(Draco x Hermione)Young mother

ตอนที่ 18 : บทที่ 15 ดวงใจดวงน้อย

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,606
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 195 ครั้ง
    30 เม.ย. 63

บทที่ 15 ดวงใจดวงน้อย

 

หลังจากที่เดรโก มัลฟอยต้องเดินทางไปทำงานกับศาสตราจารย์นอร์เบิร์ด แฮร์รี่ และรอนรักษาคำพูดไว้อย่างดีเยี่ยมทีเดียว พวกเขาแวะมาทานข้าวเป็นเพื่อนเธอ ในขณะที่โมนิก้าก็แวะมาหาเธอเช่นกันในช่วงกลางวัน เฮอร์ไมโอนี่ไม่เคยรู้สึกเบื่ออีกแล้วในช่วงนี้ การช่วยแฮร์รี่ และรอนวางแผนเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่เธอชอบทำมาโดยตลอดเจ็ดปีที่ฮอกวอตส์ วันนี้พวกเขาแอบล้วงข้อมูลมาได้ มันเป็นเส้นทางเดินเรืออย่างที่เดรโกบอก เป็นเส้นทางเรือสำราญของมักเกิ้ลที่โดยปกติผู้วิเศษจะไม่ค่อยไปยุ่งเกี่ยวกันสักเท่าไหร่นัก มีบางอย่างดูจะไม่ชอบมาพากลจริงๆ เฮอร์ไมโอนี่จึงช่วยพวกเขาค้นข้อมูลเรือสำราญลำนั้นจากอินเตอร์เน็ต เพื่อค้นว่าตารางเวลาและกำหนดการเทียบท่าของแต่ละประเทศเป็นช่วงใดบาง ทั้งรอนและแฮร์รี่จึงรีบสรุปว่าพวกเขาอยากจะแอบตามไปดูด้วยตาว่าเหตุใดลูเซียสจึงเข้ามายุ่งเกี่ยวกับเส้นทางเรือสำราญของมักเกิ้ลได้...

หลังจากที่เพื่อนทั้งสองกลับไปแล้ว หญิงสาวทำงานบ้านอีกเล็ก ๆ น้อย ๆตามความเคยชิน เฮอร์ไมโอนี่ฮัมเพลงด้วยความอารมณ์ดี เธอยังคงตาสว่างเหลือเกินที่จะเข้านอนในเวลานี้ ปกติชายหนุ่มจะยังคงค่อยเล่าเรื่องการทำงานในแต่ละวันให้ฟัง สลับกับที่เธอถกกับเขาเรื่องสิทธิ์และความเป็นไปได้ในการเรียกร้องให้แก่เอลฟ์ประจำบ้าน ดวงตาของหญิงสาวจับจ้องไปที่บานประตูห้องเก็บของที่ปิดสนิท เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มออกมา เธอเคยไล่เขาไปนอนในห้องเก็บของในตอนแรก

"น่าเหลือเชื่อไปเลยที่นายยอมนอนห้องนั้น"

หญิงสาวผลักบานประตูออกไปช้า ๆ พลางเปิดไปมองดูห้องที่จะหลายเป็นห้องสำหรับเจ้าตัวเล็ก เธอลูบท้องเบา ๆ ด้วยความรักใคร่ กลิ่มหอมสะอาดทำให้หัวสมองของเธอปลอดโปร่ง เธอเคยเห็นเดรโกเข้ามานอนเล่นในห้องนี้ประจำ วันหยุดเขาก็มานอนหลับตอนบ่าย หรือไม่ก็นอนอ่านหนังสือ...

"อ่านหรอ...?" หญิงสาวขมวดคิ้ว

"หวังว่าพี่คงชอบ...Ast. G"

หญิงสาวนึกถึงโน๊ตเล็ก ๆ ที่ปลิวออกมาจากนิตยสารควิชดิชในตอนนั้น เฮอร์ไมโอนี่จำได้ลาง ๆ วางเคยเห็นเขาอ่านมัน และที่สำคัญมันไม่ได้มีแค่เล่มเดียว หญิงสาวจำพัสดุที่ส่งมาทุกสัปดาห์และทำให้ชายหนุ่มเริ่มที่จะจำได้ วันเสาร์เขามักลงไปเช็ด Mail box ตอนบ่าย และกลับเข้ามาพร้อมพัสดุ ก่อนจะหายตัวมานอนเล่นในห้องนี้ เธอเคยจะเอ่ยถาม แต่ก็เก็บงำความไม่ชอบใจไว้ภายใน เธอไม่อยากจะไปก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของเขามากเท่าไหร่นัก แม่ของเธอเคยเตือนว่าผู้หญิงต้องให้เกียรติสามี และเชื่อใจ...

"ฉันเชื่อใจนาย...แต่ฉันไม่ไว้ใจอีกฝั่งนะสิ" หญิงสาวเม้มปาก ก่อนจะเริ่มสอดส่องสายตา "เขาเก็บไว้ไหนของเขากันนะ"

เธอเดินออกมามองหาตามชั้นหนังสือที่แน่นขนัดของเธอ แต่แล้วดวงตาคู่งามก็มองเห็นสันนิตยาสารหลายฉบับอยู่ชั้นบนสุดเอื้อม หญิงสาวขมวดคิ้ว เธอดันลืมไม้กายาสิทธิ์ไว้ในห้องเด็กอ่อน เฮอร์ไมโอนี่ส่ายหน้า มือน้อย ๆชูขึ้นจนสุด หญิงสาวเอื้อมไปจนจับนิตยสารเหล่านั้นได้ เขาตัวสูงโย่งในขณะที่เธอตัวเล็กนิดเดียวทำให้ด้วยเขย่งจนสุดปลายเท้า...

"ได้แล้ว..."

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดด!

หญิงสาวเผลอออกแรงจนสุดทำให้นิตยสารหลุดพรวดออกมาจากชั้นจนบางเล่มล่วงตกพื้นและบางเล่มล่วงใส่หน้าทำให้เธอตกใจ เฮอร์ไมโอนี่ผงะถอยหลัง แต่เพราะน้ำหนักตัวที่มากขึ้นทำให้เธอเกิดเสียหลักหงายหลัง ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วเสียจนเธอคิดว่าเป็นความฝัน ครุกแชงค์ส่งเสียงร้องครางอยู่ข้างๆ หญิงสาวยกมือกุมท้องด้วยความรู้สึกปวดร้าวอย่างที่เธอไม่เคยเป็น ใบหน้าของเฮอร์ไมโอนี่เริ่มเหยเก เธอพยายามจะลุกขึ้นด้วยแรงอันน้อยนิดคล้ายจะเป็นลมเพราะความปวดบิดเกร็งจนเหงื่อไหล ใบหน้าของหล่อนเปียกชื้น แต่ก็ไม่เท่าความรู้สึกที่หว่างขา หญิงสาวนึกภาวนาอยู่ในใจซ้ำไปมา เฮอร์ไมโอนี่หลับตาแน่น ก่อนที่มือของเธอจะเลื่อนลงไปแตะสัมผัสทีี่เปียกชื้น...

"เมอร์ลินช่วย!"

หญิงสาวน้ำตาไหลออกมาเมื่อเห็นรอยแดง ความปวดท้องทวีความรุนแรง หญิงสาวค่อยๆกระเสือกกระสนตรงไปยังโต๊ะหน้าทีวี เธอจำแหวนมรกตเม็ดใหญ่ที่เดรโกถอดวางไว้ และบอกว่าหากมีอะไรเกิดขึ้นให้กำมันจนสุดแรง เฮอร์ไมโอนี่คว้ามันไว้กำจนสุดแรงโดยหวังว่าเธอจะได้รับการช่วยเหลือได้ทันท่วงที...

 

เคร้งงง

แก้วกระเบื้องเคลือบล่วงหลุดจากมือของนาร์ซิสซา หล่อนตาโตด้วยความรู้สึกร้อนวาบที่นิ้ว นางมองดูแหวนที่หล่อนทำขึ้นเพื่อที่ตนจะเชื่อมกับลูกชาย และเขาจะใช้มันเมื่อต้องการความช่วยเหลือ หัวใจของหล่อนเต้นแรงด้วยความตกใจ หล่อนลุกพรวดขึ้นจนผู้เป็นสามีตกใจ

"ซิสซี่เป็นอะไรไป!"

นาร์ซิสซาหันมามองเขาด้วยสายตาเต็มไปด้วยความวิงวอน "ฉันต้องออกไปข้างนอกเดี๋ยวนี้ค่ะ!"

"ไปไหน...คุณจะไปไหนที่รัก"

"ได้โปรดอย่าถามฉันเลยลูเซียส..." หัวใจของหล่อนหนักอึ้งจนผู้เป็นสามีผงะ "ได้โปรดอย่าเพิ่งตามมา ขอแค่สักครั้ง ฉันจำเป็นต้องไป!"

ลูเซียสเม้มปากเป็นเส้นตรง เขารู้ดีว่าหล่อนจะต้องไปหาลูกชายอย่างไม่ต้องสงสัย ดวงตาสีซีดจับจ้องไปที่ผู้เป็นภรรยาที่กำลังมองเข้าด้วยความอาวร เขาตัดสินใจพยักหน้าให้เธอแม้จะเต็มไปด้วยความกังวล นาร์ซิสซาเอื้อมมือมาสัมผัสแก้มอันเย็นเฉียบของผู้เป็นสามี ก่อนที่เธอจะหายวับไปกับตา...

 

 

"เดรโก เดรโก"

นาร์ซิสซาหายตัวมาโผล่ที่ห้องพักของลูกชาย หล่อนร้องเรียกลูกชายคนเดียวสุดเสียง แต่แล้วหล่อนก็มองเห็นเฮอร์ไมโอนี่นอนกองอยู่หน้าโซฟา หัวใจของหล่อนล่วงไปอยู่ที่พื้นเมื่อเห็นรอยเลือดสีแดงเป็นทางยาว

"โอเมอร์ลิน...เกรนเจอร์!"

นาร์ซิสสาวิ่งตรงไปหาหญิงสาวที่กำลังใกล้จะหมดสติ เฮอร์ไมโอนี่เงยหน้ามองหล่อนด้วยน้ำตา นางมาหาทันทีที่ขอความช่วยเหลือ

"...ไป ไปเซ้นต์มังโกเดี๋ยวนี้"

"อย่าค่ะหนู..." มือน้อยๆคว้าแขนไว้ หล่อนหน้าซีดเซียวเสียงสั่นเครือด้วยความเจ็บปวด "...หนูหายตัวไม่ไหว"

นางกัดปากแน่นพลางมองหาวิธีการ หากแต่เฮอร์ไมโอนี่ยื่นเครื่องสี่เหลี่ยมให้นาง นาร์ซิสซารับมันไว้พลางประคองเธอขึ้นไปที่โซฟาอย่างยากลำบาก

"หนูเรียกรถพยาบาลมาแล้ว" เธอประคองท้องที่ปวดเกร็งด้วยสีหน้าลำบาก อ้าปากเพื่อสูดลมหายใจเข้าปอด "...แม่ พ่อกับแม่หนูกำลังตามไปที่โรงพยาบาล"

"หนูกลัว..." หญิงสาวร้องไห้ออกมา

"...ลูกจะปลอดภัยใช่ไหมคะ..." ดวงหน้าหวานเต็มไปด้วยความเจ็บปวด เธอกำลังจะเป็นแม่คน ความรู้สึกผิดเกาะกินใจเมื่อดันเผลอประมาทไป นาร์ซิสซาเข้าใจความรู้สึกนี้ดี หล่อนรักลูกยิ่งกว่าสิ่งใดในโลกใบนี้ หล่อนเอื้อมมือประคองลูบเส้นผมของเฮอร์ไมโอนี้ไว้อย่างปลอบโยน

"ฉันจะอยู่กับเธอเองไม่ต้องห่วง..."

ดวงตาคู่งามจ้องมองเธอด้วยความห่วงหาและจริงใจ เฮอร์ไมโอนี่ร้องไห้ออกมาอีกครั้งด้วยความเจ็บปวดและอัดอั้น ไม่นานนักเสียงเคาะประตูดังขึ้นที่หน้าห้อง อันเป็นสัญญาณที่ดี เธอใจเต้นด้วยความหวัง นาร์ซิสซาโบกไม้กายาสิทธิ์เพื่อปลดล็อก เจ้าหน้าที่จากโรงพยาบาลวิ่งตรงขึ้นมาพร้อมอุปกรณ์สำหรับเคลื่อนย้าย เขารีบประคองหญิงสาวไป เฮอร์ไมโอนีคว้ามือของสตรีตรงหน้าอันเป็นที่พึ่งเดียวของหล่อนในเวลานี้ นาร์ซิสซาลุกขึ้นตามสัญชาติญาณ เฮอร์ไมโอนี่พยักหน้า

"อยู่กับหนูนะคะ..."

หล่อนพยักหน้า ก่อนจะรีบออกเดิมตามไปอย่างรวดเร็ว นาร์ซิสซารู้สึกคล้ายอยู่ในสภาวะไม่มีสติอยู่กับตัว หล่อนเฝ้าภาวนาให้เฮอร์ไมโอนี่และหลานของหล่อนปลอดภัย หล่อนจะไม่ยอมให้เกิดอะไรขึ้นกับอีกหนึ่งชีวิตที่สวยงาม หล่อนปกป้องเดรโกมาตลอด หล่อนจะไม่ยอมให้เขาหัวใจแตกสลาย นางขึ้นไปตามที่เจ้าหน้าที่สั่งแม้ว่าหล่อนจะไม่เคยนั่งพาหนะของมักเกิ้ลมาก่อน นี่ไม่ใช้เวลาที่หล่อนจะมาอคติอีกต่อไปเมื่อมีสิ่งที่สำคัญกว่าอยู่ตรงหน้า เสียงไซเรนท์เปิดทางยังไม่รวดเร็วเท่าใจของหล่อนในตอนนี้ที่อยากจะให้ไปถึงที่หมาย

ทันทีที่ถึงสถานที่ที่เรียกว่าโรงพยาบาลแห่งหนึ่งของมักเกิ้ล เฮอร์ไมโอนี่ถูกเข็นไปยังห้องฉุกเฉินโดยมีนาร์ซิสซาที่ตามไปติดๆ จนกระทั้งถึงหน้าประตูที่ปิดใส่หน้า นางเดินวนไปมาด้วยความร้อนรนและไม่วางใจ ไม่นานนักเจ้าเครื่องสี่เหลี่ยมที่หล่อนหย่อนใส่กระเป๋าก็ส่งเสียงดัง นางหยิบมันออกมาดู มีชื่อแม่ของหญิงสาวปรากฏ เธอขมวดคิ้วด้วยความร้อนรนอยากจะยกไม้กายาสิทธิ์ออกมาแต่ก็ไม่กล้า ไม่นานนักมันก็ดับลงพร้อมกับที่เสียงฝีเท้าของเจ้าของชื่อวิ่งตรงหน้าอย่างรวดเร็ว

"คุณนายมัลฟอย!" โมนิก้าร้องเรียก นางตรงมาหาหล่อนอย่างรวดเร็วพร้อมกับสามี ทั้งคู่มีสีหน้าย่ำแย่ไม่ต่างกัน

"เกิดอะไรขึ้นคะ เฮอร์ไมโอนี่เป็นอย่างไรบ้าง"

"เธอเข้าไปในนั้น...." นางชีบอก "สักพักใหญ่แล้ว"

หากแต่ไม่นานนักบานประตูก็เปิดออก คุณหมอออกมาแจ้งให้พวกเขาทราบว่าจะต้องผ่าคลอดก่อนกำหนดเนื่องจากเพื่อความปลอดภัยของทั้งแม่และเด็กในท้อง โมนิก้าทำเรื่องยินยอมด้วยความรวดเร็วเพราะห่วงความปลอดภัยของลูกสาวและหลานที่อยู่ในท้องเป็นที่สุด

"ฉันผิดเองที่ปล่อยลูกไว้คนเดียว...ฉันน่าจะไปนอนกับลูก ไม่อย่างนั้น..."

"อย่าโทษตัวเองสิที่รัก..."

โมนิก้าซบหน้าลงกับไหล่ของสามีที่กอดเธอไว้ นาร์ซิสซามองภาพตรงหน้าด้วยหัวใจที่บีบรัด ในช่วงเวลาที่ยากลำบากที่สุด ไม่มีอ้อมกอดใดจะช่วยปลอบปะโลมได้ดีเท่าอ้อมแขนของคนที่รักอีกแล้ว หาสามีของหล่อนอยู่ตรงนี้หล่อนคงจะซุกหน้าลงเหมือนทุกครั้ง อ้อมแขนของเขาจะเป็นเหมือนเครื่องย้ำเตือนว่าหล่อนไม่ได้อยู่คนเดียว ดวงตาสีมรกตมองจ้องไปที่บานประตูที่ปิดสนิท ลูกชายของหล่อนไม่อยู่เพียงชั่วคราวเฮอร์ไมโอนี่ต้องการกำลังใจจากเขาเป็นที่สุด เธอไม่อยากนึกเลย หากวันนั้นเดรโกไม่เลือกหันหลังให้ครอบครัว เธอจะต้องเผชิญกับอะไร ผู้หญิงตัวเล็กๆคนเดียวจะประคับประคองตัวเองได้ขนาดไหนกัน หล่อนอยากจะกลับไปหาลูเซียสเหลือเกิน หล่อนอยากจะถามเขาว่าเขาจะทำแบบนั้นได้ลงคอจริงๆหรือ เขาจะสามารถพรากเดรโกจากครอบครัวได้ลงคอเชียวหรอ...

ทั้งสามนั่งรออยู่หลายชั่วโมงด้วยใจที่เต้นไม่เป็นส่ำ ไม่มีใครพูดคำใดออกมาเลย พวกเขาจะลุกพรวกขึ้นมาทุกครั้งที่ประตูเปิดออก ก่อนจะต้องนั่งลงไปด้วยความผิดหวังครั้งแล้วครั้งเล่า จนกระทั่งความพยายามของพวกเขาก็เป็นผล พยาบาลเข็นเฮอร์ไมโอนี่ที่นอนหลับไม่ได้สติออกมา แต่สิ่งที่ทำให้พวกเขายิ้มได้เห็นจะเป็นรถเข็นที่มีเจ้าตัวเล็กถูกห่อไว้นอนหลับตาสนิท นาร์ซิสซาน้ำตาซึมออกมาเป็นครั้งแรกด้วยความตื้นตัน...

"ยินดีด้วยนะคะ...หนูน้อยแข็งแรง คุณแม่ปลอดภัย...ไม่สิต้องเรียกว่าหนุ่มน้อยค่ะ"

"หลานชาย...คุณได้ยินไหมที่รัก...!"

โมนิก้าโผเข้ากอดสามี ทั้งสามยิ้มออกมาให้แก่กันก่อนจะรีบตรงไปยังห้องพักของเฮอร์ไมโอนี่ หล่อนจะหลับไปจนถึงเช้า ส่วนเจ้าตัวน้อยจะต้องอยู่ในห้องอบสำหรับเด็กอ่อนแรกเกิดก่อน

"ขอบคุณมากนะคะคุณนายมัลฟอย" โมนิก้าจับมือนาร์ซิสซาแน่น "ขอบคุณที่อยู่กับเธอตลอดเวลา"

นางพยักหน้า จ้องมองหญิงสาวที่กำลังหลับไหล หล่อนเอ่ยชมว่าเธอเก่งมากอยู่ในใจ นาร์ซิสซายิ้มมุมปากคำอธิฐานของหล่อนเป็นจริง เฮอร์ไมโอนี่ปลอดภัยเช่นเดียวกับหลานของหล่อน

"คุณนายกลับไปพักผ่อนเถอะนะคะ...นี่ก็ดึกมากแล้ว เดี๋ยวทางนี้เราจะดูแลต่อเองค่ะ

"งั้นคุณทั้งสองไปดูหลานก่อนสิ...โมนิก้าไปส่งคุณนายมัลฟอยเถอะ ทางนี้ผมจะเฝ้าเฮอร์ไมโอนี่เอง"

ทั้งคู่เดินออกไปเงียบด้วยหัวใจที่เต้นแรง พวกหล่อนเป็นคุณย่า คุณยายแล้วในขณะนี้ พยาบาลต่างส่งยิ้มให้พวกหล่อนอย่างเป็นมิตรจนกระทั้งเดินไปถึงห้องเด็กแรกเกิด นาร์ซิสซามองเห็นทารกในกล่องสี่เหลียมหกคน บางร้องไห้งอแงจนหน้าแดง แต่หัวใจของหล่อนเบิกบาน ดวงตาคู่งามจับจ้องไปที่ทารกตัวน้อยคนสุดท้ายที่นอนหลับนิ่ง ปากน้อยๆยิ้มออกมานิดหน่อย เขาขยับกระตุกกระดิกเป็นบางครั้ง และทุกครั้งที่เขากระตุกยิ้มโมนิก้าและนางก็จะหัวเราะออกมา มันเป็นช่วงเวลาที่ยิ่งใหญ่เหลือเกิน เจ้าตัวจิ๋วทำให้หัวใจของหล่อนพองโต เขาจะต้องเติบโตเป็นหนุ่มน้อยที่ขโมยหัวใจของหล่อนอย่างไม่ต้องสงสัย หล่อนไม่สนใจอีกแล้วว่าสายเลือดของเจ้าหนูจะเป็นอย่างไร เพราะหัวใจของหล่อนมอบให้ใบหน้าจิ้มลิ้มที่ถอดแบบลูกชายของหล่อนออกมา...

"เดรโก..." นาร์ซิสซายิ้ม จ้องมองเจ้าตัวเล็กก่อนจะหันไปหาโมนิก้า "...ชื่อของเขามาจากกลุ่มดาวกลุ่มหนึ่ง ดาวมังกรที่สุกสกาวบนฟากฟ้า...เดรโก แปลว่า มังกร...เปลวไฟของมังกรร้อนระอุและมีอำนาจ ขณะเดียวกันก็มีความอบอุ่นเกิดขึ้นกลางใจ และไฟของเขาคลายความหนาวเห็บให้ฉันค่ะ..."

นาร์ซิสซาน้ำตาไหลออกมาด้วยความคิดถึงลูกชาย หล่อนจ้องมองหลานชายตัวน้อยที่นอนหลับสบายไม่รู้เรื่องรู้ราว...

"ให้เขาชื่อ สกอร์เปียส์ นะคะ...เขาจะเป็นกลุ่มดาวส่องแสงเคียงข้างพ่อของเขา..."

"สกอร์เปียส์"

......

 

Harry Potter Lexicon on Twitter: Scorpius Malfoy #MalfoyFamily ...

Talk"

ไม่รู้ว่าฮอร์โมนปจดหรือเปล่า แต่ว่าเราพิมพ์ไปน้ำตาไหลไป... ฮือ ตอนที่ตั้งชื่อให้หลาน...

ขออนุญาติให้คุณย่าเป็นคนตั้งชื่อให้หลานนะคะ ^^

พ่อมังกร รีบกลับมาหาเจ้าลูกชายนะ

วันนี้วันสุดท้ายของเดือนเมษายนแล้วค่า วันสุดท้ายของช่วง WFH ขอให้ทุกคนดูแลสุขภาพกันด้วยนะคะ^^

 

เราลงนิยายออริจินอลไว้ในนี้นะคะ เพื่อใครสนใจ อิอิ เป็นเรื่องที่ดัดแปลงมาจากฟิค พี่ทอมกับเอ็มม่าค่ะ แต่เซทติ้งใหม่เป็นไทย และฉากไทย เรื่องขยายต่อจากเดิมไปไกลค่ะ ตอนจบของฟิคพี่ทอม แค่น่าจะไม่ถึงกลางเรื่องของเรื่องนี้เลยค่า

ใครอ่าน เว็ป readawrite ฝาก แวะไปติดตามได้นะคะ ขอบคุณล่วงหน้าค่ะ อยากเขียนนิยายออริให้จบบ้าง TT

https://www.readawrite.com/a/e788750d150a674e1e531260633ae9d5?r=user_page

 

 

 

 

 

 

 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 195 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

639 ความคิดเห็น

  1. #633 nokpirab13 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 6 ตุลาคม 2563 / 00:21
    น้ำตามาเลยค่ะ ผูกพันกับทุกคนมากๆ
    #633
    0
  2. #607 Ppbiggerduck (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 23 มิถุนายน 2563 / 23:18
    น้ำตาคลอ ฮือออ
    #607
    0
  3. #356 Tanapron (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2563 / 09:13

    อบอุ่นอ่างื้ออรักคุณนายมัลฟอย
    #356
    0
  4. #335 lasty (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2563 / 08:55

    เป็นการบรรยายที่อบอุ่นหัวใจดีนะคะ อ่านแล้วเผลอยิ้มตามไม่รู้ตัว
    #335
    0
  5. #334 1103yuki (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 02:09

    รอคร้าาาา
    #334
    0
  6. #333 Moo_pam (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 2 พฤษภาคม 2563 / 00:29
    เจ้าหนูน้อยเกิดมาแย้ววว
    #333
    0
  7. #331 bamboosaza (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 12:07
    เมื่อไหร่แดดดี้จะกลับ มาดูเจ้าแมงป่องน้อยเร็วว
    #331
    0
  8. #330 mabomb (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 11:57
    เจ้าหนูมาแล้วว ขอให้คุณพ่อกลับมาแบบปลอดภัยเช่นเดียวกันนะคะ
    #330
    0
  9. #329 jocho (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 06:53

    ลุ้นตามเลย เจ้าหนูเกิดมาแล้ว

    #329
    0
  10. #328 301044 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 04:21
    ทำไมเราร้องไห้ให้กับตอนนี้TT ทั้งตกใจแล้วก็ตื้นตันมากๆเลยค่ะไรท์ ฮือออ สมกับการรอคอยย เดรกรีบๆมาหาลูกเร็ววว
    #328
    0
  11. #327 haresj14 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 03:29
    มันแบ่บบบ ฮือ อิ่มใจมากค่ะไรท์ อยากรู้ตอนพ่อเค้าเจอลูกแล้ว แงงงง
    #327
    0
  12. #326 ieeeeeee (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 00:59

    ตอนนี้คือบีบหัวใจมาก นับถือเฮอร์สุดที้มีสติ เป็นคนอื่นอาจจะลนเลยล่ะ วิ่งไปหาของรับขวัญหลานดีกว่า กรี๊ดดดดด

    #326
    0
  13. #325 Magiv (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 00:19

    โอ๊ยย ตื่นเต้นมากเลยคะลุ้นไปกับเฮอร์ไมโอนี่เลยย

    #325
    0
  14. #324 awayalwaysay (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 00:09
    ฮืออ เป็นปริ่มม
    #324
    0
  15. #323 XYCYMN (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 23:05
    คูมพ่อรีบกลับมาไวๆน้า
    #323
    0
  16. #322 misakikawaichi68 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:17

    หนูน้อยเกิดแบ้ว ฮื่อออ มันปิ้มปิ่มจริงๆ

    #322
    0
  17. #321 LukiMemory (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 22:16
    รอนะคะ
    #321
    0
  18. #320 Jinny1998 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 21:26
    เดรโก รีบกลับมาได้แล้ว
    #320
    0
  19. #319 sabinadeen (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 21:11
    น้ำตาคลอเลยปลื้มปริ่มเจ้าหนูน้อยจะคอยเติมเต็มทุกอย่างให้ทุกคน
    #319
    0
  20. #318 permo12 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 20:44
    ลุ้นตามเลยค่ะ
    #318
    0
  21. #317 DM. (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 20:29

    สกอร์เปียสลืมตาดูโลกแล้ว

    #317
    0
  22. #316 maleen031309 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 20:18
    ลูกชายลืมจาดูโลกกว้างแล้วนะคะคุณพ่อ แล้วเมื่อไหร่คุณพ่อจะกลับมาสักที มาดูหน้าลูกชายเร็วๆน้า
    #316
    0
  23. #315 Chatthida2543 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:45

    อยากจะรู้คุณพ่อจะเห่อลูกแค่ใหน5555
    #315
    0
  24. #314 P0857596515 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:45
    พ่อมังกรรีบกลับมาหาเจ้าแมงป่องน้อยน้าา
    #314
    0
  25. #313 sskey29 (จากตอนที่ 18)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 18:30

    พ่อมังกรกลับมาไวไว แอร๊ยยยย~
    #313
    0