ลุ้นรับ...ปฏิบัติการรัก

ตอนที่ 6 : ความรู้สึกลึกๆ ในใจ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 361
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 4 ครั้ง
    28 พ.ย. 58

                                                          6

          

 

 

 

 

ชวินเดินเข้าไปหาพี่สาวที่นั่งหน้าตูมอยู่ในห้องอย่างขลาดๆ สองวันมาแล้วพี่สาวยังไม่ยอมพูดกับเขาเลย แต่ชวินก็ยังไม่ละความพยายาม เขาขยับไปนั่งตรงพื้นห้อง ในขณะที่พี่สาวนั่งอยู่บนเตียงนอน

           “พี่นิน วินขอโทษครับ พี่นินจะให้วินทำอะไรก็ได้ แต่ยกโทษให้วินเถอะชวินเอ่ยขึ้นเสียงเครือซบหน้าลงตักพี่สาว

           “แกแน่ใจนะว่าจะทำทุกอย่างที่ฉันอยากให้ทำ!” วีนินกระแทกเสียง

           “ครับพี่นิน วินจะทำทุกอย่างที่พี่นินบอกชวินบอกเสียงหนักแน่น

           “งั้นแกต้องไปเรียนที่นิวซีแลนด์

           “อะไรนะ!” ชวินผละออกจากตักพี่สาว มองอีกฝ่ายอย่างตกตะลึง

           “วิน แกต้องไปเรียนที่โน่น ถ้าแกยังรักพี่ รักแม่และรักตัวเอง!”

           “แต่วินไม่อยากไปนะพี่นิน

           “แกต้องไปนะวิน ถ้าแกยังอยู่ที่เมืองไทย แกก็จะเจอเพื่อนกลุ่มเดิม สิ่งแวดล้อมเดิมๆ ที่จะทำให้แกหวนกลับไปทำตัวแย่ๆ ตามเดิม ถ้าแกยังเห็นว่าฉันเป็นพี่แกต้องไป

           ชวินมองหน้าพี่สาวอย่างอ้อนวอน แต่เขาก็เห็นเพียงแววเด็ดเดี่ยวในดวงตาของพี่สาวเท่านั้น มันคงไม่มีอะไรจะทำให้วีนินเปลี่ยนใจได้แล้ว ชวินจึงเอ่ยเสียงเครือ

           “ครับวินจะไป

 

           ถึงแม้แม่จะโวยวายเมื่อเธอตัดสินใจส่งน้องชายไปเรียนต่อที่นิวซีแลนด์ แต่วีนินก็ไม่ฟังเสียง เพราะเธอคิดว่าถึงเวลาที่น้องชายจะเติบโตเสียที หลังจากที่แม่และเธอต้องคอยโอบอุ้มมานาน

           วีนินเดินเรื่องทุกอย่าง ตั้งแต่ติดต่อที่พักและโรงเรียนสอนภาษาที่มีชื่อเสียงแห่งหนึ่ง ในวันเดินทางแม่ร้องไห้เสียงดัง จนวีนินรู้สึกรำคาญ

           “แม่ หยุดร้องไห้เสียทีเถอะ วินไปเรียนหนังสือนะแม่ ไม่ได้ไปตกระกำลำบากที่ไหน

           “แกจะรู้ได้ไงว่าไม่ลำบาก ไกลบ้านไกลเมืองอย่างงั้น ไม่มีคนดูแล น้องก็ต้องลำบากสิ แกนั่นแหละหยุดเลย ใจร้ายกับน้องได้ลงคอ!” แม่กระแทกเสียงใส่วีนิน

           “แม่กับพี่นินอย่าทะเลาะกันเลยครับ วินสัญญาว่าจะดูแลตัวเองอย่างดี แม่ไม่ต้องเป็นห่วงนะครับชวินเอ่ยขึ้นเพื่อให้แม่สบายใจและเชื่อมั่นในตัวเขา

           “ดีมากวิน แกเป็นผู้ชาย แกต้องหัดดูแลตัวเอง ไม่ใช่ทำตัวเป็นลูกแหง่ ไม่รู้จักโตวีนินแกล้งแดกดันผู้เป็นแม่ จนแม่ค้อนวงใหญ่

           “ครับชวินรับปากหนักแน่น ก่อนจะเดินถือกระเป๋าเดินตรงไปยังห้องรับรองผู้โดยสาร

          ทั้งที่ทำใจไว้บ้างแล้ว แต่ภาพของน้องชายที่เดินห่างออกไปนั้น ก็ทำให้วีนินรู้สึกขอบตาร้อนผ่าวขึ้นมาทันที ก่อนที่น้ำตาเธอจะรินไหล แม่ก็เอ่ยขึ้น

           “แกทำถูกแล้วล่ะนิน วินมันต้องเติบโต

          

           วีนินไปถ่ายใบปิดโฆษณาน้ำผลไม้ตราละไม เพื่อลงโฆษณาตามสื่อสิ่งพิมพ์และติดป้ายโฆษณา เธอหวังจะพบเจ้าของสินค้า ชายหนุ่ม
คนนั้นแต่เขาก็ไม่โผล่หน้ามาให้เห็นเลย มีแต่กรณ์ ผู้ชายจอมตื๊อที่ตอแยเธอไม่เลิกรา

           “คุณนินไปทานข้าวกันนะครับเขาเอ่ยขึ้นเมื่องานเสร็จสิ้น

           “ไม่ไปค่ะ!” วีนินตอบเสียงแข็ง เธอรู้สึกหมดความอดทนกับผู้ชายคนนี้เต็มที

           ทุกวันนี้เธอไปเดินแบบเจอกับพลอยรุ้ง ยายนั่นก็แดกดันและด่าทอเธอทุกวัน จนวีนินสติกระเจิงเกือบจะทำให้งานเสียหลายหนแล้ว

           “นี่คุณกรณ์เลิกวุ่นวายกับฉันเสียทีเถอะ คุณไม่รู้เลยหรือยังไงว่าสิ่งที่ทำนี่ ฉันเดือดร้อนแค่ไหน ยายพลอยรุ้งมันมาด่าว่าฉันทุกวัน และอีกอย่างคุณเป็นคนที่แต่งงานแล้ว คุณน่าจะให้เกียรติภรรยาคุณบ้าง!”

           วีนินกระแทกเสียง ก่อนจะเดินฉับๆ จากไป ทิ้งสายตาขุ่นเคืองของกรณ์ให้มองตาม

           ‘ปากร้ายดีนัก สักวันฉันจะทำให้เธอจะต้องมาก้มแทบเท้า

กรณ์คำรามอยู่ในใจ

 

           วีนินยังไม่ทันจะก้าวขึ้นรถ กรรชัยก็เดินมาจากไหนไม่รู้มาจับแขนเธอไว้

           “อะไรน่ะกรร!” วีนินตวาด พลางสะบัดข้อมือจนหลุด

           “ตกลงคุณคบกับไอ้ตรัยหรือว่าพี่เขยมัน!” กรรชัยถามเสียงกระชาก หน้าตาถมึงทึง

          “เอ๊ะ! มันจะบ้าไปแล้วนะกรร คุณกับฉันน่ะจบกันไปแล้ว ฉันจะคบกับใครก็ไม่เกี่ยวกับคุณ

           “แต่ผมยังรักนินอยู่นะ และผมก็รู้ว่านินก็ยังรักผม

          “รักไม่รักมันก็ไม่สำคัญเท่ากับว่าคุณน่ะ คบกับคุณรินชลอยู่ และฉันก็ไม่อยากยุ่งกับคุณอีกต่อไป ขี้เกียจมีปัญหากับครอบครัวคุณ ขอร้องเถอะกรรอย่าวุ่นวายกับฉันเลย

           “แต่ผมยังรักคุณ

           “บ้าจริงๆ เลยพูดไม่รู้เรื่อง เห็นแก่ตัวก็เท่านั้น! จะให้ฉันไปเป็นรักสำรองหรือฝันที่จะให้ฉันไปเป็นเมียเก็บคุณน่ะเหรอ ฝันไปเถอะ!”

           วีนินผลักกรรชัยจนร่างเขาเซออกห่าง ก่อนจะก้าวเข้าไปในรถ ขับออกไปจากตรงนั้นอย่างรวดเร็ว

          

           ตรัย ตื่นเร็วพี่มีเรื่องจะถาม!” เสียงร้อนรนของพี่สาวนั้น ทำให้ตรัยรัตน์ลืมตา แล้วผุดลุกจากเตียงนอน

           “อะไรล่ะพี่!” เขาขยี้ตา มองพี่สาวอย่างตื่นตระหนก

           “ยายพลอยรุ้งน่ะ โทร. มาบอกพี่ว่าคุณกรณ์เลิกกับมัน แล้วหันไปคั่วกับวีนิน มันจริงเหรอตรัย ก็ไหนว่าตรัยคบกับวีนินไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมกลายเป็นสามีของพี่ไปได้ภานีทำเสียงขุ่น

           ตรัยรัตน์เองก็ถึงกับนิ่งงั้นไปชั่วขณะ ก่อนจะเอ่ยเสียงแผ่ว

           “พี่ภา อย่าเพิ่งตีโพยตีพายไปเลย ยายพลอยรุ้งอาจแค่อยากแกล้งพี่ภาเล่นเท่านั้น คงแค้นใจที่ถูกคุณกรณ์ทิ้ง

          “แต่พี่อยากรู้จริงๆ ว่าวีนินเป็นผู้หญิงแบบยายพลอยรุ้งด้วยเหรอพี่อุตส่าห์ชื่นชม เห็นว่าสวย เก่ง

           “ไม่ใช่หรอกพี่ วีนินไม่ใช่ผู้หญิงหิวเงินหรอกนะ ขนาดผมชวนเขามาเป็นแฟน เขายังเซย์โนเลยครับ

           ตรัยรัตน์สารภาพเสียงเศร้า จริงๆ เขาก็ไม่อยากให้ใครรู้นักหรอก นี่ถ้ากรรชัยรู้คงหัวเราะเยาะเขาเป็นแน่ แต่เพราะตรัยรัตน์อยากปกป้องวีนิน ผู้หญิงที่ไม่เห็นความจริงใจของเขา แต่ยังอาลัยอาวรณ์กับผู้ชายเห็นแก่ตัวอย่างไอ้กรรชัย!

           ตรัยรัตน์รู้สึกแค้นใจนัก! ด้วยเพราะรู้ตัวว่าเผลอปล่อยใจไปกับผู้หญิงคนนั้น

           “จริงเหรอตรัย งั้นตรัยอย่ายอมแพ้สิ พี่ว่าตรัยน่ะมีดีกว่าคุณกรณ์ ยังไงวีนินก็ต้องมองเห็นสักวัน

           “พี่ไม่รังเกียจเหรอ หากเขาจะมาเป็นน้องสะใภ้ตรัยรัตน์ถาม

           “รังเกียจอะไร ก็ยังดีกว่ามาเป็นเมียน้อยของคุณกรณ์หรอกนะ อันนี้พี่รับไม่ได้หรอกภานีว่า

           “พี่ภาครับ จริงๆ แล้วพี่น่าจะเลิกกับคุณกรณ์ให้รู้แล้วรู้รอด ไม่เคยซื่อสัตย์เลย ไม่รู้พี่ทนอยู่ด้วยได้ยังไง!” ตรัยรัตน์ว่าออกมาตรงๆ

           “ถ้าตรัยรักใครสักคน ตรัยก็จะรู้ว่า ต่อให้เขาเป็นมากกว่านี้ เราก็จะยังรักเขาอยู่นั่นแหละภานีบอกด้วยน้ำเสียงเศร้า

           “นะตรัย จีบวีนินให้ได้ ถ้าคุณกรณ์เขารู้ว่าวีนินเป็นแฟนตรัย เขาคงไม่กล้ายุ่ง

           “แต่เขาก็จะหาผู้หญิงคนใหม่ไปเรื่อยๆ

           “อันนี้ก็ช่างเถอะ เดี๋ยวพี่จัดการเอง แต่พี่ก็ไม่อยากให้มายุ่งกับวีนิน เพราะพี่รู้แล้วไงว่าตรัยน่ะชอบวีนินจริงๆ

           “ไม่ถึงขนาดนั้นหรอกพี่เขาพูดพร้อมกับหลบสายตารู้ทันของ
พี่สาว

           “ถึง ไม่ถึงตรัยก็รู้อยู่แก่ใจภานีย้อนคำ ก่อนจะเดินออกจากห้องไป ปล่อยให้น้องชายนั่งซึมอยู่บนเตียง

           “วีนิน เธอยังรักไอ้กรรอยู่จริงๆ เหรอตรัยรัตน์พึมพำ

           เขาเลี่ยงจะเผชิญหน้ากับเธอ ไม่ไปงานถ่ายภาพนิ่ง แต่อาทิตย์หน้าก็จะมีงานเปิดตัวสินค้าอย่างเป็นทางการ เขาคงเลี่ยงงานนี้ไม่ได้ แล้วจะทำตัวอย่างไร เพื่อไม่ให้เธอรู้สึกว่า เขาเจ็บปวดกับเรื่องราวในวันนั้น กับถ้อยคำของเธอที่บอกกับกรรชัยว่าหากเลิกกับรินชลเมื่อไหร่ เธอจะกลับไปเป็นเหมือนเดิม

           แต่อย่างไรก็ต้องข่มใจ ทำเหมือนว่าไม่แคร์ ไม่เจ็บปวด เพราะตรัยรัตน์คิดว่าตัวเองก็ไม่ได้ด้อยไปกว่ากรรชัยเลย!

 

           แม่ครับ เดือนหน้ามันเร็วไปนะครับ ผมยังไม่พร้อมกรรชัยบอกมารดาเสียงขุ่น เมื่ออีกฝ่ายบอกถึงเรื่องงานหมั้นระหว่างเขากับรินชลที่จะจัดขึ้นในเดือนหน้า

           “ไม่พร้อมอะไรของลูกล่ะกรร ลูกไม่ต้องทำอะไรเลย แค่ทำตามที่แม่บอกแค่นั้น ทุกอย่างก็เรียบร้อยคุณหญิงกนกเนตร บอกบุตรชายเสียงนุ่ม

           “คุณแม่ มันไม่ใช่ยังงั้น คือผมยังไม่พร้อมจะมีคู่หมั้นตอนนี้เขาบอกมารดาเสียงแผ่วเศร้า

           “อ๋อรู้แล้ว ยังอาลัยอาวรณ์ยายวีนิน!” คุณหญิงกนกเนตรทำเสียงขึ้นจมูก พลางมองค้อนบุตรชายอย่างหมั่นไส้

           “ขอเวลาผมหน่อยนะครับแม่กรรชัยมองมารดาอย่างวิงวอน

           “ไปขอพ่อของแกแล้วกัน!” ตอบเสียงสะบัดแล้วเดินหนีลูกชายไปเสียดื้อๆ

แต่กรรชัยก็ยังเดินตามมารดาไป

           “แม่ครับ ช่วยพูดกับคุณพ่อหน่อยนะครับ ขอเวลาผมสักระยะหนึ่ง

           “ก็ได้จะช่วยพูด แต่คุณพ่อจะยอมหรือไม่นั้นก็เป็นอีกเรื่องนะ

           “ขอบคุณครับแม่กรรชัยยกมือไหว้มารดาอย่างซึ้งใจ

           “แต่ขอบอก อย่าคิดที่จะไปคืนดีกับยายวีนินเด็ดขาด เพราะถึง
ยังไง แม่กับพ่อก็ไม่ต้องการลูกสะใภ้ไร้สกุลแบบนั้น จำไว้นะลูก

           มารดาทิ้งเสียงแบบในละครน้ำเน่าหลังข่าวใส่กรรชัย แล้วสะบัดหน้าเดินเข้าห้องไป

 

           งานเปิดตัวน้ำผลไม้ตราละไมจัดขึ้น ศูนย์การค้าชื่อดัง มีการแสดงร้องเพลงและเต้นรำ โชว์เรือนร่างของเหล่านางแบบมืออาชีพ ไฮไลท์ของงานอยู่ที่พรีเซนเตอร์ออกมาโชว์เรือนร่างได้สัดส่วน ในชุดว่ายน้ำแบบทูพีช เรียกเสียงกรี๊ดจากผู้คนที่มาในงานได้เป็นอย่างดี

           เมื่อการเดินแบบโชว์เรือนร่างของพรีเซนเตอร์เรียบร้อยก็เป็นการพูดคุยกันระหว่างพิธีกรกับพรีเซนเตอร์ ซึ่งจะพูดคุยเกี่ยวกับสินค้าและเบื้องหลังการถ่ายทำโฆษณา จากนั้นก็ฉายหนังโฆษณาเป็นครั้งแรก

           วีนินพยายามมองฝ่าฝูงชนในงาน หวังจะเห็นชายหนุ่มที่รบกวนจิตใจเธอมาหลายวัน แต่ก็ผิดหวัง รู้สึกคนในครอบครัวของชายหนุ่มจะมาในงานนี้หมด ยกเว้นเขาวีนินคิดว่าชายหนุ่มคงไม่ต้องการเห็นหน้าเธอแน่นอน

           ทำไมเธอถึงรู้สึกใจหายก็ไม่รู้ เมื่อตระหนักว่าต่อไปนี้ คงไม่ได้เห็นหน้าเขาอีก

           ขณะวีนินกำลังครุ่นคิดอย่างว้าวุ่นนั้น อยู่ๆ ชายหนุ่มก็ปรากฏตัวในงาน เขามาพร้อมหญิงสาวที่วีนินจดจำได้ว่าเธอเป็นดาวสังคมคนหนึ่ง สวยและสง่างามดูเหมาะสมกับเขาเหลือเกิน

           วีนินละจากสายตาจากภาพนั้นเมื่อรู้สึกว่าหัวใจแปลบปร่าชอบกล

 

 ++++++++++++++++++++


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 4 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

2 ความคิดเห็น