[Fic Detective Conan] Friend zone (Akai x OC)

ตอนที่ 4 : #03 หนักใจจัง ทูพีชหรือวันพีชดีห์

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 607
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 64 ครั้ง
    30 เม.ย. 63






#03 หนักใจจัง ทูพีชหรือวันพีชดีห์

          เมื่อถึงอากาศร้อนผู้คนก็มักจะนึกถึงทะเลซึ่งนั่นรวมไปถึงแม่สาวสายลับเอฟบีไอที่ตอนนี้กำลังตื่นเต้นสุดๆกับการไปร้านขายชุดว่ายน้ำ ในหัวแทนที่จะคิดวางแผนตารางการใช้ชีวิตวันนี้แบบคนทั่วไปทว่าในหัวของเธอตอนนี้มีแต่เรื่องชุดว่ายน้ำเต็มไปหมด

     "ทูพีชก็น่าสนนะ เอ หรือจะเอาวันพีชดี?" ร่างบางในชุดกระโปรงสายเดี่ยวสีชมพูพีชพึมพำขณะเดินเข้าไปข้างในร้านที่เป็นเป้าหมายในวันนี้

          ในตู้เสื้อผ้าของคาร่ามักจะเต็มไปด้วยชุดเสื้อผ้าและที่เยอะที่สุดก็คงเป็นชุดว่ายน้ำที่เจ้าตัวเก็บสะสมตั้งแต่เล็กจนโต แม้ว่าชุดว่ายน้ำที่ต้องการจะซ้ำกับตัวเดิมแต่สาวเจ้าก็หาได้แคร์ไม่

          คิดไปพลางเดินไปแหวกชุดว่ายน้ำที่แขวนไว้บนราวดูซึ่งดูเหมือนว่าจะเป็นชุดว่ายน้ำที่เป็นแบบทรงสปอร์ตมากกว่า คาร่าจึงละความสนใจเดินไปดูชุดว่ายน้ำอีกด้านที่แขวนเอาไว้ตั้งโชว์จนกระทั่งเหลือบไปเห็นชุดชุดหนึ่ง

     "นี่แหละสิ่งที่หัวใจตามหา!" เธอว่าพลางหยิบลงมาจากราวแขวนก่อนจะเดินตรงไปยังห้องลองชุดก่อนจะเหลือบไปเห็นร่างของเด็กสาวสามคนที่ยืนอยู่หน้าห้องลองชุดห้องหนึ่ง

          หญิงสาวเพ่งมองอีกรอบก่อนที่จะทำตาลุกวาวเหมือนเห็นของเล่นใส่เด็กสาวที่ดูเหมือนเป็นเด็กหนุ่มของกลุ่ม ถ้าหากคาร่าไม่สังเกตุที่ชุดว่ายน้ำของหล่อนที่เป็นทูพีชแบบมีระบายคงนึกว่าคือผู้ชายเป็นแน่

"เห~ นั่นมาสึมิหรือเปล่า?" คาร่าร้องทักพลางเอียงตัวมองอีกฝ่ายที่หันมามองเธออย่างตกใจ

"พี่คาร่า!" เด็กสาวที่ถูกทักร้องเสียงหลงพลางวิ่งมากอดอีกฝ่ายด้วยความคิดถึง คาร่ารับกอดอย่างเต็มใจก่อนที่ยีหัวอีกฝ่ายเล่น

"โตขึ้นเยอะเลยนะเนี่ย ที่เห็นล่าสุดตอนนั้นเธอน่าจะตัวเท่าเอวฉันอยู่เลยนี่" คาร่าเอ่ยพลางยิ้มยีฟันให้เด็กสาว

"พี่คาร่าก็เหมือนกันเลยนะฮะ ขนาดเหยียบเลขสามแล้วยังไม่แก่เลย"

"ห๊ะ...ว่าไงนะ?" จู่ๆบรรยากาศโดยรอบก็มืดลงทันตาเห็น

"ผ-ผมหมายถึง นี่ขนาดเข้าเลขสามแล้วยังสวยเหมือนเด็กอายุสิบแปดเลย~ แหะๆ" มาสึมิแก้ประโยคพลางขำแห้ง

"ก็ยังดี แล้วนี่มากับเพื่อนๆเหรอ?" คาร่าเอ่ยถามพลางเอี้ยวตัวไปมองเด็กสาวอีกสองคนที่ยืนอยู่ด้านหลังแถมยังมีเด็กชายอีกคนหนึ่งยืนอยู่ด้วย

"ฮะ ทุกคนนี่พี่คาร่าเป็นเพื่อนของพี่ชายฉันน่ะ" มาสึมิหันไปแนะนำให้กับเพื่อนตัวเองพลางผายมือมาทางหญิงสาวที่ยืนถือชุดว่ายน้ำพร้อมกับยิ้มให้อีกสามคนที่ยืนอยู่ตรงนั้น

"สวัสดีๆ ฉันคาร่า เอวา พวกเธอน่ารักกันจังเลยน้า~ ชื่ออะไรกันล่ะ?"

"ส-สวัสดีค่ะ ฉันโมริ รันค่ะ เป็นเพื่อนร่วมชั้นของเซระซังน่ะค่ะ^^" เด็กสาวผมยาวที่อยู่ในชุดว่ายน้ำทูพีชสีชมพูลายสีขาวแบบมีแขนเอ่ยแนะนำตัว

"ส่วนฉัน ซึซึกิ โซโนโกะค่ะ^^" เด็กสาวอีกคนที่ใส่ที่คาดผมสีเหลืองผมสั้นถึงต้นคอเอ่ยขึ้นพร้อมกับยิ้มยีฟันให้เธอ

     ซึซึกิ คุ้นๆแฮะ...

"ยินดีที่ได้รู้จักนะจ๊ะ แล้วเธอล่ะพ่อหนุ่มน้อย^^" คาร่าว่าก่อนจะก้มลงไปมองเด็กชายตัวเล็กใส่แว่น

"ผ-ผมเอโดงาวะ โคนันครับ" เด็กคนนั้นแนะนำตัวด้วยท่าทีประหม่าพร้อมกับหน้าที่แดงเล็กน้อย

"เห~ งั้นเหรอ นี่หน้าแดงไม่สบายหรือเปล่าหรือเขินที่เห็นสาวๆใส่ชุดว่ายน้ำอยู่ล้อมรอบตั้งสามคน" คาร่าเอ่ยแซวพลางยิ้มขำให้เด็กชายที่ตอนนี้หน้าแดงกว่าเดิม

"ม-ไม่ใช่สักหน่อย!"

"ฮ่าๆๆๆๆ"

     'ชื่อของเอโดงาวะ โคนันไม่ขึ้นบนข้อมูลประชาชนทั่วโลกของระบบ เอโดงาวะเป็นนามสกุลของนักเขียนนิยายสอบสวนชื่อดัง เอโดงาวะ รัมโปะ ส่วนโคนันคงได้มาจากเซอร์ อาเธอร์ โคนัน ดอยล์ ผู้แต่งเรื่องเชอร์ล็อก โฮมส์ ชื่อปลอมชัดๆ=_='

          คาร่าคิดในใจพลางมองเด็กชายด้วยแววตาสงสัย ลางสังหรณ์ของเธอบอกมาแบบนั้น สงสัยเจ้าเด็กนี่กำลังปกปิดตัวตนจากใครบางคนล่ะมั้ง...

"เอ่อ เอวาซังมองอะไรเหรอครับ?"

"หืม? เปล่าหรอกๆ แค่คิดว่าชื่อเธอน่ะ...มันน่าสนใจดีสำหรับคนที่ชื่นชอบเชอร์ล็อก โฮมส์อย่างฉัน ก็แค่นั้น" โคนันเบิกตากว้างอ้าปากค้างพลางมองผู้หญิงตรงหน้าด้วยความระแวง

     'ผู้หญิงคนนี้เป็นใครกันแน่?' เขาคิดพลางเหลือบมองอีกฝ่ายด้วยความสงสัย

"ว่าแต่นี่มาลองซื้อชุดว่ายน้ำกันเหรอ?"

"ค่ะ เอวาซังก็มาซื้อเหมือนกันสินะคะ^^" รันเอ่ยตอบพลางมองไปที่ชุดว่ายน้ำในมือของหญิงสาว

"ใช่แล้วล่ะ อีกอย่างอย่าเรียกเอวาได้ไหม? เรียกคาร่าเถอะหรือจะเรียกที่รักก็ไม่ขัดนนะ ฮ่าๆๆๆ" คาร่าเอ่ยพลางส่งยิ้มให้เด็กสาวที่เพิ่งรู้จักแหมบๆทั้งสอง

"ค-ค่ะ" รันตอบด้วยใบหน้าขึ้นสีเล็กน้อย

"พี่คาร่าเข้าไปลองสิฮะ ผมอยากเห็นตอนพี่ใส่ชุดว่ายน้ำจะแย่อยู่แล้ว" มาสึมิเอ่ยพลางดันหลังหญิงสาวเข้าไปในห้องลองชุด

"มาสึมินี่ใจร้อนจังน้า~" แม้ว่าปากจะบ่นแต่สุดท้ายก็ยอมลองชุดว่ายน้ำให้คนที่เปรียบเสมือนน้องสาวอีกคน

          คาร่าออกมาจากห้องลองชุดพร้อมกับร่างบางที่อยู่ในชุดว่ายน้ำบิกินี่วันพีชแบบผูกคอผูกหลังสีดำ ร่างของเธอเล็กลงอย่างเห็นได้ชัด เอวคอดเรียวสวยหน้าอกหน้าใจก็ใช่ว่าจะไม่มีอีกทั้งผิวก็ยังขาวเหมาะกับชุดที่ใส่อยู่ เด็กสาวอีกสามรวมไปถึงเด็กชายที่อ้าปากมองด้วยความตะลึง

"เอ้าๆ แมลงวันจะบินเข้าปากกันแล้วนะ" คาร่าเอ่ยแซวพลางเดินไปดูกระจกที่ติดไว้ข้างผนัง

"เอวะ-- คาร่าซัง คุณสวยมากๆเลยค่ะ" รันเอ่ยชมพร้อมกับประกายตาที่มองมาที่หญิงสาว

"ใช่ๆ พอคาร่าซังใส่ชุดนี้เหมือนมีออร่าออกมาเลยค่ะ!" โซโนโกะเอ่ยชมต่อพร้อมกับหน้าของเด็กสาวทั้งสองที่ขึ้นแดงระเรื่อ

"ไม่เลวๆ นี่ถ้าพี่คาร่ามีหน้าอกตูมกว่านี้รับรองคนหันมามองกันเต็ม"

     'เหอะๆ อย่าพูดถึงเลยแค่ตอนนี้คนก็หันมามองทั้งร้านแล้ว' โคนันคิดในใจพลางหันไปมองสาวๆหนุ่มที่อยู่ในร้านก่อนหน้ามองด้วยความตะลึงบางคนถึงกับเอาโทรศัพท์ขึ้นมาถ่ายรูป

"พี่คาร่าโพสท่าให้ผมหน่อยสิฮะ จะถ่ายไปฝากพี่ชุูคิจิซะหน่อย" มาสึมิว่าพลางหยิบโทรศัพท์จะกระเป๋าขึ้นมากดเข้าแอพฯกล้อง

"จัดไปไอน้อง" คาร่าว่าพลางโพสท่าสวยๆไปให้เด็กสาว

"เสร็จแล้วฮะ" มาสึมิว่าพลางกดเข้าไปส่งเมลให้พี่ชายคนรองของเธอ

"อย่าลืมบอกเจ้าจูคิจินะ โสดอยู่จีบได้"

"จัดไปฮะ"

"ว่าแต่คาร่าซังจะไปไหนต่อเหรอคะ?" รันเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"อา คงไม่แหละ ฉันมาซื้อชุดไว้เฉยๆกะจะไปทะเลน่ะ ร้อนมากเลย" คาร่าตอบพลางทำท่าร้อน

"งั้นมาลองชุดอื่นด้วยกันไหมคะ!? สนุกน่าดูถ้ามีคาร่าซังอยู่ด้วยอีกคน" โซโนโกะเอ่ยถามด้วยความกระตือรือร้น

"จะดีเหรอ? จะรบกวนพวกเธอเปล่าๆ"

"ไม่เป็นไรๆ พี่ไม่ต้องกังวลหรอก พวกนี้น่ะใจกว้างจะตาย" มาสึมิว่าพลางหันไปพูดกับเพื่อนสาวของตนพร้อมกัน "เนอะ~"

"งั้นก็ไม่เกรงใจล่ะนะ^^"

          ว่าจบเด็กสาวทั้งสามก็ลากหญิงสาวไปเลือกชุดว่ายน้ำมาลองเล่นเกือบหลายชุดซึ่งพอดูเวลาแล้วก็เกินสามสิบนาทีแล้วที่คาร่าอยู่ในร้านนี้

"เน่! ผมขอไปดูร้านของเล่นได้ไหมครับ?" โคนันที่ทนไม่ไหวจากการเห็นสาวๆใส่ชุดว่ายน้ำตรงหน้าเอ่ยขึ้นพลางชี้ไปนอกร้าน

"อ๊ะ! โทษทีนะ มันคงไม่สนุกสำหรับเธอสินะ" รันเอ่ย

"ค-ครับ"

"ไปก็ได้จ้ะแต่อย่าไปกันคนแปลกหน้านะ"

"คร้าบ~"

"เสร็จแล้วเดี๋ยวพวกเราไปหานะ! แล้วไปหาอะไรกินที่ร้านอาหารกัน" รันตะโกนไล่หลังพลางยิ้มให้กับเด็กชาย

"นายคงจะหิวสินะ เด็กน้อย" โซโนโกะว่าต่อพลางยิ้มขำ

     'ไม่ล่ะ ฉันอิ่มแล้ว' โคนันคิดในใจด้วยความเอ๋อเล็กน้อย

"เด็กคนนั้นเป็นน้องชายเหรอ?" คาร่าเอ่ยถามขณะมองแผ่นหลังของเด็กชายที่เดินไกลออกไป

"คุณแม่ของโคนันคุงมาฝากไว้ให้คุณพ่อดูแลน่ะค่ะ^^" รันตอบพลางยิ้มให้กับหญิงสาว

"งั้นเหรอ..."

"เอาล่ะ! เราไปลองชุดกันต่อเถอะ!" โซโนโกะว่าพลางกำหมัดแน่นด้วยความกระตือรือร้น คาร่าทำเพียงโบกมือไปมา

"ขอผ่านนะจ๊ะสาวๆ ฉันว่าจะไปดูเสื้อผ้าที่ร้านอื่นต่อน่ะ"

"เอ๋~ น่าเสียดายจังเลยนะคะ อ๊ะ! คาร่าซังฉันขอแลกเมลไว้ได้ไหมคะ?" รันเอ่ยอย่างเสียดายก่อนจะเอ่ยถามด้วยความตื่นเต้นทั้งๆที่ในมือถือโทรศัพท์ไว้แล้ว

"ฉันด้วยๆ"

"ได้สิๆ เอาเบอร์ไปด้วยก็ได้นะ ถ้ามีปัญหาก็โทรมาปรึกษาฉันได้" คาร่าตอบพลางหยิบโทรศัพท์ของโซโนโกะขึ้นมาเมมเบอร์ไว้รวมไปถึงเมลก่อนจะไปทำแบบเดียวกันที่เครื่องของรัน

"ขอบคุณค่า~" ทั้งสองเอ่ยพร้อมกัน คาร่ายิ้มอุ่นให้ก่อนจะเข้าไปเปลี่ยนชุดเป็นดังเดิมพลางหยิบชุดว่ายน้ำที่ตัวเองลองมาก่อนหน้านี้ทั้งหมดไปที่เคาว์เตอร์

"เอ๊ะ... คาร่าซังจะเอาทั้งหมดเลยเหรอคะ?" รันเอ่ยถามด้วยความตกใจเพราะชุดว่ายน้ำที่สาวเจ้าลองไปใช่ว่าจะน้อยอีกอย่างชุดว่ายน้ำร้านนี้ก็แพงใช่เล่น

"อื้ม! ไม่ต้องห่วงหรอกนะ ฉันจ่ายไหวอยู่แล้ว ว่าไปนั่นเอาชุดของพวกเธอมาด้วยเลยสิเดี๋ยวฉันซื้อให้" คาร่าว่าพลางแบมือไปทางเด็กสาวทั้งสามคน

"อ-เอ๋! ไม่เป็นไรหรอกค่ะ ฉันเกรงใจ" รันปฏิเสธพร้อมกับหน้าที่ขึ้นสีเล็กน้อย

"เดี๋ยวพวกเราจ่ายเองก็ได้ค่ะ รบกวนคาร่าซังเปล่าๆ" โซโนโกะตอบพลางยิ้มให้หญิงสาว

"ก็ได้ๆ มาสึมิเอาไงลูก?" คาร่าตอบทั้งสองก่อนจะหันไปมองเด็กสาวอีกคนอย่างรู้ใจ

"โหพี่คาร่า เห็นผมเป็นคนยังไงเนี่ย!" มาสึมิบ่นแต่มือก็ยื่นชุดว่ายน้ำที่ตัวเองถูกใจประมาณสองสามชุดให้หญิงสาว "ฝากด้วยนะฮะ^^"

"เอาแค่สองสามตัวเองเหรอ? เอาตัวอื่นอีกไหม?"

"แค่นี้แหละฮะ เดี๋ยวเงินในบัญชีพี่คาร่าหมดพอดี" มาสึมิตอบทำเอาหญิงสาวคิ้วกระตุก

"โห~ไอน้อง ดูถูกมากอ่ะ ไปเลือกมาอีกเลย อย่าลืมบัตรพี่อันลิมิต" คาร่าว่าพลางชูบัตรเครดิตสีดำฝังเพชรโชว์ให้มาสึมิดู

"น้องไม่อยากได้แล้วอ่า~ แต่ล่าสุดไนกี้ออกรองเท้าลิมิเต็ดใหม่ล่าสุดแถมยังมีเซ็ตชุดอีก น้องอยากได๊อยากได้แต่น้องอ่ะไม่มีเงินเลย วอนใครใจบุญเป็นป๋าให้น้องบ้างน้า~" มาสึมิว่าพลางทำหน้าออดอ้อนใส่หญิงสาว

คาร่ายกยิ้มมุมปาก "หึ ส่งที่อยู่บ้านมาเลยไอหนู ไม่เกินสามวันได้แน่"

"ขอบคุณค้าบ~" มาสึมิเอ่ยไล่หลังคนที่เดินไปที่เคาว์เตอร์แล้ว

"เซระซังจะดีเหรอ?" รันเอ่ยถามด้วยความกังวลเล็กน้อย

"เอาน่ารันจัง อย่าลืมสิป้าคาร่าก็พูดว่าอันลิมิต" มาสึมิเอ่ยตอบพลางขำออกมา

"ป้า?"

"ถ้าฉันเรียกป้าต่อหน้ามีหวังฉันอดแน่" มาสึมิตอบทำเอาอีกสองสาวขำออกมา

"ว่าแต่นามสกุลของคาร่าซังคุ้นๆแฮะ เหมือนเคยได้ยินที่ไหนมาก่อน?" โซโนโกะว่าพลางทำหน้าครุ่นคิด

"เอวากรุ๊ปไงฮะ ธุรกิจล้านล้านล้านล้านของยุโรปอยู่อันดับต้นๆของโลกด้วย" มาสึมิตอบพร้อมกับเลื่อนโทรศัพท์เล่น

"คาร่าซังรวยงั้นเหรอ?" รันเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"ยัยรัน! ถ้าฉันเป็นมหาเศรษฐี คาร่าซังก็เป็นอภิมหาๆๆๆๆๆๆเศรษฐีเลยแหละ คาร่าซังน่ะดำรงตำแหน่งประธานเอวากรุ๊ปตั้งแต่อายุสิบสอง เป็นคนกล้าได้กล้าเสียขนาดเอาเงินพันล้านไปทุ่มกับห้างระดับกลางๆเพราะไม่มีร้านโปรดของเธอ ล่าสุดทุ่มซากุระโฮเทลเพราะท่านลุงจิโรคิจิไปจองห้องวีวีไอพีแบบวิวดีที่สุดเนี่ยสิ แถมต้องการอะไรแค่ฟาดเงินใส่ร้อยล้านพันล้านก็ได้มาแล้ว" โซโนโกะร่ายยาวเมื่อเจ้าหล่อนจำชื่อเสียงเรียงนามของคาร่าได้แล้ว

"ดีจังน้า~ อยากรวยแบบนั้นบ้างจัง" รันอดไม่ได้ที่จะเอ่ยออกมา "ว่าแต่คาร่าซังเป็นคนที่ชอบเอาเงินฟาดหัวคนอื่นเหรอ?"

"ก็ไม่ขนาดนั้น ป้าเขาน่ะความอดทนต่ำกับเรื่องพวกนี้พอเจออะไรไม่ถูกใจก็ซื้อๆๆจนติดเป็นนิสัย พี่ชายคนรองของผมเล่าให้ฟังว่าเพราะป้าเขาใช้เงินแบบนี้พี่ชูเลยบ่นประจำ"

"พี่ชู? พี่ชายของเซระซังที่เสียไปแล้วเหรอ?" รันเอ่ยถามด้วยความสงสัย

"อื้อ! ป้าคาร่ากับพี่ชูน่ะโตมาด้วยกันเป็นเพื่อนกันแต่เด็กแล้วพวกเขาก็มาเจอกันอีกครั้งตอนไปสอบเข้าเอฟบีไอ" มาสึมิตอบพลางยกยิ้มเมื่อนึกไปถึงตอนที่พี่ชายคนรองของเธอเล่าโมเมนต์ระหว่างพี่ชูของเธอกับคาร่า

"เหมือนพรหมลิขิตเลยน้า~" รันและโซโนโกะเอ่ยขึ้นพร้อมกัน

"ฉันก็อยากมีโมเมนต์แบบนั้นกับคุณมาโคโตะจังเลย~" โซโนโกะเคลิ้มออกมาพลางนึกไปถึงหน้าแฟนหนุ่มของเธอ

"แหม~ โซโนโกะล่ะก็"

"เธอก็เหมือนกันรัน เมื่อไรเจ้านักสืบนั่นจะมาขอเธอแต่งงานกัน?" โซโนโกะเอ่ยออกมาจนทำให้รันหน้าขึ้นสีพร้อมกับเอามือตีเข้าที่เด็กสาวเบาๆ

"หยุดล้อเลย!"

"อ่ะนี่ชุดว่ายน้ำ" เสียงนุ่มเอ่ยขึ้นทำเอาทั้งสามแทบจะสะดุ้งก่อนจะหันไปมองผู้มาใหม่ คาร่ากลับมาพร้อมกับยื่นถุงใส่ชุดว่ายน้ำให้เด็กสาวขณะใบหน้ายิ้มแย้ม

"โอ๊ะ! ขอบคุณฮะ รักจังเลยคนนี้"

"ถ้ารักก็เลิกเรียกป้าแล้วจะซื้อบ้านให้เลย" คาร่าตอบพลางเดินออกจากร้านไปทิ้งให้มาสึมินิ่งค้างไว้ด้วยความตกใจ

"นี่ป้าเขาแอบฟังแต่แรกเหรอ? ว่าและว่าทำไมไปคิดเงินนานจัง" มาสึมิเอ่ยออกมาพร้อมกับยู่หน้า

"ฮ่าๆๆๆ"

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

          ในชีวิตของคาร่าเรื่องที่เครียดที่สุดในชีวิตของเธอก็คงเป็นเรื่องเลือกสิ่งที่ต้องการไม่ถูกแม้ว่าสุดท้ายแล้วจะซื้อทั้งหมด ทว่าวันนี้เหตุการณ์ที่เธอกำลังอยู่ในตอนนี้คงกลายเป็นเรื่องเครียดที่สุดแซงอันที่พูดไว้ก่อนหน้านี้ได้เลย

"มันไม่มีใครไปทะเลกับฉันเลยหรือไง!?" และนี่คือเรื่องเครียดเด่นประจำชีวิตในวันนี้ เอาแต่เลือกชุดจนลืมไปว่าจะไปเที่ยวทะเลกับใครดี

          คาร่าย่นหน้าไม่พอใจครั้นจะชวนโจดี้ก็คงไม่ใช่เพราะรายนั้นอยู่ในการปฏิบัติหน้าที่ แต่ถ้าเอาไปทั้งหัวหน้าก็คงไม่ยากเกิน ไม่ว่าเปล่าก็ยกโทรศัพท์แนบหูต่อสายตรงไปยังกลุ่มเฟสที่เธอสร้างไว้สำหรับบังคับไปเที่ยว

          ในกลุ่มก็จะประกอบไปด้วย คาร่าสาวสวยหุ่นดีผิวขาวน่า...รัก(คิดอะไรเธอ~) โจดี้รุ่นน้องร่วมงานสุดน่ารักที่เวลางอนเหมือนกับมีหูกับหางแมวโผล่ เจมส์หัวหน้าสุดเนี๊ยบอายุร่วงตามกาลเวลแต่ฝีปากนี่ยังเหมือนเดิม คาเมลรุ่นน้องร่วมงานที่มีฝีมือมากในการขับรถแม้จะไม่เท่าเธอก็ตาม และอากาอิอดีตคู่หูดูโอ้เพื่อนสนิทที่ตอนนี้เป็นมะเร็งปอดตายเพราะบุหรี่

"ฮัลโหลววววว~" หญิงสาวเอ่ยทักเสียงกวนประสาททำเอาปลายสายอีกสี่คนคิ้วกระตุกถี่
'(ได้พักร้อนแล้วก็อย่ามากวนชาวบ้านเขาทำงาน)' เจมส์เอ่ยกลับมาด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิดเล็กน้อย เขาเป็นอย่างนี้ตลอดเวลาได้คุยกับคาร่าซึ่งเป็นผลมาจากความตวงติงของเธอ
"เดี๋ยวนะๆๆๆๆ สุดยอดไม่น่าเชื่อว่านายจะรับสายด้วยนึกว่าเป็นมะเร็งตายไปแล้วซะอีก" คาร่าเอ่ยด้วยความประหลาดใจผิดกับใจของเธอในตอนนี้ที่เต้นตุบตับๆจนหัวใจแทบจะทะลุออกมาแล้ว
'(...ไม่ใช่ก็ใกล้เคียง) แค่เสียงก็เธอแทบสลบแล้ว ให้ตายสิ!
"หืม~ หรือว่าแกล้งตายหรือไง?" คาร่าเอ่ยไปเล่นๆตามลางสังหรณ์ของเธอทว่าทำเอาคนที่อยู่ในปลายสายทุกคนตกใจกันยกใหญ่
'(ค-คุณรู้ได้ไง?)' โจดี้เอ่ยถามเสียงสั่นเล็กน้อย
"ลางสังหรณ์สุดยอดของฉันไงล่าาาห์~" ได้ยินเสียงคนถอนหายใจด้วย...
'(แล้วมีอะไร? หวังว่าจะไม่ใช่เรื่องไร้สาระนะ)' แม้ว่าจะเหมือนคำด่าแต่คาร่าก็หาได้สนใจไม่
"โถ่อากาอิ นี่นายเห็นเพื่อนรักเป็นคนยังไงเนี่ย..." คาร่าบ่นออกมาด้วยน้ำเสียงน้อยใจ
'(เพราะเธอเป็นคนอย่างนั้นไงล่ะถึงได้พูด มีใครที่ไหนแนะนำความสามารถพิเศษตัวเองว่ารวยบ้าง--)' อากาอิเอ่ยออกมาก่อนจะชะงักราวกับว่าพูดในสิ่งที่ไม่ควรพูดออกมา
"เดี๋ยวนะ ฉันไม่เคยแนะนำตัวให้นายฟังแล้วนายรู้ได้ไงว่าฉันแนะนำความสามารถไปแบบนั้น?" คาร่าเอ่ยออกมาด้วยความสงสัย "คนล่าสุดที่ได้ยินฉันแนะนำตัวก็คงเป็นสหายคนใหม่ของฉันที่เพิ่งเสียไปและก็มี...โอกิยะ สึบารุ"
'(...)' ทุกคนเงียบไม่มีใครพูดอะไรออกมาทั้งนั้น
"แต่คงเป็นไปไม่ได้หรอกในเมื่อโอกิยะน่ะไม่ได้มีหน้าเหมือนนายสักนิด เนอะ~" ตามจริงก็คอนเฟิร์มแล้วแหละว่า โอกิยะ สึบารุคืออากาอิ ชูอิจิ คอนเฟิร์มตั้งแต่ลางสังหรณ์เธอบอกแบบนั้นแล้ว
'(ฮ่าๆๆ นั่นสิคะ)' โจดี้ขำกลบเกลื่อนทำเอาคาร่านึกใบหน้าแมวน้อยปลายสายได้เลยว่าทำหน้ายังไง
"เอาล่ะๆ เข้าเรื่อง ฉันเพิ่งไปซื้อชุดว่ายน้ำมาใหม่"
'(แล้ว?)'
"ฉันไม่มีเพื่อนไปน่ะสิ จีมือขวาส่วนตัวของฉันก็ไม่ยอมบินมาที่เจปังบอกว่ามีธุระแต่เอาจริงก็ติดสาวอยู่ที่อิตาลี ̄ヘ ̄ ดังนั้นพวกนายต้องไปกับฉัน!"
'(ไม่ทราบว่าคุณคาร่าอยากให้พักร้อนหายไปเหรอครับ?)' เจมส์เอ่ยถามกลับมาน้ำเสียงเรียบนิ่งแต่หาได้หวั่นไม่
"ไม่เอาน่าเจมส์! ฉันจ่ายไปตั้งสิบล้านดอลฯ ดังนั้นไปด้วยกันเถอะสองวันหนึ่งคืนเอง~"
'(ขอผ่านล่ะ)' อากาอิตัดบททำเอาหญิงสาวแทบน้ำตาซึม
"อากาอิ~! ไม่สงสารเค้าหน่อยหรอม ฮึก ยูน่ะทิ้งเค้าไปทำมิชชั่นคนเดียวพอเค้ามาเจอก็ยังจะsay notเค้าอีก ใช่สิ๊ห์~! ฉันไม่ใช่แฟนนายนี่ก็เป็นแค่เพื่อนที่โตมาแต่เล็กด้วยกัน" สาบานว่าประโยคที่เธอพูดไป...สื่อถึงเขาเลยว่านอยด์! และแน่นอนว่าหากเธอใช้ไม้นี้อากาอิก็...
'(...ก็ได้ เฮ้อ)'
"เยี่ยม! ดังนั้นอีกสามคนก็ต้องไปด้วยกันนะ!"
'(คาร่าคุง ฉันขอผ่านพอไปกับเธอแล้วปวดหัว)' เจมส์ตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงเอือมๆ
"หวา น่าเสียดายจัง~ อุตส่าห์จะรายงานเรื่องมิชชั่นที่ให้ไปทำมาแต่เอาเถ๊อะ..."
'(พักอยู่ที่ซากุระโฮเทลสินะ? โจดี้ คาเมล อากาอิพรุ่งนี้ฉันไปรับที่บ้านเตรียมเสื้อผ้าสำหรับไปทะเล ส่วนคาร่าคุงพรุ่งนี้ฉันจะไปรับเธอที่โรงแรมตอนแปดโมง แค่นี้)'

          ไม่ว่าเปล่าเจมส์ก็ออกจากสายไปคนอื่นจึงออกตามไปด้วย คาร่ายกยิ้มอย่างมีชัยพลางวางโบโบ่ลูกรักไว้บนเตียงอย่างทะนุถนอม

"โอ้ทะเลแสนงาม~"

= = = = = = = = = = = = = = = = = = = =

+คุยกับนักเขียน+
ไรท์ขอแจ้งไว้ก่อนเลยนะคะว่าจะไม่แต่งให้ตัวละครเข้าไปยุ่งกับคดี อาจจะแค่ไปโผล่ในตอน
แต่ไม่เข้าไปยุ่งกับคดีแน่นอน
แต่ถ้าเป็นคดีเกี่ยวกับองค์กรชุดดำหรือจอมโจรคิ---
ก็ไม่แน่ ฮ่าๆๆ

ตอนข้างต้นนะคะที่มีทั้งรัน โซโนโกะ มาสึมิโผล่มาจะอยู่ใน
โคนัน ปี19 ตอนที่ 933 มุมอับในห้องลองเสื้อ(ตอนแรก)


(หน้าของคาร่าที่แสร้งว่านอยด์อากาอิ)











B
E
R
L
I
N
?
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 64 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

36 ความคิดเห็น

  1. #10 DEVINDEVIN (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 1 พฤษภาคม 2563 / 00:26
    โอยย ขำ เอ็นดูว์ 💕
    #10
    1
  2. #9 polytome (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 30 เมษายน 2563 / 23:31
    จะรออ่านค่ะ เป็นกำลังใจให้นะคะ ร้ายกราดมากหนูคาร่าาาา
    #9
    1