊ดกร๊าดราวกับเป็นฝ่ายที่ถูกขอแต่งงานเสียเอง

ฝันร้ายสิไม่ว่า!” พลอยเค้นเสียงอย่างแค้นใจ

แต่ยังไงฉันว่าคุณภันต์ก็ยังดีกว่าคนที่มีเมียแล้วนะพลอย

พลอยอึ้งกับคำพูดของปิ่นแก้ว ใช่สินะ...ไม่ว่าภันต์จะเป็นอย่างไรในสายตาเธอ อย่างน้อยเขาก็จริงใจขนาดจะแต่งงานกับเธอ ทั้งที่ผู้ชายอย่างเขามีผู้หญิงสวยๆ รุมล้อมมากมาย ทั้งคนในวงการบันเทิงและไฮโซชื่อดัง แต่การที่นภันต์อยากแต่งงานกับเธอมากถึงขนาดต้องเอาภาพของเธอกับตรัยออกมาประจานเพื่อบีบบังคับให้เธอตอบตกลงแบบนี้พลอยรับไม่ได้ คอยดู...จะเล่นงานให้หนักเลย! 

นี่งานการไม่ทำกันหรือยังไง สุมหัวคุยอะไรกันอยู่ภานีโผล่เข้ามาในห้องทำงาน กวาดตามองลูกน้องที่รวมตัวกันที่โต๊ะทำงานของพลอย ทุกคนจึงรีบแยกย้ายไปยังโต๊ะของตัวเองทันที

พลอย...พี่ว่าพลอยกลับบ้านไปก่อนเถอะจากสายตาและท่าทางเคร่งเครียดของหัวหน้าแผนกทำให้พลอยรู้ว่าภานีคงได้เห็นภาพนั้นแล้วเช่นกัน

พี่ภาคะ...พลอยไม่เป็นไรค่ะ

กลับไปก่อนเถอะ เพราะเพื่อนพี่ที่ทำงานในนิตยสารเม้าท์กระจายเขาโทร. มาบอกว่าได้รับภาพนั้นแล้วเหมือนกัน พี่คิดว่าภาพมันคงกระจายไปถึงมือสื่ออื่นด้วย อาจไปถึงหนังสือพิมพ์ โทรทัศน์ วันนี้
พวกสื่อต่างๆ อาจบุกมาถึงที่นี่ก็ได้

พลอยไม่ใช่ดารา พวกเขาจะมาสนใจพลอยทำไมเธอแย้งออกไปทันที

พลอยลืมไปแล้วหรือไงว่าคุณตรัยไม่ใช่คนธรรมดา แต่เขาเป็นสามีของคุณชญานันท์ ไฮโซคนดัง ลูกสาวของหุ้นส่วนดีอาร์เอ็นเตอร์เทนเม้นท์ภานีอธิบายราวกับจะตอกย้ำความต่างของเธอกับชญานันท์

พลอยอยากคุยกับคุณชญานันท์ค่ะพี่ภาไหนๆ เรื่องมันบานปลายมาถึงขั้นนี้แล้ว พลอยก็อยากจะบอกผู้หญิงคนนั้นถึงเรื่องราวระหว่างเธอกับตรัย อยากบอกย้ำกับอีกฝ่ายว่าเธอไม่เคยคิดจะแย่งสามีใคร ภาพที่เห็นเป็นเพียงอุบัติเหตุที่เธอกับตรัยบังเอิญเดินชนกัน และตรัยเพียงช่วยพยุงร่างเธอไว้เท่านั้น

พี่ว่าพลอยไม่ควรเข้าไปหาเขา ตราบใดที่คุณนันท์ยังไม่เรียกเราขึ้นไปคุย พี่ว่าเขาอาจจะยังทำใจไม่ได้ที่จะคุยในตอนนี้ภานีบอกลูกน้องสาวด้วยความหวังดี

งั้นพลอยกลับก่อนก็ได้ค่ะหญิงสาวรับคำอย่างง่ายๆ หันไปยิ้มเจื่อนให้เพื่อนร่วมงานที่กำลังส่งยิ้มปลอบใจ พลอยไม่ลืมที่จะหยิบภาพที่เป็นต้นเหตุของความยุ่งเหยิงในเช้าวันนี้ใส่กระเป๋าถือ ก้าวออกมาจากห้องทำงานก็เจอเข้ากับสายตาจับจ้องอย่างดูแคลนจากเพื่อนร่วมงานแผนกอื่น บางคนก็ทำท่าซุบซิบ ขาที่ก้าวไปยังลานจอดรถสั่นน้อยๆ กำลังจะเปิดประตูรถ ร่างเพรียวบางของนางเอกสาวคนดังก็เดินตรงดิ่งมาหาเธอ

ฉันอุตส่าห์เลิกกับอัทธ์เพื่อให้เขาได้ไปจีบเธออย่างสบาย ยังไม่พออีกหรือยะ คิดจะงาบผัวของเจ้านายเลยหรือไง หน้าด้านจริงนะเธอพูดจบก็ยิ้มหยันเยาะเย้ย หมุนตัวเดินเข้าไปในตึก ปล่อยให้พลอยมองตามหลังอย่างขุ่นเคือง

หญิงสาวนั่งนิ่งๆ อยู่ในรถเพื่อปล่อยความคิดอันเลื่อนลอยฟุ้งซ่านของตัวเองครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจกดโทรศัพท์ไปหาใครบางคนที่เธอกำลังคั่งแค้นอยู่ในตอนนี้!

ครับ...มีไร โทร. มาแต่เช้าเลยนะน้ำเสียงตอบกลับมีแววยียวนหน่อยๆ

คุณอยู่ไหน!”

ก็ทำงานอยู่ที่โรงแรมน่ะสิ รู้สึกพลอยจะอารมณ์ไม่ดีแต่เช้าเลยนะ ท้องผูกหรือเปล่า เอ...หรือเลือดลมไม่ปกติฟังน้ำเสียงของหญิงสาวแล้วนภันต์ก็พอเดาอารมณ์ของอีกฝ่ายได้

รออยู่ที่นั่นนะ ฉันจะไปหาคุณ!” พลอยบอกด้วยน้ำเสียงห้วนๆ ไม่สนใจวาจากวนโทสะของเขา

อ้าว แล้วพลอยไม่ทำงานหรือยังไงชายหนุ่มถามขึ้นอย่างแปลกใจ

ฉันจะไป!” หญิงสาวตะเบ็งเสียงออกไปแล้วกดตัดสายทิ้ง เคลื่อนรถออกจากบริษัทตรงไปยังโรงแรมริมน้ำด้วยใจที่แรงร้อนจวนระเบิด


::::::::::::::::::::::


 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 18 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

29 ความคิดเห็น

  1. #1 Gigaset (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 29 สิงหาคม 2562 / 00:59

    ขอโทษน่ะค่ะไรท์ต้องบอกก่อนว่าเรื่องนี้น่ะ เราเกลียดนางเอกเข้าใส้เลยอ่ะ บางที่ก็อยากให้พระเอกได้คนที่ดีกว่านางเอกจริงๆน่ะ คือนางไม่ฟังอะไรเลยอ่ะ อยากให้ถึงตอนที่นางหลงรักพระเอกแล้วพระเอกแกล้งทำไม่สนใจนางดูบ้างว่าจะเจ็บได้ครึ่งของพระเอกไหม หึยยิ่งอ่านยิ่งอินค่า

    #1
    0