(ฝึกแปล) Ash Mistry and the Savage Fortress (book 1)

ตอนที่ 30 : เที่ยวบินที่พิเศษ (,มาก)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 8
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 เม.ย. 60

บทที่ 28

เที่ยวบินที่เศษ(มาก)

พวกเขาเดินเข้าไปในห้องโถงขาออกของมากมาย  คนกระแทกและเป็นที่ถกเถียงกับยามรักษาความปลอดภัยที่บูดบึ้งพยายามอย่างไร้สาระเพื่อให้พวกเขาได้สั่งซื้อ กระเป๋าเดินทางวางกระจัดกระจายและถูกทอดทิ้งทุกที่ ความร้องของฝูงชนทำให้เขาผันผวน

"เที่ยวบินไปยัง จัยแซลเมียร์ ทั้งหมดถูกยกเลิก" แอชบอกพร้อมการตรวจสอบค่าใช้จ่าย  ไม่เพียงแต่จัยแซลเมียร์ เท่านั้นเที่ยวบินทั้งหมดของรัฐราชสถาน ถูกยกเลิกหมดเลย ฝูงชนดูเหมือนจะโมโหมาก

ผมเสียใจมากครับท่านสุภาพสตรีและสุภาพบุรุษ" ชายคนหนึ่งกล่าวเครื่องบินทั้งหมดมีเหตุผลให้หยุดบิน จนกว่าเราจะได้รับการยืนยันจากนิวเดลี

แอซผลักคนไปข้างหน้า เกิดอะไรขึ้นครับ

คุณลุงคนนั้นจ้องมาที่แอซ เกิดการจาลาจลที่รัฐสถาน มีความวุ่นวายไปทั่ว บางคนก็ว่าเป็นอาชากรรมข้ามทะเลมา บ้างก็บอกว่าเป็นการก่อการร้ายจากปากีสถาน แต่ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามเราคงบินไม่ได้แน่ๆจนกว่าเหตุการณ์จะสงบลง

แอซถามปาราวตี เธอคิดว่ามันจะสายเกินไปหน่อยไหมที่จะปล่อยราวณะออกมา

ปาราวตีส่ายหัวของเธอ "คลื่นของความบ้านี้เกิดจาการตื่นของบิดาข้า มันเริ่มต้นจากอีกคนสู่อีกคนหนึ่ง ที่นี้ก็เหลือแต่พวกรากษสละที่จะรวมตัวอยู่ที่สุสานของเขา

เยี่ยมไปเลย เรากำลังเผชิญกับกองทัพปีศาจแอซมองรายการที่ยกเลิกเที่ยวบิน แล้งเราจะทำอย่างไรต่อไปละ

ตามข้ามา

พวกเขาออกมาจากห้องโถงใหญ่และเข้าไปในเขาวงกตของสำนักงานที่อยู่เบื้องหลังอาคารไม้สีเข้มสมัยเก่าและกระจกฝ้า ป้ายในภาษาฮินดีและภาษาอังกฤษประกาศชื่อของสายการบินที่เป็นอิสระขนาดเล็ก

"นี่คือหนึ่งในนั้น" ปาราวตีกล่าวว่าขณะที่เธอเคาะประตูของเครื่องบินมหาราชา 'และเดินตรงไป

ชายคนหนึ่งนอนอยู่บนโต๊ะ ผ้าเช็ดหน้าคลุมทั่วใบหน้าของเขา สำลีถูกยัดอยู่ในหูของ เขามีขนดก เขาสวมกางเกงสีกากีและเสื้อ เน็คไทสีดำ ผนังด้านหนึ่งเขายืนอยู่สายของตู้เก็บเอกสารไม้ข้ามซึ่งเป็นโปสเตอร์สีเหลืองของเจ้าหญิงไดอาน่ากับเจ้าชายชาร์ล

ลุกขึ้นจิมมี่เธอสะกิดชายที่นอนหลับ

ชายคนนั้นเปิดผ้าคลุมตา เขารีบลุกขึ้นมาอย่างรวดเร็วพร้อมเช็ดน้ำลาย

ผมกำลังออกเวรครับชายคนนั้นพึมพำ

ปาราวตียกโต๊ะทั้งหมดขึ้น เคลียร์ของลงพื้นทั้งหมดแทนที่จะตบบ่าเขา

ชายคนนั้นเบิกตากว้าง ปาราวตีหัวเราะ แม้แอซจะอยู่ข้างๆและได้กลิ่นเหล้าจากปากเขาก็ตาม

เจ้าหญิงของผมเขามองผ่านไหล่ไปยังประตู ฤๅษีไม่มาหรือ

ไม่...ไม่มีอีกแล้ว

แล้วจะให้ผมทำอะไรละชายคนนั้นถาม

พาเราไปยังจัยแซลเมียร์

จัยแซลเมียร์นอกเขตของรัฐราชสถานใช่ไหม

ไม่มีอะไรหยุดเจ้าได้ใช่ไหมละปาราวตียื่นมือออกมา มันเป็นเพชรจากฤๅษีที่ให้ไว้

ชายคนนั้นยืนดูความแวววาวของมัน ไม่....ผมคิดว่าไม่นะ

เราต้องบินเดี๋ยวนี้ปาราวตีบอก ยิ่งเร็วเท่าไหร่ยิ่งดีและเจ้าจะได้มันเพิ่มขึ้น

จีมมี่ปรบมือและเปิดล๊อกเกอร์ แน่นอนครับ

เขายกถุงผ้าที่หนักๆออกมา วางไว้บนโต๊ะ นี้ไงละ

นั้นมันอะไรกันนะแอซถามขณะมองเขาพาดถุงที่บ่า

อุปกรณ์เสริมนะปาราวตีบอก

พวกเขามาโผล่ที่ถนนลาดยาง พื้นดินร้อนได้กลิ่นยางมะตอย จีมมีวางกระเป๋าใส่รถเข็นมาที่โรงเก็บเครื่องบินเก่าๆ

ท่าอากาศยานมหาราชาประกอบไปด้วยเครื่องบินหลายรุ่น ซึ่งจิมมี่ยังคงสาธยายต่อไปขณะที่กำเพชร แม่มันจะมืดแต่แอซก็ยังคงระวัง นี้เป็นครั้งแรกในความโศกเศร้าที่ยังมีความหวัง

นั้นมันก็นานมาแล้วเขากล่าว

มันคลาสสิกดีปาราวตีกล่าว

ใช่มันเก่าและเป็นขยะ

ใบพัดที่เก่า และตัวเครื่องที่สีหม่นและเก่าอี้กลิ่นคุณยาย

ข้าไม่มันใจเลยว่าเจ้านี้มันพาเราบินไปได้อย่างปลอดภัยปาราวตีดูหวาดระแวง

จิมมี่เปิดประตูและส่งถุงสีน้ำตาลมา

งานเลี้ยงสำหรับเที่ยวบินเขาขยิบตา เฉพาะผู้โดยสารที่ดีที่สุดของฉัน

ภายในถุงมีขนมปัง แอซรับมันไว้และปีนขึ้นเครื่อง

การตกแต่งภายในดูถูกปลดเกือบไม่มีอะไร มีที่นั่งลงด้านข้างทั้งหกรวม  แต่ทางเดินกลางก่อตัวขึ้นพรม หัวเข็มขัดและสายห้อยหลุดออกมาจากลำตัวและ ผ้าม่าน ผ้าฝ้ายบาง ๆ แยกผู้โดยสารจากห้องนักบินก็ขาดๆ

จิมมีทำความสะอาดห้องนักบิน ย้ายที่เก็บบุหรี่และสวมหมวก

ชอบทอมครูซไหมจีมมีถาม จากเรื่องทอบกันนะ

"ใคร? โอ้ใช่...เหมือนเขา "แอชกล่าว เขานั่งและรัดเข็มขัด

จีมมีสัมผัสกับพระพิฆเนช รูปปั้นเด็กอ้วนสีชมพูมีหัวเป็นช้าง เทพเจ้าของเหล่านักเดินทาง เขาสวดมนต์ แอซหวังว่าเทพเจ้าองค์นี้จะสนใจในตัวคนนี้นะ ตอนนี้เขาต้องการความช่วยเหลือทั้งหมดเท่าที่จะเป็นไปได้

คุณรู้ที่ที่เราต้องการจะไปใช่ไหมแอซถาม

เพียงแค่ปลดความทุกข์ออกไปที่หน้าต่างเท่านั้นละจีมมีบอก แต่ต้องไม่ลืมที่ปล่อยให้มันล่องลอยไป

พนักงานใสเสื่อสีฟ้าพยามพักประตูเข้ามา

มีสียงอึกกระทึก หน้าต่างระเบิด จิมมี่ดึงหูฟังของเขาและเริ่มการตรวจสอบก่อนการบินของเขาเป็นครั้งคราวแตะบุหรี่ของเขาลงในชามพลาสติกสีดำขนาดเล็ก ตามด้วยเสียงไอดังและสั่นเครื่องยนต์เริ่มต้นขึ้นและใบพัดเริ่มหมุนเครื่องบินกลิ้งไปข้างหน้ามันเริ่มออกไปสู่ดวงอาทิตย์

แอซมองไปด้านล่าง เห็นฝูงชนที่หนาแน่น วัดและอาคาร แม่น้ำคงคาทอประกายแสงในตาของเขา

เขากับปาราวตีกำลังมุงหน้าไปยังรับราชสถาน เผชิญกับกองทัพรากษส ผู้ใช้มนต์ดำ รวมทั้งราชาปีศาจของพวกเขา ภารกิจที่ไม่น่าเป็นไปได้มันดูเหมือนเป็นที่โง่ นี้มันฆ่าตัวตายชัดๆ

แต่ลักกี้อยู่ที่นั้น เขาจะต้องพาเธอกลับมา

เครื่องบินกำลังขึ้น แต่หนังตาเขาเริ่มจะหลับ เขาสงสัยว่านี้อาจะเป็นคืนสุดท้ายของเขาหรือเปล่านะ ไม่แน่พรุ่งนี้ถ้าเขาตื่นขึ้นมา และมีโชคบ้างก็เป็นได้ หรือ่ไม่เขาอาจจะต้องตายก็เป็นได้

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น