[Fic Detective Conan] Friend zone (Akai x OC)

ตอนที่ 6 : #05 จอมโจรมายากลใต้เงาแสงจันทร์ (ไอโจรเว*) [1]

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 498
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 49 ครั้ง
    7 พ.ค. 63


ว่าด้วยเมื่อวันที่4พฤษภาที่ผ่านมาเป็นวันเกิดของเจ้าตัวซวยของเรา คุโด้ ชินอิจิหรือเอโดงาวะ โคนัน
ไรท์ก็ขออวยพรให้รีบเลื่อนชั้นป.1เร็วๆแล้วก็ขอให้นางไปที่ไหนก็ไม่มีคนตายที่นั่น(ถึงแม้ว่าจะไม่มีทางเกิดขึ้นแน่นอน ฮ่าๆ)
มาแค่นี้แหละ ไม่ได้มีตอนพิเศษHBDนางหรอก ไม่รู้จะแต่งอะไร ฮ่าๆๆๆๆๆ



= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

#05 จอมโจรมายากลใต้เงาแสงจันทร์ (ไอโจรเว*) [1]
*ตัวเอียงเป็นบทพูดภาษาอังกฤษนะคะ

     9 ปีที่แล้ว...

          ท่ามกลางท้องฟ้ายามราตรีอันเงียบสงัดแสงไฟจากอาคารบ้านเรือนถูกดับลงมีบ้างที่ยังคงเปิดไว้อยู่ แสงจากพระจันทร์เต็มดวงสาดส่องมายังพื้นโลก ปรากฏร่างของบุรุษในชุดสูทสีขาวสะอาดตากำลังร่อนเครื่องร่อนผ่านดวงจันทร์ดวงใหญ่ไปตามกระแสลมด้วยท่าทีสบายบนท้องฟ้าทว่าสถานการณ์ด้านล่างกลับวุ่นวายเสียอย่างนั้น

          รถตำรวจเปิดไซเรนหลายคันวิ่งตามร่างบุรุษผู้อยู่ด้านบนด้วยความโกลาหลพร้อมกับเสียงพูดผ่านไมค์ตำรวจจากรถที่อยู่คันหน้าที่สุดตะโกนเสียงดังจนชาวบ้านตื่นกันเป็นแถบ

     "คิด! เจ้าจอมโจรบ้า! แน่จริงก็ลงมาสู้กับฉันสิ!" เสียงของชายหนุ่มตะโกนกรอกไมค์ด้วยความหงุดหงิดพลางมองร่างที่บินอยู่เหนือเมือง

     "เจ้าโจรขี้ขลาด อย่าหนีสิฟะ!" เสียงตะโกนแปดสิบเดซิเบลถูกส่งผ่านออกไมค์ไปจนประชากรที่อาศัยอยู่ในที่พักเปิดหน้าต่างตะโกนด่าด้วยความขุ่นเคือง แต่ชายหนุ่มหาได้สนใจพลางกรอกคำพูดผ่านไมค์หูฟังที่เขากำลังสวมอยู่เพื่อติดต่อกับคนในทีม


          ร่างบางของหญิงสาวผมบลอนด์ที่ถูกมัดเปียข้างแล้วรวบเป็นหางม้ากำลังเดินขึ้นนั่งบนฮอที่นั่งด้านหลังด้วยความใจเย็นทว่าในใจกลับร้อนรุ่มยิ่งกว่าไฟเยอร์ ที่มือของเธอถือสไนเปอร์ไรเฟิลไว้แนบตัวที่หลังเหน็บด้วยปืนกลมืออย่างSub Machin Gun SMG ข้างๆเอวกางเกงถูกเหน็บไว้ด้วยกระเป๋าทั้งสองข้างที่มีปืนพกเสียบไว้อยู่ด้านขวาส่วนด้านซ้ายบรรจุกระสุนสำรองรวมไปถึงระเบิดเป็นตัน

     'คาร่า เอาไงต่อดี มันใกล้จะหนีไปได้แล้ว!' เสียงของชายหนุ่มถูกส่งมาผ่านหูฟังที่หญิงสาวสวมข้างหู คาร่ายกยิ้มมุมปาก

     "ไม่ต้องห่วงโอลิเวอร์ ตอนนี้ฉันกำลังขึ้นฮอเตรียมบินตามจับเจ้าคิด" เธอตอบพลางจัดท่านั่งที่ถนัดต่อการยิง

     'นี่หล่อนจะใช้ฮอเหรอ!?' เสียงปลายสายตะโกนถาม

     "คิดว่าจะใช้ปีกหรือไง!?" หญิงสาวตะโกนถามกลับไป ให้รู้ซะบ้างว่าคนทางนี้หูแตกเพียงใด

     'เจมส์อนุญาตให้ใช้ฮอเหรอ!? ไม่ใช่เหมือนครั้งก่อนนะเฟ้ย!!!'

     "ขอแล้วเฟ้ย! ขอในใจอ่ะรู้จักไหม!?" คาร่าตะโกนตอบกลับพลางทำสัญญาณมือสั่งคนขับฮอให้บินขึ้น คนขับฮอพยักหน้ารับแล้วนำฮอขึ้นในทันที

     'นี่หล่อนอยากเป็นเหมือนครั้งก่อนไงฟะ!? รอบที่แล้วหล่อนทำฮอระเบิดไม่ใช่หรือไง!? สุดท้ายพวกฉันก็โดนด่าไปด้วย!!!'

     "เอาน่าเจ้าบ้า รอบนี้ไม่ตกหรอก ถ้าไม่ตกเจมส์ก็ไม่รู้ แค่นี้นะเฟ้ย! หนวกหู!" ไม่ว่าเปล่าหญิงสาวก็ถอดฟูฟังออกแล้วยัดเข้าไปในกระเป๋าเสื้อด้านในที่ถูกเสื้อเกราะทับไว้อยู่

     "พบเป้าหมายแล้ว!" เสียงของคนขับฮอดังขึ้น คาร่าจึงเอี้ยวตัวไปมองก่อนจะพบบุรุษที่กำลังใช้เครื่องร่อนบินอยู่ข้างหน้าฮอของเธอ

     "แม็กซ์ ขับไปข้างๆ! อย่าใกล้มากเดี๋ยวเจ้านั่นปลิวไปไกล" เธอพูดพลางเปลี่ยนปืนที่ถืออยู่โดยเอาปืนกลเบาออกมาแล้วนำไรเฟิลไปเหน็บไว้ที่หลังแทน เฮลิคอปเตอร์บินมาด้านข้างจอมโจรคิดแต่ไกลพอที่จะไม่ให้อีกฝ่ายปลิวด้วยแรงลม

     "เจ้าคิด! จะมอบตัวดีๆหรือมอบทั้งน้ำตา!!!" คาร่าตะโกนเสียงดังพลางเขย่ามือในปืนไปมา จอมโจรคิดยกยิ้มมุมปากทั้งๆที่ยังไม่หันมามองก่อนที่เครื่องบินร่อนก็พุ่งตัวไปข้างหน้าทันที "หนอย! ไอเจ้าอาชญากรตัวดี!"

     'ปังๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ' ไม่ต้องถามว่าเสียงปืนมาจากไหน ก็มาจากแม่ตัวดีที่ตอนนี้กำลังหงุดหงิดจนเหนี่ยวไกใส่ร่างของบุรุษชุดสูทขาวอย่างบ้าคลั่ง แต่ไม่ว่าอย่างไรอีกฝ่ายก็หลบได้

     "หลบได้ใช่ไหม! จัดให้" คาร่าเอ่ยพลางยิงมั่วบ้าง ยิงดักหน้าบ้าง ยิงตรงตัวบ้างแต่ก็ไม่โดน "ทำไมไม่โดนฟะ!?"

     "โง่หรือโง่! ระยะมันไกลกว่าหกร้อยเมตรนะเฟ้ย!" คาร่าหน้าคล้ำไปทันตาเห็น

     "ม-ม-เมื่อกี้น่ะมันเป็นเพียงการยิงสะกดต่างหากล่ะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ ยิงให้เจ้าโจรกดดันไงล่ะ!" เธอแก้ตัวพลางโยนปืนกลในมือทิ้งอย่างไร้เยื่อใยลงที่พื้นจนมันค่อยไหลๆไปทางประตูที่ถูกเปิดไว้จนมันไหลลงจากฮอ

     "เหวอ! ปืนตกไปแล้วนะเฟ้ยยัยบ้า!" แม็กซ์ที่มองหลังบ้างมองหน้าบ้างเอ่ยอย่างตกใจ

     "ไม่ต้องห่วงน่า ปืนนั่นไม่มีกระสุนแถมคงตกลงแม่น้ำช่างมันเถอะ!" คาร่าตอบพลางยกยิ้มพร้อมกับหยิบไรเฟิลมาตั้งท่าเล็งไปที่อาชญากร "เอาล่ะนะ สาม สอง หนึ่--"

     "เดี๋ยวฉันขับเข้าไปใกล้อีกนะ!" แม็กซ์ตะโกนพลางเอียงเฮลิคอปเตอร์ทางซ้ายจึงทำให้คาร่าทรงตัวไม่อยู่จึงทำให้ปืนชี้ไปด้านหลังของฮอพลันมือของหญิงสาวก็ดันไปกดลั่นไกจนกระสุนทะลุไปโดนเข้าที่ใบพัดของฮอด้านหลัง

     "..."

     "..."

     "xิบหาย!" คาร่าร้องออกมาอย่างตกใจตาลีตาเหลือกทำอะไรไม่ถูก

     "นี่หล่อนทำอะไรของหล่อนฟะ!?" แม็กซ์ตะโกนถามอย่างบ้าคลั่งพร้อมกับตาเหลือกมองหญิงสาวด้วยความตกใจ

     "แล้วใครสอนให้เอียงฮอตอนคนกำลังยิงสไนฯวะ!?" คาร่าตะโกนถามเสียงดังพลางเกาะเบาะไว้แน่นด้วยความกลัว ตอนนี้ปืนของเธอหายไปไหนแล้วก็ไม่อาจทราบได้ ไม่รู้ทำไมจู่ๆน้ำตาก็เริ่มคลอเบ้าหญิงสาว "ควบคุมฮอดีๆสิเฟ้ย! ยังไม่อยากตายนะ!"

     "แล้วใครเป็นคนยิงใบพัดล่ะ!?" แม็กซ์ตะโกนถามกลับมาพลางค่อยๆคุมฮอลงมาด้านล่างอย่างระมัดระวัง

     "ฉ-ฉันเพิ่งอายุยี่สิบสามเองนะ ยังไม่มีผัวเลย จะมาตายเพราะฮอตกไม่ได้นะ!" คาร่าร้องออกมาเสียงดังพลางหลับตาแน่นไม่ยอมลืมตามาส่วนมือทั้งสองข้างก็เกาะจิกเบาะนั่งไว้แน่นจนเบาะแทบทะลุ

     "นี่! เราต้องโดดแล้ว!" ไม่ว่าเปล่าแม็กซ์ก็ถอดเข็มขัดออกอย่างรวดเร็วแล้วปีนมาด้านหลังตรงคาร่า ฮอค่อยๆร่วงลงอย่างรวดเร็ว

     "เห้ยๆๆๆๆ นี่นายทำบ้าอะไร๊---!?" ไม่ทัว่าจบร่างของเธอก็ถูกรวบเอวแน่นกระโดดลงจากฮอสู่แม่น้ำด้านล่างอย่างรวดเร็ว คาร่ากอดร่างของชายหนุ่มไว้แน่นพร้อมร้องออกมาอย่างตกใจ "อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกก!"

     'ตู้ม!' ร่างของชายหนุ่มและหญิงร่วงลงสู่แม่น้ำในขณะที่อีกด้านเฮลิคอปเตอร์ก็บินตกด้านข้างห่างกันประมาณห้าร้อยเมตรกว่า

          ร่างของชายหนุ่มและหญิงสาวค่อยๆพยุงกันขึ้นจากแม่น้ำอย่างทุลักทุเล เมื่อมาถึงผืนดินคาร่านอนแผ่ที่พื้นพลางหอบหายใจเหนื่อยอย่างอ่อนแรง ดวงเนตรปิดลงอย่างอ่อนล้าพร้อมกับเสียงไซเรนที่ดังเข้ามาจนอยู่เหนือหัวของเธอ ผู้คนหนุ่มสาวหลายคนที่อยู่ในเสื้อแจ็คเก็ตFBIวิ่งเข้ามาดูร่างของแม็กซ์และคาร่าอย่างรวดเร็ว 

          คาร่าทำเพียงปัดมือสื่อว่าไม่ต้องพร้อมกับเอามือก่ายหน้าผากลืมตามองดวงจันทร์อย่างเลื่อนลอย ร่างระหงของชายหนุ่มเดินเข้ามาจนมาหยุดอยู่เหนือหัวของเธอ เขาเอามือสอดเข้ากางเกงมองหญิงสาวด้วยแววตาเรียบนิ่ง

     "ประสบการณ์ฮอตกรอบสองเป็นไงบ้าง?" เขาเอ่ยถามพลางหัวเราะในลำคอ

     "ไปตายซะ อากาอิ" คาร่าเอ่ยออกมาเสียงเบา "คราวหน้าฉันไม่ปล่อยนายรอดแน่เจ้าคิด!"

     "นี่ยังมีคราวหน้าอีกเหรอ? เธอทำเครื่องบินของรัฐพังไปสองตัวแล้วนะ" อากาอิเอ่ยพร้อมกับจุดบุหรี่ขึ้นมาสูบ "รอบแรกเธอโยนระเบิดแต่พลาดมาโดนที่หางเครื่อง รอบนี้พลาดอะไรล่ะ?"

     "...ยิงสไนฯใส่ใบพัดฮอตัวหลัง"

     "ฮ่าๆๆๆๆ เธอนี่มันตลกจริงๆ" อากาอิเอ่ยออกมาพลางเดินกลับมาจากทางเดิม "รีบๆลุกได้แล้ว เดี๋ยวเลี้ยงเค้กเป็นการปลอบใจก่อนที่จะโดนเจมส์ด่าแล้วกัน"

     "นายนี่มันจริงๆเลย!" พอได้ยินคำว่าเค้กร่างบางก็กระเด้งตัวลุกขึ้นมาทันทีแต่ความเจ็บก็แทรกเข้ามาโดยไม่ทันตั้งตัว "อึก!"

     อากาอิหันมามองอย่างฉงนแต่พอสังเกตุที่ขาของเจ้าตัวก็ร้องอ๋อ "สงสัยขาคงกระแทกกับน้ำแรงมั้ง

     "นั่นมุขใช่ไหม?" อากาอิไม่ตอบทำเพียงขำในลำคอแล้วอุ้มคาร่าขึ้นในท่าหญิงสาว คาร่าแทบจะเป็นมุดหน้าลงดินเสียตรงนั้นจู่ๆใจก็เต้นแรงเกินเหตุพร้อมกับหน้าที่ขึ้นสีระเรื่อจนน่าอาย

     "ตัวหนักเหมือนกันนะเนี่ย" เมื่อได้ยินดังนั้นอารมณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้าก็หายวับไปทันตาเห็น คาร่ากำหมัดชกเข้าที่อกของชายหนุ่มอย่างแรง "อั้ก!"

     "ถ้าพูดอีกฉันฆ่านายแน่!"

     "ฮ่าๆๆ" คาร่าลอบมองใบหน้าเพื่อนสมัยเด็กก่อนจะยิ้มออกมา

     'ดูเหมือนฉันจะตกนายเข้าให้แล้วสิ:)'

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

          ร่างบางของหญิงสาวชุดเดรสกระโปรงยาวจนถึงหัวเข่าสีแดงสดคอวีที่แขนเสื้อผูกโบว์ไว้ รองเท้าส้นสูงสีครีมทำให้เธอดูสูงขึ้นทันตาเห็นเมื่อลองยืนเทียบกับตู้เย็นในห้องพักโรงแรมของเธอ หญิงสาวกำหมัดแน่นเมื่ออ่านข้อความเมลในโทรศัพท์ที่ถูกส่งมาโดย ซึซึกิ โซโนโกะ สาวน้อยที่เธอรู้จักเมื่อครั้งไปร้านชุดว่ายน้ำชื่อดัง

     ทำไมเธอถึงกำหมัดแน่นน่ะเหรอ? หึ

          ต้องย้อนกลับไปก่อนหน้านี้เมื่อไม่กี่นาทีก่อนจู่ๆโซโนโกะก็ส่งเมลมาชวนเธอไปหอสมุดซึซึกิในวันพรุ่งนี้ คาร่าจึงถามกลับไปว่าที่นั่นมีอะไร อีกฝ่ายก็ตอบกลับเธอมาด้วยรูปภาพรูปหนึ่งที่มีตัวอักษรเขียนไว้ในนั้น

     'ถึง จอมโจรคิด คืนนี้มูนสโตนเม็ดใหญ่ที่สุดในโลก ลูน่า เมมโมเรีย จะจัดแสดงที่หอสมุดซึซึกิ'
           'อัญมณีอยู่ในกล่องปริศนาที่ส้รางโดย ซามิสึ คิจิเอม่อน'
     'ถ้าหากแกต้องการเห็นมัน แกจะต้องเปิดกล่องด้วยตัวเองหรือหาคู่มือในหนังสือที่อยู่ภายในหอสมุดแห่งนี้'
           'ลงชื่อที่ปรึกษากลุ่มบริษัทซึซึกิ ซึซึกิ จิโรคิจิ' 

     "จอม โจร คิด งั้นเหรอ..." คาร่าเอ่ยด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองพร้อมกับกำโทรศัพท์ในมือแน่นจนโทรศัพท์แทบจะถูกบีบแหลกคามือ

     "หายไปเกือบสิบปีนึกว่าหายหัวไปไหน ที่แท้มามุดหัวอยู่ที่เจปังนี่เอง..." คาร่าเอ่ยพึมพำขณะหยิบยิบแก้วน้ำขึ้นมาดื่มเพื่อสงบอารมณ์คุกรุ่นของตน

          คาร่าสะบัดหัวไล่ความไร้สาระของตนออกจากหัวก่อนจะยกโทรศัพท์ขึ้นมาอีกครั้งพลางกดโทรฯไปหาปลายสายบางคน

     '(ฮัลโหล)'
     "เฮ้ เจมส์! สบายดีไหม???(◕‿◕。)" หญิงสาวเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงร่าเริงเต็มพิกัดจนปลายสายถอนหายใจออกมาเสียงดัง
     '(เฮ้ออ~ จะพูดอะไรก็พูดมา ไม่ต้องอ้อมค้อม)' ปลายสายตอบกลับด้วยน้ำเสียงเอือมระอาเล็กน้อย
     "เจมส์ล่ะก็ ฮ่าๆๆ รู้ทันฉันไปหมด" คาร่าขำแห้งออกมา
     '(ให้ฉันเดานะ เธอโทรฯมาหาฉันเพื่อมาขออนุญาตทำภารกิจร่วมมือกับตำรวจญี่ปุ่นจับจอมโจร1412สินะ)'
     "ถูกเผ๋ง! คุณนี่โคตรเก่งเลยเจมส์!" คาร่าร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น "ว่าแต่คุณอนุญาตไหม?~"
     '(บอกตามตรงว่าฉันไม่อยากให้เธอร่วมจับกับตำรวจญี่ปุ่นเลย ใช่ว่าฉันดูถูกฝีมือพวกเขานะเพียงแต่...)'
     "≧∇≦"
     '(ฉันไม่คิดว่าทางสำนักงานเอฟบีไอจะดีใจเท่าไรเมื่อทางตำรวจญี่ปุ่นส่งค่าเสียหายอุปกรณ์ทางทหารมาให้ทางสำนักงานชดใช้)'
     "..."
     '(ดังนั้น ไม่ต้องไปยุ่งจะดีกว่า)'
     "...เจมส์ ใจร้ายอ่ะ ฮึก!" หญิงสาวยกยิ้มมุมปาก ในที่สุดสกิลแสร้งว่าของเธอก็ได้ใช้งานอีกครั้ง 
     '(...)'
     "ใช่สิ๊! ฉันมันก็เป็นแค่ลูกน้องปลายแถวที่คุณไม่เคยเห็นคุณค่า! ในสายตาคุณฉันก็เป็นได้แค่อาชญากร! เพราะอย่างนั้นคุณถึงปฏิเสธฉันใช่ไหมล่ะ!?"
     '(...เฮ้อ~ เธอนี่มันจริงๆเลยคาร่า)'
     "อิ้_อิ้"
     '(จะไปที่หอสมุดหรือไปเดินเล่นก็แล้วแต่ ขอแค่อย่ายุ่งกับงานของตำรวจ)'
     "เจมส์~ ไม่ได้จริงๆเหรอคะ?" น้ำเสียงออดอ้อนถูกส่งผ่านไปยังปลายสาย 

          เจมส์สะดุ้งพลางหน้าขึ้นสีเล็กน้อยก่อนที่เขาจะกระแอมไอเบาๆ

     '(อะฮึ่มๆ! จะทำอะไรก็ทำไปเถอะ แต่ติดต่อทางนั้นไปก่อนด้วยเดี๋ยวจะมีปัญหาและอีกอย่าง...อย่าไปทำอะไรของเขาพังล่ะ)'
     "ค่ะ! เจมส์ใจดีที่สุด!" ว่าพลางส่งจุ๊บใส่โทรศัพท์ก่อนที่หญิงสาวจะวางสายลง 

          เมื่อวางสายกับหัวหน้าของตนเสร็จสรรพเธอก็ส่งเมลไปบอกสาวน้อยวัยสิบเจ็ดด้วยความตื่นเต้นเกินเบอร์

     'จะตามไปทีหลังนะ! รับรองเธอจะเหวอแน่ ฮ่าๆๆๆ'

          เมื่อส่งเมลเสร็จสรรพคาร่าก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ด้วยความตื่นเต้นก่อนจะเริ่มคิดแผนจะจับเจ้าโจรมายากลนั่นอย่างไรดี ในหัวของเธอตอนนี้บอกเลยว่ามีตั้งแต่แผนจับโดยใช้เบ็ดตกปลาไปจนถึงใช้ขีปนาวุธเลยล่ะ! 

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

+คุยกับไรท์+
มาเสิร์ฟไว้ก่อน ฮ่าๆๆๆๆ
จะหาเวลามาอัพตอนต่อไปนะคะทุกคน ขอโทษที่อัพช้าน้า~

=ช่วงขายของหาค่าขนมของไรท์=
รีดๆทุกคนค้าา อยู่แต่บ้านช่วงนี้เหงาๆใช่ม้าาาา
ไรท์มีอะไรมาแนะนำ
#ขออนุญาตฝากนะค้าบ

ช่วงกักตัวเหงาๆ ไม่มีอะไรทำ ยังมีnetflixไว้แก้เหงานะ*=*

+ Netflix UltraHD 4K รายเดือน Premium Package+
    =30วัน/1จอ ราคา100บาท
     58วัน/1จอราคา150บาท
           =โอนแล้วรับรหัสดูได้ทันที 
=ไม่ต้องรอคนครบ
        =มีโปรไฟล์เป็นของตัวเอง
=จอไทยแท้ มีเคลมน้าา
∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽
=รับประกันการใช้งาน 
=มีปัญหาแก้ไขได้ตลอด
∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽∽
✅ส่งจอแน่นอน ไม่มีโกง
✅ไม่กล้าโกงหรอก เอาจริง

สนใจติดต่อได้เลยนะค้าบบบบ
FB: Narumon Parkhosit

(ชุดของนางเอกเราในพาร์ทนี้นะคะ)

(ขออนุญาตเจ้าของรูปนะคะ)

พาร์ทต่อๆไปชุดของนางก็จะอลังมากขึ้นค่ะ
ส่องรัศมีความเป็นคุณนาย ฮ่าๆๆๆๆๆๆ



(สีหน้าของคาร่าเมื่อแสร้งว่าของตัวเองใช้ได้ผล)








     




B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 49 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #13 polytome (จากตอนที่ 6)
    วันที่ 7 พฤษภาคม 2563 / 01:01
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ
    #13
    1