ฝึกแปล Ash Mistry and City of Death book 2

ตอนที่ 9 : ความตายอันใหญ่ยิ่ง

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ค. 60

บทที่ 9

 ความตายอันใหญ่ยิ่ง

เราต้องตามหาเจมม่าแอซบอก

             เสียงที่โหดร้ายและเสียงโห่ร้องปะทุขึ้นรอบตัวพวกเขา เงาดำไหลผ่านหมอกขนาดใหญ่ที่น่ากลัวพร้อมกับศีรษะและไหล่ขนาดใหญ่ พุ่งเข้ามาและมันออกจากหมอกมีสี่ขา

            แอชมองไปที่ปาราวตีและเ เธอพยักหน้าและข้าใจตรงกัน เธอหายตัวไปในหมอก เขามองไปรอบ ๆ เจมม่าอยู่ที่ไหน จากนั้นเขาก็เห็นคนที่รู้จัก

            แจ็ค! "เขาวิ่งขึ้นไปหาเด็กคนนั้น "เจมมาอยู่ที่ไหน?"

            "นายมันประสาท" เขาบอก "เจมม่าเป็นของฉันและเธอไม่สนใจคนแปลกหน้าอย่างนายหรอก ได้เวลาแล้วที่ฉันสอนบทเรียนให้แก่นาย"

            ฉันไม่มีเวลาแอซตอบ

            อุ้งเท้าหนักกระแทกกับพื้นดินแข็ง แจ็คกรีดร้องและแอชผลักเขาไว้ข้างหลัง

            พายุความมืดของกาลีระเบิดภายจิตวิญญาณของเขาทำให้เขาท่วมมีพลังเหนือธรรมชาติ แอซตะโกนและกระโจนขึ้น

            เขากระแทกเข้ากับสัตว์ร้าย เป็นเวลาสองวินาทีเขาเห็นดวงตาสีเหลืองไหม้และมีฟันคดคับแคบ กรามกว้างขึ้น

            แอซเอามือของจับคอของสัตว์ตามสัญชาติญาณ นิ้วมือของเขา ผ่านเนื้อเยื่ออ่อนหั่นเป็นชิ้น ๆ เปิดปอดแล้วค่อยๆกระชับหัวใจที่เต้น เขาฉีกมันออกก่อนที่ขากรรไกรสามารถงับรอบแขนของเขา

            อสูรกายตายก่อนที่มันจะพังทลายลง  แจ๊คหยุดฉะงักด้วยความกลัว

            มันเป็นหมาที่ใหญ่มากเท่ากับขนาดของสิงโตมีไหล่เกรียนมากและศีรษะที่ผิดเพี้ยนและมีไขมันต่ำกว่าสัตว์ตามธรรมชาติ หนังของมันแพรวพราวดำ  ด่างและกรงเล็บยาว  เลือดพ่นจากกรามกระตุกของมันล้างแผ่นดินน้ำแข็ง

            แอชหันบีบหัวใจของอสูรกายในมือของเขา มันทำให้กระพือปีกอย่างอ่อนแอเมื่อปล่อยเลือดออกหมดแล้วมันก็สงบลง เขาโยนมันออกไป

            นายกำลังจะพูดอะไรนะแจ๊ค

            ขาของแจ็คสั่นขณะที่น้ำตาพรางใบหน้า มี ของเขา "ไม่ ... ไม่ ... ไม่มีอะไร"

            ดี

            มีปีศาจมากมายที่มากับแจ๊คกี้? แอชจำได้สามคน  ในรถ แต่ที่นี่หายไปในหมอก เสียงร้องและเสียงกรีดร้องทั้งหมด มาจากทุกที่ มันโผล่ออกมาในแนวนอนข้ามสวนสาธารณะรวมกับประกายไฟหลากสีและควัน มันหายไปในหมอกสีเทาหมุนและระเบิดที่ไหนสักแห่งท่ามกลางต้นไม้

            แอชวิ่งไปตามซากปรักหักพังของเฟรมที่แสดง มีการวางซุ้มขนาดใหญ่ซึ่งถือครองดอกไม้ไฟไว้หลายร้อยแห่ง เครื่องจับเวลาสะดุดหมุนวนเป็นวงกลม   คะนองทั่วพื้นดิน ขีปนาวุธยิงออกมาในทิศทางแบบสุ่มหรือเพียงแค่ระเบิด ของพวกเขาโดยและต้นไม้ใกล้เคียงล้มลงไปด้วยเปลวไฟสีรุ้ง

            เด็กเล็ก ๆ เดินเพียงลำพังแยกออกจากพ่อแม่ของเขา เขายังคงถือดอกไม้ไฟของเขาโบกมือให้มันอย่างโง่เขลาในขณะที่น้ำตาไหลลงแก้ม   

            แล้วเจมม่าละ

            แอซจ้องไปที่ใบหน้าอันน่าสะพรึงกลัวของผู้คนที่กำลังกรีดร้องและวิ่งหนีไปด้วยความตื่นตระหนก หมอกควันระเหยเหนือความวุ่นวาย จากนั้นเสียงคำรามดังสนั่นสั่นหมอกทำให้มันสั่นสะเทือนและกระเพื่อมออกไปข้างนอก

            แอซวิ่งไปหาแหล่งที่มาของคลื่น

            เสือกำลังต่อสู้กับหมาอย่างน่ากลัว  ข้างหลังเสือตัวนั้นคือเจมม่า เธอกำลังมองไปรอบ ๆ อย่างบ้าคลั่งสำหรับเส้นทางหนี แต่หาไม่เจอ เบื้องหลังเธอคือนรกและข้างหน้าเธอเป็นรากษส

            บาดแผลของเสือตัวนั้นซึ่งคือ ข่าน นั้นลึกและสาหัส

            ข่านเห็นแอซ

            แจ๊กกี้ก็เห็นเช่นกัน

            รากษสเสือกำลังหาทางทำให้รากษสหมาในฉีกขาด ข่านบังคับให้ปีศาจพยายามที่จะเปิดเส้นทางระหว่างแอชและเจมมา

            แต่แจ๊กกี้รวดเร็วเกินไป

            เธอโผล่ในทันทีแม้ในขณะที่แอชวิ่งไปหาเจมม่า เจมม่ากรีดร้องและสะดุด เธอกลับไม่สนใจกองไฟที่อยู่ข้างหลังเธอ พูดให้ถูกคือเธอกลัวขากรรไกรล่างของปีศาจมากกว่ากว่าความร้อนที่อยู่ข้างหลัง

            เจมม่าแอซตะโกน มีตระกล้ามาขว้างใสหัวเขา

เหมือนพายุฝนฟ้าคะนองพลุแตกลงในกองไฟ แอชขยับแขนของเขามาบังดวงตาของเขาในขณะที่ผงดินปืนระเบิดขึ้นอย่างไม่น่าเชื่อ เขารู้สึกมึนงง

แจ๊กกี้ โยนเจมม่า ลงกับพื้นและยืนเหนือเด็กสาว ใบหน้าของเธอแปลกประหลาด, การผสมผสานธรรมชาติของมนุษย์และสัตว์เดรัจฉาน,ขากรรไกรล่างยาวกับริมฝีปากที่ยาวและดวงตาของมนุษย์

ปาราวตีวิ่งไปหาแอช แอชเดินไปข้างหน้า แต่แจ็กกี้นำเขี้ยวของเธอเข้ากับลำคอของเจมม่า เจมม่านอนนิ่งและตกตะลึง

"เพชรคัวอิวนัวกับเด็กผู้หญิงคนนี้" แจ๊คกี้ร้องคำราม เขี้ยวของเธอบนใบหน้าของเจมม่า

ห่างกันประมาณ 10 เมตรถึงแม้ว่าจะมีหมอกและควันอยู่ก็ตาม เขี้ยวของแจ็กกี้ห่างจากเจมม่าเซนติเมตรจากคอ  ไม่มีทางที่เขาจะทำมันได้แน่

ตาของแจ็กกี้วูบวาบและขนของเธอสั่นสะเทือนทั่วไหล่ของเธอ "เพชรละเจ้าหนู"

พวกเขาไม่มีทางเลือก มอบให้เธอ

ไม่

มอบให้เธอ

ปาราวตีก้าวถอยหลัง "ไม่" สายตาที่หนาวเย็นของเธอไม่ได้เปลี่ยนจากรากสษเหมือนแจ๊กกี้เลย

แอชเอื้อมมือไปที่ด้านหลังของเสื้อยืดและขยับมือช้าๆ มันมืด, ระยะทางยาวและ คาร์ต้าไม่ได้ออกแบบมาสำหรับการขว้างปา แต่มันก็เป็นโอกาสเดียวที่เขามี

            ปาราวตีเห็แก่พระเจ้า

            ไม่

            แจ๊กกี้คำรามและ

            แอซขว้างคาร์ต้าไปที่รากสษ

            เจมม่ากรีดร้องขณะที่แจ็กกี้จมเขี้ยวเขี้ยวคอของเธอ  เธอดิ้นรนภายใต้สัตว์ประหลาดขนาดใหญ่ กาตาร์กระแทกไหล่ของแจ๊คกี้และแจ็กกี้ก็ปล่อยให้ อีกครั้ง เธอสะดุดกลับมา

            ในที่สุดแจ๊คกี้กระโดดเข้าไปในหมอกเขี้ยวและขนที่เปียกโชกไปด้วยเลือดเสียงหัวเราะที่น่ากลัว  ปาราวตีวิ่งไล่ตามเธอ

            แอซคุกเข่าข้างเจมม่า

            เจมม่าละ

            โอพระเจ้าคอของเธอถูกปกคลุมไปด้วยเลือด เขาวางมือบนแผลรู้สึกกล้ามเนื้อสั่นและลมหายใจออกมาจากลำคอที่ถูกทำลาย

            เรียกรถพยาบาลด้วย ได้โปรดแอซตะโกน

            เจมม่าคว้าแขนเขาไว้ เหมือนพยามโจมดิ่งสู่ความมืด เธอพยามจะพูดแต่ก็ไม่มีอะไรออกมา

            แสงแห่งความตายของเธอปกคลุมสว่างจ้าเหมือนนางฟ้า

            เจมม่า เจมม่า

            แอซมือสั่นขณะซึมซับความตายของเจมม่า

            ไม่ ไม่

            เขาอยากจะพูด เพื่อบอกว่ามันเป็นเรื่องที่ดีที่ เธอต้องกล้าหาญและเธอจะกลับมา แต่คำพูดขมขื่นและตายบนลิ้นของเขา นี่คือเจมมาและเพื่อนที่เล่นกันตั้งแต่โรงเรียนอนุบาล เพื่อนที่ดีที่สุดของลักกี้

             เหงื่อที่เธอส่องสว่างกว่าเพชรใด ๆ ผิวของเธอซีดราวกับหินอ่อนที่สมบูรณ์แบบที่สุด ลมหายใจแต่ละกลิ่นมีกลิ่นหอมกว่าดอกกุหลาบ ชีพจรของเจมม่าอ่อนแอลง ตาของเธอเปลี่ยนสีกว้างขึ้น

            แอซได้ยินเสียงไซเรน

            รอก่อนนะเจมม่า

            ความร้อนลุกโชนอยู่ในตัวเขาตรงเข้าไปในหัวใจของเขาและท่วมทุกอะตอมของของเขา โลกสั่นสะเทือนรอบตัวเขาขณะที่คลื่นแห่งพลัง เติมพลังให้เขามากขึ้นเรื่อย ๆ

            นี้คือความตายอันยิ่งใหญ่

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น