Fic1D: Crazy Couple รักต่างมุม

ตอนที่ 4 : Chapter 4 : You Breaking My Heart #Louis

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 181
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    19 ต.ค. 58

My Destiny: Chapter 4 #Louis

 

 


You Breaking My Heart


         

“เจ้าเดิมครับมิสซูซาน” พนักงานชายคนเดิมเดินเข้ามาพร้อมซองจดหมาย มิสซซานรับจดหมายแล้วเดินไปหาไพลิน

“จัดการด้วยนะไพลิน” เธอยื่นซองจดหมายให้ไพลิน

“???” ไพลินทำหน้างง

“ไปที่สตูดิโอแบล็คเหมือนเดิมจ้ะ เอาชุดไปให้พวกวันไดเรกชั่น”

          “ได้ค่ะ” ไพลินรัยซองจดหมายแล้วตรวจดูว่าพวกเขาต้องใช้ชุดแบบไหน เมื่อทราบแนวเครื่องแต่งกายแล้วเธอจึงไปจัดชุดสำหรับทั้งห้าคน คราวนี้เธอต้องเอาเสื้อไปที่สตูดิโอแบล็คคนเดียว เพราะบิลล์ไมว่างนั่นเอง

 

          เมื่อไพลินมาถึงสตูดิโอแบล็ค เธอรีบขึ้นไปยังห้องแต่งตัวเพื่อเอาเสื้อไปให้พวกวันไดเรกชั่นที่กำลังรอเปลี่ยนเสื้อถ่ายแบบ

          เธอขึ้นมาก็พบเพียงลูอิสที่นั่งเล่นโทรศัพท์อยู่เพียงคนเดียว

          “เอ่อทำไมมานั่งอยู่คนเดียวล่ะคะ?” ไพลินถือกล่องเสื้อผ้าห้ากลองเข้ามาอย่างลำบาก

          “ผมช่วย” ลูอิสรีบลุกขึ้นช่วยเธอถือของทันทีเมื่อเห็นเธอเดินเข้ามาในห้อง

          “ขอบคุณค่ะ แล้วคนอื่นๆล่ะคะ?” ไพลินถาม เธอนั่งลงที่โซฟาสีดำตัวใหญ่

          “ยังไม่มาหรอก นี่มันยังไม่ถึงเวลาเลย”

          “อ้าวแล้ว...” เธอทำหน้างง

          “เรามาก่อนเวลาน่ะ...เธอสนใจไปเดินเล่นข้างนอกกับฉันมั้ย?”

          “เอ่อออ..”

          “ไปเถอะน่า” ลูอิสไม่รอให้ไพลินตอบ เขาดึงแขนเธอให้ลุกขึ้นเดินตามเขาออกไปข้างนอกสตูดิโอ

 

 

          ทั้งสองเดินมาตามทางเท้า ข้างๆทางเต็มไปด้วยร้านค้าต่างๆ ร้านอาหาร ร้านกาแฟน่ารักๆบรรยากาศดี และรถขายไอติมน่ารักๆคันนี้

          “อยากกินไอติมมั้ย?” เขาถามไพลิน

          “อื้อเอาสิ” เธอพยักหน้ารับ “ขอเชอเบทมะนาวนะ” เธอพูดขึ้นอีกครั้ง

         

          ทั้งสองเดินพลางกินไอศกรีม พวกเขาคุยกัน หัวเราะกันอย่างมีความสุข จนเดินมาสุดทางเท้า ลูอิสก้มลงมองนาฬิกาข้อมือ ตอนนี้เป็นเวลาที่เขาควรจะกลับไปยังสตูดิโอได้แล้ว เขาจับมือไพลินแล้วดึงเธอให้หันหลังกลับมา

          “เราควรกลับได้แล้ว”

          ลูอิสจับมือไพลินเดินกลับไปยังสตูดิโอโดยที่ไม่ปล่อยมือ...เมื่อมาถึงสตูดิโอไพลินก็ขอตัวไปเข้าห้องน้ำทันที

 

 

          ไพลินยืนมองมือของตนที่โดนลูอิสจับตลอดทางที่เดินกลับมาที่สตูดิโอ...

          “บ้าไปแล้วไพลิน...นี่เรายอมให้เขาจับมือตลอดทางเลยได้ยังไงเนี่ย หรือเราจะ...ชอบ...เขาจริงๆ ซะแล้ว เฮ้ยไม่ๆๆๆๆๆๆ”

 

 

            ไพลินยืนมองหนุ่มๆทั้งห้าถ่ายแบบกันอย่างมืออาชีพ โพสต์ท่าโน่นนี่ไปมาน่ารักซะเหลือเกิน >O<’ เธอยิ้มออกมาเมื่อเห็นพวกเขาทั้งหาโพสต์ท่าน่ารักๆ ออกมา เธอคิดว่าไม่มีอะไรฟินไปกว่าการได้มองศิลปินที่ตนรักมีความสุขอีกแล้ว

 

          ผ่านไปสามชั่วโมง หนุ่มๆทั้งห้าเดินออกมาจากห้องถ่ายรูปเป็นแถว ไนออลซึ่งเดินออกมาอย่างไวก็รีบไปคว้าขนม ที่วางอยู่บนโต๊ะ (กินตลอดเว)

         

          “ทุกคนครับขอบคุณมากที่ร่วมมือกันทำงานจนเสร็จ ยังไงก็เชิญช่วมงานเลี้ยงข้างล่างด้วยนะครับ เป็นการตอบแทนพวกคุณทุกคน” บก.คนหนึ่งพูด

          “มีของกินเยอะใช่มั้ยครับ?” ไนออลถาม

          “แน่นอนครับ เอ้อแล้วก็เชิญคุณด้วยนะ คุณไพลิน...”

          “เอ่อได้ค่ะ”

 

          งานเลี้ยงเริ่มต้นขึ้น ณ บัดนาว บรรดาตากล้อง ช่างแต่งหน้า เจ้าของสตูดิโอ และวันไดรเกชั่น รวมไปถึงผู้จัดการ กำลังสังสรรค์กันอย่างสนุกสนาน แต่ไพลินเอาแต่นั่งจิบค็อกเทลอยู่ที่บาร์คนเดียว ในขณะที่ทุกๆคนเฮฮาปาร์ตี้มาก

          ผ่านไปครึ่งชั่วโมงเซน และเลียมก็ร้องเพลงอย่างสนุกสนาน ส่วนแฮร์รี่ก็เต้นเป็นหางเครื่อง และไนออล นั่งดูพวกเขาและไม่พ้นที่จะกินอาหารไปด้วย แต่! ลูอิสไปไหนซะละ

          “มองหาผมอยู่ล่ะสิ”

          “!!!” ไพลินสะดุ้งเมื่ออยู่ๆอิสก็โผล่มานั่งข้างๆเธอ

          “อยู่นี่แล้ว มองมาตรงนี้สิ”

          “ใครมองหน้านายล่ะ เปล่าเลย .____.” ไพลินทำหน้านิ่ง

          “หรา...” ลูอิสทำหน้าหวน ทำให้ไพลินหัวเราะออกมา ลูอิสถึงกับยิ้มเมื่อคนตรงข้ามหัวเราะร่า

 

 

          ทั้งสองนั่งคุยกันเหมือนกับคนที่สนิทกันมาสามร้อยชาติ ระหว่างที่ทั้งสองนั่งคุยกันสนุกสนาน เสียงโทรศัพท์ของไพลินก็ดังขึ้น

          แกร๊ง  สียงแจ้งเตือนไลน์ดังขึ้น ไพลินจึงหยิบออกมาดูเพราะเธอคิดว่าพี่หยกหรือไม่ก็พ่อหรือแม่อาจจะไลน์มาหาเธอ

 

            !!!” ไพลินถึงกับช็อคเมื่อรูปที่ส่งมามันคือรูปของเดฟกับรุ่นน้องคนหนึ่งซึ่งเรียนโรงเรียนเดียวกับเธอ จากรูปทั้งสองถ่ายด้วยกันมือของทั้งสองจับกันและแหวนที่นิ้วคือแหวนคู่ ซึ่งมันดูไม่ยากเพราะแหวนมีรูปร่างเหมือนกันต่างกันที่ของผู้หญิงเป็นตัวD ส่วนของเขาเป็นตัวF ใต้ภาพเขียนคำบรรยายไว้ว่า...

 

          โสดสักที...แต่โสดไม่นานครับ นี่แฟนใหม่ผม       

 

 

            ไพลินรู้สึกเหมือนถูกด้ามหอกหลายด้ามรุมแทงเข้ายังใจของเธอ ความรู้สึกที่กำลังปลดปล่อยออกมาในคราบของหยดน้ำตา น้ำตาไหลพรูออกมาในทันที ลูอิสวางแก้วค็อกเทลลงเมื่อเห็นไพลินร้องไห้ออกมา

          “เป็นอะไรหืม?”

          “...” เธอไม่พูดแต่น้ำตาดันไหลออกมามากกว่าเดิม ลูอิสเห็นท่าไม่ดีเขาจับบ่าของไพลิน ค่อยๆหมุนเธอให้หันมา เขามองใบหน้าที่เต็มไปด้วยคราบน้ำตา หยดน้ำตาที่ไหลอาบแก้มใส เขาให้หัวแม่มือปาดน้ำตาออก แล้วดึงเธอเข้ามากอด

          มือหนาค่อยๆลูบผมเธออย่างอ่อนโยน ไพลินได้รับไออุ่นจากลูอิส เธอจึงกอดเขาไว้และกระชับอ้อมกอดให้แน่นขึ้นลูอิสก็เช่นกัน

 

          หลังจากที่เธอเล่าเรื่องต่างๆ ให้ลูอิสฟังตั้งแต่เดฟนิสัยเปลี่ยนจนมาถึงข้อความและรูปดังกล่าว เมื่อเล่าจบเธอจึงหยิบค็อกเทลที่ฤทธิ์แรงที่สุด เธอกระกดดื่มอย่างรวกเร็วทีเดียวหมดแก้ว ลูอิสพายามห้ามแต่เธอไม่ฟัง แก้วแล้วแก้วเล่า...ขนเธอเริ่มเมา...

          “พอได้แล้ว เธอเมาแล้วนะ” ลูอิสดึงแก้วค็อกเทลออกจากมือไพลินทันทีที่เธอกำลังกระดกมันขึ้นอีกครั้ง 

          “ยางม่ายมาวววววว” เธอดึงแก้วค็อกเทลกลับมาแล้วรีบกระดกเข้าปากทันที

         

          *Louis’s Side*

            ผมเห็นเธอเงียบไปนานขณะที่เธอเปิดดูข้อความในมือถือ ผมมองเธออยู่นานจนน้ำตาของเธอไหลออกมา  ร่างเล็กตรงหน้าร้องไห้ ผมรู้สึกตกใจมากที่อยู่ๆเธอก็ร้องไห้ออกมา

          หลังจากที่เธอหยุดร้องไห้ก็กระกดค็อกเทลไปหลายแก้ว แต่เธอคอแข็งมากเกินว่าที่ผมคิด จนแก้วสุดท้ายที่เธอดื่มเข้าไปมันออกฤทธิ์จนไพลินเมาและสลบไปในที่สุด ผมมองใบหน้าที่มีคราบน้ำตาอยู่บนแก้ม ใบหน้าแดงก่ำเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์

          ผมตัดสินใจอุ้มเธอออกมาจากงานเลี้ยง ปล่อยให้เพื่อนทั้งสี่คนและคนอื่นๆสนุกกันต่อ ผมขอนามบัตรห้องเสื้อของไพลินจากผู้จัดการ ก่อนจะขับรถไปตามที่อยู่บนนามบัตร แต่เมื่อมาถึงร้าน...ร้านก็ปิดไปเสียแล้ว อีกอย่างผมไม่กล้าที่จะเรียกใครเพราะกลัวว่าเธอจะโดนดุ

          ดังนั้นผมจึงไม่มีทางเลือกเลยพาเธอกลับมาที่บ้านพักของผม ซึ่งผมรู้ว่าห้องนอนมีไม่พอสำหรับเธอ ผมเลยเสียสละห้องผมให้เธอนอน

          ผมอุ้มไพลินมาแล้ววางเธอลงบนเตียงนอนของผม  ผมค่อยๆห่มผ้าให้เธอก่อนที่ผมจะเผลอหลับลงข้างๆเตียง

ผมอุ้มไพลินมาแล้ววางเธอลงบนเตียงนอน แล้วห่มผ้าให้ ผมนั่งลงข้างๆเตียงนอนมองดูใบหน้าของเธอ  

“นายทำแบบนี้ทำไมไม่ขอเลิกฉันซะเลยฮะ” เธอละเมอออกมา

          ครับ...ผมรู้แล้วว่าทำไมเธอถึงร้องไห้ เธออกหักนี่เอง  ผมไม่รู้มาก่อนว่าเธอมีแฟนแล้ว 





 

 

วันนี้อัพทีเดียว2ตอนเลยน๊าาา
พรุ่งนี้ไม่ว่างเล๊ยต้องไปโรงเรียน T_____T
ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะคะ
เเล้วก็ทวงฟิคได้นะถ้าเราไม่อัพหลายๆวันติดกัน555
ที่ Twitter: @mirrorzeen
 

         


นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

71 ความคิดเห็น

  1. #70 Spider (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2559 / 21:11
    ชอบมาก มีมุมของพระเอกให้อ่านด้วย อันนี้ชอบสุดด
    #70
    0
  2. #13 nnnatprn (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 22:08
    ไพลินน่าสงสารรรร ลู ดูแลดีๆนะ // ไรออลเมื่อไหร่แกจะหยุดกิน ห้ะ!? // แฮซ กลายเป็นแดนซ์เซอร์ซะล้าวววว 555 // ไรท์กลับมารีบอัพต่อด้วยยย!!
    #13
    0
  3. #12 HUPPPP (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 21:39
    มาต่อไวๆๆน้าาาารออยู่ๆๆสู้ๆๆ
    #12
    0
  4. #11 Thipnapa148 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2558 / 21:28
    ชอบอ่าาาาาา
    #11
    0