เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,386 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    181

    Overall
    314,386

ตอนที่ 58 : ตอนที่ 15 โสด Vs เมีย (2) 15-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1279
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 22 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61



           “น้ำผึ้ง!” จีราวัฒน์หันขวับ ส่วนคนเป็นพี่ที่สังเกตเห็นอยู่ก่อนแล้วเพราะยืนหันหน้าไปทางเตียงนอนยืนมองนิ่ง


            “ไม่ต้องมารับผิดชอบฉันหรอกค่ะ เพราะฉันก็ไม่ได้ต้องการจะแต่งงานกับใครตอนนี้ ถ้าเห็นใจกันจริงๆ ขอแค่พาฉันกลับบ้านเท่านี้ก็พอ...” หญิงสาวบอกเสียงเรียบ หากในใจกลับรู้สึกเจ็บปวดอย่างไม่มีเหตุผล


            จีราวัฒน์ยืนฟังอึ้งๆ กลับบ้านงั้นหรือ? กว่าเขาจะพามาได้ไม่ใช่ง่ายๆ ไม่มีทางที่เขาจะยอมปล่อยให้เธอกลับ แต่เหนือสิ่งอื่นใดก็คือคำพูดที่บ่งบอกว่าเธอไม่อยากข้องเกี่ยวกับเขาสักนิด สายตาคมมองคนพูดอย่างคุกคาม ความรู้สึกท้าทายและอยากเอาชนะหญิงสาวแล่นลิ่วพุ่งทะยาน แล้วคำพูดที่ไม่คิดว่าจะออกมาจากปากคนหวงความโสดก็ดังขึ้นลั่นห้อง


            “แต่ฉันจะแต่ง!” เสียงคำรามของน้องชายทำเอาคนเป็นพี่ต้องอมยิ้ม


            “ฉันไม่แต่งค่ะ!” นันธิชาก็ยืนยันหนักแน่นเช่นกันในคำตอบของเธอ เท่านั้นล่ะคนใจร้อนก็ย่างสามขุมเข้าไปหาทันที


            “ทำไม? หรือว่ามีคนรักแล้ว เฮอะ! งั้นก็ไปบอกลามันได้เลย เธอต้องแต่งงานกับฉันเท่านั้น!


            นันธิชามองชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ บทจะไม่อยากแต่งก็รั้นหัวชนฝาว่าไม่แต่ง พอเธอบอกว่าไม่แต่งมันก็ควรจะสมใจเขาแล้วไม่ใช่หรือที่ไม่ต้องมารับผิดชอบเธอด้วยการแต่งงาน แต่ทำไมเขามองราวกับเธอกำลังทำความผิดร้ายแรงแบบนี้กัน ต่างฝ่ายต่างจ้องตากันอย่างไม่ลดราวาศอก


            “เอาล่ะๆ เรื่องนี้ไว้ค่อยตกลงกันใหม่หลังจากมื้อเช้าแล้วกัน เจ้าวัฒน์แกออกไปได้แล้วเดี๋ยวเฮียจะให้มาริสเตรียมเสื้อผ้าให้น้ำผึ้งอาบน้ำ แล้วค่อยไปเจอกันที่ตึกใหญ่ ป๊ารออยู่ จะเอายังไงก็ให้ป๊าเป็นคนตัดสินใจแล้วกัน” หากคำสั่งของพี่ชายไม่ได้เข้าถึงหูจีราวัฒน์แม้แต่น้อย คนเอาแต่ใจยังคงจ้องหน้าหญิงสาวจะเอาคำตอบให้ได้ และต้องเดี๋ยวนี้ด้วย


            “จะแต่งไม่แต่ง?”


            “ไม่...โอ๊ย!” นันธิชาร้องลั่นเมื่อจู่ๆ ก็ถูกคนใจร้อนตรงหน้าบีบคางเอาดื้อๆ แม้จะไม่แรงนักแต่ก็ไม่เบาเลยในความรู้สึก หญิงสาวเริ่มน้ำตาคลอเพราะกลัวสายตาบังคับขู่เข็ญของจีราวัฒน์ ซึ่งเหมือนผีเข้าผีออกอยู่ตลอดเวลาจนเธอตามไม่ทัน


            เห็นน้ำตาคนตรงหน้าแล้วก็ต้องหงุดหงิด มือแข็งจึงปล่อยคางเล็กให้เป็นอิสระ


            “บอกแล้วนะว่าไม่ชอบคนเจ้าน้ำตา อย่ามาใช้ไม้นี้กับฉัน”


            “เจ้าวัฒน์” จีรายุปรามเสียงต่ำเมื่อน้องชายเริ่มทำเกินกว่าเหตุ


            “เฮอะ!” พูดได้เท่านี้คนถูกขัดใจก็เดินออกจากห้องไปทันที จีรายุส่ายหัวกับความเอาแต่ใจของน้องชาย ขนาดว่าจีราวัฒน์เกรงเขาที่สุดใบบ้านแล้วนะ คงไม่ต้องพูดถึงหากให้บิดาหรือมารดาของเขาตัดสินใจอะไรเกี่ยวกับลูกชายคนเล็ก เพราะไม่ว่าจะพูดอย่างไรก็ต้องแพ้ทางให้คนช่างอ้อนอย่างเจ้าตัวดีนี่อยู่ดี


            “เดี๋ยวมาริสจะเอาเสื้อผ้ามาให้ อาบน้ำแต่งตัวให้เรียบร้อยแล้วไปคุยกันที่ตึกใหญ่” ชายหนุ่มสั่งเสียงเรียบแล้วหมุนตัวออกจากห้องหากร่างบางก็ร้องเรียกไว้เสียก่อน


            “เดี๋ยวก่อนค่ะ”


            “มีอะไรหรือ?” คิ้วหนาเลิกขึ้นเล็กน้อยหากแต่ดูหล่อเหลาและน่าค้นหามากนักสำหรับอิสตรีหลายคนที่พบเห็น


            “คุณคือคนที่ช่วยฉันใช่ไหมคะ”


            “ใช่ครับ ทำไมหรือ”


            “ขอบคุณคุณมากนะคะที่ช่วยฉันออกมา และถ้าไม่เป็นการรบกวนจนเกินไป เอ่อ...รบกวนคุณส่งตัวฉันกลับบ้านได้ไหมคะ ป่านนี้พี่สาวฉันคงเป็นห่วงฉันมาก”


จีรายุมองสายตาขอร้องของนันธิชานิ่งก่อนจะยิ้มออกมาอย่างเป็นมิตร




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 22 ครั้ง

0 ความคิดเห็น