คทาแห่งเซราพริส (ฉบับแปลไทย)

ตอนที่ 11 : จนมุม (จริงๆนะจ๊ะ จะบอกให้)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 52
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    26 ธ.ค. 59

IX

จนมุม (จริงๆนะจ๊ะ จะบอกให้)

เทพเจ้าหวดกลางอากาศด้วยมือข้างที่อิสระ กำหมัดและยิ่งพลังออกไปทำให้พลังงานแตกกระจา

       เซดี้ตกใจเฮือก นั้นเป็นไปได้อย่างไร

       ‘คาดหวังการระเบิดสินะเซราพริสหัวเราะ เสียใจที่ทำให้ผิดหวังนะ เด็กๆ พลังขอข้าเกิดจากกรีกและอียิปต์ เป็นส่วนผสมของทั้งคู่ เธอได้รับความเอ็นดูจากไอซิส ข้าเห็นนะ ยอดเยี่ยม ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นภรรยาของข้า

       ‘อะไรนะเซดี้ร้อง ไม่ ไม่ ไม่

       โอ๊ะโอ่,..ใช่! เมื่อฉันขับไล่ทั้ง 2 ออกจากราชบัลลังก์ ทั้งโอซีริสและ

และเทพซุส, ไอซิสถูกบังคับเพื่อรับใช้ฉัน ตอนนี้ข้าจะใช้เจ้าเป็นทางเข้าเพื่อเรียกตัวเธอมาที่นี่และผูกมัดเธอ. ไอซิสจะราชินีของข้าอีกครั้ง

       เซราพริสผลักตทาออก จากนั้นปากของสัตว์ 3 ตัว แสงสว่าสีแดงล้อมเซดี้หลายทาง เธอเริ่มลำบาก

       เชดี้กรีดร้องและในที่สุดแอนนาเบธก็เริ่มจะเสียสติ

       แอนนาเบธคว้ากระดาษไม้อัดที่อยู่ใกล้ที่สุด มีขณาดสีเหลี่ยมคล้านโล่ เธอพยามจำบทเรียนจานร่อนที่ค่ายเลือดผสม

       เฮ้...เจ้าหัวเมล็ดข้าวเธอตะโกน

       เอวทั้งสองของเธอใช้ร่างกายทั้งหมดในการร่อนไม้อัด แล่นผ่านอากศ เซราพริสมองดูเธอและขอบตาของเขาก็ตีมันอย่างจัง

       อ๊าก

       แอนนาเบธพุ่งไปที่เซราพริสที่ตาบอดพลักคทาของเขาไปอีกทิศทาง สัตว์สามหัวถูกทำลายกลายเป็นกลายเป็นขนนกและไอน้ำที่หลอรวเป็นรูปธรรม แอนนาเบธยืนขึ้น

        เธอพุ่งเข้าไป เลือกเส้นทางบนพื้นที่หักพัง พุ่งไปข้างหลังไทรอยของเทพเซราพริสถูกทำลายจากอีกด้าน จากทิศทางเสา 3 ต้นในในไอน้ำเธอต้องเข้ามาอย่างเงียบที่ต้นคอของเขา

       แอนนาเบธอยู่ห่างจาเวดี้ประมาณ 30 ระยะทางเท้า อย่างน้อยเธอก็มีชีวิต แอนนาเบธรู้ดีเธอต้องการเวลาเพื่อที่จะกลับมาเป็นอย่างเดิม

        เฮ้...เซราพริสแอนนาเบธตะโกน ไม้อัดนั้นมีรสชาติเป็นไงบ้าง

       ‘ธิดาแห่งอธีน่าเทพเจ้าตะโกน ข้าจะสูบพลังชีวิตของเจ้า จะใช้เจ้าทำลายมารดาของเจ้าเสีย เจ้าคิดว่าตัวเองฉลาดหรือ เจ้ามันไม่มีอะไรเลยเมื่อเปรียบเทียบกับคนที่ปลุกข้ามา พลังของเขาได้ถูกปลดปล่อยแล้ว ไม่มีทางที่เขาได้รับมาลัยแห่งความเป็นอมตะหรอก ข้าจะควบคุมอดีต ปัจจุบันและอนาคต ข้าคือเทพเจ้าผู้คุมกฎเพียงหนึ่งเดียว

       ‘และขอบใจสำหรับการพูดยาวๆนะแอนนาเบธคิด

       โดยเวลานั้นเซราพริสถูโจมตีจากอีกตำแหน่ง ห้อมน้ำหมุนวนเคลือบด้วยกองกาแร่ แอนนาเบธไปยังตรงข้ามของห้อง

       เธอเห็นเวดี้พุ่งออกมาจากที่ซ่อนของเธอ 10 ฟุตห่างออกไปและร้องตะโกนว่า ซัส-ฟาส

       แอนนาเบธเห็นอักษรอียิปต์โบราณใหม่,สูง20 ฟุต, ลุกโชนบนกำแพง ข้างหลังเซราพลิส


        ด้านบนของอาคารครางปูนชำรุดทรุดโทรม และเซราพริส กรีดร้องว่า 'ไม่' ทั่วทั้งผนังทรุดลงลงบนตัวของเขา ฝังเขาภายใต้ของซากปรักหักพัง

       แอนนาเบธสำลักฝุ่นฟุ้งกระจาย ดวงตาของเธอเหมือนถูกต่อยต่อย เธอรู้สึกราวกับว่าเธอต้องการได้รับข้าวสักหนึ่งมื้อ แต่เธอกลับสะดุดไปข้างๆเซดี้

       ผู้ใช้เวทย์สาวถูกปกคลุมไปด้วยปูนขาว ราวกับว่าเธอต้องการได้รับการน้ำตาล เธอจ้องมองมาที่หลุมเหวอะที่เธอทำในด้านของอาคาร

       ‘นั้นเป็นงานจริงๆเธอพึมพำ

       'นั้นมันอัจฉริยะ.' แอนาเบธบีบไหล่ของเธอ 'นั้นมันหมายความว่าอะไรคำพูดนั้น'

'คลายตัว' เซดี้กล่าว 'ฉันคิดว่า ... ดีทำสิ่งกระจุยมักจะเป็นเรื่องง่ายกว่าการวางพวกเขาร่วมกัน ฉันคำว่า...มันเป็นความคิดที่ดีเนื่องจากโครงสร้างพวกนี้เปาะบางอยู่แล้วมัน เป็นเรื่องง่ายกว่าสำหรับการสร้างหลุมขึ้นมา

ถ้าเช่นนั้นเป็นสัญญาณของเปลือกที่เหลือของอาคารนั้นเริ่มจะแตกและสลาย

เร็วเข้าแอนนาเบธดึงเซดี้ เราจำเป็นต้องได้รับออกจากที่นี้ ตรงกำแพงนั้น

ฐานรากเริ่มส่ายออกมาจากใต้ซากปรักหักพังมีการแผดเสียงอู้อี้ ลำแสงสีแดงยิงออกมาจากช่องว่างในเศษหิน

โอ้ได้โปรด!' เซดี้ประท้วง 'เขายังคงมีชีวิตอยู่

หัวใจแอนนาบธเริ่มจม,จม แต่เธอก็ไม่ได้ ประหลาดใจ 'เขาเป็นเทพเจ้า เขาเป็นอมตะ

       'อืม...แล้วได้อย่างไรละ -'

       มือคองเซราพริสยังคงคว้าคทาใช้มันผลักก้อนอิฐและไม่กระดาน สัตว์ 3 หัวที่ถูกทำลายยังคงเป็นไอน้ำและรอคำสั่ง กรีชของแอนนาเบธยังคงฝั่งลึกอยู่ในกระดอง อักษรเฮียโรกริฟฟิคสีแดงร้อนเริ่มระบายอากศออกมา ประกอบไปด้วยตัวอักษรกรีกและคำสาปแช่งภาษาอังกฤษ – นานับพัน ๆ ปีซึ่งเป็นคำที่ไม่ดีนัก

       เช่นเดียวกับระยะเวลา, แอนนเบธ คิดว่า

       ทันใดนั้นความคิดในใจของเธอติด'อดีตปัจจุบันและอนาคต เขาควบคุมทั้งหม

       'คืออะไร?' เซดี้ถาม

       'คทาเป็นกุญแจสำคัญ' แอนนาเบธว่า "เราจะต้องทำลายมัน

       ‘.ใช่..แต่

       แอนนาเบธวิ่งต่อไปที่กองซากปรักหักพัง ดวงตาของเธอกระจ่าง เรื่องด้ามกริชของเธอ แต่เธอก็สายเกินไป

       แขนอีกข้างของเซราพริสหลุดออกมาแล้ว หัวของเขากับหมวกตะกร้าดอกไม้ของเมล็ดข้าวของเขารั่วไหล จานร่อนไม้อัดของแอนาเบธได้หักจมูกของเขาและตาดำคล้ำตาของเขาออกมาจากหน้ากากเหมือนแรคคูนเลย

       'ข้าจะทำลายเจ้า! "เขาตะโกนเช่นเดียวกับเซดี ':ซัส-ฟาส!

       แอนนาเบธถอยและเซราพริสกรีดร้อง 'ไม่!' ทั้ง 30 ชั้นของกำแพงทรุดตัวลงบนตัวของเขา

      เวทย์มนต์ทำงานได้ดีมากเกินไป เวดินล้มพับไปเลย แอนนาเบธต้องคอยประคองเธอก่อนที่หัวจะประสานงานพื้น แอนนาเบธพยุงเธอขึ้นและหิ้วออกมาด้านนอก

       ด้วยเหตุใดก็ไม่ทราบเจอขจัดปัญหาสิ่งก้อสร้างก่อนที่มันจะถล่ม แอนนาเบธได้ยินเสียงคำรามดังมาจากข้างหลัง นั้นเป็นเสียงทำลายล้างที่มากพอจะทำให้กะโหลกของเธอเจ็บปวดและทำให้หมดกำลัง

       เธอเดินโซเซจนกระทั้งมาถึงทางรถไฟใต้ดิน เธอนั้งข้างเซดีเบาๆในท่าไว้ทุกข์

        ดวงตาของเซดี้กอกกลิ้งไปมาในหัวของเธอ เธอพูดพึมพำไม่ปะติดปะต่อ ผิวหนังของเธอรู้สึกกระซับกระสาย แอนนาเบธต้องต่อสู้กับความกลัวของเธอ มีไอน้ำลอยขึ้นมาจากแขนเสื้อผู้ใช้เวทย์

       รถไฟปรักหักพัก พวกมนุษย์ได้สังเกตความหายนะครั้งใหม่ มีรถฉุกเฉินมุ่งหน้าไปตึก A เฮลีคอปเตอร์ของนักข่าวบินอยู่เหนือศิษระ

       แอนนาเบธตะโกนของความช่วยแหลือจากรถพยาบาล แตก่อนที่เธอจะทำอะไร เซดิ้นก็หายใจดวงตาจองเธอสั่น

       เธอบ้าวนคอนกิตออกมาจากปาก เธอนั่งและจ้องมองฝุ่นเสาในท้องฟ้ากับการผจญภัยเล็กๆขอพวกเธอ

       ใช่เซดี้พึมพำ ต่อไปเราควรทำลายอะไรดี

       แอนนาเบธสะอื้นด้วยความโล่งอก ขอบคุณเหล่าเทพเจ้า เธอไม่เป็นไรนะ ตัวเธอมีเป็นไอน้ำ

       ‘เป็นธุรกิจที่อันตรายจริงๆเธอปัดฝุ่นออกจากใบหน้า เวทย์มนต์มากเกินไปและไม่สามารถเผามันได้และฉันก็ไม่ได้อยากจะสังเวยชีวิตตัวเองในวันนี้ด้วย

 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

1 ความคิดเห็น