Fic1D: Crazy Couple รักต่างมุม

ตอนที่ 15 : Chapter 15 : Forever #Louis

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 121
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    21 ต.ค. 58

My Destiny: Chapter 15

 

 

 

 



“Now I can’t get over you

No, I just can’t get over you”

 -----------------------------------------------------------------

 


        “ดีใจด้วยนะแก สอบชิงทุนไปเรียนที่อังกฤษได้น่ะ”

          “ดีใจด้วยนะลูกสาว”

          “ดีใจด้วยนะน้องรัก”

          ฉันดีใจที่สุดที่วันนี้ฉันได้รับข่าวดีว่าฉันสอบชิงทุนไปเรียนแฟชั่นดีไซน์ที่อังกฤษได้ หลังจากวันนั้นที่ฉันได้รู้ข่าวฉันก็กลับมาเป็นคนเดิมอีกครั้ง ไม่เศร้าเหมือนแต่ก่อน แต่ถึงยังไงมันก็ยังเศร้าอยู่บ้างตรงที่เขาไม่ติดต่อมาหาฉันเลย แต่ทำไงได้ล่ะ ก็ฉันบอกเขาไปเองนี่นาว่าให้เรื่องของเราเป็นแค่อดีต...

 

         

          “โชคดีนะแก ไว้ว่างๆ ฉันจะบินไปหา เราจะได้ไปช็อปปิ้งกันไง” อย่างเดิมนั่นแหละเจ้าของประโยคก็คือนิกกี้ หล่อนน่ะอยู่ข้างๆ ฉันเสมอไม่ว่าจะดีหรือร้าย

          “ค่า....รีบๆ ตามมานะ มาช้าไม่เหลือผู้ชายให้นะบอกไว้ก่อนฮ่าๆๆๆ”

          “ยัยเพื่อนทรยศ”

          “ของแบบนี้มันช่วยไม่ได้แบร่” ฉันแลบลิ้นใส่นิกกี้ก่อนจะโผเข้ากอดเพื่อนรัก

          “โชคดีนะแก”

          “ขอบคุณนะ”

          “เดินทางปลอดภัยนะลูก” คุณพ่อพูด จากนั้นก็ตามด้วยบรรดาญาติๆทั้งหลายที่พากันมาส่งฉันที่สนามบิน

 

          หลังจากนั่งเครื่องบินมาหลายชั่วโมงในที่สุดเครื่องก็ลงจอดอย่างปลอดภัย...ใช่ ตอนนี้ฉันอยู่ที่ประเทศอังกฤษ รู้สึกดีใจและโหวงๆอีกครั้ง เพราะอะไรก็น่าจะรู้ดี

 

          ฉันมาถึงที่หอพักโดยนั่งแท็กซี่มา ฉันจัดการจัดของเข้าที่โดยเร็ว อันที่จรืงแม่บอกจะให้ฉันไปอยู่ที่บ้านที่ซื้อไว้แต่มันไกลมหาลัยฉันเลยมาอยู่หอแทน มันก็กว้างดีนะ ไม่แคบไม่ใหญ่เกินไปจนต้องรู้สึกว่าขาดๆ เกินๆ

          “ออกไปเดินเล่นดีกว่า”

          ไม่รู้ว่าทำไมฉันถึงกระตือรือร้นขนาดนี้ทั้งๆที่เพิ่งจะมาถึง ฉันพากล้องแสนรักออกไปพร้อมกับเป้ใบใหญ่เดินไปตามทางเรื่อยๆ ถ่ายรูปบรรยากาศชิลๆ เอาไว้อัพลงบล็อกกับทวิตเตอร์ อากาศเย็นชะมัดเลยแวะซื้อกาแฟสักหน่อย

          ฉันเดินเข้ามาในร้านๆ หนึ่งตกแต่งสไตล์โมเดิร์น น่านั่งมากๆเลยล่ะ ภายในตกแต่งด้วยเฟอร์นิเจอร์แบบโมเดิร์น โทนสีขาว-ดำ พร้อมกับเปิดเพลงคลอเบาๆ โอ๊ยสวรรค์ชัดๆ

 

 

          ฉันเดินไปสั่งกาแฟแล้วมานั่งที่โต๊ะๆ หนึ่งซึ่งติดกับกระจกสามารถมองออกไปข้างนอกได้อย่างชัดเจน

         

 

          ฉันนั่งจิบกาแฟอุ่นๆ พลางเปิดดูรูปในกล้องถ่ายรูป แต่นั่นแหละเลื่อนๆ ไปจนเจอกับรูปคู่ลูอิสอีกแล้ว...

 

 

          ฉันปิดกล้องถ่ายรูปแล้ววางมันลง จากนั้นหยิบกาแฟมาจิบอีกครั้งก่อนจะลุกขึ้นออกมาจากร้าน ฉันหลอกตัวเองไม่เคยได้สักครั้งว่าไม่คิดถึงเขา

          “โอ๊ย!!!

          “ขอโทษครับเจ็บตรงไหนมั้ย?”

          “ไม่เป็น..!!!!!

          “ไพลิน!!!!!” ตอนที่สติหลุดหายไปฉันเพิ่งได้รับรู้ว่าฉันอยู่ในอ้อมกอดของเขา...ลูอิส นั่นเอง อ้อมกอดที่คุ้นเคย มันยังอุ่นเหมือนเดิม...ไม่เปลี่ยนแปลง

          “คิดถึงเธอแทบตายรู้มั้ย?”

          “...”

          “เดินคนเดียวไม่เหงาเหรอ?”

          “ชินแล้ว”

          “แต่ฉันไม่ชิน ฉันพยายามติดต่อเธอนะ ไปหาที่ห้องเสื้อ มิสซูซานก็ไม่อยู่”

          “อ๋อลาออกไปแล้ว”

          “นั่นแหละ ฉันคิดถึงเธอมากเลยนะ”

          “อือ”

          “โกรธอีกเหรอ?”

          “ป๊าววววววว”

          “งั้นบอกหน่อยดิว่าคิดถึงมั้ย?”

          “นายจะเลิกกอดได้ยังฉันจะตายละเนี่ย”

          “เอ้าตกลงคิดถึงป้ะ?”

          “เออ นั่นแหละ” เขินมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก (ก.ไก่ล้านตัว)

          “ยังไงล่ะ”

          “ก็เออแบบนั้น”

          “แบบไหน”

          “คิดถึงโว้ยยยย!!” ฉันตะโกนออกไปดังๆ จนคนรอบข้างหันมาดู แต่ไม่ทันไรลูอิสก็คว้าตัวฉันเข้าไปกอดอีกทีก่อนจะประกบปากลงมาจูบท่ามกลางสายตาผู้คนที่เดินไปมา...วินาทีไม่อายแล้วโว้ยยยยย55555555555 (รีดเดอร์เบะปาก)

 

 

         

          และแล้วเราก็กลับมาเจอกันอีกครั้ง...

 

 

          คราวนี้มันคงจะเป็นจริงแล้วสินะ...

 

 

          “กลับมาทำไมล่ะคราวนี้ อย่าบอกนะว่าคิดถึง”

          “โอ๊ย...ได้ทุนมาเรียนต่อค่ะ อย่าหลงตัวเอง”

          “ชิ”

          “งอนเหรอ?”

          “...”

          “จุ๊บ ไม่งอนนะ” ฉันจูบลงบนเหม่งคนตัวเล็กไปหนึ่งฟอด เขาอมยิ้มออกมานิดๆ

          “แฟนใครน่ารักจัง”

          “แฟนคนเตี้ยไง”

          “เตี้ยไรสูงกว่าเยอะ”

          “แบร่”

 

 

          และแล้วเราทั้งสองก็กลับมาอยู่ข้างๆ กันอีกครั้ง...ต่อจากนั้นไม่นานลูอิสก็ได้ประกาศออกสื่อว่าเขากำลังคบคบฉัน ทั้งสองใช้ช่วงเวลาทั้งหมดอยู่ด้วยกันอีกครั้ง....

 

 

 

 

 

Merry Christmas  !!

ณ บ้านวันไดเรกชั่น

“พี่พวกนายหยุดเล่นแล้วมาช่วยฉันจัดต้นคริสต์มาสหน่อยจะได้มั้ย?” ไพลินหันไปพูดพร้อมทั้งทำหน้าดุใส่ทั้งห้าคนที่มัวแต่เล่นเกมเศรษฐีกันไม่สนใจสิ่งรอบข้าง

“อีกตาเดียวน่า...” เลียมพูดพลางทอยลูกเต๋า

“ลูอิส....” ไพลินเรียกด้วยน้ำเสียงทื่อตรง

“คร้าบบบบบบบบบบบบ” เขาขานแล้วลุกขึ้นจากวงเกมเศรษฐี “พวกมึงอ่ะไปช่วยกันจัดของเลย ทำไมไม่รู้เรื่องแบบบนี้ ใช้ไม่ได้เลย”

“ได้ทีเอาใหญ่นะไอ้ลู” เซนว่าพลางลุกขึ้นไปช่วยไพลินจัดต้นคริสต์มาส

“ไม่ต้องไปว่าคนอื่นเลย” ไพลินใช้ฝ่ามือตีลงบนแขนของลูอิสแรงๆ หนึ่งครั้ง

“โอ๊ยยย เจ็บนะ คนอะไรมือหนักชะมัด”

“ยังจะพูดมาก อีกสักทีมั้ย?”

“ไม่แล้วคร้าบบบบ จุ๊บ”

“โห่วววววววววววววววววววววววว” เสียงโห่จากทั้งสี่คนดีงขั้นเมื่อลูอิสหอมแก้มไพลิน

 

 

 

ขอบคุณพรหมลิขิตที่ทำให้เรามาเจอกัน...ขอบคุณที่ยังให้โอกาสผมนะไพลิน...

 

 

 

ขอบคุณทุกช่วงเวลาดีๆ ที่มีให้ ขอบคุณที่เข้ามาเติมเต็ม...

 

 

❤️'Cause honey your soul could never grow old, it's evergreen

เพราะหัวใจของเธอจะไม่มีวันแก่ มันจะเชียวชะอุ่มเสมอไป

 

And, baby, your smile's forever in my mind and memory

และฉันกำลังคิดว่าผู้คนก็ตกหลุมรักกันแบบไม่มีปี่มีขลุ่ย

 

I'm thinking 'bout how people fall in love in mysterious ways

ที่รัก รอยยิ้มของเธอจะอยู่ในใจและความทรงจำของฉันไปตลอดกาล

 

Maybe it's all part of a plan

บางทีมันอาจจะเป็นแค่ส่วนหนึ่งของแผนการ

 

Well, I'll just keep on making the same mistakes

ฉันก็จะทำผิดพลาดแบบเดิมต่อๆไป

 

Hoping that you'll understand

หวังว่าเธอจะเข้าใจฉันนะ

 

But, baby, now

ที่รัก

 

Take me into your loving arms

พาฉันเข้าไปในอ้อมกอดที่เต็มเปี่ยมไปด้วยรักของเธอหน่อยสิ

 

Kiss me under the light of a thousand stars

จูบฉันภายใต้แสงสว่างแห่งดวงดารานับพัน

 

Place your head on my beating heart

แนบหัวของเธอลงมาที่หัวใจที่กำลังเต้นอยู่ของฉัน

 

Thinking out loud

ฉันจะคิดออกมาดังๆ

 

That maybe we found love right where we are

ว่าบางทีเราได้พบความรักในที่แห่งนี้แล้ว❤️

 



หลังจากที่จัดการกับต้นคริสต์มาสเสร็จ ไพลินเดินมาหยุดอยู่ที่หน้าต่าง แล้วมองออกไปข้างนอก...

ในวันที่หิมะตกแบบนี้เหมาะแก่การนั่งจิบโกโก้ร้อนอยู่ในบ้านเพื่อคลายความหนาวเสียจริงๆ เธอคิด

 

ขณะที่ยืนมองเด็กๆ ที่เล่นปาหิมะกันข้างนอก ร่างสูงก็เดินเข้ามาสวมกอดจากด้านหลัง แล้วโน้มใบหน้าลงมาหอมแก้มไปหนึ่งฟอด

“ดีใจนะที่ได้ใช้เวลาร่วมกันอีกครั้ง” ลูอิสพูดแล้วจับมือไพลินขึ้นมากุมไว้ ส่วนแขนอีกข้างก็ยังคงกอดร่างบางไว้แน่นไม่ปล่อย “สัญญานะว่าจะอยู่ข้างกันตลอดไป” เขากระซิบข้างๆหู

“อย่ามาทำซึ้งตอนนี้ได้มั้ย” ไพลินหันไปมองหน้าร่างสูง ใบหน้าที่ห่างกันไม่ถึงหนึ่งเซนติเมตร ทำให้รู้สึกถึงลมหายใจอุ่นๆ ของกันและกัน

“สัญญาป่ะล๊า...” ลูอิสถามอีกครั้ง

“สัญญา..”

และแล้วร่างสูงก็ประกบริมฝีปากลงมาบนริมฝีปากบาง สัมผัสที่หอมหวนและนุ่มนวลเข้ากับบรรยากาศหน้าหนาวเหลือเกิน...ลูอิสคิดในใจ

 

“วี๊ด วี้วววววววววว” เพื่อนๆ ทั้งสี่คนพร้อมใจกันผิวปาก ทำให้ทั้งสองผละออกจากกัน

“มองไรกันวะ ไม่ไปเตรียมงานกันต่อละ คนจะสวีทกันมาขวาง อุบ” :X

ไม่ทันที่ลูอิสจะบ่นต่อไพลินจับใบหน้าร่างสูงมาประกบปากอีกครั้ง...




❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️


❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️


----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------


จบแล้วนาจาาาาาสำหรับคู่แรก

ฝากติดตามคู่ใหม่ตอนต่อไปด้วยนะคะ

อยากให้ตอนต่อไปเป็นของใครก็คอมเม้นบอกได้เลยนะคะ

รู้สึกยังไง อยากให้ปรับปรุงตรงไหนก็คอมเม้นบอกกันได้เลยนะคะ

เย้ๆ #รัก

Gracias! ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ^___^

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

71 ความคิดเห็น

  1. #55 Fern_tm9 (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2559 / 08:27
    น่าร้ากกกก อยากมีพรหมลิขิตบ้างงงง
    #55
    0
  2. #47 BellaJS (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 22:17
    เซนค่ะเซนนนนนน
    #47
    0
  3. #46 MinHoran-1D (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 18:45
    คู่ต่อไปขอให้เป็นพี่หมีนะค้าาา
    ขอวยให้คูไพลินแปปนะ ขอให้ออกลูกดกๆนะ555555555
    #46
    0
  4. #45 Carrot (จากตอนที่ 15)
    วันที่ 21 ตุลาคม 2558 / 14:18
    น่ารักค่ะ โรแมนติกมาก คนไหนก็ได้ค่ะไรท์เอาให้หวานฉ่ำเลยค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ สู้ๆค่ะ
    #45
    0