[ END ] นางร้ายคนเก่ง

ตอนที่ 53 : SPECIAL EPISODE : เราเป็นของกันและกัน

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,591
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 66 ครั้ง
    26 ก.พ. 61

 

SPECIAL EPISODE

เราเป็นของกันและกัน

 

 

 

 

 

            กราบสวัสดีผู้อ่านที่น่ารักทุกท่าน คิดถึงเอเรียลคนนี้ไหมคะคนดี หืม? ฮ่าๆ เราไม่ได้เจอกันตั้งหลายเดือน สงสัยเป็นเพราะค่าตัวของเอเรียลผู้นี้เพียงขึ้นนั่นเอง (บิส//กอดกระเป๋าตังค์แบนๆไว้แนบอก ร้องไห้กระซิกๆ) โอ๋ๆนะไรท์นะ แบ่งๆกันมั่งเหอะแค่นี้ฉันก็ไม่ค่อยมีอันจะกินแล้ว

 

 

            “ เอเรียล เตรียมตัวกันเถอะ จะถึงเวลาแล้ว ” มิเกลเคาะประตูเรียกฉันที่กำลังติดกระดุมเสื้อเชิร์ตสีดำให้เรียบร้อย เพื่อเตรียมตัวไปโรงเรียน

 

 

            หลังจากเรื่องนั้นจบลง นี่ก็ผ่านมาเกือบจะสามปีแล้ว ฉันคนนี้ก็เลื่อนขึ้นสู่ชั้นปีที่สี่แล้วจ้า พวกเมบีแลละมิเกลคนรักของฉันก็เช่นกัน เราทั้งสองคนคบกันมาเกือบสามปีแล้ว และที่สำคัญตอนนี้พวกเราเป็นพี่ใหญ่ของบ้าน จะทำตัวเป็นเด็กกะโหลกกะลาแบบนั้นไม่ได้แล้วด้วย

 

 

            ตอนนี้โรงเรียนเบอร์ลินถูกบูรณะใหม่ทั้งหมด (อีกแล้ว) ทั้งดีขึ้น สะดวกสบายขึ้น แลมด้านการเรียนการสอน อุปกรณ์ต่างๆก็ดีขึ้นอย่างน่าประหลาดใจภายในเวลาสามปี  ฉันก็อดแปลกใจไม่ได้เหมือนกันว่าทำไมโรงเรียนต้องดีขึ้นตอนฉันอยู่ปีสุดท้าย

 

 

 

            อ่า คิดถึงพี่โจลี่คนสวยจัง

 

 

 

            และที่สำคัญวันนี้นะ...คือวันประลองเวทย์ล่ะ!

 

 

 

            แหน่ะ สงสัยกันอีกแล้วว่ามันคืออะไร มาค่ะเดี๋ยวฉันคนนี้จะอธิบายระหว่างเดินทางไปโรงเรียนแล้วกันนะคะ

 

 

 

            งานประลองเวทย์...ก็คืองานประลองที่ถูกนำมาจัดขึ้นใหม่อีกครั้ง หลังจากที่งานนี้ห่างหายไปจากโรงเรียนเกือบสิบอีกสิบปี จำงานประลองที่เกิดขึ้นในรุ่นของแม่(บุญธรรม)เอวาร์เรียได้ไหมคะผู้อ่าน นั่นแหละค่ะงานนั้นแหละ เพียงแต่งานนี้จะเพิ่มความเข็มงวดในการรักษาความปลอดภัยเท่านั้น ส่วนระบบการประลองก็คล้ายๆเดิม แต่ลดจำนวณคนประลองลงให้เหลือเพียงบ้านละสามคน

 

 

 

            ซึ่งฉันคิดว่าตำแหน่งคนลงประลองคงไม่พ้น ฉัน เมบีและวันนาอย่างแน่นอน

 

 

 

            เพราะอะไรน่ะหรอ...เพราะเราแกร่งที่สุดไง

 

 

 

            พอเถอะ เข้าเรื่องๆ

 

 

 

            แล้วกติกาการประลองก็จะเป็นแบบสองรอบ ในแต่ละรอบจะเรียกคิลล์ เฟิร์สคิลล์จะเป็นการประลองแบบแข่งทีม ทั้งสามคนต้องลงสนามเมื่อประกาศว่าตนได้คู่แข่งเป็นบ้านใดก็แข่งกับบ้านนั้น บ้านไหนชนะได้100,000แต้ม ส่วนบ้านในแพ้ก็ได้0แต้ม ไม่ต้องแข่งกันอีกระหว่างบ้านที่ชนะกับบ้านที่แพ้

 

 

            เซคคอนคิลล์เป็นการแข่งแบบตัวต่อตัว เมื่อประกาศว่าบ้านไหนได้ลงแข่งก่อนก็ต้องเลือกสมาชิกลงไปแข่งในสนามหนึ่งคน ส่วนคู่แข่งจะเป็นคนจากบ้านไหนก็ได้หนึ่งคนลงมาแข่งกันในสนาม ใครที่ชนะก็อยู่ต่อ ใครแพ้ก็ต้องเปลี่ยนตัวกับคนต่อๆไป บ้านไหนยืนอยู่ได้นานที่สุด บ้านนั้นเป็นฝ่ายชนะ รับเงินรางวัลไปนอนกอดจ้า

 

 

 

            กติกาง่ายๆที่เหมาะกับคนคูลๆแบบฉัน

 

 

 

            “เรียลครับ ถึงโรงเรียนแล้วนะ ตื่นได้แล้ว” เสียงทุ้มเอ่ยปลุกฉันให้ตื่นจากภวังค์ อ่าวฉันหลับไปตอนไหนเนี่ย ฉันบิดขี้เกียจเล็กน้อยและเลือกที่จะเดินออกจากรถตามมิเกลไป

 

 

            “ทำไมวันนี้เรียลดูง่วงจัง ไม่สบายรึเปล่า” มิเกลว่าพลางใช้มืออังหน้าผากของฉัน เพื่อตรวจสอบว่าฉันยังอยู่ดี ไม่เป็นอะไร

 

 

            “ฉันไม่เป็นไรหรอก ว่าแต่นายเถอะเกล ทำงานจนดึกดื่นแบบนั้นไม่ห่วงตัวเองรึไงกัน”

 

 

            “มันก็...ไม่ได้หนักหนาอะไรนะ อย่างน้อยๆก็ช่วยแบ่งเบาภาระท่านพ่อนี่นา” มิเกลเอ่ยตอบเสียงอ่อน ราวกับกำลังถูกคุณแม่ตำหนิ(?)

 

 

            “เห้อ อย่าหักโหมแล้วกันเรียลเป็นห่วง ไปเถอะเข้าโรงเรียนกัน” ฉันว่าจบพลางเดินนำหน้ามิเกลเข้าไปในอาณาเขตรั้วโรงเรียนที่วันนี้ดูครึกครื้นเป็นพิเศษ มิเกลอมยิ้มเล็กๆก่อนจะรีบวิ่งตามฉันไปให้ทันและยังไม่วายยกแขนพาดคอฉันไว้อีกด้วย

 

 

 

            บางทีก็คิดนะว่ามัน...หนัก

 

 

 

            “ไงยัยเรียล มาแล้วหรอจ๊ะ” เมบีที่เดินมาพร้อมกับวันนาตรงดิ่งมาที่ฉัน พลางสวดกอดฉันแน่น น่าอกน่าใจของเธอพากันมาอัดอยู่เต็มใบหน้า

 

 

 

            โอย กำเดาจะแตก (บิส//ตบหัวเรียกสติ)

 

 

 

            “ไปเถอะ รีบไปที่สนามประลองเล็กกันเถอะ” วันนาว่าจบก่อนจะเดินนำไปยังสนามประลองเล็ก แหล่งรวมผู้คนไว้เกือบทั้งหมดของโรงเรียน

 

 

 

 

 

            ณ สนามประลองเล็ก

 

 

            “ยินดีต้อนรับเข้าสู่งานประลองเวทย์ ประจำปี20xx ในวันนี้ไฮไลท์ของงานั้นอยู่ที่การแข่งขันเซคคอนคิลล์นั่นเอง และขอเชิญตัวแทนและบ้านทั้งสิบสองคนนั่งประจำที่ด้วยนะครับผม เราจะเริ่มเฟิร์สคิลล์กันแล้ว” โฆษกหนุ่มคนหนึ่งพูดขึ้น

 

 

            พวกฉันและมิเกลจึงต้องแยกย้ายกันไปนั่งประจำที่ พวกฉันอยู่บ้านดราโกนิก ส่วนมิเกลก็ยังอยู่บ้านไลออไนลืเหมือนเดิม แต่ว่า...

 

 

            ซีโน่ถูกโอนย้ายให้ไปอยู่บ้านคอบาบัสตามมติเอกฉันท์ของคนทั้งบ้าน เพียงเพราะเหตุการณ์นั่นทำให้อนาคตของซีโน่นั้นเปลี่ยนจากหน้ามือเป็นหลังฝ่าเท้า จากที่รุ่งเรืองกลับดิ่งลงยิ่งกว่าก้นเหวลึก ตำแหน่งอง์รัชทายาทถึงกลับสั่นครอนกันเลยทีเดียว

 

 

            “การแข่งขันเฟิร์สคิลล์ บ้านดราโกนิกเจอกับบ้านยูนิคอรัส ส่วนบ้านไลออไนล์เจอกับบ้านคอบาบัส และการประลองเทิร์นแรกคือการเจอกันระหว่างบ้านผู้กล้าและบ้านผู้อ่อนโยนนั่นเองครับ” โฆษกยังคงทำหน้าที่ได้ดีเหมือนเดิม

 

 

            ฉันและพวกเมบีจึงเดินลงไปในสนามเผชิญหน้าเข้ากับเหล่าอดีตเพื่อนสาวของเบลล่า เจนนิส

 

 

            “ พร้อมแล้ว...เริ่มครับ!!

 

 

            ทันทีที่โฆษกพูดจบ ม่านบาเรียขนาดใหญ่ถูกกางออกครอบคลุมพื้นที่ที่ใช้ประลองเพื่อป้องกันไม่ให้ผู้ชมได้รับบาดเจ็บ ฉัน เมบีและวันนารอบมองกันคล้ายกับวางแผนทางสายตาว่าจะเอาอย่างไร และได้ผลสรุปว่าฉันจะเป็นฝ่ายบุกกับยัยเมบี ส่วนวันนาจะเป็นฝ่ายซัพพอร์ตเพราะวันนามีพลังด้านรักษา

 

 

            ฉันวิเคราะห์สถานการณ์ตรงหน้า ตามจริงแล้วต้องมีเบลล่า เข้าร่วมด้วยเพียงแต่เธอนั้น...ช่างมันเถอะ เพื่อนสาวของเบลล่าทั้งสองคนใช้ธาตุไม้และดิน ส่วนอีกคนใช้ธาตุน้ำ แต่น่าเสียดายที่ระดับเวทย์ต่ำไปหน่อย

 

 

            “เอาไงดียัยเรียล บุกเลยดีป่ะ” เมบีหันมาถามฉันที่ยืนนิ่งเงียบ กำลังใช้ความคิด

 

 

            “บุกเลยแล้วกัน อย่างไรเสียวันนาก็อยู่ฝ่ายซัพพอร์ตนี่เนอะจะไปกลัวอะไร”

 

 

            ฉันว่าจบก่อนจะกระโดดพุ่งเข้าไปหาผู้เข้าแข่งของบ้านยูนิคอรัสทั้งสามคน พลางเรียกปืนคู่อาวุธประจำตัวและอัดกระสุนลงไปเต็มแม็กซ์ กลุ่มของยัยพวกนั้นแตกกระจายออกไปคนละทิศคนละทางเพราะความตกใจ ดูก็รู้ยัยพวกนี้คงไม่ประสีประสาในด้านต่อสู้เท่าไหร่

 

 

            เมบีเห็นดังนั้นจึงรีบกระโดดเข้าไปประกบคู่กับยัยคนนั้นที่ดูอ่อนแอกว่าเพื่อน พลางเรียกมีดสั้นออกมาใช้ด้ามที่จับกระแทกเข้าที่หลังคอยัยนั่นอย่างแรกจนสลบไป ตอนนี้บ้านยูนิคอร์นเหลือเพียงยัยฮันน่าและยัยเอลลี่ เมบีได้แต่สบถออกมาเมื่อกำจัดยัยนั้นออกไปได้แล้วว่าไก่อ่อน

 

 

 

            อูยยยส์ แรว๊งง ไปเก้วกราดมาจากไหนกันเนี่ยยัยเมบี

 

 

 

            การแข่งขันเริ่มกลับมาดุเดือดเลือดพล่านกันอีกครั้ง สนามประลองเริ่มลุกเป็นไฟเมื่อฉันเปิดใช้พลังธาตุความมืด หมอกควันสีดำปกคลุมไปทั่วบริเวณเพื่อทำลายล้างพลังธาตุของทั้งยัยฮันน่าและเอลลี่ ธาตุดินและไม้ต่างสลายหายเป็นผุยผง ทั้งสองคนน่าซีดปากสั่นเมื่อไม่สามารถใช้พลังโจมตีได้ เมบีเรียกสายฟ้าให้ผ่าลงมายังพื้นที่ที่ยัยพวกนั้นยืนอยู่ เปรี้ยง! สภาพพื้นที่ตรงนั้นราบเป็นหน้ากลอง ยัยพวกนั้นตัวเกรียมเชียวแถมดำเมี่ยมอีก ในรอบนี้วันนาไม่ต้องลงมือเลยสักแอ๊ะเดียวสบายไป

 

 

            “เอ่อ..บ้านดราโกนิกเป็นฝ่ายชนะ ได้รับ100,000แต้ม ต่อไปเป็นเทิร์นที่สองระหว่างบ้านไลออไนล์และบ้านคอบาบัส บ้านไหนจะชนะกันระหว่างบ้านปัญญาและบ้านฉลาดแกมโกง”

 

 

            ฉันเดินขึ้นมายังที่พักเพื่อนั่งชมการแข่งขันรอบต่อไป โอ๊ะ นั่นมิเกลกูลงแข่งด้วยนี่นาแล้วก็วอลเลอร์...มิเกลหันมายิ้มให้ฉันด้วย งุ๊ย เขิน ส่วนบ้านตรงข้ามก็มีสเวน ไบรอันต์แล้วก็ซีโน่...หว่ายเหล่าแก็งค์เจ้าชายรวมตัวกันครบเลยอ่ะ

 

 

            “พร้อมแล้ว...เริ่ม”

 

 

            มิเกลจุดไฟรัติกาลในมือ พลางใช้มันลากไปรอบๆเขตการประลอง กลายเป็นสนามแข่งแบบไฟ โอโหเลือดร้อนอะไรปานนั้น แต่บั่บโคตรเท่เลยเอ๊าะ แฟนใครเนี่ย นั่งดูมิเกลอย่างเดียวได้ป่ะ ไม่สนใจการประลองล่ะ

 

 

            และสุดท้าย...ฉันก็ไม่ได้สนใจการประลองจริงๆด้วย (โอ๊ยเธอเอ๊ย อดเห็นมิเกลโชว์พราวเลยอ่ะ//บิส) ฉันดุได้เฉพาะฉันคนเดียวเท่านั้นย่ะ คนอื่นไม่เกี่ยว!!

 

 

            “บ้านไลออไนล์เป็นฝ่ายชนะ รับไป100,000แต้ม แหมผมล่ะเหงื่อไหลพรากๆเลยครับ ร้อนแรงกันจริงๆ

 

 

            “เอาล่ะครับๆถึงช่วงไฮไลท์ของง่ายกันแล้วนะครับ เข้าสู่ช่วงเซคคอนคิลล์ การประลองแบบหนึ่งต่อหนึ่งนะครับ ใครที่ชนะก็อยู่ต่อใครที่แพ้ก็หาคนแข่งมาเรื่อยๆนะครับ บ้านไหนอยู่บนพื้นที่การประลองนานสุดก็เป็นฝ่ายชนะไป เริ่มกันที่ผู้เข้าประลองคนแรก........บ้านดราโกนิก วันนา วิลเลียมส์ครับ!!! และผู้เข้าประลองอีกคน...บ้านยูนิคอรัส แอลลี่ การ์เซีย” โอ๊ย อะไรจะดวงสมพงศ์กับบ้านนี้ขนาดนั้น

 

 

            ยัยวันนาแสยะยิ้ม เมื่อเห็นหน้าคู่แข่งอีกคน ที่กำลังเดินเข้ามาในสนามด้วยท่าทีมั่นใจเพราะเมื่อรอบที่แล้วเธอไม่ได้เห็นว่าวันนาจะออกแรงเลยได้แต่คิดไปว่ายัยนี้คงไก่อ่อน

 

 

 

            แต่จริงๆแล้วก็...ไม่อ่ะ ยัยวันนานี่ถือว่าโหดพอตัวนะ ไม่เชื่อดู

 

 

 

            ภาพของเด็กหญิงวันนา ที่กำลังนั่งมองยัยแอลลี่ใช้ธาตุไม้พันแข้งพันขาตัวเอง เพราะยัยวันนามีพลังควบคุมจิตใจ เธอจะทำอะไรกับอีกคนที่เข้าควบคุมก็ได้ ไม่ว่าจะหักแขนหักขาหักคอหักซี่โครง ยัยแอลลี่น้ำตาไหลพรากขณะที่กำลังโดยพลังของตนเองย้อนกลับมาทำร้ายอย่างแสนสาหัส แอลลี่ไม่สามารถทนพิษบาดแผลเหวอะหวะได้จึงสลบล้มพับไปในที่สุด วันนาจึงถอนพลังของตนออกเป็นอันจบการประลอง

 

 

            “เอ่อ...วันนา วิลเลียมส์เป็นผู้ชนะ คนต่อไป...”

 

 

            ผ่านไปแล้วหลายเพลายิ่งนักจนบัดนี้ ก็ไม่เหลือผู้ท้าชิงของบ้านอื่นๆแล้ว ยัยวันนายืนแข่งยาวเลยทีเดียว ก็อย่างว่าอ่ะเนอะยัยวันนาไม่ค่อยจะได้โชว์ฝีมือเท่าไหร่ ฉันกับเมบีก็ไม่ได้อยากลงไปประลองอยู่แล้วด้วยเลยให้วันนาเคลียร์ยาว ไหนๆฉันกับเมบีก็แข่งรอบแรกไปแล้ว

 

 

            ขนาดมิเกลยังแพ้ให้วันนาเลย จริงๆวันนาไม่อยากทำร้ายแฟนเพื่อนหรอกนะ มิเกลแค่บาดเจ็บๆเล้กแล้วเดินออกนอกประลองไป ถือได้ว่าเป็นทางเลือกที่ดีทีเดียวเชียว อย่างน้อยก็ยังรักชีวิต ส่วนผู้เข้าแข่งที่เหลืออะหรอ...

 

 

 

            อีกนิดนึงจะขั้นบ้าแล้ว เพราะประสาทหลอนกันแทบจะหมด

 

 

 

            “และผู้ชนะในงานประลองนี้คือ...บ้านดราโกนิก!!!!!! ยินดีกับผู้ชนะด้วยนะครับ รับเงินรางวัลไปนอนกอดได้เลยครับ ส่วนในตอนนี้การประลองได้สิ้นสุดลงและผมก็หมดหน้าที่แล้วนะครับ ไว้เจอกันใหม่ในอีกสิบปีข้างหน้า โชคดีนะครับทุกท่าน!!!!” งานประลองจบลงด้วยเสียงเฮร้องกึกก้องไปทั่วสนามประลองเล็ก ยินดีให้กับผู้ชนะอย่างบ้านดราโกนิก

 

 

            “ออกไปกันเถอะ” ฉันว่าจบก่อนจะพาเพื่อนๆทั้งสองคนออกจากสนามประลอง ระหว่างที่เดินออกไปก็เจอเข้ากับแก็งค์เจ้าชายและมิเกลพอดิบพอดี มิเกลเดินมายืนข้างฉันพลางจ้องมองแก็งค์เจ้าชายอย่างไม่ค่อยเป็นมิตรเสียเท่าไหร่

 

 

            “เอเรียล...คือฉัน” ซีโน่เอ่ยรั้งฉันเอาไว้ ฉันหันไปมองเขาด้วยสีหน้าเย็นชาขั้นสุด

 

 

            “มีอะไร”

 

 

            “เรากลับมาเป็น..เหมือนเดิมกันไหม” อึ้ง...ไม่คิดเลยนะเนี่ยว่าจะมาขอกันง่ายๆแบบนี้ ฉันไม่ตอบอะไรเพราะรู้อยู่แล้วว่าคนข้างกายฉันอย่างมิเกลต้องทำอะไรสักอย่างอยู่แล้ว

 

 

            “นายมีสิทธิ์อะไรในตัวของเธอถึงต้องมาเรียกร้องกัน” มิเกลว่าพลางรวบเอวของฉันไว้ในแขนอย่างกับแสดงความเป็นเจ้าของขั้นสุดเช่นกัน

 

 

            “แล้วนายล่ะ มีสิทธิอะไรในตัวเธอ!!แล้วอีกอย่างเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับนาย” ซีโน่พูดขึ้น

 

 

            “มีสิ ก็นะเอเรียลน่ะเป็นแฟนของฉันแล้วก็เป็นคู่หมั้นของฉันด้วย แล้วนายล่ะมีสิทธิ์อะไรในตัวเอเรียลบ้าง ฉันขอถามหน่อย” มิเกลพูดเหมือนมีไพ่ในมือที่เหนือชั้นยิ่งกว่า ทำเอาซีโน่สะอึกกันไปเลยทีเดียว

 

 

            “ในตอนแรกมีเพชรไว้ในมือกลับปล่อยไปเอาก้อนกรวด พอในตอนนี้เห็นค่าเพชรขึ้นมาหน่อยก็อยากจะมาทวงคืนจากเจ้าของคนใหม” อห.เปรียบซะเห็นภาพเลยอ่ะ

 

 

            “...”

 

 

            “ไม่ว่าคุณจะเรียกร้องอยากได้เธอกลับไปครอบครองเพียงไหน แต่...ผมก็ต้องขอโทษด้วยนะครับ เพราะว่าเธอน่ะ เป็นของผมเพียงคนเดียว และแน่นอน..เราเป็นของกันและกันครับ :)” มิเกลว่าจบพลางหอมแก้มโชว์ไปอีกหนึ่งที ราวกับตอกย้ำซีโน่ว่า คุณไม่มีโอกาสได้เธอกลับไปหรอก อะไรทำนองนั้น

 

 

            มิเกลพูดจบประโยคที่โคตรเท่นั้น และพาฉันรวมทั้งยัยเมบีและวันนาออกมาจากตรงนั้น ปล่อยให้แก็งค์เจ้าชายนิ่งแข็งค้างไว้ตรงนั้นแหละ สมน้ำหน้า

 

 

            “ผมอยากกลับปราสาทแล้วอ่ะ” มิเกลหันมางอแงใส่ฉัน

 

 

            “ไม่เอาๆ อย่าพึ่งงอแงสิ” ฉันว่าพลางลูบหัวเขาอย่างเอ็นดู

 

 

            “ถ้าเรียลไม่กลับตอนนี้ ตอนถึงห้องผมจะจับเรียลกดนะ” ห๊ะ อะไรน่ะ

           

 

            “อ่ะ..ไอ้บ้า ไอ้โรคจิต”

 

 

            “55 ผมล้อเล่น แต่ถ้าได้ก็ดี...โอ๊ย! เจ็บนะเรียล” ฉันที่ได้ยินดังนั้นหน้าตาหูแดงไปหมดแล้ว อีกนิดจะเป็นไร่มะเขือเทศ พลางใช้มือกระหน่ำฟาดมิเกลแก้เขิน

 

 

            “อย่าอยู่ดีเลยไอ่มิเกลล” ฉันว่าจบก่อนจะเรียกปืนออกมากระหน่ำยิ่งใส่มิเกล ที่ตอนนี้หมอนั่นกำลังวิ่งหลบอย่างเอาเป็นเอาตาย

 

 

            นี่แหละ..วิถีแสดงความรักที่แท้จริง ฮ่าๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

260%

ตามสัญญาเด้อจ้า หกหมื่นปุ๊บ ลงแทบจะทันที หวังว่าจะสนุกนะคะ

20หน้าเวิร์ดจ้าอ่านไปยาวๆ //เอ๊ะหรือสั้น55+

ไปค่ะ จบอย่างสวัสดิภาพ ฝันดีแอนด์ราตรสวัสดิ์เด้อรีดน้อย

รักส์รีดดดดดดดดดดด //ส่งมินิฮาร์ท

 

            

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 66 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #363 Karika-chan (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 29 มีนาคม 2561 / 13:23
    ไรท์!~ ไหนตอนพิเศษของอาวาร์เรียล่ะะะ!~ ขุ่นแม่ทั้งลูกและแฟนคลับไปไม่ได้นะค่ะ! อยากเห็นท่านพี่โลเวียร์ด้วยยยย!! มาต่อด้วยนะค่ะะะ!!~
    #363
    0
  2. #360 Fc จ.เลย (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 12 มีนาคม 2561 / 16:20
    ขอบคุณสำหรับนิยายดีๆที่คุณได้นำาาให้อ่านนะค่ะ อ่านสะเสียงานเลยแต่มีความสุขค่ะ
    #360
    0
  3. #358 lime87832 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 21:29
    แม่โหดลูกเทพ เข้ากันจริงๆ
    #358
    0
  4. #357 lime87832 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 4 มีนาคม 2561 / 21:29
    นางเอกภาคแรก ไปเล่นใหนละ ไม่ดูลูกเลย
    #357
    0
  5. #356 rocktonliw (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:50
    ฟินนนน
    #356
    0
  6. #349 Mila999 (จากตอนที่ 53)
    วันที่ 27 กุมภาพันธ์ 2561 / 06:58
    ค้างงงงงง ไรท์รีบมาต่อเด้อ
    #349
    0