คัดลอกลิงก์เเล้ว

DRUNK! (2) Creek : South Park

โดย emigo

กลับมาอีกครั้งกับ DRUNK! S2 นะคะ คราวนี้ถึงตาคราวคู่ CREEK แล้วค่ะ!

ยอดวิวรวม

1,234

ยอดวิวเดือนนี้

3

ยอดวิวรวม


1,234

ความคิดเห็น


8

คนติดตาม


38
จำนวนโหวต : ยังไม่มีคนโหวต
เรื่องสั้น
อัปเดตล่าสุด :  12 ม.ค. 61 / 19:18 น.
DRUNK! (2) Creek : South Park | Dek-D

ข้อมูลเบื้องต้นของเรื่องนี้

Title: DRUNK! (2)

Rate: ไม่อาจระบุได้

Pairing: Creek (Craig x Tweek)

Note: คัมแบ็คอะเกนค่า ต้องขอขอบคุณเหล่ารีดเดอร์ทุกท่านที่คอมเม้นต์เป็นกลจ.ให้เราจากฟิคของคู่STYLEที่เราแต่งไว้เมื่อปีก่อนด้วยนะคะ กำลังมาแบบเต็มเปี่ยมมาก T////T 

หลายๆคนน่าจะสังเกตแล้ว เรากำกับชื่อตอนเป็น (1) กับ (2) เอาไว้ จริงๆไม่ได้ต่อกันนะคะ แค่แยกออกมาเป็นคู่ที่สองแต่ชื่อเรื่องเดียวกัน เพราะไรต์ขี้เกียจตั้งชื่อใหม่ //โดนต่อย

จะอ่านอันไหนก่อนก็ได้ไม่ว่ากัน

โอเคเข้าเรื่องค่ะ ฟิคนี้จะเป็นAUจากเกมส์ภาค The Stick of Truth นะคะ!

Warning: ถ้าเผอิญไปคล้ายกับฟิคของใคร ส่งลิงค์ต้นทางมาหลังไมค์ได้เลยนะคะ แล้วเราจะลบฟิคนี้ทิ้งคะ ขอโทษที่ต้องมากล่าวอะไรซีเรียลๆแบบนี้นะคะ คือเราค่อนข้างอ่อนไหวกับเรื่องแบบนี้มากๆค่ะ ไม่ด่าก็พอ ขอแค่กล่าวตักเตือนดีๆกันนะคะ เป็นคนรักสงบค่ะ ;___; //ทำปางห้ามญาติ


เนื้อเรื่อง อัปเดต 12 ม.ค. 61 / 19:18


ณ ร้านลาหัวเราะคิกคัก Giggling Donkey

              พิมพ์ไปจะหัวเราะไป ใครมันตั้งชื่อร้านวะ 55555555555555555555555555555555555555

 

            เป็นชัยชนะอีกครั้งของเผ่าพันธุ์มนุษย์ อาณาจักรคูป้าคีพ ราชาจอมเวทย์จอมเจ้าเล่ห์ อีริค คาร์ทแมน ได้แอบดักยิงอีกาส่งข่าวของพวกชาวอาณาจักรเอลฟ์ แล้วรู้ว่า ราชาเอลฟ์ ไคล์ โบรฟลอพสกี้ จะมาประชุมแผนการที่ร้านGiggling Donkey (ไม่เอาร้านลาหัวเราะคิกคักแล้วนะ พิมพ์แล้วขำ #ฮา) เป็นโอกาสที่เจ้าราชาจอมเวทย์ได้นำนักรบฝีมือดีแห่งซารอนบุกโจมตี แล้วไปเด็ดหัวเจ้าราชาเอลฟ์มันออกมา

            อาณาจักรเอลฟ์ พ่ายแพ้ ทว่าราชาของพวกเขาปลอดภัย เหล่ากองทัพเอลฟ์จึงล่าถอยกลับอาณาจักร แต่ก็ต้องสูญเสียร้านGiggling Donkey ไป

           

          ร้านGiggling Donkeyคือสิ่งที่ยึดมาได้ มันคือสัญลักษณ์แห่งชัยชนะของอาณาจักรคูป้าคีพ

            ร้านนี้มีด้วยกันสามชั้น ชั้นล่างเป็นบาร์ อีกสองชั้นข้างบนเป็นห้องพักสำหรับนักเดินทาง ที่สัญจรไปมาระหว่างอาณาจักรเอลฟ์และอาณาจักรคูป้าคีพ

.

..

            เอ้า! ชนนนนนนนนนนนนนน

            ไปเอาเหล้ามาอีกกกกกกกกก

            ไม่เมาไม่เลิกว้อยยยยยยยยย

            ไปเอาผู้หญิงมาอีกกกกกกกก

            คนนั้นของกรู!!!!!!!!!!!!!!!!!!!”

            

               งานเลี้ยงภายในถูกจัดขึ้นในร้านอย่างเอิกเกริก อาหารชั้นเลิศ สุราเลิศรส คลุกเคล้าไปด้วยเหล่านารีที่ซื้อมาจากการค้าทาส

            โต๊ะทางด้านในสุด คือที่นั่งโซนVIP ถูกจัดเตรียมไว้ให้กับพระราชา เหล่านักรบ และทหารคนสนิท ตอนนี้มีเพียงแค่สามคนที่ยังนั่งดื่มฉลองโม้ถึงแผนการในการกำจัดอาณาจักรเอลฟ์ให้สิ้นซาก

            ราชาคาร์ทแมน ผู้ตั้งตนเป็นใหญ่แห่งอาณาจักรคูป้าคีพ ตะกละตะกลาม เจ้าเล่ห์เป็นที่หนึ่ง โกหกหน้าตายแบบช่ำชอง เรื่องขี้โม้นี่ขอให้บอก

ไคล์ด โดโนแวน คนขายอาวุธ และมีศักดิ์เป็นถึงนักรบมือขวาให้กับราชาคาร์ทแมน

แล้วก็คนสุดท้าย หนึ่งในสามทหารเสือทัพแนวหน้า จอมโจรลอบสังหาร เฟลด์สปาร์ หรือชื่อที่แท้จริงของเขานั้นก็คือ เครก ทัคเกอร์


คือมันต้องใช้ตัวหนาๆหน่อย ก็พระเอกอ่ะเนอะ---


บัดนี้เครกถูกห้อมล้อมไปด้วยเหล่าหญิงสาวที่พร้อมจะพลีกายถวายให้แม้แต่ชีวี เครกเองก็หลงระเริงโดยไม่สนใจอะไรใดๆทั้งนั้น เหล้าที่ถูกเทรินใส่แก้ว กระดกดื่มเข้าปากแล้วเข้าปากอีกไม่มีท่าทีจะหยุด

 

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา บรรยากาศภายในร้าน เต็มไปด้วยผู้คนที่นอนเมาเกือกกลิ้งกับพื้น ไม่ใช่แค่พวกเหล่าทหาร ในกองซากพวกนั้น มีเจ้าราชาจอมเวทย์(ก้นใหญ่)อยู่ด้วย


หมอโทเคน หนึ่งในสามทหารเสืออีกคน ตามมาสมทบก็แทบจะรับไม่ได้กับสภาพที่เห็นอยู่ ณ จุดๆนี้ ถ้าเป็นเหตุการณ์โดนพวกทหารเอลฟ์ลอบโจมตีจนสลบ(แต่ไม่ตาย)เขาก็คงจะพอเชื่อแน่นอน แต่นี่มันก็แค่ พวกขี้เมาที่นอนไปลงกองกับพื้นแค่นั้นเอง

.

..

            เฮ้อก็อย่างที่ว่าล่ะนะ ฝากด้วยล่ะ ทวีค!” หมอโทเคนพนมมือขอร้องนักรบสามทหารเสือคนสุดท้าย     บาบาเรี่ยนทวีค

            หะ-ห๊า! อะไรนะ! ไม่เอาด้วยหรอก!” ทวีคโวยวาย

            น่านะ ทวีค คนที่จะคุมเครกได้มีแค่นายเท่านั้นแหละ

            ฉันพาไคล์ดไปเองก็ได้นี่นา!”

            ไม่เอาเว้ย! ฉันไม่อยากรับมือเครกตอนเมาหรอกนะ รู้ไว้ด้วย!” โทเคนเถียง

            ห๊ะ! คิดว่าฉันเองอยากจะรับมือกับหมอนี่รึไงเล่า!” ทวีคเถียงกลับ

            เอาล่ะๆ แต่ขอโทษนะ ยังไงนายเองนั้นแหละที่ต้องไปส่งเครกขึ้นห้อง เพราะนิยายเรื่องนี้มันเขียนเอาไว้แบบนี้! แล้วคนอ่านก็ต้องการแบบนี้! จบนะ โอเค ดีล!”

            “WHAT THE F*CK!”

 

สุดท้ายแล้วทวีคก็ต้องยอมแพ้โทเคน (เพราะนิยายเรื่องนี้มันกำกับไว้แล้ว #ผิด) ทวีคให้เครกวางแขนพาดบ่าไว้กับตน แล้วค่อยๆพยุงตัวขึ้นมา ก่อนจะขึ้นบันไดไปที่ชั้นสอง

ทวีค! รอก่อน!” เสียงโทเคนเรียกดังขึ้นให้หยุด

อะไรอีกล่ะ?

รีบๆพูดมาเร็วๆสิ เขาไม่อยากจะพยุงเจ้าโจรหน้าโง่นี้ไว้นานๆหรอกนะ ตัวก็หนัก ปากก็เหม็น กลิ่นก็หึ่ง น้ำก็ไม่อาบ!!!

โทเคนหยิบถุงผ้าใบเล็กๆสีน้ำตาลขนาดเท่าฝ่ามือให้กับทวีค เมื่อทวีคเขย่าดูก็ได้ยินเป็นเสียงของแข็งบางอย่างเป็นเม็ดเล็กๆกระทบกันตามแรงเขย่า

อันนี้มัน…” ทวีคสงสัย

ยาแก้สร่างเมาน่ะ เป็นยาที่ฉันปรุงขึ้นเอง ต่อให้ตายยังไงนายก็ต้องจับหมอนั้นกระเดือกยาลงไปให้ได้ เข้าใจนะ

อย่ามาเพิ่มภาระกันแบบนี้สิ แค่นี้ก็ลำบากจะตายอยู่แล้ว!”

เอาน่า ยังไงพวกนายอีกไม่นานก็ได้ทำงานด้วยกันตลอดแล้วนี่? ของแค่นี้น่ะไม่---”

แม่จ๋า~

บางสิ่งที่เข้ามาขัดจังหวะบทสนทนาทั้งสอง นั้นก็คือไคล์ดเมาละเมอกอดโทเคนแบบไม่ปล่อย แล้วเรียกเขาว่าแม่จ๋า

แม่จ๋า~ แม่จ๋า~

เฮ้อ…” โทเคนมองบน

“…”

             ไคล์ด ฉันไม่ใช่แม่ของนายถ้าเรียกอีกฉันจะจับนายโยนออกนอกหน้าต่าง…”

            งื้อออออ~ ไม่เอาๆๆๆๆ ไม่อาวววววววววว~

            ไคล์ดโวยวายแบบคนไม่มีสติ โวยวายแบบเด็กเอาแต่ใจที่ไม่ได้ของเล่นตามที่เขาต้องการ โทเคนได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญาเลยจับไคล์ดยกพาดบ่าในท่าแบกถุงปูน ยิ่งทำไคล์ดยิ่งโวยวายดิ้นไปมาทุบตีคนอุ้มอย่างไม่กลัวเจ็บ

            ไคล์ด! หยุด! ถ้าไม่หยุดฉันจะจับนายมัดขึงกับเตียง!”

            มันได้ผล ตอนนี้ไคล์ดเหมือนจะสงบลงแล้ว เอะ? มันเป็นไปได้ยังไงกันนะ ซึ่งเรื่องนี้ได้แต่สร้างความสงสัยให้กับทวีค

            โทเคนเปลี่ยนท่าจากแบกถุงปูนมาอุ้มไคล์ดในท่าเจ้าหญิง ก่อนจะบอกลาทวีคและเครกที่เมาคอพับไปไม่รู้เรื่องx่าเหวใดๆทั้งสิ้น

.

..

            ทวีคค่อยๆแบกเครกขึ้นบันไดไป ทวีคเป็นคนรูปร่างสมส่วน มีน้ำมีนวล แต่ก็ตัวเล็กกว่าเครก ถึงจะตัวเล็ก แต่ทวีคนั้นถือกำเนิดมาจากเผ่าพันธุ์บาบาเรี่ยน อารยชนเผ่าที่มีมาแต่สมัยโบราณ เก่งเรื่องการเอาชีวิตรอดและล่าสัตว์ พวกเขาเหล่านี้อาศัยอยู่ในช่องว่างระหว่างหุบเขากั้นกลางในป่าลึก ระหว่างอาณาเอลฟ์และอาณาจักรคูป้าคีพ

            ชนเผ่าบาบาเรี่ยนถูกทาบทามโดยราชาจอมเวทย์ให้เข้าร่วมสงคราม ซึ่งถือว่าเป็นเกียติอย่างยิ่งที่ได้ร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการพลิกหน้าประวัติศาสตร์

.

..

            หลายนาทีกว่าๆที่เขาจะต้องลากเครกขึ้นมาบนห้อง ทวีคจัดการเปลี่ยนเสื้อผ้าแล้วเช็ดตัวให้เครก เครกเป็นโจรลอบสังหารที่หาตัวจับยากในหมู่นักรบแห่งซารอน เครกจะเป็นคนแต่งตัวมิดชิด ใส่เสื้อสีเข้ม แล้วแฝงตัวกับความมืดมิด

            ทวีคต้องทำใจอยู่สักพักใหญ่ๆ ที่จะต้องมาทำอะไรแบบนี้ให้กับเครก ถึงปากจะบอกปฏิเสธโทเคนไปแบบนั้น แต่ใจจริงแล้ว ทวีคเป็นห่วงเครกมากที่สุด

            อื้อ~เครกส่งเสียงอื้ออึงในลำคอเล็กน้อยก่อนจะพลิกตัวนอนหันข้างมาหาทวีค

            เครก นอนดีๆสิทวีคจัดท่านอนเครกให้ใหม่

            เครกบ่นออกมาไม่เป็นภาษา แน่นอนล่ะคนเมาจะไปรู้เรื่องอะไรล่ะ

            ทวีคเช็ดตัวเสร็จ เดินไปต้มน้ำร้อนเพื่อจะให้เครกได้ทานยาที่ได้มาจากโทเคน

           

เครกๆทวีคปลุกเรียกเครก

            “…”

            เครก! ตื่นขึ้นมาก่อนทวีคเขย่าตัวอีกฝ่าย

            เฮ้ย…! อย่ามายุ่งคนจะนอน…”

            เครก ขอร้องล่ะ ตื่นขึ้นมาก่อน กินยานี่แล้วพรุ่งนี้นายจะได้หายสร่างเมาไง เถอะนะ เครก

            หา~ นี่แกหาว่าฉันเป็นวัว เลยจะไล่ให้ไปกินหญ้าหรอวะ!

            ยาครับ! ยา! ไม่ใช่หญ้าครับ!”

            ไม่กินโว้ยยยยยยย! จะนอนนนนนนนนน

            เครกสะลืมสะลือพร้อมเมาอย่างไม่รู้สึกตัว ทวีคจนปัญญาแล้วได้แต่คิดในใจว่า ไม่น่าเลยทวีค ไม่น่าเลย

            ทวีคเองก็ไม่กล้าที่จะเสี่ยงใช้ไม้แข็งกับเครก เพราะเครกยิ่งเมาแล้วยิ่งอาละวาด ถ้าโวยวายใส่ ก็จะยิ่งพูดกันไม่รู้เรื่อง มีแต่ไม้อ่อนเท่านั้นที่จะเข้าหาเครกได้ในตอนนี้

            คงเหลือแต่วิธีเดียว คือต้องเอายาผสมน้ำแล้วให้เครกดื่มลงไป ทวีคไม่รีรอที่จะจัดการ แล้วเริ่มทำการปลุกเครกอีกครั้ง

            เครก ฉันเอายาผสมน้ำแล้วนะ เพราะงั้น แค่แก้วนี้ แค่แก้วนี้เท่านั้นนะเครก ลุกขึ้นมาดื่มหน่อยเถอะ

            “….หกสบหกสเครกพ่นคำบ่นออกมาแบบไม่รู้เรื่อง

            หา?ทวีคเข้าไปใกล้ๆแล้วเงี่ยหูฟังอีกครั้งว่าอีกฝ่ายพูดอะไร

            “… … … ช่างแx่ง

ปวะ!

            ทวีคใช้หมอนใบใหญ่ใกล้มือ ฟาดเข้าหน้าเครก ส่งผลให้เครกส่งเสียงร้องดังเฮือกออกมา ดูท่าแล้วทวีคเองก็หมดความอดทนไปแล้วเล็กน้อย (เล็กน้อย?)

            

            คนเมานอนแผ่แน่นิ่งไม่ขยับ ลืมตามองอีกฝ่ายอย่างสะลืมสะลือก่อนจะชูนิ้วกลางใส่อย่างเป็นเอกลักษณ์ อีกฝ่ายไม่สนใจแล้วนั่งหันหลังให้อีกด้วย

            เครกมองแผ่นหลังทวีค ก่อนจะซน เอื้อมมือไปดึงสายเข็มขัดที่พาดไขว้อยู่บนตัวร่างบาง

เปรี๊ยะ!

            อ๊ากกกกกกกกกกกกกก!” ทวีคสะดุ้งโหยงก่อนจะหันไปหาต้นตอเจ้าตัวปัญหาที่กำลังยิ้มชอบใจในสิ่งที่ตัวเองทำเอาไว้

            คิดว่ามันตลกนักรึไง!!!” บัดนี้แผ่นหลังอันขาวนวลของทวีค มีรอยพาดแสบแดง จากหัวไหล่ซ้าย ลากพาดยาวจนมาถึงเอวด้านขวา

.

..

            ด้วยความขาดสติ เครกฉุดทวีคให้นอนลงไปกับเตียง แล้วคร่อมทับเอาไว้ ทวีคในตอนนี้ดูตื่นตกใจแล้วโวยวายใส่เครกอย่างหนัก จากนั้นร่างสูงก็ทอดสายตามองลงมาที่ร่างบางที่กำลังโวยวายใส่ ก่อนจะแสยะอย่างมีชัย

            อยากให้ดื่มนักใช่มั้ย?!”

เครกคว้าแก้วน้ำอุ่นที่ผสมยาลงไป เขาดื่ม แต่ไม่กลืนลงไป ทวีครับรู้ได้ถึงจิตสังหารและความกลัว แต่ทำไมกัน แรงของเขากลับสู้อีกฝ่ายไม่ได้เลย ร่างบนจับคางง้างปากคนด้านล่างแล้วจู่โจมจูบแลกลิ้นในทันที

            อุกอื้อ~ อื้ม~

ทั้งสองจูบแลกลิ้นโดนมีน้ำเป็นสื่อผ่านกลาง รสขมฝาดที่ผสมกับน้ำ ค่อยๆแปรเปลี่ยนเป็นรสขมจากเหล้าที่เครกได้ดื่มมา เริ่มแรกทวีคมีท่าทีขัดขืน แต่ก็เริ่มโอนอ่อนไปกับรสจูบที่เครกมอบมันมาให้เขา ทั้งสองแลกเปลี่ยนความรู้สึก ความโหยหาต่ออีกฝ่ายอย่างไม่ขัดขืน เครกประคองหน้าและคอของทวีค ทวีคใช้มือจิกหลังเครก บ่งบอกว่าคนด้านล่างจะขาดอากาศหายใจตายแล้ว

            ร่างสูงละจากร่างบางออกมา แล้วมองดูอีกฝ่าย ที่ดูเหมือนว่าตอนนี้ ทวีคใบหน้าแดงก่ำอย่างรุ่มร้อนแบบที่ไม่เคยเป็นมาก่อน พร้อมน้ำลายที่ไหลออกจากมุมปาก มันทำให้ทวีคในตอนนี้ดูเย้ายวนยิ่งกว่าสาวๆที่เขาเจอมาในบาร์ซะอีก

ทวีคเม้มริมฝีปากก่อนจะพูดออกมา ซึ่งเครกเองก็ไม่ค่อยได้ยินนักจึงเงี่ยหูเข้าไปฟังใกล้ๆ

อะ…”

หา?


ไอ้เชี้ยเครก!!!”


ผวัะ!

            ทวีคฮุกหมัดอัพเปอร์คัทเสยคางเครกลอยขึ้นกลางอากาศ ร่างสูงลอยกระเด็นออกไป รู้ตัวอีกที เศษอ้วกพุ่งออกจากปาก หัวกับตัวอยู่บนพื้นแต่ขายังวางพาดไว้อยู่บนตัวเตียง

.

..

            นานสองนานกว่าทวีคจะรู้สึกตัวว่าตัวเองทำอะไรลงไป เครกสงบแน่นิ่งไม่มีการเคลื่อนไหว จากไปอย่างสมบูรณ์ (เดี๋ยว!)

            มีสองทางเลือกที่ทวีคจะทำนั้นก็คือ ดูแลเครกต่อ หรือ จะออกไปซะ


ทางเลือกที่สามมีนะ คือโยนเครกออกนอกหน้าต่าง---

 

            สุดท้ายแล้วเขาก็เลือกที่จะดูแลเครกต่อ

 

            เวลาตีสาม อีกสองชั่วโมงก่อนรุ่งสาง ทวีคดูแลเครกทั้งคืนแทบไม่ได้นอน นั่งเฝ้ามองอีกฝ่ายอยู่ข้างเตียงตลอดเวลา จนในที่สุดก็เผลอหลับไป

.

..

            พระอาทิตย์ขึ้นยามรุ่งเช้า ส่องแสงกระทบใส่ตาผู้นอนบนเตียงจนทำให้เขาต้องตื่นขึ้น

            อาปวดหัวเป็นบ้า แล้วทำไมรู้สึกเจ็บๆแถวคางวะเครกจิ้มรอยช้ำจ้ำเขียวอย่างแผ่วเบา พร้อมกับร้องโอดโอยไม่เป็นภาษา

            เมื่อคืน ก็แค่ดื่มเหล้ากับไคล์ดแล้วก็เจ้าราชาอ้วนแค่นั้นเองแล้วไปต่อยกับใครมาวะ?ด้วยความที่ยังไม่สร่างเมาเต็มที่ พอจะนึกถึงเรื่องแต่ล่ะที ความทรงจำก็เลือนลางซะเหลือเกิน

            เฮ้อปวดหัวชิบหา--” ยังไม่ทันจะบ่นเสร็จ สายตาของเครกก็เหลือบมองไปเห็นคนที่นั่งฟุบหลับข้างเตียงของตน

            บ่นดังขนาดนี้ นายยังจะหลับลงได้อีกนะ?

            เครกเอามือสางผมสีทองอันยุ่งเหยิงของอีกฝ่าย ทำขนาดนี้แล้วดูเหมือนว่าจะไม่มีท่าทีที่จะตื่นอีก เมื่อเครกลองมาคิดๆดูแล้ว เขาก็เริ่มเข้าใจในสถานการณ์ที่ใครเป็นคนพาเขามาส่งที่เตียง แต่ก็ยังนึกไม่ออกว่าใครกันแน่ที่ต่อยเขา

            เครกประคองร่างที่นอนอยู่ให้ขึ้นมานอนบนเตียงแทน ก่อนจะจัดแจงผ้าห่มให้อีกฝ่ายได้นอนพักผ่อนสักเต็มตื่น จากนั้นจึงลุกเดินไปต้มน้ำ

.

..

            มีบางอย่าง เป็นกลิ่นบางอย่าง เป็นกลิ่นที่คุ้นเคยมากๆ ใช่แล้ว มันคือกลิ่นของกาแฟ ทวีคจำมันได้ เป็นกลิ่นที่ขมแต่ก็มีความละมุนปนซ่อนกันอยู่

            ด้วยกลิ่นของกาแฟนี้ ทำให้ทวีคค่อยๆลืมตาตื่นขึ้นมา แต่ก็ยังแฝงไปด้วยความเหนื่อยล้าสะสมและความง่วงยังคงอยู่

อื้ออื้อ~ ร่างบนเริ่มส่งเสียงอู้อี้ไปมา แล้วกอดผ้าห่มเอาไว้

 

ผ้าห่ม?!

           

ไม่นะ! ตัวเขาจำได้ ว่าตัวเขานั้นนั่งหลับนี่นา เขาไม่มีทางที่จะมานอนบนเตียงได้แน่ เว้นซะแต่

            ทวีครีบลุกขึ้นตื่นเต็มตาทันที ผมที่ดูยุ่งอยู่แล้ว กลับยุ่งมากกว่าเดิม แล้วสายตาก็บรรจบไปหาเครกที่กำลังนั่งดื่มกาแฟอยู่ข้างๆ

            โย่ว!”

            เครกทักทายด้วยการชูนิ้วกลางใส่คนพึ่งตื่น

            “…ไง

            เหมือนทวีคตอนนี้กำลังประมวลเหตุการณ์อยู่ในหัวเท่าที่จะนึกออก ทั้งสีหน้าและการกระทำ หารู้ไม่ว่า อยู่ในสายตาของเครกทั้งหมดแล้ว

            เพื่อทำลายความเงียบ เครกเลยเปิดบทสนทนาแทน

            นายพาฉันมานี่หรอ?

            ทวีคหลุดจากภวังค์ความมโนไปเองก่อนจะตอบเครกไปอย่างอ้ำๆอึ้งๆ อะ-อืม!”

            ไม่นานก็เงียบอีกแล้ว ช่างเป็นช่วงเวลาที่ลำบากซะจริง ทั้งคู่มีอยู่เหมือนกันอย่างเดียว นั้นคือ ชวนคุยไม่เก่ง

            กาแฟมั้ย?

            อื้ม!”

            ทวีคพยักหน้ารับ แล้วเครกก็ยื่นแก้วกาแฟให้ กาแฟแก้วในมือพึ่งชงใหม่ๆ ทวีครับรู้ได้ถึงควันไอร้อนและกลิ่นหอมๆจากกาแฟแก้วนี้

            อิ๊ก! อะ! กุ! อะ! ร้อนนน!”

            ทันทีที่ทวีคจิบกาแฟเข้าปาก แต่ทวีคเป็นคนร้อนรนและสมาธิสั้น เลยเผลอหยิบเข้าปากใส่แบบไม่รู้ตัวจนเกิดอาการลิ้นพอง

            เครกแทบอยากจะระเบิดหัวเราะตรงหน้า แต่ไม่ได้ๆ ต้องกลั้นเอาไว้ ต้องกลั้นเอาไว้ เขารีบคว้าแก้วกาแฟจากอีกฝ่าย แล้วรีบไปดูอาการคนตรงหน้าทันที

            เอาลิ้นออกมา อย่าพึ่งเอากลับเข้าไป

            อะ-แอบอี้อ๋อ?(แบบนี้หรอ?)

            ตอนนี้ทวีคทำตัวเองได้ดูตลกมาก เครกอมยิ้มมองอีกฝ่ายที่รอให้ลิ้นหายพองอย่างนึกสนุก แล้วค่อยๆยื่นใบหน้าไปใกล้ๆอีกฝ่าย จากห่างเป็นเมตร ใกล้เพียงไม่ถึงคืบ จากคืบห่างกันเพียงไม่กี่เซน

            ทวีคพยายามที่จะถอยห่างออกมาแต่ก็โดนเครกรั้งเอวเอาไว้ ทวีคค่อยๆหลับตา สัมผัสได้แค่ว่า    เครกกำลังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จนตอนนี้ลมหายใจของพวกเขารดชนกัน

 

จุ๊บ!

 

            ทวีคสัมผัสได้ถึงอะไรบางอย่างที่นุ่มๆ หยุ่นๆ เล็กๆ เขาค่อยๆลืมตาขึ้นมา ปรากฏว่า สไตร์ป หนูตะเภาของเครกกำลังจุ๊บริมฝีปากของเขาอยู่

            คนโดนจุ้บหน้าเริ่มขึ้นสีแดงก่ำเรื่อยๆ น่าอายชะมัด! น่าอายชะมัด! น่าอายชะมัด! นี่เราหวังอะไรกันอยู่!!

 

            เครกเล่นกับสไตร์ป ก่อนจะปล่อยให้มันวิ่งไปหาทวีค

            ทวีคอุ้มสไตร์ปขึ้นมาด้วยความเอ็นดู ก่อนจะมองหน้าทำตาแข็งใส่เครก ทั้งๆที่หน้าตัวเองยังแดงไม่หาย

            นายมันขี้โกง เครก!”

            ไม่ขี้โกงแล้วจะเป็นโจรได้ยังไงล่ะ?

ร่างบางได้แต่กอดเข่าเจ็บใจที่แพ้คนข้างๆได้อย่างง่ายดาย ไม่ว่าจะพละกำลัง ความคิด ฝีมือ ก็ไม่อาจสู้ได้เลย แล้วทำไมกัน ทำไมกัน ทำไมต้องมาใจเต้นกับไอ้คนพรรค์นี้ด้วย พอสักที ขอร้องล่ะ มันอัดอั้นจนเกินจะทนไหวแล้วนะ!!!!

ผลงานเรื่องอื่นๆ ของ emigo จากทั้งหมด 3 บทความ

  • เรื่อง

    หมวด

    ตอน

    คนเข้าชม

    โพสท์

    คะแนน

    อัปเดต

  • ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม

    1

    3/204

    2

    0%

    9 ก.ค. 62

  • ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม

    เรื่องสั้น

    3/1234

    8

    0%

    12 ม.ค. 61

  • ฟิคนิยาย การ์ตูน เกม

    เรื่องสั้น

    4/1119

    8

    0%

    31 ธ.ค. 60

บทวิจารณ์

ยังไม่มีบทวิจารณ์ของเรื่องนี้

คำนิยม Top

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

คำนิยมล่าสุด

ยังไม่มีคำนิยมของเรื่องนี้

8 ความคิดเห็น

  1. วันที่ 9 กรกฎาคม 2561 / 20:14

    ไรท์คะะะะ โอ๊ยยยย ฟกดหกเ่าวางหดา

    //แต่งต่อๆไปนะคะ แอร๊ย//เขินตัวบิด(?)

    #8
    1
    • 17 กรกฎาคม 2561 / 20:56
      โอ้ยยยยยยยย ใจเย็นนะคะ แงงงงงง 555555555555555 /บิดกลับคนอ่านให้มาเป็นทรงเดิม (55555)
      #8-1
  2. วันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2561 / 18:20
    โอ....ฉันรักเรื่องนี้<3
    #7
    0
  3. วันที่ 7 กุมภาพันธ์ 2561 / 21:43
    โอ้ยยยยยยยยยยยยยยย น่ารักโว้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย 
    เเอดครับเเต่งเรื่อยๆนะครับ ผมเป็นกำลังใจให้
    #6
    0
  4. #5 โส่มโสมโส้ม
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 21:53
    รักกกก โอ้ยยย/////// ปาใจรอบ8ทิศ ทั้ง STYLE CREEKโอ้ยยย/// (ขอเน้นSTYLEจะรักมากค่ะแค่-.. ในไทยฟิคคู่นี้อย่างน้อย)
    #5
    0
  5. #4 กัส
    วันที่ 14 มกราคม 2561 / 12:35
    กรี๊ดดดดดดดด หนุกมากค่าา หวังว่าตอนหน้าจะเป็นคู่ของเคนนี่บัตเตอร์หรือไม่ก็ไคลด์กับโทเคนก็ได้นะคะ*พนมมือล้มลง*
    #4
    1
    • 14 มกราคม 2561 / 20:23
      แต่งแน่นอนค่ะะะ!! แต่อาจจะไม่ใช่ฟิคสั้น #อ้าว 555555555555555555555555
      #4-1
  6. วันที่ 13 มกราคม 2561 / 13:31
    ชอบสุดๆๆๆๆๆ โอ้ย รักอ่ะ
    #3
    1
    • 14 มกราคม 2561 / 20:22
      ดีใจทีชอบนะคะ ////7////
      #3-1
  7. วันที่ 12 มกราคม 2561 / 22:28
    //กระอักเลือด โอ้ยๆ ม๊ด มดกัดดดด หวานจริงๆค่ะ-,.-เขินน
    #2
    1
    • #2-1 joong_dk (@joong_dk) (จากตอนที่ 1)
      14 มกราคม 2561 / 20:21
      ไบกอนค่ะะะ ไบกอนนนนนนนนนนน
      #2-1
  8. วันที่ 12 มกราคม 2561 / 19:51
    น้องเขินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน
    #1
    1
    • 12 มกราคม 2561 / 20:04
      จงหวีดแล้วกู่ร้องงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง 555555555555555555555555555555555555555555
      #1-1