[ END ] นางร้ายคนเก่ง

ตอนที่ 16 : Chapter 13 +100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 12,414
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 188 ครั้ง
    20 พ.ค. 60

Chapter 13

*บทความจะดีที่สุดถ้าอ่านบนคอมและโน๊ตบุ้ค*

 

 

 

 

            วันนี้หลังจากที่ฉันเลิกเรียนแล้ว ฉันได้นัดกับคนอื่นๆให้ไปที่สวนหลังหอพักเอสเพื่อนัดฝึกซ้อมสำหรับงานประลองประจำปีที่กำลังจะถึงในเร็วๆนี้

 

 

ทำไมถึงต้องให้ไปที่สวนหลังหอพักเอสแทนที่จะไปฝึกตามสนามประลองของโรงเรียนนะหรอ?

 

 

ก็เพราะว่าสวนหลังหอพักเอสเป็นที่ๆเฉพาะของคนในหอเอส สนามนี้มีความกว้างพอๆกับสนามประลองขนาดเล็กของโรงเรียน แถมมีความเป็นส่วนตัว และที่สำคัญคือฉันคาดคิดไว้แล้วว่าพวกห้องอื่นต้องไปซ้อมกันที่สนามในโรงเรียนแน่ๆ

 

 

                        แล้วเราจะไปฝึกโชว์คู่ต่อสู้ทำไมล่ะ? เดี๋ยวไว้ค่อยโชว์เทพทีหลังก็ได้นี่

 

 

            “ มากันครบยัง? ” โลเวลเอ่ยถามเพื่อนที่ต้องฝึกซ้อม

 

            “ อือ มากันครบแล้วล่ะ ” ฉันพูดตอบพลางกวาดสายตามองหน้าเพื่อนทีละคน

 

            “ บอกไว้ก่อนว่าพวกเรามีเวลาฝึกกันแค่1สัปดาห์ก่อนเริ่มงานประลอง พวกเธอไม่ต้องกังวลว่าจะเหนื่อยจากการเรียนเพราะนับตั้งแต่พรุ่งนี้เป็นต้นไป โรงเรียนจะหยุดการเรียนการสอนให้จนกว่าจะถึงงานประลอง ซึ่งงานประลองจะเริ่มวันแรกคือวันจันทร์หน้า ” โลเวลเอามือทั้งสองข้างไพล่หลัง และพูดอธิบายออกมาเสียงเอื่อยๆ

 

            “ เพราะฉะนั้นตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไปเราจะมีเวลาฝึกวันละ11ชั่วโมง และเวลาพักรวมนอนด้วย13ชั่วโมง การฝึกก็ไม่ยากแค่มีวิ่ง1ชั่วโมง ฝึกต่อสู้และเรียนรู้ทริคในการล้มคู่ต่อสู้อีก10ชั่วโมง ส่วนเวลาพักก็มีพักกินข้าว3ชั่วโมงและเวลานอนพักอีก10ชั่วโมง ” ฉันพูดรายละเอียดเรื่องเวลาการฝึกให้คนอื่นๆฟัง สีหน้าคนลงแข่งนี่แบบซีดลงเล็กน้อย

 

            “ เอาน่า ผมรู้ว่าพวกเธอไม่ได้อ่อนด้อยอะไรขนาดนั้นแถมฉลาดอีกด้วย ฝึกแค่นี้เองพวกฉันจะถ่ายทอดวิถีการต่อสู้ให้พวกเธอเองนะ ไม่ต้องกังวลไป ” โลเวลยกยิ้มให้เพื่อนที่ต้องลงแข่ง

 

            “ สวนนี้จะแบ่งออกเป็นสองฝั่งนะ ฝั่งซ้ายของฉัน ฝั่งขวาของโลเวล ส่วนเรื่องใครสอนใครก็...ฉันสอนเบลกับซิน ส่วนโลเวลก็สอนไคโซนไปแล้วกันนะ ตกลงกันตามนี้นะทุกคน สู้ๆนะ ” ฉันพูดให้กำลังใจก่อนจะเดินนำลิ่วไปยังสวนฝั่งซ้าย

 

 

            เมื่อฉันเดินมาถึงสวนฝั่งซ้ายที่เป็นอาณาเขตของฉัน ส่วนอีกสองคนเดินตามมาติดๆคือซินเรียลกับมาเบล ฉันใช้มือแตะพื้นสนามหญ้านี่ก่อนบาเรียขนาดใหญ่จะปรากฏออกมาจากพื้นหญ้าและขนาดใหญ่ขึ้นจนครอบคลุมอาณาเขตของฉันจนหมด

 

            “ บาเรียนี้จะไม่ยอมให้ใครออกจนกว่าจะถึงเวลาพักยกเว้นฉันและบาเรียนี้เก็บเสียง ข้างนอกไม่ได้ยินเสียงพวกเราและพวกเราก็จะไม่ได้ยินเสียงข้างนอกเช่นกัน ” ฉันอธิบายให้เบลกับซินฟัง ทั้งสองคนพยักหน้าอย่างเข้าใจ

 

            “ สิ่งที่เราจะฝึกเป็นอย่างแรกคือการฝึกสมาธิ เพราะในสนามรบเราต้องมีสมาธิที่มั่นคง แน่วแน่และจะต้องไม่เสียสมาธิเป็นอันขาดไม่ว่าจะถูกปั่นประสาทมากเพียงไหนก็ตาม ” ฉันอธิบายต่อพลางเดินวนรอบตัวทั้งสองคนช้าๆ

 

            “ ดังนั้น 3ชั่วโมงแรกของการฝึกคือเราจะฝึกนั่งสมาธิกัน และ1ชั่วโมงก่อนพักฉันจะสร้างหุ่นจำลองสำหรับฝึกต่อสู้ให้ ใครที่หลุดสมาธิก่อนครบ3ชั่วโมงจะโดนทำโทษนั่นเอง ” ฉันยิ้มเย็นส่งไปให้ทั้งสองคน

 

            “ สะ..สามชั่วโมงเลยหรอเอวาร์ ” มาเบลเปิดปากถามขึ้น ฉันหันไปมองมาเบลก่อนจะเอ่ยตอบกลับไปว่า

 

            “ อื้อ ใช่แล้วล่ะ ตอนแรกกะจะให้นั่งรวดเดียว4ชั่วโมงไปเลยด้วยซ้ำแต่ฉันกลัวพวกเธอเมื่อยกันเลยลดให้1ชั่วโมงเชียวนะ ”

 

            “ อ๋อออออออ เบลเข้าใจแล้ว ” มาเบลพยักหน้าตอบ

 

            “ เอาล่ะๆ เริ่มนั่งสมาธิตั้งแต่นาทีนี้เป็นต้นไป นั่งท่านั่งให้ถูกต้องด้วยล่ะหลังต้องตรง ทำตัวให้นิ่งๆและหลับตาลงห้ามลืมตาจนกว่าจะหมดเวลา ใครนั่งไม่ถูกฉันจะจับมาลงโทษ 3…2…1…เริ่มได้ ”

 

 

 

 

 

 

            ห้องอาหาร เวลา17.00น. หอพักเอส

 

            “ อ๊า รู้สึกเมื่อยมากๆเลย ” มาเบลร้องออกมาขณะที่กำลังบิดขี้เกียจสุดตัว

 

            “ แค่วันแรกก็ขนาดนี้แล้ว วันต่อๆไปจะขนาดไหนเนี่ย - - ” ซินเรียลบ่นอุบอิบ

 

            “ แค่นี่ทำเป็นบ่น นี่ยังไม่ถึง1ใน10ของการฝึกเลยนะ ” ฉันเอ่ยตอบด้วยเสียงหมั่นไส้เบาๆ แค่พอหยอกๆพวกเพื่อนทั้งสามคน

 

            “ อะไรคือแค่นี้ทั้งๆที่เธอสั่งให้พวกฉันนั่งสมาธิตั้ง3ชั่วโมงต่อด้วยการฝึกต่อสู้อีก8ชั่วโมงยาวๆ ” ซินเรียลเอ่ยสวนทันควัน แหม ขี้บ่นจัง – 3

 

            “ ทำเป็นบ่นนะเรียล อย่างน้อยๆฉันก็สอนวิธีต่อสู้เล็กๆน้อยๆให้นี่นา ” ฉันยู่ปากเล็กน้อยก่อนจะหันไปสนใจอาหารตรงหน้าต่อ

 

            “ พวกเธอโดนแค่นั้นเองหรอ ของผมนี่โดนพี่โลเวลสั่งให้วิ่งรอบสวนฝั่งขวาตั้ง11ชั่วโมงเลยนะ เนี่ยขาแทบไม่มีแรงพยุงตัวแล้ว ” ไคโซนบ่นขึ้นบ้าง โลเวลหันมองน้องชายตัวเองเอือมๆก่อนจะพูดตอบว่า

 

            “ ทำเป็นบ่นเป็นยายแก่ไปได้น้องรัก ระวังนะบ่นมากๆเดี๋ยวก็มีริ้วรอยก่อนไว้อันควรหรอก55

 

            “ ไอ้...ไอ้พี่บ้า!!! บังอาจมาว่ากันได้ ” ไคโซนใช้มือชี้หน้าพี่ตัวเองอย่างไม่สามารถทำอะไรได้ ก่อนจะหัวฟัดหัวเหวี่ยงนั่งกินข้าวไปเงียบๆ

 

 

 

                        ฉันจะต้องฝึกมาเบลกับซินเรียลให้แข่งแกร่งมากกว่านี้

 

 

                        ด้วยเกียรติในอดีตนักฆ่าของฉันเลย J

 

 

 

 

 

 

 

 

 

--- 100% ---

ฮายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย

บิสมาต่อให้แล้วนะจ๊ะคนดีย์

และไม่อยากจะบอกอีกว่าการบ้านยังไม่เสร็จเลย...TT

ขอตัวไปทำต่อแปป // วิ่งหลบเกิบมากมาย

รักส์รีดดดดดดดดดดด // ส่งมินิฮาร์ท

 

 

 

J

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 188 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

392 ความคิดเห็น

  1. #367 YumiDL (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2561 / 22:49
    ทำไมรุ้สึกจิ้น โลเวล × ไคโซน
    #367
    0
  2. #318 วววววววว (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 28 ตุลาคม 2560 / 16:03
    นั่งชิป โลเวนxไคโซน
    #318
    0
  3. #84 Albenia (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 21 พฤษภาคม 2560 / 02:39
    สู้ๆรออยู่น้า~
    #84
    1
    • #84-1 คุณบิสกิต(จากตอนที่ 16)
      21 พฤษภาคม 2560 / 21:47
      รักคนรอจังเลยย มาต่อให้แล้วน้าาา
      #84-1
  4. #83 angyarat2546 (จากตอนที่ 16)
    วันที่ 20 พฤษภาคม 2560 / 23:36
    สู้ๆ รอคร้า
    #83
    1
    • #83-1 คุณบิสกิต(จากตอนที่ 16)
      21 พฤษภาคม 2560 / 21:46
      มาต่อให้แล้วน้าาาา
      #83-1