หนึ่งใจเสน่หา

ตอนที่ 5 : ไม่อาจยั้งใจ 1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,806
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 50 ครั้ง
    22 มิ.ย. 61

                                     ไม่อาจยั้งใจ

 

 

 

 

       “แล้วป้าจะรีบกลับนะ อย่าออกไปเถลไถลที่ไหนนะ เกิดคุณกันต์กลับมาแล้วเรียกใช้ไม่เจอ จะโดนดุเอา” นางสายใจสั่งหลานสาว เพราะตอนสายของวันนี้ญาติห่างๆ คนหนึ่งเสียชีวิต จำเป็นต้องไปร่วมงานศพ ทั้งฟังสวดและวันเผารวมๆ ก็สี่ห้าวัน ถึงจะเรียบร้อย จึงอดเป็นห่วงหลานสาวไม่ได้ แต่ถ้าจะพาไปด้วยก็กลัวว่ากันตกรกลับมาแล้วไม่คนดูแล อีกทั้งญาติห่างๆ คนนี้หลานสาวของนางก็ไม่รู้จัก เพราะหนึ่งฤทัยใช้ชีวิตอยู่ที่สิงห์บุรีกับครอบครัวตั้งแต่เกิด

“ค่ะ หนึ่งไม่ออกไปไหนหรอก”

กันตกรเองก็หายไปตั้งแต่วันนั้นจนวันนี้ก็ห้าวันเข้าไปแล้ว ไม่เห็นวี่แววว่าจะกลับมาเลย

...ไม่รู้หรือไงว่ามีคนคิดถึง!

         “อย่าลืมทำความสะอาดห้องนอนคุณกันต์ และเปลี่ยนเครื่องนอนด้วย ครบอาทิตย์แล้ว”

         “ค่ะ” เด็กสาวรับคำนับครั้งไม่ถ้วน เพราะป้าของเธอสั่งโน่นนั่นนี่ไม่ได้ขาด ทั้งที่เธอทำงานมานานนับเดือนแล้ว รู้งานเป็นอย่างดี เพราะช่วยป้าทำงานทุกอย่าง ตั้งแต่ทำความสะอาดบ้าน ซักรีดเสื้อผ้า ทำอาหาร รดน้ำต้นไม้ จัดเก็บและปูเตียงนอน

         ก่อนเดินออกจากบ้านพักนางสายใจยังหันมาย้ำกับหลานสาวอีกครั้ง

         “ทำความสะอาดห้องคุณกันต์แล้ว อย่าลืมเปลี่ยนผ้าปูที่นอนนะ”

         “ค่า ป้าสั่งหนึ่งเป็นร้อยครั้งแล้วนะ” เด็กสาวประชด

         “ก็กลัวลืมไง”

         “ไม่ลืมหรอกค่ะ เดี๋ยวป้าไปแล้วหนึ่งก็จะรีบขึ้นไปทำความสะอาดห้องคุณกันต์ และเปลี่ยนผ้าปูที่นอนก่อนเลยค่ะ”

         “เออๆ จะไปแล้ว ถ้ามีอะไรเร่งด่วนก็โทร. หาป้าแล้วกัน”

จากนั้นนางสายใจก็เดินออกจากบ้านไป ผ่านประตูทางเล็กด้านลงชายหาด ตรงไปยังท่าเรือ เพื่อจะขึ้นฝั่ง

         เกาะดาวล้อมมีเรือรับจ้างขึ้นฝั่งวันละหลายเที่ยว ตั้งแต่เช้าจนถึงเย็นย่ำ

         เมื่อนางสายใจไปแล้วหนึ่งฤทัยจึงรีบขึ้นไปทำความสะอาดห้องนอนของชายหนุ่มก่อนเป็นอันดับแรก จากนั้นก็รีบเปลี่ยนเครื่องนอนทั้งหมด

         ผ้าปูที่นอนสีขาวสะอาดนุ่มลื่นจนเธอเอามือลูบไล้เบาๆ พลางสงสัยเวลานอนจะสบายแค่ไหน

         แต่เธอก็ไม่กล้าที่จะลองเอนกายนอน เพราะทำงานบ้านขนาดนี้เนื้อตัวก็เหม็นเหงื่อไปหมด คิดดังนั้นเจ้าตัวก็รีบไปทำความสะอาดห้องน้ำ เสร็จแล้วก็ไปทำห้องแต่งตัว โถงกว้าง ที่มุมรับแขก ห้องนั่งเล่นสำหรับดูโทรทัศน์และโฮมเธียเตอร์

         กระทั่งใกล้เที่ยงจึงทำอาหารง่ายๆ กิน จากนั้นก็เอาเครื่องนอนที่เพิ่งเปลี่ยนมาลงเครื่อง อบจนแห้งแล้วพับรีดจนเรียบร้อย ส่วนเสื้อผ้าของชายหนุ่มนั้น เพราะเขาหายไปหลายวันแล้วจึงไม่เหลือเสื้อผ้าอื่นๆ ตกค้างอยู่

         หนึ่งฤทัยทำงานบ้านเสร็จในตอนบ่ายแก่ๆ เบื่อที่จะอยู่ในห้องพักคนเดียวจึงออกไปเดินเล่นชายหาดเหมือนทุกวัน ทั้งที่รับปากป้าสายใจไว้ว่าจะไม่ออกไปไหน แต่สุดท้ายก็อดใจไม่ไหวจริงๆ อยากเหยียบผืนทราย เตะฟองคลื่นและมองผืนน้ำสีคราม ซึ่งมันมีความสุขอย่างบอกไม่ถูก คิดว่าคนที่หลงรักทะเล คงเข้าใจถึงความรู้สึกนี้ได้

         คิดไปคิดมา ถ้าคนที่เธอหลงรักเหมือนทะเลก็คงจะดี เพราะมาหา มาสัมผัสเมื่อไรก็ได้ที่คิดถึง ทุกวัน ทุกเวลา เท่าที่เธอสะดวก

         ...แต่คุณกันต์ไม่ใช่ทะเลนี่นะ เป็นอะไรที่อยู่สูงเกินเอื้อมอีกต่างหาก โอ๊ยอยากเกิดมารวย เพียบพร้อมเทียบเท่ากับคุณกันต์ เผื่อคุณกันต์จะมอง หรือถ้าไม่รวย ไม่เพียบพร้อม ก็น่าจะสวยถูกใจเขาก็พอ

         เดินไปพร้อมกับคิดเพ้อเจ้อไปตามเรื่อง กระทั่งตกเย็นเธอจึงกลับบ้านพัก แต่แล้วก็ต้องตกใจเมื่อเห็นเจ้าของบ้านกำลังว่ายน้ำอยู่ในสระ

         เด็กสาวรีบเดินไปนั่งยองๆ ข้างสระ แล้วถามเขาเสียงใส

         “คุณกันต์มานานหรือยังคะ” พร้อมกับยิ้มด้วยความดีใจที่ชายหนุ่มกลับมาบ้านเสียที เธอยอมรับว่าเฝ้ารอการกลับมาของเขาทุกวัน หลังจากที่อีกฝ่ายหายไปถึงห้าวันเต็มๆ

         “นานพอจะรู้ว่ามีคนชอบหนีเที่ยว” เขาเอ่ยเสียงดุพร้อมกับปรายตามองชุดที่เธอสวมใส่ ซึ่งเป็นกางเกงยีนขาสั้นถึงโคนขา อวดเรียวขาสวยและผิวพรรณนวลเนียน แถมยังสวมเสื้อยืดแขนกุดพอดีตัวอีก ยิ่งตอกย้ำความคิดของเขาว่าเธอเป็นเด็กสาวที่ซ่อนรูปจริงๆ เพราะทรวงอกอิ่มภายใต้เสื้อยืดพอดีตัวนั้นมันดึงดูดสายตาของเขาเหลือเกิน จนแทบจะลืมมองใบหน้าที่กำลังส่งยิ้มสดใสให้

         “หนึ่งไปเดินเล่นที่ชายหาดค่ะ แต่ไปแค่แป๊บเดียวเองนะคะ” ในนาทีนี้ขอเอาตัวรอดจากการถูกดุไว้ก่อน

         “ไม่ต้องมาแก้ตัว รีบไปหยิบเบียร์ในตู้เย็นมาให้ฉันกระป๋องหนึ่งด้วย”

         “ค่ะ” จากนั้นเจ้าตัวก็รีบผุดลุกขึ้นยืนอย่างว่องไว แต่เพราะรีบมากนั่นเองทำให้เจ้าตัวเซถลาลงไปในสระ

         เด็กสาวตะกายแหวกว่ายมาเกาะขอบสระและสำลักน้ำหูตาแดงไปหมด พร้อมกับได้ยินเสียงหัวเราะทุ้มดังก้อง

         “ซุ่มซ่าม” กันตกรว่ากลั้วเสียงหัวเราะ แต่แทนที่อีกฝ่ายจะโกรธที่โดนเขาว่า กลับยิ้มจนดวงตาเป็นประกาย ริมฝีปากอิ่มเต็มนั้นก็แย้มยิ้ม พลางเอ่ยว่า

         “หนึ่งดีใจที่คุณยิ้มและหัวเราะ” จบประโยคของเธอทั้งรอยยิ้มและเสียงหัวเราะก็จางหาย และได้เห็นแต่หน้าบึ้งๆ กับดวงตาดุๆ

         “ทำไมต้องดีใจ”

         “ก็หนึ่งชอบที่คุณยิ้มและหัวเราะ”

เด็กสาวมองกันตกรแบบไม่หลบสายตา ซึ่งอีกฝ่ายคงมองเห็นความรู้สึกภายในใจของเธออย่างไม่ต้องสงสัย แต่หนึ่งฤทัยไม่สน ตอนนี้แค่อยากให้กันตกรรู้ว่าที่เขาหายไปนั้น เธอคิดถึงเขามากแค่ไหน

และในความคิดของเธอ ในตอนนี้กันตกรก็เหมือนทะเลนั่นแหละ เพราะเขาก็อยู่ตรงหน้าเธอแล้ว

         “เธอแกล้งตกลงมาเหรอ” ชายหนุ่มว่ายน้ำมาหยุดข้างๆ เด็กสาวที่ยังเกาะขอบสระ เพราะจุดที่เธอยืนอยู่นั้นค่อนข้างลึก ตัวเธอก็สูงแค่หนึ่งร้อยหกสิบเซนติเมตรเท่านั้น

         “เปล่าค่ะ” เธอตอบ ทว่ากลับหลบสายตาคมดุของเขา

         “เธอทำ!” ปลายนิ้วแข็งแรงนั้นเชยคางมนบังคับให้มองสบนัยน์ตาคมกล้า

         “ค่ะ หนึ่งทำ” เธอยอมรับตรงๆ

         “เธอนี่...” กันตกรพูดได้เพียงแค่นั้น ก่อนจะหลับตาเพราะไม่อยากเห็นนัยน์ตากลมโตที่มองเขาอย่างเปิดเผยความรู้สึก

         “ตัวแค่นี้ คิดจะมายั่วฉันเหรอ”

         “หนึ่งเปล่า...หนึ่งแค่...”

         “แค่อะไร”

         “แค่คิดถึงคุณ”

         “นี่ไงล่ะ เธอกำลังยั่วฉันจริงๆ ด้วย” ทั้งยั่วโมโหและยั่วยวนโดยที่ไม่รู้ตัวกระมังว่า แค่คิดถึงของเจ้าตัวนั้นทำให้เขารู้สึกอย่างไรบ้าง แน่นอนดวงตาของเธอในวันนั้นมันยังติดตรึงอยู่ในใจ ในห้วงอารมณ์ใคร่ยามที่เขามีเซ็กซ์กับมะลิวัลย์ตลอดหลายวันที่ผ่านมา

         “หนึ่งขอโทษค่ะ ต่อไปนี้จะไม่พูดแบบนี้อีกแล้ว” ใบหน้าเกลี้ยงเกลานั้นเศร้าหมองทันตาเห็น ก่อนจะบอกเขา

         “เดี๋ยวหนึ่งจะเอาเบียร์มาให้นะคะ” หนึ่งฤทัยขยับตัวเพื่อจะตรงไปยังบันไดขึ้นสระ แต่มือใหญ่กลับกระชากร่างเธอมาแนบกาย

         เด็กสาวหวีดร้องอย่างตกใจ ก่อนที่จะรู้ว่าเกิดอะไรขึ้นนั้น ริมฝีปากอุ่นผ่าวของเขาก็กดแนบลงมากับริมฝีปากอิ่มนุ่มของเธออย่างหนักหน่วงจนทำอะไรไม่ถูกไปชั่วขณะ

         ก่อนริมฝีปากของเขาจะนำพาความวาบหวิวมาทักทาย จนกายที่แช่อยู่ในน้ำกลับร้อนรุ่มขึ้นมาอย่างน่าแปลก

:::::::::::::::::::::

ตอนหน้าคิดหนัก ไม่รู้จะลงยังไงให้มันไม่มากเกินไปสำหรับเด็กดี แต่ว่าไม่น้อยเกินไปที่จะให้คนอ่านเข้าใจอารมณ์ ความรู้สึกตัวละครในขณะ...นั้น ^ ^

แต่จะพยายามหาความพอดีแล้วกันนะคะ

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ 

อาจมีช้าบ้างหรือไร ช่วงนี้ป่วยนิดหน่อยค่ะ


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 50 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #10 dekbanna (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 20:42
    ลุ้นๆในสระน้ำ แอบแปะที่เว็บอื่นก้ได้จ้ะจะตามไปอ่าน
    รักษาสุขภาพด้วยนะจ้ะ
    #10
    0
  2. #9 นัควัต (จากตอนที่ 5)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2561 / 16:56

    ในที่สุดก็ได้จุ๊บกัน //


    หายไวๆนะคะพี่จูนิ

    #9
    1
    • #9-1 จูนิ(จากตอนที่ 5)
      22 มิถุนายน 2561 / 17:48
      ชอบคุณค่า^ ^))
      #9-1