[ END ] นางร้ายคนเก่ง

ตอนที่ 4 : Chapter 2 +100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 20,733
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 351 ครั้ง
    15 พ.ค. 60

Chapter 2

*บทความจะดีที่สุดถ้าอ่านบนคอมและโน๊ตบุ้ค*

 

 

            เช้าวันเดินทาง

 

 

            เอวาร์เรียตื่นแต่เช้าตรู่ เธอเลือกสวมใส่เสื้อเชิ้ตสีดำ แขนของเสื้อเชิ้ตพับขึ้นถึงข้อศอกของเธอ สวมกางเกงยีนส์ขาสั้นสีน้ำเงินเข็มแกมสีเทาเลยหัวเข่าเพียงเล็กน้อยอวดขาเรียวสวยของตัวเอง สวมรองเท้าผ้าใบเนื้อดีสีดำสลับขาว เธอเกล้าผมสีขาวออกเทาของตนเป็นทรงหางม้ายกสูง ปล่อยผมหน้าม้าด้านหน้าเล็กน้อย พอทำให้ทะมัดทะแมงมากขึ้น

 

            เธอเดินไปหยิบกระเป้าเป้ใบเล็กของเธอสะพายขึ้นหลังก่อนจะเดินลงบันไดไปหาพ่อของเธอที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะอาหารในเวลานี้เป็นประจำของท่าน

 

            “ อรุณสวัสดิ์ค่ะท่านพ่อ ฟอดดด ” เธอเดินเข้าไปสวมกอดผู้เป็นพ่อก่อนจะหอมแก้มไปฟอดใหญ่

 

            “ อรุณสวัสดิ์ลูกรัก แหม พร้อมเดินทางจริงๆเลยนะ ” ท่านดยุคเอ่ยแซวลูกสาวสุดรักสุดหวงยิ่งกว่าไข่ในหินของตน

 

            “ ก็ลูกอยากไปเรียนจริงๆนี่คะท่านพ่อ หวังว่าท่านพ่อจะไม่ขัดลูกนะ ” ฉันว่าจบก่อนจะส่งสายตาออดอ้อนในท่านพ่อเฉกเช่นเดิม

 

            “ จริงๆเลยลูกคนนี้ ” ท่านพ่อฉีกยิ้มอ่อนโยนให้ฉัน ยกมือขยี้หัวฉันเบาๆ

 

 

ท่านพ่อ! ผมลูกยุ่งหมดแล้วนะ

 

 

            “ ทานอาหารกันดีกว่าค่ะท่านพ่อ มาเดี๋ยวลูกตักข้าวให้ ”

 

 

 

------------------------------------------

 

 

 

            รถยนต์คันหรูที่มีตราสัญลักษณ์ประจำตระกูลเก่าแก่อย่างตระกูลแดชลี่ขับเคลื่อนผ่านรั้วสุดหรูของโรงเรียนเบอร์ลิน ตกเป็นเป้าสายตาของผู้คนที่เดินทางมาสมัครสอบเข้าเรียนทันที

 

            เมื่อถึงที่หมาย บอดี้การ์ดนายหนึ่งรีบกุรีกุจอมาเปิดประตูรถทางด้านหลังให้กับเอวาร์เรีย เอวาร์เรียก้าวลงจากรถด้วยท่าทางนางพญามาเต็ม กวาดสายตาสีแดงสดที่แสนเย็นชาไปทั่วโรงเรียน มือเรียวสวยกระชับกระเป๋าเป้บนหลังก่อนจะเริ่มก้าวเดินที่เต็มไปด้วยความมั่นใจ รอบๆตัวของเอวาร์เรียมีบอดี้การ์ดสี่นายค่อยคุ้มกันอยู่

 

            ความสวยของเธอถึงกับทำให้ผู้ชายสามารถเก็บไปเพ้อฝันได้ ส่วนผู้หญิงไม่อิจฉาก็ถึงกับหน้าแดงใจเต้นแรงให้กับเพศเดียวกันได้ง่ายๆเมื่อเจอกับเอวาร์เรีย

 

           

            หน้าตาของเอวาร์เรียจะหล่อก็ได้ จะสวยก็ได้ จะน่ารักก็ได้ หรือแม้แต่เย็นชาก็ยังได้

 

 

            หรือแม้แต่ร้าย...ก็ยังได้ J

 

 

            “ พวกนายกลับไปได้แล้ว ฉันอยู่ของฉันเองได้ ไม่ต้องการคนคุ้มกัน ” เอวาร์เรียเอ่ยสั่งบอดี้การ์ดของเธอด้วยเสียงเรียบ

 

            “ แต่ว่าท่านดยุคคริ๊งซ์สั่งมานะขอรั... ”

 

            “ กลับไป ” เอวารืเรียเอ่ยสั่งด้วยน้ำเสียงติดเย็นชาแถมเพิ่มความกดดันให้แก่เหล่าบอดี้การ์ดเป็นอย่างมาก

 

            “ ขะ..ขอรับท่านหญิงเอวาร์เรีย ” บอดี้การ์ดทั้งสี่นายขานรับ ก่อนจะรีบสลายหายตัวไปในบรรดล

 

 

 

------------------------------------------

 

 

 

            เอวาร์เรียนั่งรออยู่ที่ม้านั่งใต้ต้นไม้เพียงลำพัง พลันสายตาของเธอไปสะดุดอยู่ที่ผู้หญิงคนหนึ่งที่มีใบหน้าที่น่ารักน่าชัง รอยยิ้มหวานยิ้มให้กับทุกๆคนที่เดินผ่าน แก้มเล็กสีแดงขึ้นสีอย่างเขินอาย เอวาร์เรียเบ้ปากให้เมื่อผู้หญิงคนนั้นหันมาสบตาพร้อมยกยิ้มให้กับเธอ ก่อนที่เอวาร์เรียจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่น

 

 

            แหม ฉันพูดมาขนาดนี้ก็ต้องเป็น โอลิเวียร์ โรเรอร์ แม่นางเอกสาวนั่นไงล่ะ!!

 

 

            คิดแล้วหมั่นไส้ รู้สึกอยากกระชากหน้ากากที่นางสวมใส่อยู่จริงๆแต่ติดตรงที่ยังกระชากตอนนี้ไม่ได้ก็แค่นั้น...

 

            “ สวัสดีเอวาร์... ” เสียงทุ้มของเจ้าชายไคโซน เบวาริน องค์รัชทายาทลำดับที่หนึ่งแห่งราชวงค์เบวาริน ทักขึ้นก่อนจะรีบสาวเท้าเข้ามาหาเอวารืเรียที่นั่งอยู่ตรงม้านั่งเพียงลำพัง

 

            “ ถวายบังคมเพคะเจ้าชาย และกรุณาเรียกฉันว่าเอวาร์เรีย มิใช่เอวาร์เพียงอย่างเดียวเพคะ ” เอวาร์เรียยย่อกายถวายความเคารพแด่เจ้าชายอย่างน้อบน้อมและมีมารยาท ไหนจะสายตาเย็นชาที่ส่งมาให้เจ้าชาย จนเจ้าชายไคโซนสัมผัสได้ถึงความแตกต่างที่ต่างจากเมื่อก่อน..

 

            “ เดี๋ยวนะ ทำไมล่ะ... ”

 

 

 

-------------------- 75% -------------------

 

 

 

          “ เพราะหม่อมฉันกับเจ้าชายไม่ได้มีความสนิทสนมกันถึงขนาดต้องเรียกชื่อเล่นของกันและกัน และพระองค์ไม่ต้องแปลกพระหฤทัยไปหรอกที่หม่อมฉันเปลี่ยนไปถึงเพียงนี้ หม่อมฉันแค่ตาสว่างขึ้นมาก็เพียงเท่านั้น ขอตัวนะเพคะ ” ย่อกายถวายความเคารพอีกรอบหนึ่งก่อนที่เอวาร์เรียจะรีบเดินออกจากตรงนั้น

 

            เจ้าชายไคโซนมองตามอย่างแปลกและประหลาดใจ ปกติแล้วจะต้องเป็นเขาที่ทนไม่ไหวกับพฤติกรรมของเอวาร์เรียจนต้องรีบตัดบทสนทนาและเดินออกจากเอวาร์เรียไปให้ไกลที่สุด และครั้งนี้...กลับเป็นเอวาร์เรียที่ต้องเดินจากไปด้วยความเย็นชา แถมสรรพนามที่ห่างเหินนั่นอีก

 

 

                        เอวาร์เรียเปลี่ยนไป...และเปลี่ยนไปมาก

 

 

            ไม่มีอีกแล้วเสียงกรีดร้องวี้ดว๊ายคอยวิ่งตามเขา...

ไม่มีอีกแล้วรอยยิ้มที่คอยมอบให้แม้เขาจะรำคาญเพียงไหน...

            ไม่มีอีกแล้วสีหน้าเขินอายเวลาอยู่ใกล้เขา

            เขาพึ่งได้รับรู้...จากสีหน้าและแววตาของเอวาร์เรียที่มองมายังเขา

 

 

ว่า เอวาร์เรียคนเก่า ได้หายไปจากโลกใบนี้แล้ว

 

 

            หลงเหลือเพียงแต่เอวาร์เรียคนใหม่ ที่แสนเย็นชาและเข้าถึงยาก

            เขารู้สึกเหมือนมีอะไรขาดหายไปจากวงจรชีวิต...

            ทำไมเขาถึงอยากได้เอวาร์เรียคนเก่ากลับคืนมาล่ะ...

 




 

--- 100% ---

ทำไมหลังๆเริ่มดราม่า ต้มมาม่าคอยแปป(?)

ไรท์ใกล้เปิดเทอมแล้วแหละ

รีดเปิดเทอมวันไหนหรอ บิสอยากรู้(??)

คอมเมนต์เป็นกำลังจายให้บิสด้วยนาจ้ะ รักส์

 

 

J

 

 

           

 

 

            

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 351 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #379 ..... (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 16 ตุลาคม 2561 / 23:04

    งงงนิดหน่อนแต่ไม่เข้าใจมากๆ5555

    แค่ความสามารถเก่ากลับมานะ ไม่ได้ตายแล้วคนอื่นมาสิงร่างสะหน่อย5555

    #379
    0
  2. #347 otakuyaoi2 (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:15
    แปลกๆ
    ไม่เข้าใจว่าด่อนหน้านี้มีอะไรมานะ แต่คิดว่าน่าจะเหมือนเรื่องอื่น
    เหมือยมันข้ามเหตุการที่น่าจะสำคัญๆไปหลายช่วงเลย ทำให้อ่านแล้วมันดูขัดแปลกๆ ดูเรื่องมันเร็วเกินไป
    #347
    0
  3. #320 Wichnaree Nuch Aim (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 31 ตุลาคม 2560 / 16:26
    เนื้อเรื่องดูแปลกๆ เนื้อเรื่องบ่งช่วงมีความคล้ายนิยายเรื่องหนึ่งนะ โดยเฉพาะไอตอนนี้เนี่ยเนี่ยยิ่งแล้วใหญ่ เหมือนมาก เหมือนของ สวย เริ่ด เชิด หยิ่ง..
    #320
    1
    • #320-1 totton23tv(จากตอนที่ 4)
      9 ธันวาคม 2561 / 22:02

      ดราม่าอีกชอบๆ
      #320-1
  4. #319 [UNDEFINED] (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 29 ตุลาคม 2560 / 10:20
    อารมณ์เมื๋อนกับกำลังสนุกกับอะใรสักอย่างอยู่แล้วโดนมาม่าใส่
    #319
    0
  5. #289 U-mad (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 24 กันยายน 2560 / 21:29
    ทำไมมันแปลกๆ แปลกมากๆๆๆๆๆๆแต่ช่างเถอะอ่านไปอ่านมาก้สนุกนะ
    #289
    0
  6. #283 411nidtop (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 18 กันยายน 2560 / 10:28
    แปลกๆอ่ะ
    #283
    0
  7. #252 MY-AOM (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2560 / 16:24
    คุณจะคิดถึงสิ่งที่เคยได้รับเมื่อเสียมันไปคิดถึงใครสักคนเมื่อเค้าจากไป
    #252
    0
  8. #201 Piszerel (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 25 กรกฎาคม 2560 / 18:02
    เพราะคนเรามักกลัวการเปลี่ยนแปลง และเพิ่งรู้ถึงคุณค่าเมื่อเสียไป
    #201
    0
  9. #157 Bee-Phinixo (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 มิถุนายน 2560 / 09:34
    - คนไม่เห็นคุณค่าาา
    #157
    0
  10. #76 shadow_devil (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 09:10
    เสียดายของหรอจ๊ะ
    #76
    1
    • #76-1 คุณบิสกิต(จากตอนที่ 4)
      20 พฤษภาคม 2560 / 20:54
      สงสัยโอลิเวียร์คงหน้าแตกละเอียดยิบๆแน่เลยยย55
      #76-1
  11. #43 Poom Raweewan (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 12 พฤษภาคม 2560 / 21:27
    เพค่ะ>>เพคะ
    #43
    1
    • #43-1 คุณบิสกิต(จากตอนที่ 4)
      13 พฤษภาคม 2560 / 13:15
      ขอบคุณที่ช่วยตรวจคำผิด ช่วยแนะนำน้าา
      #43-1
  12. #11 707 เราไม่เคะนะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 5 พฤษภาคม 2560 / 23:58
    #11
    1
    • #11-1 คุณบิสกิต(จากตอนที่ 4)
      6 พฤษภาคม 2560 / 11:10
      ขอบคุณค่าา ><
      #11-1
  13. #9 มามิกะ (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 4 พฤษภาคม 2560 / 13:21
    ไรท์มาต่อด่วนๆๆๆๆๆ รอน้าาาาาาาาาาา
    #9
    1
    • #9-1 คุณบิสกิต(จากตอนที่ 4)
      5 พฤษภาคม 2560 / 12:45
      ต่อตอนเย็นเด้อออ รอสักครู่ งุงิ
      #9-1
  14. #8 หมีอ้วน (จากตอนที่ 4)
    วันที่ 3 พฤษภาคม 2560 / 19:56
    ขอบคุณค่ะ
    #8
    1
    • #8-1 คุณบิสกิต(จากตอนที่ 4)
      5 พฤษภาคม 2560 / 12:44
      ขอบคุณเช่นกันค่ะ 55
      #8-1