[Fic Detective Conan] Friend zone (Akai x OC)

ตอนที่ 9 : #08 ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบได้ขนาดนี้มาก่อน!!!

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 345
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 43 ครั้ง
    17 มิ.ย. 63



#08 ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบได้ขนาดนี้มาก่อน!!!


     ว่ากันว่าลางสงหรณ์ของผู้หญิงนั้นสุดยอดยิ่งกว่าอะไรดี ซึ่งคาร่าก็เห็นด้วยกับเรื่องนี้...

          หญิงสาวตื่นแต่เช้าตรู่ด้วยการสะดุ้งตื่นจากฝันร้าย เป็นฝันที่ไม่ดีเท่าไรนักสำหรับเธออีกทั้งพอตื่นขึ้นมาลางสังหรณ์ของคาร่าก็แจ้งเตือนว่าวันนี้เธอไม่ควรออกจากบ้านไปพบใครแม้กระทั่งคนใกล้ชิด

     "อะไรกันครับเนี่ย..." คาร่าพึมพำออกมาด้วยน้ำเสียงงุนงงพลางลุกขึ้นไปจัดการธุระส่วนตัวในห้องน้ำต้อนรับเช้าวันใหม่

          คาร่าออกจากห้องน้ำมาด้วยท่าทีอิดโรยในชุดเสื้อฮู้ดสีขาวตัวใหญ่ที่ดูเหมือนจะเป็นชุดกระโปรงไปแล้ว กลิ่นหอมจากแชมพูและสบู่ลอยคละคลุ้งอยู่รอบตัว เธอเดินมายังเคาว์เตอร์ห้องครัวพร้อมกับถือผ้าขนหนูเช็ดผมที่เพิ่งสระมาหมาดๆไปด้วยพลางกดเครื่องทำกาแฟด้วยท่าทีเคยชิน

     -ตื้ด ตื้ด ตื้ด- เสียงเรียกเข้าจากโทรศัพท์ที่วางไว้ในห้องนอนดังขึ้น หญิงสาวถอนหายใจออกมาก่อนจะเดินกลับเข้าไปในห้องนอนแล้วหยิบโทรศัพท์ที่ตั้งอยู่ข้างเตียง

     'น้องแมว' ชื่อของปลายสายปรากฏบนหน้าจอสี่เหลี่ยม คาร่าปรับอารมณ์ของตัวเองก่อนจะกดรับสาย

     "ฮัลโหลววว ว่าไงจ๊ะโจดี้คูงงง" น้ำเสียงกวนประสาทถูกส่งออกไป
     '(...อรุณสวัสดิ์ค่ะคาร่า ไม่น่าเชื่อว่าคุณจะรับสาย ฉันไม่ได้โทรมาปลุกคุณใช่ไหมเนี่ย?)'
     "มองฉันเป็นคนยังไงกันเนี่ยย?"
     '(เป็นคนตื่นสายค่ะ)'
     "...ถึงฉันจะตื่นสายแต่ยังไงฉันก็สวยอยู่ดี ว่าแต่โทรมาแต่เช้ามีอะไรหรือเปล่าจ๊ะแมวน้อย"
     '(เลิกเรียกฉันว่าแมวน้อยสักทีเถอะค่ะ จะมาชวนไปทานอาหารเช้าด้วยกันน่ะค่ะ มีภารกิจรองมาบอกคุณด้วย)'
     "ห๊ะ เควสรอง? เดี๋ยวนะ ฉันจำได้ว่าฉันลาพักร้อนนี่" คาร่าเอ่ยด้วยความงุนงงพร้อมกับอ้าปากค้างเล็กน้อย
     '(ไม่รู้สิคะ เจมส์ฝากฉันมาบอก)'
     "เหรอ โอเค ที่ไหนล่ะ?"
     '(ร้านอาหารใต้สำนักงานนักสืบโมริไหมคะ? เห็นโคนันคุงบอกว่าที่ร้านนั้นทำเมนูอาหารอร่อยมาก)'
     "โคนันคุง? หมายถึงเด็กที่อยู่กับโมริ รันเหรอ?"
     '(ใช่ค่ะ)'
     "อืม เอางั้นก็ได้ โจดี้ช่วยส่งโลเคชั่นร้านมาหน่อยสิ ฉันไปไม่ถูก"
     '(ได้เลยค่ะ เดี๋ยวฉันจะส่งไปให้ อีกสิบนาทีเจอกันนะคะ)'
     "อืมม ก็ด้ะๆ แล้วเจอกันจ้ะ" คาร่าเอ่ยลาก่อนจะวางสายลง 

          หญิงสาวนำโทรศัพท์ใส่ในกระเป๋ากางเกงขาสั้นที่อยู่ใต้เสื้อฮู้ดตัวใหญ่ก่อนจะสะบัดหัวไปมาสลัดน้ำทิ้ง มือที่ว่างก็จัดการปิดปลั๊กเครื่องทำกาแฟที่ค้างไว้อยู่ก่อนจะเอาวัตถุดิบกาแฟที่กำลังทำค้างไว้อยู่นั้นไปทิ้งใส่ถุงเศษอาหาร จะทำกาแฟเองทำไมในเมื่อจะไปทานข้างนอก อะฮึฮึฮึฮึฮึฮึ

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

          ร่างบางของคาร่าเดินตามทางริมฟุตบาท ในมือถือโทรศัพท์ดูโลเคชั่นของร้านที่รุ่นน้องคนสนิทที่ทำงานด้วยกันนัดไว้ในอีกห้านาทีข้างหน้า ใช่ ห้านาทีข้างหน้า และตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอจะหลงทางเสียแล้ว

"ถามจริงดิ นี่เบกะมันใหญ่ขนาดลอนดอนหรือไง เดินหายากพอกัน" หญิงสาวบ่นอุบอิบพร้อมกับก่นด่ารุ่นน้องสาวในใจ นัดที่ห้างไม่นัดมานัดร้านที่อยู่ตามตรอกซอกซอย

     พูดถึงปุ๊บโทรมาปั๊บเลย ตายยากจริงๆ

          หน้าจอมือถือจากเดิมที่ขึ้นโลเคชั่นแผนที่พาไปร้านปรากฎหน้าจอเรียกเข้ามือถือแทน ตรงกลางจอมีคำว่า 'แมวน้อย' ขึ้นอยู่

"โจดี้ ช่วยด้วย ฉันกำลังหลงง" คาร่าร้องโอดครวญเปิดประโยคแรกเมื่อรับสาย
'(หืม? คุณหลงงั้นเหรอคาร่า? แล้วนี่คุณอยู่ตรงไหนกัน?)'
"อืมม ไม่รู้สิ มันบอกว่าฉันถึงแล้วแต่ฉันยังไม่เจอเลย"
'(หึหึหึ คุณไม่ลองมองก่อนดีๆล่ะคะคาร่า)' คาร่าเบะปากเล็กน้อยก่อนจะมองไปรอบๆตามที่รุ่นน้องสาวบอก
"มองแล้ว ไม่เห็นมี อย่าบอกว่าเธอเห็นฉันนะโจดี้!"
'(ฮ่าๆๆๆ ค่ะ คุณลองหันซ้ายมาสิคะ ร้านข้างๆคุณที่เป็นกระจกใต้ตึก)'

          คาร่าชะงักกึกก่อนที่จะค่อยๆหันไปมองช้าๆ เมื่อดวงเนตรเห็นร่างของรุ่นน้องในชุดสบายๆนั่งอยู่ในร้านนั้นก็แทบจะช็อค บอกได้เลยหน้าแตกคราวนี้หมอเกาหลีก็ไม่รับเย็บ

          มุมปากกระตุกถี่ มือกดวางสายพลางสอดเข้ากระเป๋ากางเกงดังเดิม คาร่ากำหมัดแน่นพร้อมถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ก่อนที่จะเดินเข้าไปในร้านที่เธอเพิ่งมองข้ามไปสดๆร้อนๆ

     ใครจะไปรู้กันเล่าว่าร้านที่รุ่นน้องนัดจะเป็นร้านปัวโรต์เล็กๆแบบนี้!

"อรุณสวัสดิ์ค่ะคาร่า เช้านี้อากาศดีนะคะ" สาบานได้ว่าเธอเห็นโจดี้แอบหันไปขำ

"หยุดขำฉันเลยยัยแมว! คิดว่าร้านที่เธอนัดจะเป็นร้านแบบอาหารใหญ่ๆ ไม่คิดว่าจะนัดที่ร้านปัวโรต์เล็กๆแบบนี้" สาบานอีกครั้งว่าเธอแอบเห็นพนักงานผู้ชายผมบลอนด์ผิวคล้ำที่อยู่ที่เคาว์เตอร์จ้องเขม็งใส่

"เปิดอะไรใหม่ๆบ้างสิคะ คุณเอาแต่สั่งเซอร์วิสของโรงแรมหรือไม่ก็กินแต่ของแพงๆ ไม่เสียดายเงินบ้างหรือไง?"

"ไม่จ้ะ ต่อให้ฉันใช้เงินไปเยอะเท่าไหนเงินฉันก็ไม่มีวันหมด" คาร่าตอบพลางทรุดตัวลงที่เก้าอี้ตรงข้ามกับโจดี้

"จ้าๆแม่คนรวย ว่าแต่มีอะไรอยากทานหรือเปล่า?" โจดี้ตอบเสียงขำก่อนจะเอ่ยถามพลางยื่นเมนูที่พนักงานเอามาให้ก่อนหน้านี้ให้คาร่า

"อืมม ไม่รู้สิ ไม่เคยมา มีแนะนำไหม?"

"ไม่รู้สิคะ ฉันก็เพิ่งมาครั้งแรก แต่เห็นโคนันคุงบอกว่าอร่อยหมดเลยนะคะ" โจดี้ตอบพลางเปิดเมนูดูรายการ

          คาร่าพยักหน้าเข้าใจก่อนที่จะเปิดดูเมนูอาหารตาม พนักงานผู้ชายคนเดิมเดินเข้ามาเพื่อรอรับรายการอาหาร

"...เอาชุดอาหารเช้ากับกาแฟร้อนแก้วค่ะ" โจดี้พูดด้วยน้ำเสียงระแวงเล็กน้อย คาร่าขมวดคิ้วด้วยความสงสัยทำไมโจดี้ถึงมองพนักงานแบบนั้นกัน?

"ครับ แล้วคุณจะเอาอะไรหรือเปล่าล่ะครับ?" พนักงานคนนั้นรับคำเสียงแข็งก่อนจะหันมาเอ่ยถามคาร่าที่นั่งเอ๋ออยู่

     มาเป็นพนักงานได้ไงเนี่ยถามจริง ไร้มารยาทชะมัด...

"เอาเป็นชุดแซนด์วิชที่หนึ่งกับเอสเพรซโซ่ร้อนแล้วกัน" คาร่าตอบกลับไปก่อนจะวางเมนูไว้ข้างๆ

"เข้าใจแล้วครับ ไม่มีอะไรเพิ่มเติมใช่ไหม? งั้นผมขอเก็บเมนูนะครับ" ว่าจบเขาก็หยิบเมนูแล้วเดินกลับไปยังเคาว์เตอร์ที่มีพนักงานหญิงอีกคนยืนอยู่ด้วย

"แมวน้อย เธอมีอะไรที่ยังไม่บอกฉันหรือเปล่า?" คาร่าเอ่ยถามพลางหรี่ตามองโจดี้อย่างจับผิด

"ม-ไม่มีอะไรหรอกค่ะ"

"แน่ใจ?"

"อื้ม!"

"เฮ้ออ ไม่บอกก็ไม่บอก" คาร่าว่าก่อนที่จะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาไถเล่น "เอ้อ! ว่าแต่ที่บอกว่ามีมิชชั่นนี่อะไรเหรอ?"

"อ-เอ่อ ไว้เราคุยกันที่อื่นดีกว่า ที่เงียบๆ" โจดี้ตอบพลางเหลือบมองไปทางพนักงานผู้ชายคนนั้นอย่างเลิ่กลั่ก ซึ่งคาร่าก็พอจะเดาได้นิดหน่อย

     อย่าบอกนะว่าพนักงานคนนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับมิชชั่น? คาร่าคิดในใจตามที่ลางสังหรณ์เธอบอก(บอกตอนไหน)

"โอเค งั้นไว้กินเสร็จก็ไปคุยที่ห้องฉันละกัน รับรองว่าปลอดภัย:)"

"...เหมือนลากฉันไปในดงศัตรูเลยค่ะ" โจดี้เอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับมองมาที่คาร่าด้วยความระแวงกว่าเดิม

"เดี๋ยวๆๆ อย่ามองฉันแบบนั้นสิ ฉันไม่ทำอะไรหรอกน่าาา" โจดี้คลายลงอย่างเห็นได้ชัด "แต่คนอื่นก็ไม่แน่"

"คาร่า!"

"ฮ่าๆๆๆๆ ล้อเล่นๆ จัสคิดดิ้งน่าตัวเธอ" คาร่าเอ่ยเสียงขำก่อนจะก้มลงไปเลื่อนโทรศัพท์เล่นดังเดิม โจดี้ก็ไม่ต่างจากเธอมากนักที่ตอนนี้เจ้าหล่อนกำลังอ่านหนังสืออะไรก็ไม่รู้ที่คาร่าเดาว่าอีกฝ่ายพกมาด้วย
"โจดี้" รุ่นน้องตรงหน้าละสายตาออกมาจากหนังสือขึ้นมามองหญิงสาวด้วยความสงสัย

"คะ?"

"ฉันจะออกจากเอฟบีไอ" ใบหน้าของคนตรงหน้าซีดลงอย่างเห็นได้ชัดแถมยังดูช็อคอีก

"ล-ล้อเล่นใช่ไหมคะ? คาร่า นี่มันไม่ตลกเลยนะคะ!" โจดี้เอ่ยเสียงสั่นด้วยความตกใจ

"รู้แล้วก็อย่าไปบอกใครล่ะ เรื่องนี้ห้ามบอกใครเด็ดขาด" คาร่าว่าเสียงเรียบ "ตอนนี้แก๊งค์ของฉันอยู่ในสถานการณ์ย่ำแย่ ตอนนี้ต้องมีบอสคอยประทัง ฉันที่เป็นบอสก็ต้องคอยดูแลลูกน้องในแฟมิลี่ เธอเข้าใจใช่ไหม...พวกเขาเป็นเหมือนครอบครัวของฉัน"

  "...."

"ตอนนี้สำหรับฉันมีทางเลือกอยู่แค่สองทาง คืออยู่ที่นี่เหมือนเดิมกับกลับไปที่ที่เคยอยู่ และเธอก็รู้โจดี้...ฉันเลือกอย่างหลัง"

"....."

"และนั่นหมายถึง...เราจะกลายเป็นศัตรูกันโดยสิ้นเชิง ครั้งหน้าถ้าเราเจอกันอีกคงไม่ได้เหมือนเดิมในเมื่อเธอคือตำรวจที่คอยจับพวกอาชญากรคนชั่วเข้ารับโทษ ส่วนฉันก็คือมาเฟียที่เป็นอาชญากรชั่วร้ายที่ตำรวจทั่วโลกตั้งค่าหัวไว้สูง ถ้าไม่มีอำนาจมากพอป่านนี้ฉันนอนในซังเตไปแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ"

"...."

"ก็ตามนั้นแหละ..."

"...คุณจะออกตอนไหน?"

"พรุ่งนี้"

"ห๊ะ!?"

"ฉันจะออกจากเอฟบีไอพรุ่งนี้และกลับไปทำหน้าที่ดังเดิม นั่นแหละที่ฉันจะบอก" คาร่าเอ่ยเสียงเรียบพร้อมกับอาหารที่มาเสิร์ฟพอดี "หลังจากวันนี้เราจะกลายเป็นศัตรูกันแล้วนะแมวน้อย อย่าร้องไห้ล่ะ"

"...ทำไมคุณถึงเลือกทางนั้นกันทั้งๆที่...คุณก็มีทางเลือกอื่น" เสียงของคนตรงหน้าเธอดูเหมือนจะใกล้จะน้ำตาแตกเต็มที่แล้ว

"ฉันถอยหลังกลับไม่ได้แล้วแมวน้อย ฉันมีแต่ต้องเดินหน้าทำให้เต็มที่ แค่นั้น"

"ทำไมคุณถึงเลือกทางนี้แต่แรกกัน?"

"แก้แค้น..."

"ห๊ะ!?"

"ในใจของฉันมีแต่ความแค้นเต็มไปหมด สิ่งเดียวที่ฉันจะแก้แค้นได้ก็คือการที่ฉันเป็นที่หนึ่งของโลก มีอำนาจอิทธิพล รวยล้นฟ้าแค่นั้นฉันก็สามารถทำในสิ่งที่ฉันต้องการได้"

"ใครกันที่ทำให้คุณแค้นขนาดนั้น?"

"คนที่ฉันเคยรัก เคารพและไว้ใจมากที่สุด" คาร่าตอบพลางหยิบแก้วกาแฟขึ้นมาจิบ "จำไว้นะโจดี้ อย่าไว้ใจใครมากเกินไปไม่ว่าคนคนนั้นจะเป็นคนดีแค่ไหนหรือคนคนนั้นจะอยู่กับเรามานานก็ตาม เหรียญมักมีสองด้านเสมอ จำคำของฉันเอาไว้ล่ะ"

"...อืม เข้าใจแล้ว"

"ดีมากเจ้าแมวน้อยของฉัน ฉันรักพวกเธอนะ ทั้งเจมส์ คาเมล เจ้ามะเร็งหรือแม้กระทั่งคนอื่นๆในเอฟบีไอ พวกเธอดีกับฉันมากและไม่เคยเห็นฉันเป็นศัตรู ขอบคุณมากๆ"

"...ก็คงเหมือนคุณแหละค่ะที่มองดาร์กสวอนเป็นครอบครัว พวกเราเอฟบีไอก็มองคุณเป็นส่วนหนึ่งในครอบครัวเอฟบีไอของเราเหมือนกัน" โจดี้เอ่ยออกมาด้วยความเต็มใจ สายตาที่มองมาที่คาร่านั้นไม่มีการโกหกเลยแม้แต่น้อย

"ถ้าเป็นอย่างนั้นจริงฉันก็ขอบคุณจากใจจริงเหมือนกัน..."

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

          ช่วงบ่ายของวันนี้ค่อนข้างร้อนกว่าปกติซึ่งคาร่าไม่ค่อยเข้าใจมากนัก เธอออกจากร้านปัวโรต์เมื่อตอนเก้าโมงกว่าๆหลังจากที่สิงในร้านนั้นไปเกือบสองชั่วโมงเพราะคุยเรื่อยเปื่อยกับโจดี้ แน่นอนว่าคาร่าไม่ได้กลับโรงแรมเพราะที่นั่นน่าเบื่อเอามากสำหรับเธอเธอจึงเลือออกมาเดินห้างแทน

"อืมม พรุ่งนี้ก็กลับอังกฤษแล้วต้องซื้อของฝากไปหามัมซักอย่างสองอย่าง ฝากปะป๋าซักอย่างสองอย่าง ฝากคนนู้นคนนี้คนนั้น" คาร่าบ่นพึมพำขณะหันหน้ามองร้านข้างๆไปมา "แต่เอ๊ะ...คนนู้นคนนี้คนนั้นไม่ต้องหรอก มีตังค์ก็ซื้อเองสิ"

          คาร่าเดินไปบ่นไปขณะคนรอบข้างหันมามองด้วยความสงสัย ในใจคิดว่า 'อินี่มันบ้าเหรอ'

"โอ๊ะ! จริงด้วยย" คาร่าร้องตะโกนออกมาเสียงดัง "ในเมื่อจะออกจากเอฟบีไอกลับอังกฤษ คงไม่ได้เจออากาอิอีกงั้นก็...บอกความในใจไปเลยดีกว่า!"

     ....เดี๋ยวๆ ง่ายอย่างนั้นเลยเหรอวะ//ไรท์

"และถ้าเจ้ามะเร็งชอบฉันเหมือนกันล่ะ!? งู้ยยยยย จับทำผัวตรงนั้นเลยก็ได้!"

"เอาว่ะ มาว่ะ คนคนนี้"

          แล้วก็บ่นพึมพำตัวเองไปมาจนคนอื่นเริ่มมองอย่างกลัวๆ


          กว่าคาร่าจะออกจากห้างสรรพสินค้าได้ก็กินเวลาไปกว่าเจ็ดแปดชั่วโมงซึ่งเป็นเวลาเย็นพอดี คาร่าตัดสินใจชวนอากาอิออกมาทานดินเนอร์ด้วยกันที่ร้านเสต๊กร้านดังที่หนึ่ง ซึ่งพอทานเสร็จคาร่าก็จะสารภาพรักกับอากาอิทันทีจากนั้นอากาอิก็จะบอกชอบเธอกลับ เพอร์เฟ็ค!

     เพอร์เฟ็คสุดๆ! ไม่มีอะไรสมบูรณ์แบบได้ขนาดนี้มาก่อน!!!

          บอกได้เลยว่าไม่มีใครเพอร์เฟ็คได้เท่าคาร่า แบบ ไม่มีอะไรสามารถมาขวางกั้นได้!!!

     //พอเถอะเนาะ...

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

มาให้หายคิดถึงหน่อย55555
ช่วงนี้สมองเบลอแต่งไม่ออกค่ะ ขอออกไปตามหาความฝันกำลังใจก่อนนะ

ตอนหน้าเรามาลุ้นกันค่ะว่าอากาอิคุงจะตอบรับคาร่าหรือไม่
โปรดติดตามตอนต่อไป
#ไม่ได้ตรวจคำผิด

ธีมที่ใช้นะคะ



(นี่คือจินตการของคาร่าเมื่อบอกจะจับอากาอิทำสามี)








     
B
E
R
L
I
N
 
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 43 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #25 This is my life (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 17 มิถุนายน 2563 / 00:48
    คาร่าลูก หนูจะจับอากาอิทำผัวไม่ด้ายย
    #25
    2
    • #25-1 (จากตอนที่ 9)
      17 มิถุนายน 2563 / 01:08
      คาร่าบอกไม่เป็นไร เดี๋ยวทำยาเสน่ห์ใส่อากาอิก็ได้
      #25-1