ริมทะเลรัก

ตอนที่ 19 : หัวใจที่ว่างเปล่า

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 630
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    2 ก.พ. 60

                 หัวใจที่ว่างเปล่า

 

 

 

 

เดย์กลับเข้ามาในคอนโดฯ ในเวลาเกือบสองทุ่ม หลังจากแวะเข้าไปสำนักพิมพ์ที่เขารับงานออกแบบพ็อกเก็ตบุ๊คตั้งแต่บ่าย พี่เล็กที่เป็นบรรณาธิการอยากให้เดย์รับงานรีทัชเพิ่มขึ้น เพราะทางสำนักพิมพ์กำลังทำนิตยสารแนววัยรุ่นที่มีแฟชั่นถึงสามเซ็ท เดย์รีบรับปากทันที เขาไม่อยากอยู่ว่างให้มากนัก เดย์ไม่อยากนั่งคิดถึงฟ้าให้ปวดใจอีก การทำงานเยอะๆ และทำตัวให้ยุ่งเข้าไว้ จะช่วยให้เดย์ไม่วุ่นวายใจกับความรักที่มันผ่านไปเพียงลมพัดเพียงแผ่ว

เดย์เดินไปเปิดไฟในห้องนั่งเล่น ทิ้งตัวลงนั่งบนโซฟาอย่างคนอ่อนล้า เขาซบหน้านิ่งกับฝ่ามือตัวเองไว้อย่างนั้น กระทั่งได้ยินเสียงเคาะประตูห้อง รู้สึกแปลกใจเล็กน้อย เพราะแพทเอากุญแจห้องไป หรือว่ามันจะลืมกุญแจ เดย์ครุ่นคิดอยู่เพียงอึดใจเดียว ก่อนจะเดินไปเปิดประตู เขานิ่งงันไปราวกับถูกมนตร์ดำของปีศาจ

อะไรกันถึงกับตะลึงเลยเหรอเดย์น้ำเสียงสดใสพร้อมกับรอยยิ้มกระจ่างนั้นทำเอาเดย์งงงวย นาทีต่อมาเขาคลี่ยิ้มอย่างยากเย็น เอ่ยขึ้นอย่างฝืดๆ

ก็มันนึกไม่ถึงว่าฟ้าจะมาเดย์ขยับตัวหลีกทางให้อีกฝ่ายเดินเข้ามาในห้องพัก

เดย์อยู่คนเดียวเหรอฟ้าถามขึ้นหลังจากนั่งลงบนโซฟาเรียบร้อยแล้ว

ครับเขาเดินไปนั่งบนโซฟาตรงข้ามกับเธอ

อ้าว เดย์ไม่ได้อยู่กับแฟนหรอกเหรอใบหน้าและแววตาของเธอดูประหลาดใจ หากแต่เดย์ก็เพียงแต่ยิ้มบาง ส่ายหน้าน้อยๆ เท่านั้นเอง

หมายความว่าไงล่ะเดย์

ก็เดย์ยังไม่มีแฟนใหม่นี่ฟ้าเขาบอกเสียงเรียบ

หรือว่าเดย์ยังไม่ลืมฟ้าคำพูดของฟ้าทำให้เดย์นิ่งงันไปทันที เขานึกคำพูดที่จะโต้ตอบเธอไม่ได้

เดย์ วันนี้ฟ้าของค้างที่นี่นะ พอดีมีปัญหาส่วนตัวนิดหน่อยฟ้าเอ่ยออกไปแล้วก็สังเกตท่าทีของผู้เป็นเจ้าของห้องพัก ซึ่งเขาก็ยังวางสีหน้านิ่งเรียบจนยากจะคาดเดาความรู้สึกของเขาได้

ได้สิเดย์ตอบยิ้มบางๆ เช่นเดิม รู้สึกประหลาดใจกับการมาปรากฏตัวของฟ้า ตั้งแต่วันที่เลิกกันไป เธอก็ไม่เคยติดต่อเขาเลย มันนานหลายเดือนจนเดย์คิดว่าฟ้าคงหายไปจากชีวิตเขาแล้ว กระทั่งวันนี้ ฟ้าก็มาปรากฏตัวตรงหน้าเขาราวกับปาฏิหาริย์

ฟ้าในวันนี้ก็ยังสวยสดใสเช่นเดิม ชุดกางเกงยีนสีเข้มเข้ารูป เสื้อแขนตุ๊กตาสีครีมเนื้อบางเบา ทำให้ร่างสูงสมส่วนของเธอชวนมอง แต่ความรู้สึกของเดย์ที่มีต่อเธอกลับเปลี่ยนแปลงไปอย่างไม่น่าเชื่อ อาจเพราะเขารู้สึกหมดหวังในตัวเธอตั้งแต่แรก การพบเจอกับฟ้าจึงไม่มีอะไรมากไปกว่าความแปลกใจเท่านั้น ซึ่งเดย์เองก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าจะรู้สึกแบบนี้ได้

ฟ้าทานอะไรมาหรือยังเดย์ถามอย่างเจ้าของบ้านที่ดี

ยังเลยจ้ะ เดย์ล่ะ

ยังเหมือนกัน งั้นเราออกไปหาอะไรทานข้างล่างกันดีไหมเดย์ไม่อยากอยู่กับฟ้าในห้องตามลำพัง เขารู้สึกไม่ไว้ใจประกายตาพราวหวานของเธอที่ทอดมองมา เดย์กับฟ้าคบหากันมาถึงสามปีกว่าก่อนจะเลิกรา แค่มองตาเดย์ก็รู้ว่าเธอคิดอะไรอยู่ คิดจะถ่วงเวลาเพื่อรอแพทกลับมา เดย์นึกโมโหเพื่อนที่ค่ำปานนี้แล้วยังไม่กลับอีก

สั่งขึ้นมาทานในห้องดีกว่านะเดย์ ฟ้าขี้เกียจลงไปข้างล่าง

ทานข้างนอกไม่ดีกว่าเหรอฟ้า ร้านข้างล่างนี่เดย์เบื่อแล้ว มีแต่เมนูเดิมๆ ทั้งนั้นเขาแย้งด้วยเสียงนุ่มนวล ในขณะที่ฟ้ายิ้มจนตาพราวหวาน เธอยื่นหน้ามาใกล้ๆ เขา แล้วเอ่ยเสียงแผ่ว

เดย์กลัวฟ้าเหรอใบหน้าสวยอยู่ห่างจากใบหน้าของเดย์แค่
ลมหายใจรินรดกัน เดย์ผละออกห่างอย่างระวังตัว เขารู้ว่าเสน่ห์ของฟ้านั้นยากจะต้านทาน เดย์ก็ไม่อยากหลงเข้าไปติดกับในขณะที่หัวใจเขายังไม่หายปวดปร่าจากรอยแผลเดิมที่ฟ้าเคยทิ้งไว้

เปล่าหรอกเขาปฏิเสธอย่างไม่ค่อยเต็มเสียงนัก

เดย์พูดเหมือนฟ้าไม่รู้จักเดย์งั้นแหละ แต่เอาเถอะในเมื่อเดย์อยากไปทานร้านข้างนอก ฟ้าก็ตามใจเดย์อยู่แล้ว งั้นเราไปกันเถอะฟ้ารั้งแขนเดย์ไปเกาะและพาเขาเดินไปยังลานจอดรถ

นี่เดย์ซื้อรถใหม่เหรอฟ้าถามขึ้น เมื่อเดย์พาเธอมาหยุดที่รถโฟล์คเต่าสีดำที่เพิ่งซื้อเมื่อหลายเดือนก่อน

รถคันเก่ามันชนพังไปเยอะน่ะ เดย์ขี้เกียจซ่อม

เดย์น่าจะซื้อนิวบีทเทิ่ลนะ

แพงขนาดนั้นเดย์ไม่มีตังค์ซื้อหรอกเดย์กับฟ้าคบหากันมาถึงสามปีกว่าก็จริง แต่เดย์ก็ไม่เคยพูดคุยถึงเงินทองหรือมรดกที่พ่อกับแม่ทิ้งไว้ให้ฟ้ารู้ คิดว่ามันไม่สำคัญ เพราะการที่ใครสักคนคิดจะคบหากับเขา เดย์ก็อยากให้คนคนนั้นมองมาที่ตัวเดย์อย่างเดียว เรื่องอื่นๆ ก็ไม่อยากให้สนใจหากไม่จำเป็นอะไร

แหม ฟ้าพูดเล่นๆ น่าเดย์ จริงๆ แล้วรถนี่ก็น่ารักดี เหมาะกับเดย์ออกฟ้าเอ่ยเสียงร่าเริง เปิดประตูเข้าไปนั่ง เดย์พาฟ้าไปนั่งที่ร้านอาหาร ซึ่งไม่ไกลจากที่พักมากนัก

งานฟ้าเป็นไงบ้างล่ะเดย์ถามขึ้นขณะที่นั่งรออาหาร

ก็เรื่อยๆ น่ะเดย์เธอตอบสั้นๆ ก่อนจะหันมาชวนเดย์คุยเรื่องราวเก่าๆ สมัยที่ทั้งสองยังคบหากัน ซึ่งทำให้เดย์รู้สึกอึดอัดใจไม่น้อย เขาไม่อยากได้ยินอะไรที่มันจะไปสะกิดแผลที่แห้งตกสะเก็ดแล้ว มันไม่เจ็บก็จริง แต่มันก็คันยิกๆ ในหัวใจ

เดย์ ถามจริงๆ เถอะ ถ้าฟ้าจะกลับมาคบเดย์อีกครั้งจะว่าไง

อยู่ๆ เดย์ก็ได้ยินคำถามที่ไม่อยากจะได้ยินที่สุดในยามนี้

บอกตามตรงนะฟ้า เดย์ยังขยาดกับความรักอยู่เขาบอกออกไปตรงๆ เช่นกัน

ฟ้าพูดเล่นน่ะเดย์หญิงสาวหัวเราะระรื่นพยายามกลบเกลื่อนความผิดหวังไว้อย่างมิดชิด มันเป็นสิ่งที่ฟ้าคาดไม่ถึงเช่นกันว่าเดย์จะปฏิเสธ แต่อย่างไรฟ้าไม่มีวันยอมแพ้ง่ายๆ หรอก เธอรู้แล้วว่าผู้ชายอย่างเดย์ ถึงแม้ไม่ใช่ผู้ชายที่ดีพร้อมอย่างที่หญิงสาวต้องการ หากแต่เขาจริงใจกับเธอที่สุด ไม่ใช่ผู้ชายที่หวังเพียงเชยชมร่างกายของเธอ อย่างผู้ชายที่เพิ่งเขี่ยเธอทิ้งเมื่อวานนี้เอง

ฟ้าคิดว่าหากเดย์ยังใจดีกับเธอแบบนี้ อีกไม่นานเธอจะทำให้เขาใจอ่อนได้

หากแต่ความรู้สึกของเดย์นั้นช่างแตกต่างกับเธอราวกับสีขาวและสีดำ เดย์ไม่คิดฝันหรอกว่าวันหนึ่งฟ้าจะหวนกลับมาคบกับเขาได้อีก ก่อนหน้านั้นเดย์เองก็เคยสงสัยในความรู้สึกของตนเองที่มีต่อเธอว่ายังเหมือนเดิมอยู่หรือเปล่า ด้วยบ่อยครั้งที่เดย์เองก็ยังคิดถึงฟ้า แต่เมื่อเห็นฟ้ามาอยู่ตรงหน้าแบบนี้ ทุกอย่างที่เขาสงสัย มันคลี่คลายกระจ่างในใจ เดย์รู้ว่าไม่มีทางกลับไปรักเธอได้อีกครั้ง ความรู้สึกของเขาที่มีต่อเธอในตอนนี้ ก็คงเหลือแค่ความเป็นเพื่อน เป็นคนที่เคยรักเท่านั้นจริงๆ

แต่ความรู้สึกของฟ้านั้นเธอคาดหวังและตระหนักว่าผู้ชายอย่างเดย์อยู่ด้วยแล้วรู้สึกถึงความปลอดภัย ไว้วางใจได้ว่าเขาจะไม่ใจร้ายเหมือนอย่างผู้ชายคนนั้น ที่พอไม่ได้อะไรดั่งใจก็ลงไม้ลงมือกับเธอ ชายหนุ่มหล่อเหลา เป็นผู้ดีทุกกระเบียบนิ้วอย่างเขา ภาพของเขามันลวงตาสิ้นดี เธอเข็ดแล้วจริงๆ

 

ฟ้าเดินเกาะแขนเดย์เข้ามาในที่พักอย่างลิงโลด เหมือนคนที่ผ่านมรสุมแล้วมาเจอเพียงแดดอุ่นๆ แต่พอเธอก้าวเข้ามาในห้องนั่งเล่นเท่านั้น เธอก็แอบถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย เมื่อเห็นแพทนั่งดูทีวีพร้อมกับกินมันฝรั่งทอดบนโซฟายาวอย่างเพลิดเพลิน

อ้าวฟ้าเขาร้องขึ้นอย่างแปลกใจเมื่อเห็นเธอ แล้วหันไปมองเดย์อย่างงงงวย

หวัดดีแพท ดีใจจังเลยที่ได้เจอฟ้าปล่อยมือที่เกาะแขนเดย์ แล้วถลาไปนั่งข้างๆ แพทพร้อมกับพยายามปั้นยิ้มร่าเริง

คุยกันไปก่อนนะ เดี๋ยวขออาบน้ำหน่อยเดย์เดินออกจากห้องนั่งเล่น ตรงไปยังห้องนอนของเขา ทิ้งตัวลงบนเก้าอี้มุมห้องอย่างเนือยๆ นานเท่าไหร่ไม่รู้กระทั่งแพทเดินเข้ามาในห้อง

นี่ตกลงกลับมาคบกับฟ้าอีกเหรอแพทพูดเหมือนนึกขึ้นได้

ไม่ได้กลับมาคบแบบนั้นหรอก ฟ้าก็แค่แวะมาเยี่ยมฉันเท่านั้นเอง

คบแบบเพื่อนสนิทเสน่หาว่างั้นเถอะ แกเชื่อแบบนั้นเหรอเดย์ว่าฟ้าอยากเป็นเพื่อนกับแก ขนาดคืนนี้จะค้างที่นี่ด้วยนี่นะ

ฟ้ามีเรื่องไม่สบายใจนิดหน่อยน่ะ

โอเคๆ เข้าใจ ตกลงคืนนี้ฟ้าจะนอนกับแกในห้องนี้ใช่ไหมถามกวนๆ พร้อมกับหรี่ตามองเพื่อนอย่างสงสัย

บ้าสิ ฉันจะไปนอนกับแกที่ห้องเล็กเดย์รีบปฏิเสธแทบจะทันที เกลียดสายตาและท่าทางเย้าแหย่ของแพทที่สุด ในเวลาที่เขารู้สึดอึดอัดแบบนี้ไม่อยากต่อคำกับเพื่อนรักให้เสียอารมณ์

แน่ใจนะ ไม่คิดถึงความหลังที่มีต่อกันเหรอพูดจบแพทก็หัวเราะคิกๆ เดย์ตาขุ่น นึกอยากจะเตะเพื่อนรักขึ้นมาทันที

ไอ้บ้าคิดแต่เรื่องพรรค์นั้น

แน่ใจนะว่าไม่คิด ร้างแฟนมานานแกอาจจะเก็บกดก็ได้

ไปไกลๆ เลยว่ะ กวนประสาทเดย์ลุกขึ้นจะผลักเพื่อนออกจากห้องนอน แต่แพทกลับร้องขึ้นว่า

ไอ้เดย์ออกมาจากห้องเสียที ฟ้าเขาจะได้อาบน้ำอาบท่าบ้าง หรือแกจะเปลี่ยนใจนอนในห้องนี้แพทโผล่หน้าเข้ามาพูดจากวนประสาทอีกครั้ง เดย์ไม่โต้ตอบแต่เดินออกจากห้องไปอย่างง่ายๆ

 ................

ยายฟ้าก็นะ กลับไปกลับมา เวียนหัวกับนาง เดี๋ยวให้จูนมาจัดการ 

 

ขอบคุณสำหรับการติดตามค่ะ 

 

ปล. อัปนิยายเรื่องล่าสุด บ่วงวิวาห์หวานรัก ใครสนใจก็ลองอ่านดูนะคะ 
https://writer.dek-d.com/dek-d/writer/view.php?id=1531889


 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #16 pookpook502 (จากตอนที่ 19)
    วันที่ 2 กุมภาพันธ์ 2560 / 17:18
    จูนจัดการด่วนเลย
    #16
    0