เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,427 Views

  • 1,334 Comments

  • 705 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    222

    Overall
    314,427

ตอนที่ 9 : ตอนที่ 3 นับแต้ม 3-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3438
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 35 ครั้ง
    26 พ.ย. 61

ตอนที่ 3 นับแต้ม

 

          นันธิชาตื่นแต่เช้ามาทำกับข้าวและเก็บกวาดห้องพัก ก่อนจะอาบน้ำแต่งตัวช่วงสายของวัน จากนั้นร่างบอบบางในชุดเสื้อกล้ามกางเกงขาสั้นก็หอบหนังสือพิมพ์และโน้ตบุ๊กออกมานั่งรับลมที่หน้าระเบียงแล้วลงมือหางานไปเรื่อยๆ


            “ทำอะไรอยู่จ๊ะสาวน้อย” นารินถามเสียงใสพลางชะโงกหน้าเข้าไปดู นันธิชาแหงนหน้าขึ้นมองพี่สาวที่ยืนเท้าแขนบนพนักพิงเก้าอี้ตัวที่เธอนั่งอก่อนจะตอบเสียงแผ่ว


            “น้ำผึ้งกำลังหางานค่ะ”


            “เฮ้อ...เรานี่นะไม่รู้จะรีบไปไหน เรียนก็เรียนมาตั้งสามสี่ปีแล้ว ไม่คิดจะพักสักเดือนก่อนหรือจ๊ะ” ว่าแล้วก็เดินอ้อมไปนั่งลงฝั่งตรงข้ามกับน้องสาว


            “ก็น้ำผึ้งไม่อยากอยู่ว่างๆ นี่คะ”


            “แต่เรารับปากพี่แล้วนะว่าจะให้พี่ฝากงานให้” นารินทวงคำสัญญาที่เพิ่งพูดกันไปเมื่อคืน นันธิชาหน้าสลด ก้มหน้านิ่งอย่างรู้สึกผิด คนเป็นพี่เห็นแล้วก็รู้สึกเห็นใจ


            “น้ำผึ้งขอโทษค่ะ”


            “ไม่เอาน่า พี่ยังไม่ได้ว่าอะไรเราเลยนะ เอาอย่างนี้แล้วกัน ถ้าน้ำผึ้งอยากเริ่มทำงานเร็วๆ เดี๋ยวพี่จะลองฝากกับเวย์เขาแล้วกัน”


            “น้ำผึ้งเกรงใจค่ะพี่นาริน อีกอย่างคนอื่นๆ จะว่ายังไงถ้าน้ำผึ้งได้ทำตำแหน่งเลขาคุณเวย์”


            “โอ๊ย ไม่มีใครว่าหรอกจ้า อย่าคิดมากสิ” พี่สาวยิ้มใส่ตา นันธิชาจึงได้แต่ถอนหายใจ


            “ฮัลโหล เวย์หรือคะ นี่นารินนะ”


            “ว่าไงครับคนสวย” เวย์ขานรับอย่างดีใจที่นารินโทร.หาเขาในวันนี้


            “เวย์จำน้ำผึ้งได้ไหมคะ”


            “จำได้สิครับทำไมหรือ?”


            “ค่ะ คือตอนนี้น้ำผึ้งเรียนจบแล้วนะคะ เรื่องที่เวย์เคยทาบทามจองตัวน้ำผึ้งไปทำงานด้วย ยังจำได้อยู่หรือเปล่าคะ”


          “อ๋อ...จำได้ขึ้นใจเลยครับ ว่าแต่น้องน้ำผึ้งอยากเริ่มงานตอนไหนล่ะครับ”


            “ท่าทางน้ำผึ้งร้อนวิชาน่าดูเลยค่ะเวย์ ขอเป็นเร็วที่สุดเลยได้ไหมคะ” นารินพูดกับปลายสายแต่สายตาเย้าคนเป็นน้องในที 


นันธิชาหน้าแดงอย่างอายๆ เพราะตนเป็นเหมือนที่พี่สาวว่าไม่มีผิด


            “ฮ่าๆ อย่างนั้นหรือครับ งั้นเริ่มอาทิตย์หน้าเลยเป็นไง กับตำแหน่งผู้ช่วยเลขาของผม พอดีช่วงนี้เขาบ่นๆ เหมือนกันว่าอยากได้ผู้ช่วย” เวย์ คูเลส หัวเราะและพูดอย่างเอาใจนาริน เขานั้นชอบนารินเพราะเธอนิสัยดีและไม่คิดรังเกียจเรื่องในอดีตที่ผ่านมาของเธอ...แต่ฝ่ายหญิงกลับปฏิเสธเพราะไม่อยากเอาเปรียบเขา


          “ขอบคุณนะคะ”


            “เอ่อ เดี๋ยวก่อนครับนาริน” เวย์รีบร้องเรียกเพราะกลัวว่านารินจะวางสายไปก่อน ส่วนคนถูกเรียกก็หัวใจเต้นแรงจนต้องเดินเลี่ยงกลับเข้าไปข้างในใหม่ สองสามวันที่ไปเที่ยวกับเขา นารินไม่อาจปฏิเสธได้ว่าเธอมีความสุขมาก...แต่เขาดีเกินไป และเธอเองก็ไม่สะอาดพอที่เขาจะรัก จึงพยายามดึงความสนใจมาที่จีราวัฒน์ แต่ก็ไม่ค่อยประสบความสำเร็จนัก


            “ว่าไงคะ”


            “เอ่อ...เที่ยงนี้ผมอยากชวนนารินไปทานข้าวครับ พาน้องน้ำผึ้งมาด้วย จะได้คุยรายละเอียดเกี่ยวกับงานพร้อมกันเลย เดี๋ยวผมไปรับ” เวย์อธิบายเสร็จสรรพ


            เล่นเอาน้ำผึ้งมาเป็นข้ออ้างแบบนี้จะให้ปฏิเสธได้ยังไง นารินแอบค่อนแคะชายหนุ่มในใจ แต่ก็ไม่กล้าปฏิเสธ


            “ก็ได้ค่ะ”


            “เดี๋ยวผมไปรับนะ” ชายหนุ่มย้ำอีกครั้ง


            “ค่ะ แล้วเจอกัน” นารินบอกเท่านั้นก็วางสายไป ก่อนจะเดินออกไปหาน้องสาวที่ระเบียงอีกครั้ง


            “ได้จ้ะ เดี๋ยวน้ำผึ้งจะรีบออกไป ขอบใจเมย์มากนะที่บอก” นันธิชาวางสายนารินก็ถามทันที


            “จะไปไหนหรือจ๊ะ”


            “ไปโรงพยาบาลค่ะพี่นาริน เพื่อนโทร.มาบอกว่าอาจารย์ที่ปรึกษาไม่สบาย”


            “แล้วจะไปตอนไหนจ๊ะ”


            “ตอนนี้เลยค่ะ น้ำผึ้งขอตัวนะคะ” ท่าทางรีบร้อนของน้องสาวทำให้นารินต้องรีบดึงแขนไว้ก่อนที่เธอจะไป


            “เดี๋ยวก่อนๆ แล้วเราจะกลับตอนไหน?”


            “ยังไม่ทราบเลยค่ะ ไว้ไปถึงน้ำผึ้งจะโทร.มาบอกนะคะ”




ตอนนี้อาจจะลงให้อ่านอีกตอนนะคะ ดูสถานการณ์งานตัวเองก่อนว่าจะเข้ามาลงเนื้อหาได้มั้ย อิอิ

ขอบคุณสำหรับกำลังใจและคอมเม้นนะคะ ^_^

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 35 ครั้ง

0 ความคิดเห็น