ฝึกแปล Ash Mistry and City of Death book 2

ตอนที่ 14 : สนทนากับข่าน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    30 ก.ค. 60

บทที่ 14

สนทนากับข่าน


ทำไมเขาถึงหลับได้บนรถบัส รถไฟและแม้กระทั่งบนจักรยาน แต่ทำไมไม่ใช่เครื่องบินละ แอชขยับตัวอยู่ในเก้าอี้นวม  และพยายามปรับแก้มให้พอดีกับหมอนแอชมองไปรอบ ๆ ที่มืด  เขาสงสัยว่าพวกเขาอยู่ที่ไหน

            จอห์นนอนอยู่บนพื้นกรนเบา ๆ ข่านลุกขึ้นยืนกัดฟันจมลึกลงไปในชิ้นเนื้อขนาดใหญ่ น้ำผลไม้สีแดงและ หยดลงที่คางของเขา  เขาจิ้มเนื้อและลองแอวกิน

            แอซส่ายหัว

            ปาราวตีนอนหลับอยู่ โคมไฟระยิบห้อยเหนือศีรษะและไฟดวงเล็ก ๆ บางดวงลุกโชนด้วยโทนสีเหลืองอ่อน ๆ หรือบางทีอาจจะไม่ใช่ไฟ ผ้าคลุมของเธอหลุดออกจากใบหน้าและผิวของเธอหดเกร็ง  เปลือกตาของเธอเปิดออกมีเพียงความกว้างและมีไฟสีเขียวลุกเป็นไฟไหม้ในสายตาของเธอ

            ปาราวตีเกิดไรขึ้น

            ปาราวตีพยายามจะลุกขึ้นนั่ง เธอยืดผ้าห่มและ แอซมอง ร่างกายที่ผอมเหมือน  เธอจะสูญเสียน้ำหนักได้มากขนาดนี้ได้อย่างไร? เมื่อเธอหายใจ ออกอากาศก็สั่นระริกอยู่ในปอดของเธอ เธอทรุดตัวลง นั่งเหนื่อยเกินไปแม้แต่จะพูด

            แอชเห็นแสงสีทองแห่งความตายส่องทั่วตัวเธอ

            เธอจะดีขึ้นเมื่อไปถึงอินเดีย

            ทั้งสองเดินไปที่ด้านหลังของเครื่องบินห่างจากการได้ยินของปาราวตี "เกิดอะไรขึ้นกับเธอ?" แอชถาม

            ข่านขมวดคิ้ว คิดว่านายจะรู้เรื่องเพชรโคอีนัวซะอีก

            ศาสตราเทวะสินะ

            "แน่นอนรากษสไม่สามารถครอบครองเครื่องมือของเทพเจ้าได้ พวกเขาถูกสร้างมาเพื่อใช้ต่อสู้กับเรา เพชรโคอีนัวกำลังสูบชีวิตของเธอ   อีกทั้งเพราะความเป็นมนุษย์ของเธอเธอกำลังกัดกินเวลาของเธอมานานแล้วอีกด้วย "

            เกิดขึ้นที่ไหน

            รอบคอเธอ

            "ฉันจะเอาออกไปจากเธอแล้ว" แต่เมื่อแอชเข้าหาเธอ เธอวางมือลงบนไหล่

            "ไม่ ฉันไม่สามารถปล่อยให้นายทำอย่างนั้นได้" ข่านพูดอย่างข่มขืน "ฉันไม่แน่ใจว่าเธอต้องการหรอก   เป็นสิ่งที่ยากพอกันใช่ไหมละศาสตราเทวะกาลี "

            แอชไม่ได้จ้องสายตาของปีศาจเสือ "ฉันไม่รู้ว่านายหมายถึงอะไร"

            แค่พอฉันหล่อไม่ได้แปลว่าฉันโง่นะข่านคำราม

            แอชกระซิบกระซาบ "ใครบอกว่านายหล่อ?"

            ข่านกอดออก ฉันเคยได้ยินว่านายฝันร้าย

            ไม่แปลกนี้ ใครๆก็เป็น

            ข่านส่ายหัว ไม่ ปาราวตีบอกฉันว่าเรื่องนี้อาจเกิดขึ้น จะแย่ลงเมื่อเวลาผ่านไป อดีตจะเป็นจริงมากขึ้นจนกว่านายจะไม่สามารถแยกออกจากปัจจุบันได้ นายเป็นใครแอซ มิสทรี จะหายตัวไปภายใต้คลื่นแห่งจิตวิญญาณที่แข็งแกร่งและลึกขึ้น โดยเฉพาะอย่างยิ่งเหมือนอโศกอย่างงั้นเหรอ"

            "เดี๋ยวนะ" จอห์นกล่าวในขณะที่เขาออกมาจากห้องน้ำ "นายเป็นอโศก? จักรพรรดิอโศกเหรอ? "

            แอวพยักหน้า

            เจ๋งจอห์นบอก

            ไม่เจ๋งอย่างแรงแอซตอบ

            ข่านหยิบขวดน้ำขึ้นมาและด้วยการเคาะกรงเล็บที่แหลมคม  เขากลืนมันลงไปทั้งหมด "นายรู้หรือเปล่า ชื่อของเขาหมายความว่าอย่างไร?”

            ไม่ ฉันไม่เคยคิดมาก่อน

            "ไม่มีความเศร้าโศก" ข่านตีริมฝีปากและโยนขวดออกไป "ฉันได้พบกับมนุษย์ที่โหดร้ายในสมัยของฉัน แต่อโศกก็เป็นหนึ่งในนั้น"

            ไม่ เขาเป็นคนที่เยี่ยมยอด เขาเป็นจักรพรรดิ "จอห์นกล่าว ทุกคนรู้ดี

            "โอ้...ฉันไม่ปฏิเสธว่าเขาเป็นคนดี แต่มีเพียงทางเดียวที่จะสร้างอาณาจักร "ข่านบอก "นั่นคือโดยการฆ่าทุกคนที่ยืนอยู่ขวางคุณ เจงกีสข่านบอกฉันและเขาควรจะรู้ หรือว่าเป็นนโปเลียน? เพื่อนสั้น ๆ บนหลังม้า สวมหมวกตลกดีละ "

            ข่านบอกความจริงแอชต้องยอมรับ เขาไม่เคยรู้สึกเย็นชาและโหดร้ายมาก่อเลยเช่นเดียวกับที่เขาฝันว่าเขาคืออโศก  เขาชอบดื่มด่ำกับความตายและความหวาดกลัวที่เขานำมาสู่หมู่บ้านแห่งนั้น

            ฉันจะหยุดความทรงจำนั้นได้อย่างไรแอซถาม

            ข่านยักไหล่ "นายไม่สามารถทำได้ กาลีพานายกลับมา นายม่เคยคิดบ้างหรือ ว่าจะมีราคาเท่าไร? "

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

0 ความคิดเห็น