เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,386 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    181

    Overall
    314,386

ตอนที่ 57 : ตอนที่ 15 โสด Vs เมีย (2) 15-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1299
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 20 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61

ตอนที่ 15 โสด Vs เมีย (2)

 

          เมื่อเช้าของวันใหม่เคลื่อนเข้ามา ทุกคนก็เริ่มกิจวัตรประจำวันของตนตามหน้าที่ หากสองหนุ่มสาวกลับไม่มีใครยอมตื่นขึ้นมารับอรุณอันสดใสนี้จนเจ้าของห้องต้องลำบากเดินมาปลุก ครั้นพอมาถึงจีรายุก็ต้องอึ้งกับภาพที่เห็น


            ทางด้านคนเสียสละแขนให้ร่างบางหนุนก็เริ่มรู้สึกตัว แพรขนตาหนาขยับเล็กน้อยก่อนจะลืมขึ้นมาช้าๆ สิ่งแรกที่เขาพบคือใบหน้างามที่ซบอกแกร่งมาตลอดทั้งคืนกำลังหลับพริ้มอย่างน่าเอ็นดู เธอคงจะเพลียจากฤทธิ์ยากระมัง ชายหนุ่มคิดและอมยิ้ม พลางใช้มือปัดปอยผมออกจากหน้าให้นันธิชาอย่างอ่อนโยน แต่ก่อนที่จมูกโด่งจะได้สัมผัสแก้มใส เสียงที่ชักจะหลอกหลอนจีราวัฒน์ขึ้นทุกวันก็ดังขึ้นเบาๆ


            “ฮึ่ม...”


            “เฮีย!” จีราวัฒน์อุทานเบาๆ เมื่อเห็นคนเป็นพี่แอบยืนดูเขาอยู่ พลันความรู้สึกเสียหน้าก็เกิดขึ้น ทำให้คนปากแข็งยกศีรษะบางออกจากแขน ก่อนที่เจ้าตัวจะลุกจากที่นอนแล้วเดินไปหาคนมาเยือนด้วยใบหน้าหงุดหงิด


            “เสียมารยาทนะเฮีย มาแอบดูคนอื่นเขานอน”


            “แต่เฮียว่าแกเสียมารยาทกว่านะที่มายึดห้องคนอื่นนอนหน้าตาเฉย แถมยังมานอนกอดว่าที่เจ้าสาวคนอื่นอีก” สิ้นเสียงคนเป็นพี่จีราวัฒน์ก็จ้องเขม็งทันที


            “เฮียยังไม่ล้มเลิกความคิดที่จะแต่งงานกับเมียผมอีกหรือ”


            “ยังไม่มีหลักฐานแน่ชัดนี่ว่าน้ำผึ้งเป็นผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว” จีรายุตอบหน้าตาเฉยก่อนจะยิ้มเก๋ไก๋ส่งให้น้องชาย 


จีราวัฒน์เห็นแล้วก็ชักโมโห ครั้นหันไปมองคนที่หลับไม่รู้เรื่องก็ยิ่งหงุดหงิดเข้าไปใหญ่ เพราะกระโปรงของเธอมันถกขึ้นไปจนเห็นขาอ่อน ไวเท่าความคิด คนขี้หวงโดยไม่รู้ตัวเดินเร็วๆ กลับไปดึงชายผ้าห่มขึ้นมาคลุมร่างบางไว้ทันที ก่อนจะหันไปเผชิญหน้ากับพี่ชาย


            “สามีไม่จำเป็นต้องแต่งงานกันก็เป็นได้ และผมกำลังอยู่ในฐานะนั้น”


            “เหรอ?” จีรายุพยักหน้ายิ้มๆ “แต่เฮียไม่สนว่ะ เฮียชอบและเชื่อสิ่งที่เป็นลายลักษณ์อักษรเท่านั้น”


            “จะให้ผมแต่งงานกับผู้หญิงคนนี้ให้ได้เลยใช่ไหม?” คนโมโหเริ่มควบคุมเสียงไม่อยู่จนคนนอนหลับรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาบ้าง จีราวัฒน์เดินเข้าไปหาที่ชายที่ยืนอยู่ไม่ห่างเตียงนักอย่างโกรธๆ เมื่อถูกอีกฝ่ายก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวมากเกินไป


            “มันเป็นสิ่งที่แกควรทำอยู่แล้ว เพราะแกไปลักพาตัวเธอมาโดยที่เจ้าตัวและคนรอบข้างของเธอไม่เต็มใจและไม่รู้ตัวด้วยซ้ำ สิ่งที่แกทำมันไม่ต่างจากผู้ชายเห็นแก่ตัวคนหนึ่งนะเจ้าวัฒน์ จำได้ไหมว่าเราเคยตกลงอะไรกันไว้” คนเป็นพี่บอกอย่างจริงจังและไร้ซึ่งแววล้อเล่นอีกต่อไป


            “จำได้...แต่เฮียก็คิดซะว่าเธอเป็นเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ ก็สิ้นเรื่อง บางทีผมกับเธออาจจะไปกันไม่รอด มันจะดีกว่าถ้าไม่ต้องแต่งงานตอนนี้” จีราวัฒน์บอกอย่างไม่ใส่ใจและแกล้งหลงลืมคำสัญญาที่เคยให้ไว้กับพี่ชายเมื่อแรกเริ่มเป็นหนุ่มว่าจะไม่บังคับขืนใจคนที่ไม่เต็มใจเด็ดขาด ชายหนุ่มรู้ดีว่าพี่ชายของเขาไม่ใช่หนุ่มเจ้าสำราญและไม่ค่อยชอบพฤติกรรมการเปลี่ยนผู้หญิงของเขาสักเท่าไร แต่จะเอาเรื่องนี้มาบังคับให้เขาต้องแต่งงานทั้งที่ไม่อยากแต่งมันไม่ใช่เหตุผล


            จีรายุชักโกรธขึ้นมาจริงๆ และอยากจะหาอะไรมาทุ่มกบาลเจ้าน้องชายที่ทำตัวไม่มีสมองแบบนี้

            “แต่สิ่งที่แกทำมันผิดศีลธรรมและมันไม่ยุติธรรมกับผู้หญิง เฮียให้แกตัดสินใจเป็นครั้งสุดท้าย แกจะแต่งหรือจะให้เฮียแต่ง!” จีรายุยื่นคำขาด 


จีราวัฒน์ถึงกับอึ้งเพราะเขารู้ดีว่าคราวนี้พี่ชายเอาจริง ถ้าต้องเลือกจริงๆ แน่นอนว่าต้องเป็นคำตอบแรก เพราะเขาไม่มีวันยอมปล่อยให้เธอตกเป็นของผู้ชายหน้าไหนทั้งนั้น ไม่เว้นแม้แต่พี่ชายอย่างจีรายุ หากยังไม่ทันได้เอ่ยคำตอบเสียงหวานที่เขาคิดว่ายังหลับอยู่ก็ดังขึ้น


            “ไม่ต้องให้ใครแต่งทั้งนั้นละค่ะ”




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 20 ครั้ง

0 ความคิดเห็น