ริมทะเลรัก

ตอนที่ 10 : ปวดใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 588
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 3 ครั้ง
    15 ธ.ค. 59



ปวดใจ

 

 

 

 

เจมองน้องสาวคนเดียวที่นั่งเหม่ออยู่ที่เฉลียงบ้านอย่างห่วงใย ตั้งแต่เช้าสายจนกระทั่งบ่ายเข้าไปแล้ว จูนยังไม่ยอมทานอะไรเลย เจรู้ดีว่าทำไมน้องสาวถึงทานอะไรไม่ลง เพราะเดย์เพิ่งเดินทางมาถึงเมื่อตอนสายนี้เอง เดย์โทรศัพท์มาบอกให้เจกับเพื่อนๆ รวมทั้งจูนไปทานมื้อเย็นด้วยกัน แต่เจรู้ว่าจูนคงไม่ไปแน่นอน

"จูนคืนนี้จะไปกินข้าวที่บ้านไอ้เดย์หรือเปล่า" เจถามน้องสาวเพื่อความแน่ใจ

"คงไม่หรอกพี่เจ" จูนบอก ก่อนเสยผมหยักยุ่งเหยิงที่ตกระใบหน้า

"น่าจะไปนะ"

"ไปทำไม ไม่อยากเห็นภาพบาดตานี่นา ตอนนี้จูนกำลังทำใจนะพี่เจ เกิดไปเห็นพี่เดย์เขาหวานกับแฟนเขาล่ะ จูนมิแย่เหรอ" เธอบอกพี่ชายไปตรงๆ เพราะคิดว่าฟ้าคงเดินทางมากับเดย์ด้วย

"คิดว่าจะทำใจได้เหรอจูน เห็นว่าทำมาตั้งแต่สมัยที่ไอ้เดย์คบกับฟ้าใหม่ๆ จนป่านนี้ก็ไม่เห็นว่าจะทำได้"

"ก็ต้องลองดู"

"หรือแกจะลองคบคนอื่นดูล่ะจูน บางทีอาจช่วยแกทำใจได้เร็วขึ้น" เจเสนอแนะน้องสาว เขาก็ไม่อยากเห็นน้องสาวเจ็บปวดกับความรักที่ไม่มีวันเป็นจริงอีกต่อไป

"จูนไม่เหมือนพี่เจหรอกนะ มีคนใหม่เพื่อจะลืมคนเก่าแบบนั้น อีกอย่างหัวใจจูนก็ต่างจากหัวใจพี่!" เด็กสาวแดกดันพี่ชาย ตั้งแต่ที่เจเลิกกับพลอย เจก็ควงผู้หญิงไม่เคยซ้ำหน้าเกินอาทิตย์

"อ้าว มาลงที่พี่ได้ไง"

"ก็จริงไหมล่ะ พี่เจน่ะเป็นผู้ชายที่อ่อนไหวกับความรัก เห็นใครก็สวย น่ารักไปหมด จีบไปทั่ว สมควรที่พลอยมันจะทนไม่ไหว แต่จูนไม่ใช่แบบนั้น ทั้งที่ก็อยากเป็นแบบพี่บ้าง อยากรักคนอื่นอยากอ่อนไหวเพียงแค่สบตาใครบางคนเท่านั้น แต่มันเป็นไม่ได้นี่พี่ และจูนก็ไม่สามารถหลอกตัวเอง หลอกคนอื่นได้ จูนยังรักพี่เดย์บางทีอาจรักไปตลอดชีวิต" จูนอธิบายยาว ทำเอาเจถอนหายใจเสียงดัง

"แกอายุแค่นี้เองอย่าเพิ่งปักใจว่าจะรักไอ้เดย์ไปตลอดชีวิต"

"ใช่ว่าจูนจะอยากรักพี่เดย์นี่ แต่ทำไงได้ก็มันรักไปแล้ว และจูนก็ภาวนานะว่าคนที่จูนจะรักได้เหมือนอย่างที่รักพี่เดย์น่ะ จงเดินทางมาหาจูนเสียที เพราะจนป่านนี้จูนยังมองไม่เห็นใครเลย"

"แกจะมองเห็นได้ยังไงจูน ทุกลมหายใจเข้าออกของแก เป็นไอ้เดย์หมดแบบนี้"

"จูนอยากจะเกลียดพี่เดย์จังเลยพี่เจ"

"ก็เกลียดไปเลย"

"แต่พี่เดย์น่ารักนะ เขาแคร์จูน ดูแลและเอาใจมาตลอด บางอย่างพี่เจยังไม่เคยทำให้จูนเลย"

"อ้าว มาลงที่ฉันอีกจนได้" เจงึมงำ

"จูนไปตลาดกับแม่หน่อย" เสียงแม่ที่ร้องเรียกจากด้านหลังทำให้จูนลุกขึ้นยืน

"ก็ดีจ้ะแม่ วันนี้จูนอยากกินน้ำพริกกะปิจังเลย" จูนเดินไปถือตะกร้าจากมือของแม่

"เจ แกล่ะจะกินอะไรดีวันนี้" แม่หันไปถามเจ

"ไม่กินแม่ วันนี้เจจะไปกินข้าวที่บ้านไอ้เดย์น่ะ"

"อ้าวเดย์ มาเหรอ ทำไมไม่เห็นมาบ้านเราล่ะ"

"เพิ่งมาถึงวันนี้เอง พรุ่งนี้มันคงมาเยี่ยมแม่กับพ่อน่ะครับ"

"ก็ดีเหมือนกันเดี๋ยวจะทำบัวลอยไข่หวานไว้รอก็แล้วกัน บอกเดย์ให้มาหาแม่ให้ได้นะเจ"

"ครับ เดย์มันคงไม่พลาดบัวลอยไข่หวานของแม่หรอก"

จูนแอบเบ้ปาก เมื่อได้ยินคำสนทนาของแม่กับพี่ชาย สงสัยพรุ่งนี้เธอคงต้องออกนอกบ้าน ไม่อยากเจอเขาเลย เห็นแล้วมันปวดใจ


:::::::::::::::::::


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 3 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

17 ความคิดเห็น

  1. #8 น้ำตาลสายไหม (จากตอนที่ 10)
    วันที่ 15 ธันวาคม 2559 / 08:38
    ถ้ารักมาแต่เด็กอย่างนี้ มันก็คงเลิกรักไม่ได้ตลอดไปแหล่ะ จูนเป็นคนที่มีจิตใจมั่นคงนะ ถือเป็นข้อดีที่ทำร้ายตัวเองอ่ะ
    #8
    0