(Draco x Hermione)Young mother

ตอนที่ 24 : บทที่ 21 สองเรา

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,516
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 164 ครั้ง
    23 พ.ค. 63

บทที่ 21 สองเรา

 

"เฮอร์ไมโอนี่...เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?"

"ฮะ?..." หญิงสาวสะดุ้งเล็กน้อย ก็จะสะบัดหน้าไล่ความมึนงง คนตรงหน้ามองเธอด้วยความไม่สบายใจ

"เธอโอเคนะ...?" เดรโกขมวดคิ้ว ตั้งแต่ที่เธอตามมาสมบทที่ร้านฮันนี่ดุกส์ หญิงสาวก็ดูเหม่อลอยทีเดียว

"อื้ม...ฉันสบายดี"

เธอแสร้งยิ้มออกมา พลางจิบชาเปเปอร์มินต์รสชาติดีลงคอ เฮอร์ไมโอนี่แสร้งทำตัวร่าเริงเป็นปกติ เธอไม่ได้บอกให้ชายผมบลอนด์รู้ว่าเธอกำลังไม่สบายใจเรื่องของสาวผมดำ แต่นั่นคือสิ่งที่ดีที่สุดในเวลานี้ หญิงสาวรู้ดีกว่ามันฟังดูโหดร้ายเหลือเกินสำหรับเด็กสาวที่กำลังตกหลุมรักใครสักคนและพยามทำทุกอย่างเพื่อความรัก

เฮอร์ไมโอนี่ได้แต่หวังว่าเวลาจะช่วยมิสกรีนกราสได้ และเธอเชื่อว่าหญิงสาวผมดำจะได้พบกับความรักที่คู่ควรในสักวันหนึ่ง ณ ตอนนี้ โลกทั้งใบของเธออาจจะถล่มทลาย หัวใจอาจจะแหลกละเอียด แต่ ณ ที่แห่งหนึ่ง ที่ซึ่งจังหวะและเวลาจะพาไปพบกับความรักที่เหมาะสม

อดทนนะ...มิสกรีนกราส

"ว่าไง...?"

"อื้ม...พายมะนาวยังอร่อยเหมือนเดิมเลย"

เธอยิ้มร่า ส่งผลให้ชายหนุ่มเอื้อมมือมาตักพายของเธอเข้าปากบ้าง ปกติเข้ามักไม่ชอบของหวาน และปฏิเสธมันอยู่เสมอ ซึ่งก็สร้างความประหลาดใจให้กับเธอเป็นอย่างมาก

"นายไม่ชอบกินของหวานนิเดรโก"

"ใช่ว่าฉันจะไม่ลอง..."

เขาตักเข้าปากพร้อมกับทำหน้าเอร็ดอร่อยเสียจนเธอยิ้มตามด้วยความรู้สึกหน่วง ใครบางกันจะไม่ตกหลุมรักชายผมบลอนด์ตรงหน้า เดรโกทำเสียงในลำคอประหนึ่งว่ามันคือความอร่อยที่เข้าเพิ่งจะค้นพบออกมา

"อื้ม...อร่อยดี"

เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้ายิ้ม ๆ เธอหันมองดูบรรยากาศรอบร้านที่แทบจะไม่เปลี่ยนไปตั้งแต่สมัยเรียน พื้นปูกระเบื้องลายตารางหมากรุกขาวสลับดำดูน่าตื่นตัว ผนังปรุไม้ทาสีเขียวอมฟ้า เธอชอบบันไดวันสีชมพูสดใส และชั้นวางขนมแสนหวาน ในร้านจะแบ่งพื้นที่ออกเป็นสองส่วน สำหรับซื้อกลับบ้าน และส่วนคาเฟ่น์นั่งในร้าน อันเป็นที่ที่เด็กวัยรุ่นชอบมาเดทในช่วงวันหยุดสุดสัปดาห์ หญิงสาวชื่นชอบกลิ่นหอมของขนมอบเป็นที่สุด มันสร้างบรรยากาศให้ดูหอมหวาน และอบอุ่นเหลือเกิน...

"นายเคยลองชิมเค้กช็อกโกแลตของที่นี่หรือยัง?" หญิงสาวเอ่ยถาม

"ไม่น่าจะเคยนะ..."

"อะไรกัน นี่คือของขึ้นชื่อเลยนะ นายผ่านชีวิตวัยรุ่นได้ยังไง อย่างน้อย ๆ ก็น่าจะเคยพาสาวมาเดทก็น่าจะได้ลองชิมบ้างสินะ..."

"ไม่เคยนิ...ฉันแค่ดูพวกหล่อนกินก็พอแล้ว"

"งั้นฉันจะสั่งให้ชิมนะ..."

"ว้าว เฮอร์ไมโอนี่กำลังชวนฉันเดทนั่นเองสินะ"

เขาเอ่ยยิ้ม ๆ หญิงสาวส่งค้อนให้เขา ก่อนจะเริ่มเดินไปเลือกขนมสามสี่อย่างที่หน้าตู้กระจก เดรโกมองตามเธอ เขารู้ดีว่าช่วงนี้มีแต่เรื่องที่ทำให้เขาเครียด แต่เขาก็ไม่อยากทำลายบรรยากาศดี ๆ นี่เสีย เขาคิดถึงการใช้เวลาร่วมกับเธออย่างปกติธรรมดาเหลือเกิน ดวงตาสีฟ้าซีดจ้องมองร่างเล็ก ๆ ที่ตั้งอกตั้งใจเลือกขนม เธอตั้งใจกับทุกเรื่อง และทุกหน้าที่เสมอ ชายหนุ่มแอบชื่นชมเธออยู่เงียบ ๆ เธอเป็นแม่ที่ดี เป็นภรรยาของเขา และเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่เขาสามารถบอกได้ทุกเรื่องเช่นกัน...

เฮอร์ไมโอนี่กลับมานั่งที่โต๊ะ ไม่นานนักบริกรหญิงก็นำขนมที่เธอเลือกไว้มาเสิร์ฟ ดวงหน้าหวานดูกระจ่างขึ้นทันตาเห็น เธอตื่นเต้นกว่าเขาเสียอีก หญิงสาวมองหน้าชายหนุ่มด้วยดวงตาเป็นประกายระยับ...

"ฉันเลือกไม่ถูก เลยสั่งมาให้ลองชิมดูทั้งหมดเลย..."

เดรโกพยักหน้ารับ เขาจิบกาแฟกำลงคออึกใหญ่ ชายหนุ่มเลื่อนจานขนมมาใกล้ ก่อนจะเปลี่ยนใจผละมือออกจากซ้อม ทำเอาหญิงสาวที่กำลังลุ้นขมวดคิ้วแทน เขาส่งยิ้มเหลือร้ายให้เธอ

"ฉันเปลี่ยนใจ...เธอป้อนหน่อยสิเฮอร์ไมโอนี่"

"ตาบ้า!" หญิงสาวตาโต "ไม่ตลกเลยนะ..."

"หึ หึ หึ หึ" เขาหัวเราะเบา ๆ "ทำไมล่ะ จะอายทำไมเราแต่งงานกันแล้วนิ"

"ทำตัวเป็นเด็กไปได้เดรโก...นี่เราลูกหนึ่งกันแล้วนะ ไม่เอาหรอกคนออกเยอะ"

ชายส่ายหัวเบา ๆ จ้องมองดูแก้มของเธอเริ่มขึ้นสีเล็กน้อย เฮอร์ไมโอนี่บ่นอุบ ชายหนุ่มจึงตัดเค้กขึ้นมา แทนที่เขาจะเอาเข้าปาก เขากลับยืนไปตรงหน้า ทำเอาเฮอร์ไมโอนี่ค้อนวงโตใส่เขา

"อายอะไร...ฉันป้อนเธอเองก็ได้"

เขาไม่ละความพยามแม้หญิงสาวจะบ่นอุบ แต่กระนั้นเฮอร์ไมโอนี่ก็ต้องยอมให้เขาป้อนเสียโดยดี เธอรู้สึกจั๊กจี้แปลก ๆ ในช่องอก พวกเขาแทบจะไม่เคยเป็นคู่หวานแหวนใส่กันเลยด้วย การทำแบบเล่นเอาเธอเขินเป็นเด็กสาววัยใสไปเสียได้ ชายหนุ่มเหมือนจะรู้ทัน เขายิ้มให้เธอ ก่อนจะลงมือทานขนมแสนอร่อยตรงหน้าแทน...

"คิดว่าถ้าเพื่อนเรามาเห็นเราสองคนจะเป็นยังไงนะ?"

"ถ้าเป็นเมื่อก่อน เธอกับฉันที่ฮันนี่ดุกส์หรือ...ไม่มีวันหรอก" เขาดันจานขนมที่เหลือไปตรงหน้าเธอแทน

"ทำไมล่ะ?"

"ไม่เอาน่า...เธอก็รู้เราคงตีกันตายก่อนได้มานั่งดื่มชา"

"จริงของนาย..." หญิงสาวทำหน้าไม่รู้ไม่ชี้ก่อนจะทานขนมที่เหลือต่ออย่างอารมณ์ดี

"ความแปลกประหลาดของขนมหวาน ๆ พวกนี้คืออะไรรู้ไหมเฮอร์ไมโอนี่"

"อะไรหรอ...?"

"ก็...ไอ้น้ำตาลเนี่ยตัวร้ายเลย นอกจากจำทำลายสุขภาพแล้วยังทำให้เราหงุดหงิด...แต่ก็แปลกนะ เวลากินของหวานรสชาติดีเข้าไปกลับทำให้เรามีความสุข"

"ใช่เลย..." หญิงสาวยิ้ม "...นายมัวแต่เคร่งเครียดเรื่องโภชนาการมากไปจะเครียดหนักกว่าเดิมเอานะ"

"แต่ยังไงก็ถามฉันจะไม่ยอมให้สกอร์เปียสกินน้ำตาลจนกว่าจะโตพอแน่ ๆ เข้าใจไหม"

"เจ้าค่ะ..." เธอประชด ทุกวันนี้รายการอาหารส่วนใหญาเขาค่อนข้างจะคอยดูแลเพื่อให้มีโภชนาการที่เหมาะสมสำหรับคุณแม่ที่กำลังให้นมลูกแบบเธอ แรก ๆ เธอไม่ค่อยชินเท่าไหร่นะกับความเข้มงวด แต่หลังจากที่หญิงสาวเริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงของร่างกายไปในทางที่ดี เธอจึงเริ่มปรับเปลี่ยนการทานของให้มีประโยชน์มากขึ้น แต่ก็ยังให้รางวัลตัวเองเพลิดเพลินไปกับของหวานแสนอร่อยเช่นเคย

"ไม่เคยคิดว่าการเป็นพ่อแม่ลูกอ่อนจะเหนื่อยได้ขนาดนี้เลยเนาะ...ไม่มีหนังสือเล่มไหมเขียนบอกได้ใกล้ความจริงเลย"

"ฉันจะเผาตำราทุกเล่มทิ้งเลย" เดรโกบอกเธอ "...ขนาดว่าเตรียมใจมาระดับหนึ่งนะ ไม่น่าเชื่อเลยว่ายี่สิบสี่ช่วงโมงแทบจะไม่พอ ทุกวันนี้ฉันอยากให้มีคาถาเพิ่มร่างได้อีกสักสามคน"

"โอเมอร์ลินช่วย เดรโก มัลฟอย สามคนหรอ...ตายแน่ๆ!"

"ทำไมล่ะ ฉันจะได้เอาร่างหนึ่งไปทำงาน ร่างสองไปเลี้ยงลูก ร่างจริงอยู่กับเธอ"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า ฮ่า" เฮอร์ไมโอนี่ระเบิดหัวเราะ

"ขำอะไร"

"ก็ตลกนายไง....นี่นายพยายามจะพูดจาจีบฉันยังไงอย่างงั้นแหละ"

"แล้วมันได้ผลหรือเปล่าล่ะ?"

"ก็...ฉันว่ามันน่าขนลุกแปลกๆไปเลย นายมันเป็นพวกหน้าตายไร้อารมณ์ โทนเสียงเรียบ ๆ ต่ำ ๆ ต่อให้พูดจาหวาน ๆ เลี่ยน ๆ แค่ไหนมันกลับกลายเป็นพวกโรคจิตชอบกล"

"แล้วกัน...ฉันว่าเธอมันเป็นพวกตายด้านทางอารมณ์โรแมนติกมากกว่า แล้วก็ไม่มีประสบการณ์เรื่องความรักมากพอที่จะแยกคำว่าโรคจิต กับชวนฝันออกจากกันได้ต่างหากล่ะเฮอร์ไมโอนี่"

"ว้าว...ประทับใจสุด ๆ ไปเลยที่นายอุตส่าห์ตั้งข้อสันนิฐานที่ตัวฉันเองยังไม่เคยรู้มาก่อนนะเดรโก"

"แน่นอนเฮอร์ไมโอนี่...เธอไม่เคยมีแฟนมาก่อนเลยนิ ถ้าไม่นับวิคเตอร์ ครัมม์ตอนปีสี่ สุดยอดไปเลยเนาะเป็นคู่ควงเปิดฟลอร์เต้นรำงานงานประลองเวทย์ฯเสียด้วย ...สาว ๆ คงอิจฉาและอยากจะสาปเธอกันทั้งโรงเรียน"

หญิงสาวกระพริบตาปริบ ๆ ไม่คิดว่าเขาจะเก็บรายละเอียดเรื่องของเธอได้แม่นยำขนาดนี้มาก่อน

"แหม...ใครจะไปมีประสบการณ์โชกโฉนอย่างนายกันล่ะ สาวล้อมหน้าล้อมหลังเต็มไปหมด...พาร์กินสันใช่ไหมแฟนนายน่ะ หล่อนจ้องทุกคนอย่างเอาเป็นเอาตายเลยล่ะถ้าเกิดมีใครสักคนพยายามส่องสายตาหานาย"

"ไม่ใช่!" เขารีบร้องลั่นอย่างรวดเร็วจนสำลักน้ำชาเสียจนหญิงสาวกลั้นคำจนหน้าแดง พลางส่งกระดาษทิชชูให้เขา ก่อนจะร่ายคาถาทำความสะอาดโต๊ะ "....นั่นคือสิ่่งผิดพลาดในชีวิต"

"อะไรหรอ?"

"ก็ อ้า!" เขาทำหน้าเหมือนเหลืออด "ฉัน-ไม่-เคย-คบ-พาร์กินสัน!"

"ไม่ต้องออกตัวแรงขนาดนั้นก็ได้นิ..."

"ไม่เข้าใกล้คำว่าเดทเลยด้วยซ้ำ ปีศาจสักตัวควรจะรู้ ตอนนั้นฉันเบื่อหล่อนจะตายที่ทำตัวเจ้ากี้เจ้าการไปทุกเรื่องแถมเสียงแหลม ๆ แบบนั้นทำประสาทเสียไปเลย"

"ฮ่า ฮ่า ฮ่า หล่อนได้ยินคงช้ำใจ"

"ฉันก็ช้ำในตายพอกันนั่นแหละ...เอาล่ะ นี่เป็นเรื่องเข้าใจผิดอย่างหนึ่งที่ฉันจำต้องแก้ตัวนะเฮอร์ไมโอนี่ ห้ามเอาไปพูดกับใครเชียว"

"โอเค..."

"สบาน!"

"ก็ได้ๆ สบาน ฉันไม่ล้อนายเรื่องนี้ก็ได้...แต่ก็นะ ถ้านายไม่ชอบหล่อนขนาดนั้น ทำไมนายไม่ไล่หล่อน หรือบอกหล่อนตรงๆล่ะ ปล่อยให้หล่อนเข้าใจผิด แล้วก็ทำตัวเป็นแฟนนายอยู่ได้"

เฮอร์ไมโอนี่สาบานได้ว่าเห็นคนตรงหน้ายิ้มเจ้าเลห์จนเกือบจะทำให้เธอมองเห็นภาพเด็กหนุ่มผมบลอนด์จอมแสบคนเก่าเข้าอีกครั้ง

"ก็นะ..." เขาจิบชา "...เธอก็น่าจะรู้ พวกหนุ่ม ๆ ชอบที่จะมีใครสักคนคอยทำงานให้ นั่นหมายความว่าพาร์กินสันคอยเขียนรายงานน่าเบื่อ ๆ และทำการบ้านให้ตลอด ลงคิดว่าฉันตะคอกใส่หล่อนสักที แล้วใครจะมาคอยทำงานให้ล่ะ เธอก็รู้ฉันเป็นนักกีฬา...เราไม่มีเวลาทำงานหรอกน่า"

"ว้าว...น่ารักสุดๆไปเลยเดรโก!" หญิงสาวประชด เขาพยักหน้ารับอย่างกวนประสาท ก่อนจะลงมือทานขนมกันต่อ

"จริงสิ...แล้วเรื่องที่ประชุมเป็นยังไงบ้าง?" เธอถามเขา

"ก็ดีกว่าที่คิด..." ชายหนุ่มบอก เขารินน้ำชาจากการเติมให้แก้วของหญิงสาว และของตน "...อันที่จริงฉันไม่ค่อยสนใจเรื่องกรรมการโรงเรียนเท่าไหร่จะปลดออกหรืออะไรก็ช่าง แต่กลายเป็นว่ากรรมการส่วนใหญ่ยังคงเห็นชอบให้ตระกูลมัลฟอยทำหน้าที่ต่อ แต่ก็แค่เปลี่ยนมาเป็นฉันแทน..."

"ดีจังเลยเนาะ..." เธอเอื้อมมือมาลูบมือเขาเบา ๆ ด้วยความยินดี ชายหนุ่มกุมมือเธอไว้แน่น

"ช่วงนี้ฉันอารมณ์เสียบ่อยไปหน่อย...ฉันจะพยายามควบคุมตัวเองให้ดีขึ้นนะ..."

"ไม่เป็นไรเลยเดรโก..." เธอยิ้มเป็นกำลังใจให้เขา "...ให้เวลามันหน่อย เดี๋ยวทุกอย่างก็จะค่อย ๆ คลี่คลายไปในทางที่ดีขึ้น ฉันเชืื่อแบบนั้นจริง"

"ขอบใจเฮอร์ไมโอนี่..." เขาพยักหน้ารับรู้ความจริงใจของเธอ "...ส่วนเร่ื่องพ่อ ฉันจะพยายามทำให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ พรุ่งนี้ฉันจะไปที่กริงกอตส์ไปสืบดูเส้นทางการเงินสักหน่อย ถ้าเกิดมีการปลอมแปลงจริงพวกกอบลินคงพอจะช่วยพิสูจน์ความจริงให้พ่อฉันได้บ้าง"

"เป็นความคิดที่ดี ฉันก็ว่าจะบอกนายแบบนั้นเหมือนกัน"

"ช่วงนี้ฉันอาจจะต้องออกไปแต่เช้าเพื่อวางแผนปรุงยา ก่อนจะออกไปช่วยงานพวกมือปราบมาร ฉันอาสาเข้าไปช่วยคดีนี้กับพวกพอตเตอร์ แต่อาจจะต้องออกนอกพื้นที่บ้าง การตามจับตัวไอ้พวกพ่อมดที่ไหวตัวทันมันยากน่ะ แต่ฉันเชื่อว่าจะตามแกะลอยพวกมันได้แน่ กลิ่นเน่าเหม็นของมันจะต้องโชยออกมาสักทาง พอตเตอร์จะต้องตามจนเจอแน่"

"ถ้ามีอะไรให้ช่วย นายต้องบอกฉันนะ ฉันยินดีช่วยนายทุกเรื่อง"

"ขอบคุณมากเฮอร์ไมโอนี่ แค่เธอดูแลแม่ ดูแลลูกฉันในช่วงที่ครอบครัวเรากำลังเผชิญปัญหาฉันก็ไม่รู้จะขอบคุณเธอยังไงแล้วเฮอร์ไมโอนี่..."

"เดรโก..." หญิงสาวจ้องลึกไปยังดวงตาเขา "....เราเป็นครอบครัวเดียวกันนะ"

ชายหนุ่มจ้องมองเธอด้วยความรู้สึกดื้นดัน และยินดีที่อย่างน้อยก็มีเธอคอยเคียงข้างและเป็นแรงใจที่สำคัญให้เขาสามารถก้าวไปข้างหน้าได้อีก

"วันนี้อยากจะเดินเล่นในฮอกมี๊ดต่อสักหน่อยไหม...หรือจะแวะไปร้านหนังสือก่อนก็ได้"

ดวงตาของหญิงสาวส่องประกายขึ้นมาทันตา

"เราแวะก่อนกลับได้หรอ?"

"ได้สิ...เรายังพอมีเวลาต่ออีกสักพัก ฉันไม่ต้องกลับไปทำงานต่อ และไม่มีธุระที่ไหนแล้ว แถมแม่ของเธอยังมาช่วยดูเจ้าตัวเล็กให้เราอีกแรงนะ"

"งั้นหมดจานนี้เราแวะไปซื้อของกันไหม ฉันอยากจะได้หนังสือสักสองสามเล่มด้วย!"

หญิงสาวร้องบอก เขาพยักหน้าให้เธออย่างอ่อนโยน หลังจากที่คลอดลูก เธอก็แทบลืมเวลาไปเลย พวกเขาไม่เคยมีเวลาส่วนตัวอีกต่อไป เพราะต้องทุ่มไปกับการดูแลเจ้าหนูน้อย การได้ออกมาเปิดหูเปิดตาบ้างย่อมเป็นสิ่งที่ดี

"ได้สิ...เราหาเวลาอยู่ด้วยกันสองคนแบบนี้แทบไม่ได้เลย"

"นี่นายคิดแต่จะหาเวลาอยู่กับฉันสองต่อสองหรอเนี่ย...นั่นคือคำพูดจากปากของเดรโก มัลฟอยจริงๆหรือเนี่ย!"

"ใช่..."

ไม่ว่างเปล่าเขารีบตักขนมที่เหลือเข้าปาก วางเงินไว้บนโต๊ะ พร้อมกับลุกขึ้นจูงมือเธอ จนเฮอร์ไมโอนี่แทบตั้งตัวไม่ทัน ชายหนุ่มยิ้มฉวยถุงขนมจากมือเธอไว้ที่เขาเอง ทั้งคู่ดันประตูออกไปด้วยความเบิกบาน

เดรโกยื่นแขนให้เธอ เฮอร์ไมโอนี่ควงแขนแน่น ซบหน้าลงกับท่อนแขนแข็งแรง เขาจูบศีรษะเธอเบา ๆ หญิงสาวเงยหน้ามอง เธอมองดูใบหน้าคมคายที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยน เฮอร์ไมโอนี่เขย่งปลายเท้า โอบแขนไปรอบคอ ส่งผลให้ชายหนุ่มยกมือขึ้นกอดเอวเธอไว้หลวม ๆ โดยอัตโนมัติ คนตัวเล็กยื่นหน้าเข้าไป ริมฝีปากอ่อนนุ่มทาทาบเรียวปากบางด้วยความเต็มใจ เธอบรรจงมอบจุมพิตอ่อนหวานและหนักแน่นให้คนตรงหน้า ทั้งคู่หลับตามพริ้ม โหยหาสัมผัสของกันและกัน โดยไม่สนใจบรรยากาศจอแจของฮอกมี๊ดในยามนี้เลย...

 

 

 

 

Twoucan - ??“”??“???“???“???“???“???“???“?

Talk

ตอนนี้ไม่หลอกนะคะ ปกติซีนหวาน จะมีเรื่องเครียดมาต่อท้าย แฮ่

ตอนนี้เลยให้พักหายใจกันก่อนค่ะ อิอิ กลัวโดนแฟนๆคู่นี้ตี แฮ่ ^^

แอบเล่า คนที่ใช่จะมาในเวลาที่ใช่...แต่ถ้าคนที่ใช่ ต่อให้มาในเวลาที่ไม่ใช่ ยังไงก็ไม่ใช่ค่ะ! ย้อนกลับไปนานอยู่เราเคยชอบคนๆนึงมากเลยค่ะ มากแบบไม่คิดว่าจะชอบใครเท่านี้เลย life style เราเข้ากัน ชอบอะไรเหมือนกันๆ ... แต่ว่าเจอกันในเวลาที่ไม่ใช่....เจ็บปวดใจจี๊ด ๆ เหมือนเด็กสาว ม.ต้น สมัยแรกรักเลยค่ะ ย้อนกลับไปก็อายตัวเองที่ร้องไห้ เหมือนฟ้าถล่มดินทลาย จริงๆนะคะ เพราะหาทางออกไปได้ แต่พอตั้งสติ...ถอยออกมาก่อนเลยพบว่า เฮ้อ...มันเลยไม่ใช่ อิอิ

 

 

ปล มีฟิคสตาร์วอร์นะคะ เรื่องเดิมแหละค่ะ กดผิดมันล็อกนิยายเดิมค่ะ เลยลงใหม่ทยอยลงจนจบค่ะ

ใครเป็นแฟนสตาร์วอร์ไปตามอ่านได้น้า

รูปภาพที่เกี่ยวข้อง
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ daisy ridley gif

ไอ้ต้าวพี่น่ารัก น้องก็น่าเอ็นดูค่า ><

https://my.dek-d.com/juliet1992/writer/view.php?id=2095587

star wars ok GIF

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 164 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

639 ความคิดเห็น

  1. #485 ชื่อ (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 27 พฤษภาคม 2563 / 01:14

    ฝอ้าาา ผ่านเรื่องเครียดมาเยอะ มีตอนหวานๆสักตอนให้พักใจ...ดีจัง(คงไม่ใข้ว่าตอนต่อไปหักหน้าไตพังนะ รู้เลยว่าพายุต้องมาแน่ๆ)▄︻̷̿┻̿═━一

    #485
    0
  2. #484 devil-nonay (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 01:57
    หวานจังค่ะ ชอบมากกกกกกกกกก กอไก่ล้านตัว อย่ามีดราม่าอีกเลยค่ะ55555555
    #484
    0
  3. #483 Moo_pam (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 25 พฤษภาคม 2563 / 00:46
    หวานจัดๆเลยฮะ5555
    #483
    0
  4. #482 Jinny1998 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 18:55
    นานๆจะมุ้งมิ้งกันสักที ดีต่อใจ
    #482
    0
  5. #481 Jaisanicegirl (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 08:28
    หวานน้ำตาลขึ้นแล้วพ่อเอ้ย
    #481
    0
  6. #480 ieeeeeee (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 04:58

    โอยยยย พ่อออออ บทจะหวานคือตั้งตัวไม่ทัน จีบเมียกันโต้งๆงี้เลย รังสีคุณนายมัลฟอยพุ่งออกมาเลยอ่ะเฮอร์ งื้ออออออ

    #480
    0
  7. #479 Judylinlin (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 02:07
    เป็นคุณพ่อที่ดีมากเลยนะเดรโก ฮือออ 💖💖
    #479
    0
  8. #478 Magic (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 23:08

    ฟินนน><

    #478
    0
  9. #477 LukiMemory (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 21:06
    รอนะคะ
    #477
    0
  10. #476 misakikawaichi68 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 20:32

    ฮื่ออออ ชอบความน้ำตาลขึ้นนี้ นานๆจะหวานกันได้สักที ;_;

    #476
    0
  11. #475 junelove-sakusa (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 20:29

    หวานนนนน > < งื้อออ ไรท์เตอร์ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลยคะ

    เราแอบคิดนะ ว่าที่ไรท์ไม่ใส่ให้เดรกบอกรักเฮอร์เพราะการกระทำมันสื่ออกมาหมดแล้ว

    แต่ยังไง ๆ สาวๆ อย่างเราๆ ก็ต้องการคำว่า รัก อยู่นะคะ งื้ออ เป็นกำลังใจให้ไรท์เตอร์น้าา

    #475
    0
  12. #474 XYCYMN (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:13
    แง้ หวานแบบตัดขาไปเลย ;-;
    #474
    0
  13. #473 nibtn4u (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 19:06
    โอ้ยย ฆ่าคนโสดดด
    #473
    0
  14. #472 sabinadeen (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 18:54
    ชอบความปากหวานแต่หน้าตายของคุณพ่อ5555พูดซะเห็นพาพเลยตอนนี้เป็นตอนที่ทับใจมากหัวใจนุ่มฟูเลยทีเดียว
    #472
    0
  15. #471 Inntraawa__3125 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 18:15
    ฮือออ~~อบอุ่นอีกแล้ว ทั้ง2คนทำหน้าที่สามี-ภรรยาได้ดีมาก อยู่เป็นกำลังใจให้กัน ดูแลกัน ใส่ใจกัน เรายิ้มไปกับทุกตัวอักษรเลยค่ะ
    #471
    0
  16. #470 zizoozaa (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 18:12
    ไม่ต้องพูดว่ารัก แค่การกระทำก็สื่อได้
    แต่ผู้หญิงต้องการความชัดเจนนร เดรก สู้ๆนะไรท์ติดตามและเป็นกำลังใจให้อยู่นะ
    #470
    0
  17. #469 301044 (จากตอนที่ 24)
    วันที่ 23 พฤษภาคม 2563 / 18:08
    หวานมากคู่นี้ อิอิ อิจฉามากค่ะไรท์^^ น่ารักมากกก
    #469
    0