(Draco x Hermione)Young mother

ตอนที่ 3 : บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเรื่องราว

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,215
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 215 ครั้ง
    10 มี.ค. 63

บทที่ 1 จุดเริ่มต้นของเรื่องราว

harry potter GIF

ย้อนกลับไปเมื่อ 2 เดือนก่อน…

พิธีจบการศึกษาของฮอกวอตส์ได้ถูกจัดขึ้นอย่างสมเกียรติของพ่อมด แม่มดหนุ่มสาวที่เฝ้าฟันฝ่า และอดทนร่ำเรียนจนสำเร็จ บ้านทั้งสี่อันประกอบไปด้วยกริฟฟินดอร์ สลิธีริน เรเวนคลอ และฮัฟเฟิลพัฟ ต่างประดับประดาธงประจำบ้าน โดยมีเด็ก ๆ ทุกชั้นปีช่วยกันตระเตรียมงานน้องปีหนึ่งร้องเพลงประสานเสียงอวยพรร่วมกันให้พี่ ๆ ทุกคนอยู่ในช่วงเวลาแห่งความสุข ช่วงเช้าศาสตราจารย์อัลบัส ดับเบิ้ลดอร์ อาจารย์ใหญ่ผู้โด่งดังเป็นผู้มอบประกาศให้แก่นักเรียนชั้นปีที่7 ร่วมกับกล่าวอวยพรให้พวกเขา ตลอดทั้งวันนั้นไม่มีการเรียนการสอน พ่อมด แม่มดหนุ่มสาวต่างพากันไปถ่ายรูปร่วมกันในสถานที่ต่าง ๆ ที่พวกเขาใช้เวลาร่วมกันราวกับบ้านหลังที่สอง เด็ก ๆ นำดอกไม้ ขนม และการ์ดอวยพรมามอบให้แก่รุ่นพี่ของพวกเขา...

เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ได้รับเหรียญนักเรียนดีเด่นที่ทำคะแนนได้สูงสุดในทุกชั้นเรียนตามคาด นอกจากนั้นเธอยังเป็นประธานนักเรียนหญิงร่วมกับ เดรโก มัลฟอย แม้ว่าในตอนแรกจะมีเสียงคัดค้าน เนื่องจากว่าสองหนุ่มสาวคู่นี้ไม่ถูกกันมาโดยตลอด แต่เพราะการทำคะแนนให้บ้านของตน และผลการเรียนที่ผ่านมา ทั้งคู่จึงมีคุณสมบัติที่คู่ควร เฮอร์ไมโอนี่เป็นคนฉลาด หญิงสาวไม่อยากที่จะมีเรื่องให้เสียประวัติที่เธออุตส่าห์รักษามาตั้ง6 ปีลงโดยการไปทะเลาะกับเดรโก มัลฟอย เธอจึงทำงานร่วมกับเขา และเสี่ยงการเผชิญหน้าอยู่บ่อยครั้ง เธอทำได้ดีทีเดียว นั้นจึงทำให้ทั้งคู่สามารถดำรงตำแหน่งนี้ได้จนจบการศึกษา

หลังจากมื้อค่ำมื้อสุดท้ายของพวกเขา อาจารย์ทุกท่านกล่าวอำลาพวกเขา ปีนี้เป็นปีที่เยี่ยมยอด พวกเขาได้ผลิตแม่มดที่เรียนเก่งที่สุด ได้ผลิตนักปรุงยาที่เก่งกาจ สร้างนักกีฬาควิชดิสที่เยี่ยมยอด และหนุ่มสาวรุ่นใหม่ที่จะสร้างสรรค์โลกเวทย์มนต์ในภายภาคหน้า หลังจากมื้อค่ำจบลง พวกเขาจึงได้ชวนกันไปงานเลี้ยงลับที่ถูกจัดขึ้นในคุกใต้ดิน...

“เฮ้...ฉันว่านี่ไม่ใช่ความคิดที่ดีหรอกนะแฮร์รี่”

หญิงสาวคงแก่เรียนหาแนวร่วม “...ไม่รู้สิ เราจะทำตัวผิดกฎในวันสุดท้ายของที่นี่อย่างนั้นหรอ”

“ให้ตายเถอะเฮอร์ไมโอนี่...” รอนบ่น มองเพื่อนสาวขี้กลัวของเขา “...นี่เป็นครั้งแรกและครั้งเดียวที่เธอจะได้ไปปาร์ตี้ลับนะ เราเรียนจบกันหมดแล้ว ไม่มีใครมาว่าหรอก ฟิวส์ก็ลงโทษเราไม่ได้แล้ว”

“ฉันเคยได้ยินมาว่างานปาร์ตี้ของพวกสลิธีรินน่ะสุดยอดเลย พวกเขาทุ่มเหรียญทองไม่อั้นเพื่อนปาร์ตี้เลยนะ” ปาราวาดีเอ่ยขึ้น ดวงตาของหญิงสาวเปล่งประกาย

“ใช่เลย” ฝาแฝดเธอเอ่ยรับ “...ที่ผ่านมาพวกนั้นจัดปาร์ตี้กันบ่อยจะตาย แต่คราวนี้มันยอดเยี่ยมมากเลยที่พวกนั้นชวนทุกบ้านให้ไปร่วม มันต้องเจ๋งแน่ ๆ มัลฟอยสนับสนุนค่าใช้จ่ายทั้งหมดเลยด้วยนะ เขาเป็นประธานคู่กับเธอ เขายอดเยี่ยม ทั้งหล่อเหลือร้าย และก็รวยล้นฟ้า”

“โอเมอร์ลิน นั้นแหละที่มันไม่เข้าเท่าล่ะ” หญิงสาวส่ายหน้า “...จริงไหม เนวิล นายก็จะไม่ไปใช่ไหม”

เนวิลก้มหน้า “เออ...คืองี้ ฉันว่ามันน่าสนุกออก ฉันยังไม่เคยไปปาร์ตี้เลยสักครั้ง...”

“นั่นสลิธีรินนะ...พวกนาย มันไม่มีเรื่องดีแน่!” เฮอร์ไมโอนี่ร้องลั่น เพื่อน ๆ หัวเราะให้กับสาวคงแก่เรียน

“เฮ...ไม่มีใครมาตัดคะแนนเราแล้วน่า ถึงมีก็ไม่สน”รอนบอก “..ให้ตายสิ เธอคงไม่ใช้เวลาคืนสุดท้ายนอนอยู่ในหอที่เรานอนกันมาตลอดเจ็ดปีหรอกนะ”

“แต่...”

“ไปเถอะเฮอร์ไมโอนี่ ไปถล่มปาร์ตี้ของพวกสลิธีรินให้ยับเลย...”

หญิงสาวมองหน้าเพื่อน ๆ กระทั่งเธอหอนหายใจยาว

“เอาไงก็เอากัน...”

“ร้ายกาจ!”

“วู้ฮู้ว!!!”

พวกพ่อมด แม่มดที่เพิ่งจบการศึกษารีบตรงไปยังคุกใต้ดินอันเป็นจุดหมายในช่วงค่ำ บันใดวนยาวพาพวกเขาดำดิ่งลงไปทั้งเงียบ ทั้งอับชื่น จนกระทั่งพวกเขาเห็นบานประตูไม้ ลาเวนเดอร์ บราวน์ที่กำลังควงอยู่กับรอนพึงพำรหัสผ่านที่ได้มาจากเพื่อนรวมชั้นที่บอกต่อ ๆ กัน

“มังกรขี้เซา!”

ลาเวนเดอร์ยิ้ม เฮอร์ไมโอนี่ขมวดคิ้วแต่ไม่ทันขาดคำบานประตูที่ทำจากไม้ซุงขนาดยักษ์ที่ไม่มีที่จับก็ขยับเหวี่ยงออก กลิ่นเครื่องดื่มรุนแรงโฉยมาเข้าจมูกจนพวกหนุ่ม ๆ ร้องลั่น เสียงเพลงจังหวะหนัก ๆ ดังออกมา แสงไฟและกลิ่นควันวูบวาบชวนมัวเมาน่าเวียนหัว พวกเขาพยายามจ้องมองเข้าไป นักเรียนร่วมรุ่นทุก ๆ บ้านกำลังเต้นกันสนุกสุดเหวี่ยงโดยไม่แบ่งแยก บรรยากาศสนุกสนานแบบนี้คือสิ่งที่พวกเธอแทบไม่เคยเห็น

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hogwarts party drink

“เฮ้!!!” ใครคนหนึ่งตระโกนขึ้น “เข้ามาสิกริฟฟินดอร์!!!”

พวกเขายิ้มร่า ก่อนจะรีบวิ่งเข้ามากันอย่างรวดเร็ว

“วู้!”

ดวงตาของรอนเปล่งประกายด้วยความตื่นเต้นเขาฉวยหยิบเครื่องดื่มสีฉูดฉาดจากบริกรในชุดเกาะอัศวินที่ถูกทำให้เคลื่อนที่ส่งเครื่องดื่มได้เพราะเวทมนต์

“สวัสดีแฮร์รี่”

เสียงเลื่อนลอยดังขึ้นด้านหลัง พวกเขาเห็นลูน่า เลิฟกู๊ดที่สวมหมวกสีเขียวกับแว่นกันแดดรูปดอกไม้สีขาวตรงเข้ามา

“ไงลูน่า...” พวกเขาตะโกนคุยกัน

“ดีใจที่พวกเธอมา งานนี้สนุกมากเลยพวกผีบอกฉันว่าเป็นปาร์ตี้ที่ดีที่สุดในศตวรรษเลยล่ะ”

แฮร์รี่พยักหน้า รับเครื่องดื่มจากลูน่า เช่นเดียวกับเฮอร์ไมโอนี่ ใครบางคนที่เธอลืมชื่อจากเรเวนคลอชนแก้วกับเธอ ก่อนจะลากเธอไปร่วมวงเต้นรำ หญิงสาวกระโดดไปมาโหยงเหยงตามแรงเหวี่ยงของเพื่อน ๆ เธอพยายามแทรกตัวกลับ แต่กลายเป็นว่าเธอเห็นรอนกำลังจูบอย่างดูดดื่มกับลาเวนเดอร์ สาวผมฟูส่ายหน้า เธอไม่ควรขัดจังหวะ

“เฮ้...เกรนเจอร์!” ซาบินี่ทัก เขาส่งแก้ววิสกี้ไฟให้ หญิงสาวทำท่าปฏิเสธ

“ไม่เป็นไรขอบใจ...ฉันตามหาแฮร์รี่อยู่น่ะ”

“เฮ้นี่ไม่ได้ให้ปฏิเสธ” เขาโอบเอวเธอ ดันแก้วใส่มือ “ดื่มสิ แล้วจะบอกว่าพอตเตอร์อยู่ไหน”

ชายหนุ่มผิวสีขยิบตาโอบไหล่ไว้ เฮอร์ไมโอนี่จำได้ว่าพวกสาว ๆ เคยเล่าให้ฟังว่าซาบินี่เป็นเสือร้ายทีเดียว เขายิ้มโปรยเสน่ห์ใส่ จ้องมองดูเธอดื่ม หญิงสาวร้องออกมาให้กับรสชาติที่รุนแรงเสียจนเธอร้อนวาบไปทั้งตัว เขาชี้มือไปที่มุมหนึ่ง

“นั่นไง พอตเตอร์ แต่ฉันว่าเธอคงไม่อยากเข้าไปร่วมวงนั้นหรอก หึหึหึ...”

ซาบินี่หัวเราะ เฮอร์ไมโอนี่เพ่งตามอง ก่อนจะพบว่าแฮร์รี่กำลังเล่นเกมส์อะไรบางอย่างที่ทำให้เขาดื่มรวดเดียวจนโซเซท่ามกลางเสียงโฮ่ร้อง

“โอเคขอบใจ ฉันไปทางนู่นดีกว่า” เธอรีบบอก แต่ซาบินี่ไม่ยอมปล่อยง่าย ๆ

“ไม่เอาน่า เราแทบจะไม่เคยได้คุยกันเลย ไง อยากแลกห้องนั่งเล่นกันไหมฉันพาเธอไปดูห้องนั่งเล่นรวมสลิธีรินดีไหมล่ะ”

“อย่าดีกว่า...”

เสียงยานคางเอ่ยขึ้น ซาบินี่จุ๊ปากลั่น “...นายไปดูหน่อยสิ ฉันว่าไอ้โง่สองตัวนั้นกำลังจะพังหุ่นอัศวินของนายนะ”

ซาบินี่หันไปทางที่เดรโกชี้มือ เขาหวงหุ่นอัศวินของเขาอย่างกับอะไรดี เมื่อเห็นแครบ และกอยที่เมาได้ที่กำลังไล่สาปหุ่นเขาก็แทบจะพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว

ดวงตาสีฟ้าซีดฉายแววขบขันมองดูเฮอร์ไมโอนี่ ใบหน้าอ่อนหวานจ้องเขม็งราวกับว่าเขากำลังหาเรื่องเธอ เฮอร์ไมโอนี่สวมกระโปรงสั่นสีเข้มทับด้วยเสื้อไหมพรมตัวใหญ่ยิ่งส่งผลให้เธอดูตัวน้อยลงไปใหญ่

“นี่ไม่ใช่ปาร์ตี้ชุดนอนนะเกรนเจอร์”

หญิงสาวมองค้อน เมื่อเห็นว่าชายหนุ่มเลื่อนสายตามองเธอ แน่นอนว่าเพื่อน ๆ ของพวกเธอแต่งตัวกันอย่างจัดเต็ม ทั้งเดรสปักเลื่อม เว้าหน้า เว้าหลัง มีเพียงเธอที่สวมชุดราวกับจะนอนแล้วหญิงสาวส่งเสียงจิ๊จ๊ะ แน่นอนว่าเดรโก มัลฟอยสวมสูทลำลองสีดำราคาแพง เขาย่อมดูดีอยู่แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย

“ของกินอยู่ตรงนู่น” เขาบอกเธอ หญิงสาวมองหน้าเขา “เธอควรกินอะไรเข้าไปหน่อย ถ้าไม่อยากเมาตั้งแต่แก้วที่สอง อีกอย่างเลี่ยงพวกซาบินี่ซะถ้าเป็นได้ เครื่องดื่มสูตรประหลาดของมันยังทำให้ขนาดฉันน็อคมาแล้ว”

เขาเหยียดยิ้มออกมาก่อนจะเดินจากไป ทิ้งให้หญิงสาวงุนงง เฮอร์ไมโอนี่ไม่อาจจะรู้ได้ว่าเดรโก มัลฟอยต้องการสิ่งใด แต่การที่เขาไม่หาเรื่องเธอนั่นเป็นสิ่งที่ดีที่สุดอยู่แล้วอย่างไม่ต้องสงสัย เธอสะบัดหน้าไล่ความงุนงง ก่อนที่เพื่อน ๆ จะลากเธอไปร่วมวง หญิงสาวที่ค่อยระมัดระวังตัวเริ่มสนุกขึ้น เธอเต้นจนเหงื่อท่วม ด้วยความเมาเฮอร์ไมโอนี่ปล่อยให้ปาราวตีถอดเสื้อไหมพรมตัวใหญ่ทิ้ง เหลือเพียงเสื้อสายเดี่ยวสีดำเอวลอย หนุ่ม ๆ เริ่มผิวปากต่างกรูเข้ามาชนแก้วแล้ว แก้วเหล้าให้กับหญิงสาวที่คงแก่เรียนแต่กลับกำลังสนุกสนานเต็มที่ เพื่อน ๆ ของพวกเขาเริ่มกระจายหายไปคนละทิศละทาง

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ hogwarts party drink

“วู้ฮู้....ฉันชอบเจ้านี่จัง”

เฮอร์ไมโอนี่ชูแก้วเครื่องดื่มสีสวยขนาดแรง เพื่อน ๆ หัวเราะชอบใจชนแก้วกับเธอ ใบหน้าหวานกลายเป็นสีแดงปลั่ง

“โลกมันเอียง แล้วก็หมุนได้ด้วย...” เธอตัวอ่อนโอนเอนไปตามแรงโน้มถ่วง “นั่งแล้ว ฉันต้องนั่งแล้ว...ว้าย!”

หญิงสาวขาอ่อนยวบ โชคดีที่เพื่อนสาวจากเรเวนคลอคว้าตัวได้ทันก่อนที่เธอจะได้ลงไปนั่งกอง หล่อนโบกไม้โบกมือให้เพื่อน ๆ หัวเราะเอิ๊กอ๊ากไปมา

“มานี่ก่อน...”

เนวิลที่กำลังเมาหันไปเห็น เขาเองก็แย่พอกันแต่ก็คว้าตัวเฮอร์ไมโอนี่ไว้ ทั้งสองลากกันไปมาชนคนนู้นทีคนนี้ทีจนในที่สุดก็มาถึงบาร์ เนวิลช่วยดันหลังเพื่อนสาวขึ้นนั่งบนเก้าอี้บาร์ทรงสูง ตรงนี้ไม่มีใคร เพื่อน ๆ ส่วนใหญ่เต้นรำกลางห้อง บางก็เล่นเกมส์ขี้เมา ส่วนคู่รักมักนัวเนียกระจ่ายกันอยู่ตามมุมต่าง ๆ บางก็จูงกันออกไปเงียบ ๆ อย่างที่รู้กันดี

“นั่งนี่แล้วเกาะไว้ก่อน...” เนวิลบอกชี้มือส่ายไปมา

“ได้เลย ฉันไม่ไปไหนแล้วล่ะ โลกมันหมุนแล้วล่ะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า”

“โอเค ฮึก” เขาบอก “...ฉันไปอ้วกก่อนนะ อย่าไปไหนล่ะ”

หญิงสาวหัวเราะร่าพลางผลักเพื่อนของเธอออกไป เฮอร์ไมโอนี่มึนหนัก เธอเอื้อมมือไปหมายจะคว้าขวดเหล้าที่วางอยู่ แต่ใครบางคนกลับยึดขวดไว้จนหญิงสาวเงยหน้ามองตาม

“เฮ้ย มัลฟอย...”

“เอานี่...” เขาดันแก้วอีกใบให้เธอแทน

“ขอบใจ...” หญิงสาวยิ้ม ยื่นมือไปชนแก้วกับชายหนุ่มผมบลอนด์

“น้ำเปล่านิ” หญิงสาวขี้เมาหน้ามุ่ย

ชายหนุ่มส่ายหน้า เขาไม่คิดว่ายายหนอนหนังสือจะหลุดโลกเข้าเสียได้ เขานั่งดูเธอเต้นอยู่กลางวงไปมา แถมยังขี้เมาอีกต่างหาก

“นายจัดงานสนุกมากเลยมัล ฮึก...” เธอดื่มน้ำรวดเร็วเกินไปจนหกรดตัวเอง “..ฟอย”

“เอาน้ำเปล่าอีกไหม”

“ม่าย...” เธอส่ายหน้า “...ฉันโอเคแล้ว”

“ดี...” เขาจิบเครื่องดื่มมองดูคนตัวเล็กที่เกือบจะไร้สติ ชายหนุ่มไม่เข้าใจว่าเขาจะสนใจเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ทำไมนักหนา เดรโกบอกตัวเองว่าด้วยเพราะเขาเห็นเธอไม่ประสา แถมเพื่อน ๆ ของเธอก็ไม่มีใครพึ่งพาได้เลยสักคน

“นายเมาแล้วงั้นหรอ...” ดวงตากลมโตจ้องมองเขา

“ใช่” เขาพยักหน้าเรียบ ๆ หญิงสาวหัวเราะเอิ๊กอ๊าก

“ไม่ได้เรื่องเลยนะ ฉันยังไม่เมาเลยล่ะ”

“งั้นหรอ...”

เธอพยักหน้า โซเซไปมาบนเก้าอี้อย่างน่าหวาดเสียว แต่ไม่ทันไรคนตัวเล็กกลับปีนขึ้นมาบนเคาเตอร์ เฮอร์ไมโอนี่คลานไปหาชายหนุ่มที่ต้องเอามือจับแขนบางไว้ราวกับว่าเธอจะตกได้

“ทำอะไรของเนี่ยเกรนเจอร์?”

“ก็นายตัวสูงมาก”

ไม่วายหญิงสาวทำมือชูขึ้นเหนือหัว เธอไม่อาจห้ามตัวเองได้อีกแล้ว หญิงสาวนึกอยากทำ อยากพูดอะไรก็พูด เดรโกมองเธอด้วยความขบขัน เขาเองก็อยากรู้ว่ายายหนอนหนังสือเวลาเมาจะร้ายกาจแค่ไหน เขาทะเลาะกับเธอมาตั้งแต่ปีหนึ่ง ไหนจะตอนปีสามที่เธอต่อยเขาซะจมูกหักอีก

“ฉันไม่อยากเงยหน้ามองหายแล้ว มันเวียนหัว” เธอยิ้มร่าจนเดรโกเผลอหลุดหัวเราะในลำคอ

“แล้วนี่สูงพอหรือยังยายตัวเตี้ย”

“ก็....” เธอลากเสียงมองหน้าเขา “...ดีขึ้นหน่อย”

ชายหนุ่มเหยียดยิ้ม เขาจ้องมองคนตัวเล็กที่ขยับมาใกล้แค่เอื้อม เขาเป็นนักกีฬาจึงทำให้ส่วนสูงของเขาพุ่งพรวดขึ้นตั้งแต่ปีสามจนคนตรงหน้าสูงแค่ระดับอก เฮอร์ไมโอนี่ดูบอบบางอ้อนแอ้น ผมฟู ๆ ที่เขาชอบล้อเลียนกลับดูเข้ากับเธออย่างน่าประหลาดเมื่อมันหยักเป็นลอนสวยล้อมใบหน้าอ่อนหวาน เขาชอบแก้มนวลแดงปลั่ง ผิวของหญิงสาวอ่อนนุ่มเนียนละเอียดอยู่ใต้ฝ่ามือเขาที่เกาะยึดเธอไว้เพราะเกรงว่าคนขี้เมาจะพลาดตกลงไป เฮอร์ไมโอนี่โตขึ้นเป็นหญิงสาวงดงามอ่อนหวานที่ถูกบดบังด้วยภาพลักษณ์คงแก่เรียนที่แบกหนังสือไปทั่ว เขาจำไม่ได้ว่าเธอเริ่มชวนมองตั้งแต่ตอนไหน คิ้วเข้มผูกเป็นปมเมื่อยามมองใบหน้าหวานแย้มยิ้มอย่างที่ในเวลาปกติเธอไม่เคยมอบรอยยิ้มให้เขาเลยสักครั้ง

“นายที่มันขี้โกงชะมัดเลย”

เขาเลิกคิ้ว ดวงตากลมโตสีน้ำตาลจ้องมองเขาจนชายหนุ่มเองเริ่มร้อน ๆ หนาว ๆ เข้าเสียแล้ว

“นายมีผมสีทอง แล้วตาของนายก็เป็นสีฟ้าอีก”

เขาส่ายหน้า หากแต่มือน้อย ๆ อ่อนนุ่มกลับยกขึ้นสอดเข้าไปใต้เส้นผมสีทองของเขา สร้างความปั่นป่วนในช่องท้องของชายหนุ่ม มือน้อย ๆ ไล่ลงมาลูบดวงหน้าหล่อเหลาที่เธอไม่เคยแม้แต่จะกล้าเข้าใกล้ขนาดนั้น เดรโกแตะรั้งร่างบางเขามาใกล้

“ปีศาจสิ...” เขาอุทานเบา ๆ กับตัวเองที่ร่างกายตอบสนองต่อสัมผัสของคนตัวเล็ก สัมผัสของเธอสร้างความร้อนวูบวาบไปทั่วตามที่นิ้วเล็ก ๆ ของเธอลูบไล้

“ผิวนายขาวเนียนจนน่าอิจฉาไม่มีกระสักเม็ดเลยด้วย” เธอทำปากขมุบขมิบ ไล่นิ้วไปตามสันจมูกโด่งอย่างเพลิดเพลิน “นายดูดีอย่างน่าเหลือเชื่อ แถมบ้านก็รวยอย่างคาดไม่ถึง ใครสักคนคงรู้ว่าพระเจ้ารำเอียงใช่ไหมมัลฟอย”

ร่างเล็ก ๆ เอียงคอมองใบหน้าหล่อเหลา เฮอร์ไมโอนี่ผู้ไม่อาจควบคุมตนเองกลับพูดทุกอย่างที่เธอคิดอยู่ในหัวอย่างที่เธออาจจะต้องเสียใจเข้าให้

“นายชอบล้อว่าฉันฟันเหมือนจอบ” เธอจ้องหน้าเขา “...ฉันต้องไปร้องไห้ในห้องน้ำทุกครั้งนี่นายล้อเลยรู้ไหมว่านายใจร้ายมาก” มือน้อย ๆ ชี้หน้าเขา เดรโกหลุดขำออกมา

“นายว่าฉันดูตลกจริงไหม ฟันฉันใหญ่มาก ๆ เลยหรอ”

ดวงตากลมโตจ้องเป๋ง ชายหนุ่มนึกขำ เขาใช้นิ้วเรียวยาวสอดเข้าไปในปากเธอไล้รูปฟันเรียงสวยของเธอ หญิงสาวร้องกรี๊ดก่อนจะหัวเราะร่าเริง

“อื้ม...” เขาทำหน้าครุ่นคิด ถูไถนิ้วไปตามแนวฟัน เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้าจับมือเขาออกมาจากปากเธอ

“ทำอะไรเนี่ย”

“ฉันว่าฟันเธอเรียบสวยดี ไม่ได้ใหญ่เหมือนจอบแล้วล่ะ”

“ตาบ้าเอ้ย...” เธอหัวเราะตัวโอนเอนไปมาทำให้ชายหนุ่มต้องคอยโอบรัดร่างบางของเธอไว้ ในเวลาที่เธอกำลังไม่สามารถควบคุมตัวเองได้ดี เฮอร์ไมโอนี่กลับรู้ได้ว่าเธอชอบแค่ไหนที่ให้เขาสัมผัสตัวเธอ

“นายจับฉันแน่นแบบนี้ไม่รังเกียจเลือดสีโคลนแล้วหรอ?” เธอโอบแขนรอบคอ จ้องมองใบหน้าหล่อเหลาที่เคยไม่เคยคิดว่าจะได้ใกล้ชิดถึงเพียงนี้ เขาส่ายหน้า ดวงตาสีฟ้าซีดนั้นจองมองเธอแน่วแน่จนหญิงสาวไม่อยากจะละลายตากับเขาได้

“ฉันเสียใจที่ว่าเธอแบบนั้น...”

เขาเอ่ยจากใจในสิ่งที่ติดค้าง เดรโกเคยรังเกียจพวกมักเกิ้ล นั่นเป็นช่วงที่เขาบูชาบิดาของตนอย่างกับอะไรดี แต่เพราะความเก่งกาจ และความมีน้ำใจช่วยเหลือทุกคนของคนตัวเล็ก ทำให้เขามองเธอเปลี่ยนไป ยิ่งเมื่อโตขึ้นธุรกิจมืดของบิดาก็ทำให้เขาไม่รู้สึกประทับใจอีกต่อไป เดรโกหยิ่งในศักดิ์ศรีจนมองว่าพฤติกรรมของพ่อนั้นเป็นสิ่งไม่สมควร

“ฉันก็เสียใจ ฉันขอโทษที่เคยต่อยหน้านายตอนปีสาม”

“ปีศาจสิ...เธอทำจมูกฉันหักเลยล่ะ”

“หักเลยหรอ” หญิงสาวตาโต นิ้วเล็ก ๆ ยกขึ้นแตะจมูกโด่งของเขา เธอลูบไล้สันจมูกไปมาก่อนที่นิ้วเล็ก ๆ จะลื่นไถลต่ำลงมา นิ้วอ่อนนุ่มแตะไล้เรียวปากบางเฉียบ ชายหนุ่มกลั้นหายใจ ความต้องการบางอย่างแจ่มชัดอยู่ในความรู้สึกของทั้งคู่ เฮอร์ไมโอนี่จ้องมองเรียบปากบางเฉียบที่ค่อยแต่จะพูดจาร้ายกาจกับเธอ

 

“เธอรู้ตัวหรือเปล่าว่ากำลังทำอะไรอยู่น่ะเกรนเจอร์” เขาเอ่ยเสียงเย็นผิดกับดวงตาสีฟ้าที่กำลังเจิดจ้าและร้อนแรงขึ้นด้วยแรงปรารถนา เธอเงยหน้าสบตาเขา ใบหน้าหวานพยักหน้า มือเล็กโอบล้อมคอเขาไว้แน่นเมื่อชายหนุ่มรั้งร่างบางเข้ามาใกล้ นิ้วเรียวยกขึ้นลูบริมฝีปากอ่อนนุ่มไปมาเช่นกันอย่างรั้งรอและพยามหักห้ามตัวเอง เฮอร์ไมโอนี่มองหน้าเขา

“ฉันต้องเมาแล้วแน่ ๆ” เสียงหวานเอ่ยขึ้นแผ่วเบา หากแต่แจ่มชัดในหัวของชายหนุ่ม

“เพราะฉันคิดว่าฉันอยากจูบนาย”

เขาไม่รอให้ความคิดมีเสียงของเธอต้องเป็นหมัน ชายหนุ่มดึงเธอเข้ามาแนบชิด เรียวปากบางทาทาบลงบนริมฝีปากอ่อนนุ่มอย่างรวดเร็ว ชายหนุ่มหลับตาปล่อยใจไปกับความต้องการลึก ๆ ที่เขาเคยเก็บงำ เขาเพิ่งรู้ว่าเธอมีรสชาติที่หอมหวานเยี่ยงนี้ รสจาง ๆ ของเครื่องดื่มรุนแรงทำให้เขาหลงใหลความมัวเมา เดรโกไม่รั้งรอที่จะลิ้มลองเธอให้ล้ำลึกขึ้น หัวสมองของคนตัวเล็กว่างเปล่า และขาวโพลน มีเพียงสิ่งเดียวนั้นคือคนตรงหน้าที่จะสามารถเติมเต็มเธอได้ ชายหนุ่มจูบเธอแนบแน่นและลึกล้ำขึ้น เขาคว้านหาความหอมหวานจากคนตรงหน้า มือเล็ก ๆ ยึดเกาะเขาไว้ เธอจูบเขากลับราวกับว่ากำลังอยู่ในความฝันอันแสนหวาน ความปรารถนาในส่วนลึกร้องเรียกจนหญิงสาวมวลท้องจนต้องบิดกายแทรกเบียดร่างสูงใหญ่ที่กระชับอ้อมแขนจนร่างของทั้งคู่แนบชิด

“เธอจะไม่เสียใจที่ทำแบบนี้ใช่หรือเปล่า...”

เขาถอนริมฝีปากออก จ้องมองคนตัวเล็กในอ้อมแขน ริมฝีปากของเธอบวมฉ่ำ เขาอยากสัมผัสเธอมากกว่านี้ หากแต่เสี้ยวลึกกลับลังเล หญิงสาวตรงหน้าไม่มีสติเต็มร้อย หากแต่คนตัวเล็กกลับโถมร่างอ้อนแอ้นเข้าสู้อ้อมกอดจ้องมองใบหน้าของเขาด้วยสายตาแน่วแน่

“ฉันอยากเห็นห้องนั่งเล่นสริธีริน!”

เดรโกขยับยิ้มร้าย เขาตอบรับเธอ อุ้มคนตัวเล็กจากไปด้วยความเต็มใจของทั้งสองคนที่ต่างปรารถนาต่อกันมาอย่างยาวนาน พวกเขาต้องแอบเร้นความต้องการซุกซนและอยากรู้ไว้ในส่วนที่ลึกที่สุดเพียงเพราะสายเลือดและคำว่าศัตรูของทั้งคู่...

..............

.......................

“กางเกงในเมอร์ลิน!”

จินนี่ร้องออกมา ดื่มกาแฟจากถ้วยจนหมด หลังจากที่ได้ฟังเรื่องราวจากปากของหญิงสาวที่เธอคิดว่าคนอย่างเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์คงไม่มีวันทำแบบนี้กับใครแน่

“ฉันอยากจะบ้าตาย!”

เจ้าของเรื่องคนนมร้อน ๆ ในแก้วไปมาด้วยความรู้สึกผิด เธอจำเรื่องราวทั้งหมดได้ เฮอร์ไมโอนี่ไม่อาจโทษว่ามันเป็นความผิดของมัลฟอยได้ร้อยเปอร์เซ้นต์ เธอรู้สึกตัวตลอดเวลา ส่วนลึกในจิตใจเธอนั้นสนใจเขาอย่างที่เธอไม่อาจปฏิเสธ

“พี่บอกมัลฟอยว่า อยากเห็นห้องนั่งเล่นสลิธีริน เฮอร์ไมโอนี่พี่ฮอตปรอทแตกไปเลย!”

“นั่นคือหนึ่งในเรื่องหน้าอับอายที่สุด และเป็นเรื่องจนได้สิจินนี่”

“ไม่มีใครปฏิเสธมัลฟอยได้หรอก” จินนี่ซู๊ดปาก “ฉันน่าจะลองทำแบบพี่บ้าง”

“เงียบน่า นี่มันเรื่องใหญ่นะ อย่าทำเป็นเล่นไปสิ ฉันเครียดจะตายอยู่แล้วนะจินนี่”

“โทษที...แต่นั่น พ่อของลูกพี่มานู่นแล้ว”

พลันใจของเฮอร์ไมโอนี่ก็ตกวูบอีกครั้ง เธอเห็นใบหน้าเย็นชาไร้อารมร์ของชายหนุ่มกำลังตรงเข้ามา หญิงสาวไม่รู้ว่าจะบอกเขาอย่างไร เช้าวันรุ่งขึ้นเธอไม่เคยเสียใจเลยสักนิดที่ตื่นขึ้นมาในอ้อมแขนของชายผมบลอนด์ และแน่นอนว่าในห้องนอนสลิธีริน พวกเขาตกลงว่ามันเป็นความสนุกชั่วข้ามคืนและไม่ได้จะสานสัมพันธ์ต่อกัน และพวกเขาจะเป็นเพื่อนร่วมรุ่นนี่ดีต่อกันเพียงเท่านั้น

“เมอร์รินเป็นพยาน....ฉันจะบอกเขาอย่างไรดี!”

..........

.....

 

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ draco hermione

 

Talk

หนูรุกเฮียหนักมากขนาดนี้ ไม่มีทางเหลือรอด TT

งือออ เอ็นดู สปาร์จอยกันไวมากรู้เลยว่าแอบชอบกันมานานแล้ว

ปล สุราเป็นเหตุนะคะ มีสติกันน้าาา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 215 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

639 ความคิดเห็น

  1. #628 WaraponrSomhan (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 24 สิงหาคม 2563 / 20:17
    เรากลับมาอ่านรอบที่5แล้วอ่ะ ชอบๆแนวนี้ ไรท์แต่งอีกได้มั้ยง้าา พรีสสส 🙏🙏
    #628
    0
  2. #426 emmusic (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 18 พฤษภาคม 2563 / 08:13
    เฮอร์แซ่บมากข่าาาา พริกสิบหมด
    #426
    0
  3. #419 ☇ PROUD ♥ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 15 พฤษภาคม 2563 / 23:15
    เฮอร์รุกแซ่บมากกก
    #419
    0
  4. #298 ผมไม่ชอบกินหมู (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 26 เมษายน 2563 / 21:49

    กรี๊ดเฮอร์รุก

    #298
    0
  5. #269 Hhongthaya (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 เมษายน 2563 / 21:47
    คือมันดืออออะไรขนาดนี้;-;
    #269
    0
  6. #165 sabinadeen (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 6 เมษายน 2563 / 18:41
    ตัวเล็กแซ่บมากนะลูก
    #165
    0
  7. #79 PrincesZ O_O (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 20 มีนาคม 2563 / 18:29
    รุกแรงมากแม่
    #79
    0
  8. #44 Angels cry (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 12 มีนาคม 2563 / 17:49

    เฮอร์หนูจะแซ่บแบบนี้ไม่ได้นะลูก โอ๊ยยยย อยากเห็นห้องนั่งเล่นสลิธีริน ต๊ายยย เขินนนน -///-

    #44
    0
  9. #32 HARESJ (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 11 มีนาคม 2563 / 02:41
    รอนะคะไรท์ เฮอร์แซ่บมากกก อยากเห็นฉากพ่อเดรรู้เรื่องลูกแล้วค่ะ
    #32
    0
  10. #31 Jinny1998 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 23:14
    ตั้งตารอ😁
    #31
    0
  11. #30 Jet Lag (เจ็ทแลค) (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 22:01
    สู้ไปด้วยกันให้ได้นะ
    #30
    0
  12. #29 missrenbow (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 10 มีนาคม 2563 / 10:08
    เลือดกำเดาพุ่งปรี๊ดดดดดดด//ฟินมากแม่
    #29
    0
  13. #27 Siasary (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 21:24
    เฮอร์เธอทำแบบนี้ได้ไง แซ่บมากลูกก
    #27
    0
  14. #26 monkey' (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 20:04
    โอ๊ยยย แม่สิงโตสาวเรา55555555
    #26
    0
  15. #25 ngek2002 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 19:32
    เดรโกจะทำไงต่อน้า....
    #25
    0
  16. #24 kamkuk (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 19:29
    งือออออ เราก็อยากเห็นห้องนั่งเล่นสริธิรินนน -///-
    #24
    0
  17. #23 night angle (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 19:21
    แกเอ๊ยย แกเอ๊ยยย แกเอ๊ยยยย
    #23
    0
  18. #22 301044 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 19:07
    เขิลมากเลยง่าา>\\\< อย่างว่าเดรกหล่อมากๆจริงเราไม่เถียงเลย55555
    #22
    0
  19. #21 Eemiii (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 18:49
    ไม้เรียวอยู่ไหนนน เฮอร์ลูกกกกก
    #21
    0
  20. #20 Zameaom (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 18:46
    ฮืออ​ เฮอร์แซ่บ
    #20
    0
  21. #19 seulchimx298 (จากตอนที่ 3)
    วันที่ 9 มีนาคม 2563 / 18:45
    หนูเฮอร์เดี๋ยวจับตีตูดซะเลยยน
    #19
    0