ฝึกแปล Ash Mistry and City of Death book 2

ตอนที่ 21 : ความลับศาสราเทวะแห่งพรหม

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 9
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    10 ก.ย. 60

บทที่ 21

และอีกครั้ง  เสียงกรีดร้องของแอซ จะจางหายไปจากความทรงจำความรู้สึกและอารมณ์และความฝันของคนนับไม่ถ้วนตั้งแต่ที่เขาได้รับตั้งแต่ต้น

            เขาเป็นนายทหารที่สวมเสื้อสีแดงยืนอยู่ในแนวป้องกัน

ขณะที่ท้องฟ้ามืดลงด้วยลูกธนู

เขาเร่งเร้าให้ม้าของเขากำลังวิ่งควบขณะที่เขาถือหอกหอก เขาขึ้นบันไดไป ดวงอาทิตย์ส่องบนขวาน ขณะที่เขายกมันขึ้น  

 

 แอชรู้สึกราวกับกำลังจมน้ำ เขาต่อสู้กับฝนตกหนักไม่มีที่สิ้นสุดและ

 

อโศกนั่งบนหลังม้า  ข้างๆเขาเป็นหญิงสาวคนหนึ่งในชุดเกราะปรับขนาด - เขานั่งอยู่บนหลังม้าจับมือด้ามด้ามดาบของเขา ข้างๆเขาคือปาราวตี เขาอยู่กับปาราวตี แอซผลักดันคนอื่น ๆ ออกไป ปล่อยให้วิญญาณนำเขาไปเขาและ แนะนำตัวเองให้รู้จักถึงตัวตนในชาติก่อน

อโศกนั่งอยู่บนม้าของเขาและเฝ้าดูการเผาเมืองอื่น  แม้แต่จากที่นี่ก็ร้อนและท้องฟ้ายามค่ำก็ลุกโชนด้วยเปลวเพลิงของพระราชวังบ้านและร้านค้าและผู้คน ประกายไฟของเครื่องปั้นดินเผาลอยอยู่ในความมืดเหมือนดวงตาของปีศาจนับล้าน

ทหารลากทาส แต่ละคนล่ามโซ่กับคนที่อยู่ข้างหน้า ส่วนใหญ่เป็นใบหน้าด้วยความสิ้นหวัง, สกปรก, และ เลือด ขณะที่พวกเขาเดินไปตามถนนของความทุกข์ยาก ที่ไหนสักแห่งในความมืดมีขึ้นเสียงคร่ำครวญเมื่อหญิงพบศพสามีและลูกชายของพวกเขาในหมู่ผู้ที่ถูกสังหาร

เสียงอ้อนวอนต่อโศก ดูเหมือนชัยชนะ

"พวกเขาจะเรียกท่านว่าจักรพรรดิหลังจากนี้" ปาราวตีกล่าว เจ้าหญิงรากสษ ตั้งอยู่บนซากศพ ถอดรองเท้าบู๊ตของเธอออกและขจัดฝุ่นออก คนที่หายใจ แต่ชั่วโมงที่ผ่านมาเต็มไปด้วยชีวิตความหวัง ความสุขและความฝันคืออะไรมากกว่าส่วนหนึ่งของของการระลึกชาติในขณะนี้ ปาราวตีดึงผ้าโพกหัวและเริ่มทำความสะอาดดาบด้วยผ้ายาว ๆ

อโศกมองลงมาจากอานของเขา "จักรพรรดิอโศก ข้าชอบมัน."

"แล้วอะไรล่ะ?" เลือดส่องบนเกราะและผมของเธอที่ถักและห่อรอบศีรษะเพื่อป้องกันในสนามรบ เธอเช็ดหน้าและทิ้งรอยแดงไว้บนแก้มของเธอ สีเขียวเรืองแสงดวงตาคดโกง "สงครามเพิ่มเติมใช่หรือไม่?"

"เจ้าเบื่อมันหรือไหมปาราวตีที่รัก?"

เธอเย้ยหยัน "มนุษย์ ข้าได้เห็นสถานที่ที่จะหลอกหลอนมามากว่านี้ แม้กระทั่งท่าน    "เธอกวาดมือของเธอเหนือเมืองเผาไหม้ -" นี้เป็นเพียงแค่หนึ่งชั่วโมงทำงานให้กับบิดาของข้า"

"บิดาของเจ้าเป็นเจ้านายแห่งเมืองปีศาจ ข้าเป็นสุภาพบุรุษ "

"สุภาพบุรุษผู้โหดร้ายและไร้เหตุผล "ปาราวตีเยาะเย้ย บิดาของข้าจะต้องชอบท่านแน่ๆ ท่านและเขาจะมีส่วนร่วมเหมือนกันอย่างมาก

"มากกว่าที่เจ้าคิด" อโศก หัวเราะกับความสับสนในสายตาของเจ้าหญิงผีปีศาจ เขาพยักหน้าให้คุ้มกันของเขา "พาเขาไป"

คนของเขาลากชายชราคนหนึ่งไปข้างหน้าและโยนเขาไปที่พื้นดินที่เปียก  เขาป็นปุโรหิต ใบหน้าของเขาช้ำและเสื้อผ้าฉีกขาดและมีเลือดและ  เขาคุกเข่าลงบนพื้นหัวคำนับ "นายใหญ่ของข้า"  

อโศกห้อยลงมาจากอานและยืนตรงหน้าชายคนนั้น เขาวางมือบนด้ามดาบของเขา "บอกข้าปาราวตี พวกเขากล่าวว่าพ่อของเจ้าคือพ่อมดที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกที่เคยรู้จักมา "

ไม่มีคนอื่นเลยที่มีความเชี่ยวชาญเรื่องเวทมนตร์ทั้งสิบมากไปกว่าเขาอีกแล้ว "สาวรากษส กล่าว

อโศกสชี้นิ้วของเขา "กล่องที่ชายชรา"

"เจ้านายของข้า ท่านไม่เข้าใจหรอก"อโศกคว้ามันไว้และเตะชายคนนั้นกลับเข้าไป

กล่องมีขนาดเล็กแกะสลักอย่างประณีตด้วยสัญลักษณ์โบราณและอำนาจ มันอบอุ่นและสัมผัสที่หนักกว่าที่ควรจะเป็น วัตถุภายในมีน้ำหนัก

"พวกเขากล่าวว่าราวาณะ สามารถแปลงตัวเองเป็นอะไรหรือใครก็ได้ พวกเขาบอกว่าเขาสามารถข้ามจากด้านหนึ่งของโลกไปยังอีกมุมหนึ่งได้โดยแค่กระพริบตา เป็นความจริงหรือไม่ปาราวตี

ใช่

เขาชุบคนตายได้ไหมอโศกถาม

ไม่มีใครทำได้

เขาเปิดกล่องและนำวัตถุออก ปาราวตีกล่าวเบาๆ "เพชรโคอินัว"

อโศกยิ้ม "ศาสตราเทวะแห่งพรหม ใช่ พวกเขาเรียกมันว่า ผู้คืนชีวิต "เขาเอนเอียงเข้าหาชายคนนั้น "เจ้าปลุกมันให้ตื่นขึ้นได้หรือไม่?"

ได้ นายท่าน

ด้วยมือข้างหนึ่งถืออัญมณีที่เรืองแสงขนาดใหญ่ อโศก เอาดาบออกมาพร้อมกับอีกคนหนึ่ง ปาราวตีไม่พูดอะไร แต่ตาของเธอแคบลง

จับเขาไว้อโศกสั่ง

ชายชราร้องไห้ ขณะที่ยามจับเขา อโศกกระชับมือจับด้ามของเขาและวางใบมีดไว้กับ เพชรโคอีนัว เพชรเริ่มส่องแสง  สีเปลี่ยนและสว่างขึ้นและหินจะเริ่มไหม้

อโศกยิ้ม นี้เป็นการทดสอบ

ใบมีดปักเข้าสู่หน้าอกของชายชรา  เลือดทะลักออกจากแผลพ่นที่อโศก เสียงกรีดร้องของชายชราลุกขึ้นไปถึงสนามที่มีคนไข้และเขาก็ชนกันอยู่ในกำบังของทหารองครักษ์ร่างผอมของเขาเต็มไปด้วยความน่ากลัวและความสิ้นหวัง แต่ในที่สุดเขาก็ทรุดตัวผิวของเขาก็วาววับไปด้วยเลือดสีดำ อโศกดึงดาบออกและ  เลือดไหลออกจากปากของคนตาย อโศกจ้องที่คนตาย ทันใดนั้นเองสายตาของคนตายเปิดออกและจ้องมอง

................................

เกร็ดเล็กเกร็ดน้อย
        ศาสตราเทวะที่กล่าวถึง

ศาสตราเทวะ คืออาวุธหรือสิ่งที่ทุกสร้างโดยเทพเจ้าฮอินดู โดยจะมีอำนาจตามเทพเทพเจ้าผู้สร้าง รากสษไม่สามารถใช่รากสษได้ มีเพียงพราห์ม ผู้ใช้เวทย์และนักรับนิรันดร์เทานั้น มันสามารถทำร้ายรากสษได้

ศาสตราเทวะอัคคี (จากเล่มที่ 1): สร้างคืขึ้นโดยเทพอัคณีเมื่อนำไปวางไว้ที่ไฟ มันมีพลังมากพอที่เผาอาคารทั้งหลังหรือระเบิดกองทัพ ยิ่งไฟแรงเท่าไหร่มันก็ยิ่งมีอำนาจมากขึ้นเท่านั้น
       ศาสตราเทวะแห่งคงคา(จากเล่มที่ 1) :สร้างขึ้นโดยพระแม้คงคา เมื่อนำไปแช่น้ำก็จะมีพลังมากพอที่จะทให้เกิดกระแสน้ำที่รุนแรง ควบคุมน้ำ หรือคลื่นยักษืถล่ม
       ศาสตราเทวะแห่งเทพวิษณุ (จากเล่มที่ 1) : สร่างขึ้นโดยเทพวิษณุมีพลังในการโจมตีอันรุนแรงและการผนึก รามใช้มันในการสังหารราวณะ

ศาสตราเทวะแห่งกาลี  (จากเล่มที่ 1): สร้างคือโดยเทพีกาลร เทพีแห่งความตาย มีพลังอำนาจในการทำลายล้าง และการสังหาร สิ่งที่จะปลุกพลังศาสตราเทวะชนิดนี้ให้ตื่นขึ้นคือความตาย รากสษกลัวศาสตราเทวะแห่งกาลีมากเมื่อใดที่รากสษทุกศาสตราเทวะชนิดนี้สังหาร จะตายทันทีไม่มีการคืนชีพอีก นอกจากพวกธัคสองคนแรก แอซคือคนที่สองที่เป็นศาสราเทวะกาลีที่มีชีวิต

ศาสตราเทวะแห่งกาลี  (จากเล่มที่ 2): รู้จักกันดีในนาม เพชรโคอีนัว สร้างขึ้นโดยพระพรหม มีพลังอำนาจในการเยียวยาและตืนชีพ (ผลของมันยังไม่มีใครู้) 


แค่นี้ก่อนนะครับท่านผู้ ตอนต่อไปจะมาว่าด้วยเวทย์มนต์ในเรื่องนี้กันนะครับ




นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น