หนึ่งใจเสน่หา

ตอนที่ 1 : บทนำ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 4,701
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 71 ครั้ง
    16 มิ.ย. 61

                                        บทนำ

 

 

 

 

ลมทะเลยามเย็นของฤดูฝนพัดโหมแรงจนร่างบางที่ยืนอยู่อย่างเหงาๆ บนชายหาดแทบจะปลิวตาม พร้อมๆ กับเสียงฟ้าร้องดังครืน และเส้นสายสีขาวที่พาดผ่านท้องฟ้า

  ความเศร้าสร้อยที่ยังเกาะกุมใจ ทำให้เด็กสาวไม่สนใจว่าอีกไม่นานสายฝนคงกระหน่ำลงมา

  “มายืนเหม่ออะไรมืดๆ ค่ำๆ ยายหนึ่ง ฝนฟ้าก็จะลงอยู่แล้ว เร็วเข้าคุณกันต์กลับมาแล้ว”

  นางสายใจรั้งข้อมือเล็กๆ ของหลานสาวให้ขึ้นมาจากชายหาด ก้าวขึ้นบันไดหิน เพื่อตรงไปยังประตูเล็กสำหรับกั้นขึ้นลงระหว่างบ้านกับชายหาด

  บ้านตึกสีขาวทรงโมเดิร์นบนเนินสูงของเกาะดาวล้อม โดดเด่นสำหรับคนที่ผ่านไปมา เพราะอยู่ติดกับรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดของเกาะ ซึ่งมีเพียงรั้วต้นไม้ขนาดสูงกางกั้นระหว่างบริเวณตัวบ้านกับอาณาบริเวณของรีสอร์ต

  “ล้างเท้าให้สะอาดด้วย” นางสายใจสั่งหลานสาวเมื่อเดินมาถึงเรือนของผู้เป็นนาย ซึ่งนอกจากจะติดทะเลแล้วยังมีสระว่ายน้ำอยู่หน้าบ้านด้วย

เด็กสาวจึงเดินไปล้างเท้าตรงที่ล้างตัวข้างสระ ก่อนจะเดินตามหลังผู้เป็นป้าเข้าไปในตัวบ้าน เดินมาถึงโถงกว้าง เห็นชายหนุ่มคนหนึ่งนั่งอ่านนิตยสารอยู่ เธอมองไม่เห็นใบหน้าของเขาเพราะนิตยสารบังไว้ แต่มองจากรูปร่างที่นั่งอยู่

  เขาตัวใหญ่ คงสูงเกินหนึ่งร้อยแปดสิบเซนติเมตร เพราะช่วงขาแกร่งที่อยู่ในกางเกงยีนสีเข้มนั้นยาวมาก และมีกล้ามเนื้อชวนมอง อีกฝ่ายสวมเชิ้ตสีดำ มองเห็นเพียงช่วงไหล่กว้างกับช่วงแขน ที่มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นคนที่ดูแลรูปร่างตัวเองเป็นอย่างดี เพราะเห็นกล้ามแขนเป็นมัดๆ ประจวบกับผิวสีแทนคร้ามแดดที่พ้นจากเชิ้ตพับแขนถึงข้อศอก ทำให้ยิ่งชวนมองมากขึ้น

  เมื่อเดินมาหยุดตรงหน้า เยื้องจากด้านหลังของผู้เป็นป้า นิตยสารในมือของชายหนุ่มก็ลดลง พร้อมกับเสียงห้าวทุ้มเอ่ยขึ้นเนือยๆ

  “มาแล้วเหรอ”

  “ขอโทษคุณกันต์ด้วยนะคะที่ให้รอ” นางสายใจเอ่ยขอโทษผู้เป็นนาย ก่อนจะหันไปทางหลานสาวที่ยืนเซ่อเหมือนคนไร้สติจนนึกอยากจะเอื้อมมือไปหยิกแขน เพราะเล่นจ้องเจ้านายของนางอย่างไม่กะพริบตา ก็พอเข้าใจเด็กสาววัยสิบแปดที่เห็นชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาและรูปร่างบุคลิกดี แต่ก็ไม่ควรจ้องมองอย่างน่าเกลียดขนาดนี้

  “ไหว้คุณกันต์เสียสิหนึ่ง!

  เสียงที่ค่อนข้างดังและห้วนของผู้เป็นป้าปลุกให้เด็กสาวรู้สึกตัว หลบสายตาคมปลาบนั้นแล้วยกมือไหว้ชายหนุ่มพร้อมก้มหน้ามองมือตัวเอง รู้สึกเก้อกระดากที่เผลอจ้องมองใบหน้าคมหล่อนั้นอย่างลืมตัว

...ก็ตั้งแต่เกิดมาเพิ่งเคยเจอคนหล่อมากๆ ตัวเป็นๆ ขนาดนี้ อย่างมากก็เห็นอยู่แต่ในโทรทัศน์ทั้งนั้น ตอนนี้เธอคิดว่าผู้ชายคนนี้หล่อสูสีพอๆ กับพี่เวียร์ พระเอกในดวงใจของเธอเลย

  เขายกมือรับไหว้แล้วเอ่ยสั้นๆ

  “มีหลานมาอยู่ด้วยก็ดีเหมือนกัน ป้าจะได้ไม่เหงา” เจ้าของบ้านพูดแค่นั้น ก่อนโทรศัพท์มือถือที่ซุกอยู่ในกระเป๋ากางเกงยีนจะดังขึ้น เขาขอตัวแล้วเดินเข้าไปในห้องนอน

  นางสายใจจึงหันไปพยักหน้าให้หลานสาวลงจากเรือน เพื่อกลับไปยังห้องพักที่อยู่ด้านหลังของบ้าน ติดกับลานซักผ้า

  “โอ๊ย ป้ามาหยิกหนึ่งทำไม หนึ่งเจ็บนะ” เด็กสาวร้องโวยวายเมื่อเข้ามาในห้องพักแล้วผู้เป็นป้าก็เอื้อมมาหยิกแขนเธอทันที

  “มันยังน้อยไปเสียอีก เรื่องอะไรเอ็งไปจ้องคุณกันต์แบบนั้น”

  “ก็หนึ่งไม่เคยเห็นใครหล่อและดูดีแบบนี้มาก่อนนี่” เธอแก้ตัวพร้อมกับลูบแขนที่ถูกหยิก

  “ก็ยังไงก็เก็บอาการ คุณกันต์เป็นเจ้านายนะ”

  “ค่ะ ต่อไปหนึ่งจะไม่จ้องเขาแบบนั้นอีกก็ได้” แต่ป้าเผลอเมื่อไหร่ก็ไม่แน่

  “เออ....จำไว้ คุณกันต์เป็นเจ้านาย และดีแค่ไหนที่เขาอนุญาตให้เอ็งมาอยู่กับป้าได้”

  “ค่ะ หนึ่งจะระลึกในบุญคุณของเขาไปชั่วชีวิตเลย” เด็กสาวเอ่ยออกมาจากใจ

  พ่อแม่ของหนึ่งฤทัยเพิ่งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุมอเตอร์ไซค์ถูกชนจากรถกระบะที่บ้านเกิดของพ่อที่อยู่จังหวัดสิงห์บุรี เธอไม่มีญาติคนไหนที่อยากอุปการะ นอกจากป้าสายใจที่เป็นพี่สาวของแม่ หลังงานศพของผู้ให้กำเนิดเธอจึงเดินทางกลับบ้านเกิดของแม่ในจังหวัดทางภาคตะวันออก

ซึ่งบ้านของครอบครัวมารดานั้นมีญาติอยู่เพียงสองคน คือป้าสายใจกับน้านิ่มนวล ซึ่งคนหลังนี้แต่งงานมีครอบครัวแล้ว และมองเธอเป็นภาระ แถมสายตาของน้าเขยก็น่ากลัวเกินกว่าที่เธอจะอยากอยู่ร่วมชายคา

หนึ่งฤทัยจึงขอตามป้าสายใจที่ทำงานในบ้านพักของชายหนุ่มซึ่งเป็นเจ้าของรีสอร์ตที่ใหญ่ที่สุดบนเกาะดาวล้อม

ป้าสายใจเองก็น่าจะมองออกว่าถ้าเธออยู่กับครอบครัวของน้าสาวคงไม่ปลอดภัยจากน้าเขย จึงยินดีให้ตามมาด้วย เพราะป้าสายใจก็อายุมากแล้ว และป้ายังบอกว่าหากเก็บเงินได้มากพอจะส่งเธอไปเรียนหนังสือในตัวจังหวัด เพราะเธอเพิ่งเรียนจบมัธยมปลาย ด้วยความที่พ่อแม่ก็ยากจนพอเสียชีวิตก็ไม่ได้มีสมบัติอะไรเหลือไว้ให้ เงินที่ได้จากคู่กรณีก็ถูกญาติทางพ่อฮุบหมด บอกว่านำไปใช้จ่ายทำศพพ่อกับแม่ของเธอหมดแล้ว

ปู่ย่าก็เสียไปตั้งแต่เธอยังเล็ก ไม่อย่างนั้นเธอก็คงสามารถอยู่ที่บ้านเกิดของพ่อต่อไปได้ แต่ในเมื่อไม่เหลือใครที่อยากอุปการะเธอนอกจากป้าสายใจ หนึ่งฤทัยก็ตั้งใจจะใช้ชีวิตที่เหลือดูแลป้าต่อไป

“ก็ทำตัวดีๆ อย่าทำอะไรให้คุณกันต์ไม่พอใจ”

“ค่ะ และหนึ่งจะช่วยป้าทำงานทุกอย่างเลย” หนึ่งฤทัยบอกพร้อมกับเอียงศีรษะซบไหล่ผู้เป็นป้าอย่างฉอเลาะ

“เออ อย่าเก่งแต่ประจบละ” นางสายใจว่า จากนั้นก็พาหลานสาวไปเตรียมทำอาหารค่ำสำหรับเจ้านาย

กันตกรเพิ่งกลับจากกรุงเทพฯ เมื่อชั่วโมงก่อน เจ้านายหนุ่มเป็นคนกรุงเทพฯ โดยกำเนิด ครอบครัวร่ำรวยเป็นเศรษฐีอันดับต้นๆ ของเมืองไทย มีธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์ หลังบิดามารดาเสียชีวิตกันตกรเลือกที่จะมาดูแลรีสอร์ตที่เกาะดาวล้อมด้วยตัวเอง ส่วนธุรกิจด้านอสังหาริมทรัพย์นั้นชายหนุ่มให้อาของเขาเป็นผู้ดูแลบริหาร

ครอบครัวของเจ้านายหนุ่มนั้นตอนนี้มีเพียงน้องสาวคนเดียว ที่เพิ่งจะแต่งงานไปเมื่อสองวันก่อน และนั่นเป็นเหตุผลที่กันตกรกลับบ้านที่กรุงเทพฯ นานนับสัปดาห์ ประจวบกับนางสายใจต้องเดินทางไปงานศพน้องสาวกับน้องเขยที่สิงห์บุรี พร้อมรับตัวหลานสาวมาอยู่ที่เกาะดาวล้อมด้วย หลังจากโทรศัพท์ขออนุญาตกันตกรเรียบร้อยแล้ว ซึ่งชายหนุ่มก็อนุญาต คงสงสารหลานสาวของนางที่กำพร้าและไม่มีที่ไป หรือไม่ก็คงอยากให้นางได้มีเพื่อนอยู่ด้วย เพราะเป็นคนเดียวที่ทำงานบ้านให้เขา

นางทำงานที่นี่มาสองปีแล้ว จึงรู้ว่ากันตกรชอบความเป็นส่วนตัว เขาไม่ชอบให้พนักงานของรีสอร์ตหรือคนภายนอกเข้ามาป้วนเปี้ยนในบ้านพักของเขา จึงจ้างนางดูแลบ้านพักเพียงคนเดียว

นางสายใจทำความสะอาดบ้านหลังจากชายหนุ่มออกไปทำงานหรือออกไปทำธุระนอกบ้าน ดูแลอาหารเช้าที่เขากินเพียงกาแฟกับขนมปังปิ้ง มื้อกลางวันเขากินที่รีสอร์ต ส่วนมือค่ำนั้นบางทีก็กินที่บ้าน ซึ่งเขาก็จะโทร. มาบอกก่อน หรือเวลาที่มีแขกมาพักด้วย ซึ่งนานๆ ครั้ง และล้วนแต่เป็นผู้หญิง ตามประสาหนุ่มหล่อ โสด ร่ำรวยที่ไม่เคยขาดผู้หญิง

เพราะฉะนั้นการดูแลบ้านพักของกันตกรเพียงลำพังของนางสายใจจึงไม่ใช่เรื่องยาก แต่ติดจะเหงาอยู่บ้างเพราะอยู่คนเดียว ทว่าตอนนี้มีหนึ่งฤทัยมาอยู่ด้วย ก็หายเหงาแทบจะทันที

ก็หวังว่าหนึ่งฤทัยคงไม่สร้างปัญหาอะไรให้ จนเจ้านายหนุ่มไล่ออกจากบ้านเสียก่อน เพราะนับวันตัวนางก็แก่ตัวลงเรื่อยๆ การมีหลานสาวอยู่ใกล้ๆ ก็ถือว่าเป็นดีมากๆ ในชีวิตบั้นปลายสำหรับคนไม่มีลูกไม่มีผัวอย่างนาง

 

“เที่ยวให้สนุกละ แต่อย่าชอปมากรู้ไหม เงินทองมีเยอะก็จริง แต่ถ้าใช้แบบฟุ่มเฟือย คนหาก็เหนื่อยนะ ฝากบอกนายดิวด้วย อย่าตามใจเราให้มากนัก”

“ค่า คุณพี่  กิ่งจะชอปให้น้อยลงค่ะ แล้วจะบอกพี่ดิวให้ค่ะว่าไม่ต้องตามใจกิ่งมากก็ได้ ยังไงก็รักอยู่แล้ว” คนพูดกลั้วเสียงหัวเราะคิกคัก

“โอเค พี่รักกิ่งนะ ดูแลกันดีๆ” เพราะน้องสาวคนเดียวของเขาเพิ่งบินไปฮันนีมูนที่ปารีส หลังงานแต่งงานได้เพียงวันเดียว

“กิ่งก็รักพี่กันต์มากๆ ค่ะ แล้วกิ่งจะซื้อน้ำหอมมาฝาก” จากนั้นคนปลายสายก็วางสายไป

กันตกรวางโทรศัพท์มือถือลงบนโต๊ะหัวเตียง ก่อนจะเดินเข้าห้องน้ำ

ถอดเสื้อผ้าทั้งหมดลงโยนลงตะกร้า แล้วเดินไปยืนใต้เรนชาวเวอร์ เขาใช้เวลาอาบน้ำชำระร่างกายเพียงสิบกว่านาที ก็ใช้ผ้าขนหนูซับพอหมาดก่อนพันกายท่อนล่าง แล้วเดินไปยังห้องแต่งตัวที่อยู่เชื่อมต่อกับห้องน้ำและห้องนอนด้วยประตูบานเลื่อน

ชายหนุ่มสวมเสื้อยืดสีขาวพอดีตัวเนื้อบางจนมองเห็นท่อนบนที่มีกล้ามอกแน่นตึง ต่ำลงไปเห็นหน้าท้องเป็นลอนสวย และไหล่กว้างนั้นมีกล้ามเนื้อสวยงาม ส่วนกางเกงนอนเป็นผ้าฝ้ายเอวรูดสีเทายาวกรอมเท้า

เขาเช็ดผมพอหมาด พร้อมๆ กับเสียงเคาะประตูห้องดังขึ้น กันตกรเอ่ยอนุญาต ประตูห้องที่ไม่ได้ล็อกก็แง้มออก ใบหน้าสวยจิ้มลิ้มและเกลี้ยงเกลาของใครคนหนึ่งก็โผล่เข้ามาพร้อมเอ่ยเสียงใส

“อาหารค่ำตั้งโต๊ะแล้วค่ะ”

เขาพยักหน้ารับ แล้วกวาดสายตามองร่างบางของเด็กสาวที่อยู่ในชุดกางเกงยีนสั้นแค่เข่า โชว์เรียวขาได้รูปกับน่องเล็กๆ เสื้อยืดตัวหลวมสีขาวที่แม้จะอำพรางรูปร่างของเจ้าตัวได้ดี แต่คนที่เจนจัดกับสรีระผู้หญิงมาทุกขนาด มองเห็นความอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ใต้เสื้อตัวหลวมโพรกนั้นได้ดี

ครั้นไล่สายตาขึ้นมายังใบหน้า พบดวงตากลมโตนั้นที่ยังจ้องมองเขาเหมือนคราแรกที่เจอกัน

“เด็กบ้า มองผู้ชายตาละห้อย น้ำลายจะหยดแบบนี้ซึ่งๆ หน้าได้เหรอ!” เขาเอ่ยเสียงดุพร้อมกับชักสีหน้าไม่พอใจ

“เอ่อ...หนึ่ง...ขอโทษค่ะ” จากนั้นเจ้าตัวก็รีบหมุนกายเดินไปจากตรงนั้น หลังจากที่เผลอจ้องมองเขาอย่างลืมตัวอีกครั้ง

...ถ้าป้าสายใจรู้เข้า เธอคงโดนหยิกเนื้อหลุดแน่ๆ ไม่น่าเลยเรา แต่คุณกันต์หล่อ เท่ เซ็กซี่ด้วย เธอเห็นเขาทีไรก็เผลอจ้องจนลืมตัวทุกครั้งไป

 

 .................

นิยายเรื่องใหม่มาแล้วค่ะ เป็นโรมานซ์แบบจริงจัง 18+ เลิฟซีนมีเยอะและลึกกว่าที่เคยเขียนนิยายมา แต่จะลงได้เท่าที่ไม่เกินขอบเขตของเด็กดีแล้วกันนะคะ 

ก็ยังเขียนไม่จบเลย แต่ก็อยากทยอยมาลง อ่านแล้วชอบไม่ชอบติชมกันได้ค่ะ แต่ขอบอกกันดีๆ นะคะ อย่าด่า ประชด คนเขียนใจบาง ^ ^)) แต่ถ้ารู้สึกกับตัวละครนั้น เต็มที่ได้เลยค่ะ ^ ^

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ



ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 71 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

149 ความคิดเห็น

  1. #3 dekbanna (จากตอนที่ 1)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2561 / 05:27
    น้องหนึ่งนางใสๆพี่กันจะทนไหวนานหรือจ้ะ
    #3
    0