(ฝึกแปล) Ash Mistry and the Savage Fortress (book 1)

ตอนที่ 24 : หมดหนทางแล้วจริงๆ

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 5
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 0 ครั้ง
    14 เม.ย. 60

บทที่ 22

หมดหนทางแล้วจริงๆ

 

เธอเคยสวนไปสัตว์หรือเปล่า? "ซาเวจย้ายช้อนชาของเขาไปรอบๆถ้วยชาจีน และตีมัน เสียงมันเพราะรามกับระฆัง

        แอซยิ้มให้น้องสาวของเขาขณะที่เธอนั่งลง เขาต้องการที่ให้กำลังใจเธอ แต่น้ำท่วมดวงตาของเขาและรอยยิ้มกลายเป็นร้องไห้

        ลักษณ์เธอไม่เป็นไรนะแอซถาม

        ลักกี้จ้องมองมาที่เขาหน้าเธอซีดและดวงตาของเธอเป็นสีแดงและเหนื่อย  เหมือนเธอไม่ดอนมาเหมือนกับเขา ฉัน....สบายดีเธอกระซิบ

        เขาพยายามอย่างหนัก และล้มเหลว หน้าอกเขากระเพื่อมเขาพยามจับมือน้องสาวของเขา  ก่อนที่แจ๊คกี้ดึงลักกี้กลับกับเก้าอี้ของเธอ ลักกี้นั่งก้มศีรษะลง แจ๊กกี้ยืนค้ำอยู่หัวของเธอ

        เธอรู้จักสุนัขล่าเนื้อหรื่อเปล่าซาเวจถาม

        เสียงหัวเราะต่ำดังมาจากแจ๊คกี้ แอซจ้องหน้าเธอ ขณะที่เธอเอามือของเธอวางบนไหล่ของลักกี้ น้องสาวของเขาสะดุ้งฃ

        "คุณจะไม่ทำร้ายเธอ" แอชกล่าว แจ็กกี้เลิกคิ้ว รากสษรู้ว่าภัยคุกคามของเขาเป็นความว่างเปล่า "เธอไม่ได้ทำอะไร".

        ซาเวจพูดต่อเนื่อง "เอ็นร้อยหวายของเหยื่อ มันมักจะเป็นลูกวัวหนึ่งที่หนุ่มสาวและอ่อนนุ่ม "เขาเหลือบมองไปที่โชคดี "กินไข่สิที่รักฉันชอบของสดนะ"

        ปล่อยเธอไปแอซกระซิบ แรงขัดขืนของเขาหายไป

        "ลูกวัวเพียงแค่อยู่ที่ ไม่สามารถลุกขึ้น ไม่สามารถปกป้องตัวเอง จากนั้นสุนัขล่าเหยื่อก็จากไป สำหรับการฆ่าอย่างรวดเร็ว พวกมันฉีกท้อง   ทุกเวลาที่พวกมันมี พวกมันกำลังทำมันกินลูกวัวจากภายในและยังมีการร้องเสียงทรมานอย่างแกะหรือแพะและดวงตาของมันกำลังจ้องมองไปรอบ ๆ ทุกที่อย่างหมดหวัง "ซาเวจจิบชา "เธอสามารถจินตนาการความเจ็บปวดได้ไหม? ถูกเผาผลาญในขณะที่เธอยังคงมีชีวิตอยู่? ฉันว่าว่ามันเป็นเรื่องที่น่ากลัวมากทีเดียว. "

        แอซปิดตาของเขาเพื่อหยุดความเวียนหัว เขากลืนน้ำลายอากาศที่ชื้นหวังว่าเขาจะไม่อ้วก กับสิ่งเขาจินตนาการได้ในขณะนี้

        "จากนั้นด้วยการเต้นของของลูกวัวหัวใจลดลง  ความหวังจางหายไป  ความสิ้นหวัง ความพ่ายแพ้ที่สมบูรณ์. "เขาตั้งถ้วยลงบนจานรอง "เธอรู้สึกอย่างไรละแอซ

แอซเงยหน้าขึ้นมอง น้ำตาไหล

ได้โปรดอย่าล่าเธอแอซบอก

ซาเวจถอนหายใจ "ใช่ฉันคิดว่าคุณทำ." เขาเช็ดปากของเขาสะอาด "เอาละศัสตราเทวะอยู่ไหน"

อย่าบอกเขาแอซลักกี้ร้องไห้

 แอชจะทำอย่างไรดี ถ้าเขาให้ศัสตราเทวะ ราวณะจะเป็นอิสระและนั่นหมายถึงฝันร้ายของโลก แต่นี้คือน้องสาวของเขา เธอไม่ได้ทำอะไรผิด

"ได้" แอชกล่าวว่า "ฉันจะทำให้สิ่งที่คุณต้องการ." เขาจ้องมองซาเวจ "แลกชีวิตกับเธอ."

"ไม่! ฉันไม่กลัว. " ลักกี้พยายามที่ลุกขึ้น แต่มือของ แจ๊กกี้กดลงบนไหล่ของเธอ

"เธอจะตายแทนน้องสาวของเธอ ฉันชื่นชมนะ แต่ที่ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของข้อตกลง ถ้าบอกถึงที่อยู่ของศัสตราเทวะเธอและลักกี้จะได้บินกลับไปอังกฤษ "

โกหก อย่างไรซะคุณก็กำจัดเราทั้งสองคนอยู่ดี

ฉันจะทำแบบนั้นทำไม ฉันไม่ทำอันตรายเธอหรอก เมื่อเธอให้ศัสตราเทวะกับฉัน ฉันมีความเป็นสุภาพบุรุษพอ

ผมสามารถเชื่อคำพุดของคุรได้หรือ

"เธอไม่มีทางเลือก." ซาเวจยกนิ้วของเขาและ มายาย้ายเก้าอี้ของเขากลับมา คนอังกฤษยืนขึ้น  อย่าพยามทดสอบความอดทนของฉันนะเด็กน้อย

แจ็กกี้ยิ้มและเลียริมฝีกปากของเธอ

แอซลุกขึ้น "ผมซ่อนไว้หลังรูปปั้น" เขากล่าว "ในสถานที่ที่เธอพบผม."

ซาเวจหันไป มายาเธอรู้ไหม

ค่ะท่าน

ซาเวจพยักหน้า ไป

มายาโค้งคำนับและเดินไปอย่างรวดเร็ว ซาเวจหันไปแจ็กกี้และสาวแมงมุม, มาคดี"พาพวกเขาสองคนไปพักและนำไปปลอดภัย

แต่ผมบอกที่อยู่ศัสตราเทวะไปแล้วนะแอซบอก

"เราจะได้เห็นกัน" เขากางเล็บเสือของเขา "ถ้าเธอกำลังโกหกกับฉัน นั้นน่าผิดหวังมากที่สุด เราจะเลี้ยงน้องสาวของเธอให้ปีศาจของฉันและเธอจะตายอย่างช้า ๆ และในความทุกข์ทรมานและเธอจะได้ชมมัน " เขายิ้มสุภาพบุรุษ

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น