ตอนที่ 53 : ตอนที่ 14 โสด Vs เมีย (1) 14-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1420
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 26 ครั้ง
    13 ธ.ค. 61

ตอนที่ 14 โสด Vs เมีย (1)

 

จีรายุลอบยิ้มมุมปากเมื่อเห็นอากัปกิริยาของคนเป็นน้อง ชายหนุ่มอาศัยช่วงที่จีราวัฒย์ตกอยู่ในสภาวะตกตะลึงหันไปสบตากับบิดาและเจมส์ซึ่งนั่งสังเกตการณ์อย่างรู้กัน จากนั้นสายตาคมจึงกลับมาหยุดนิ่งลงที่น้องชายเช่นเดิม จิราแทบกลั้นขำไว้ไม่ไหวเมื่อเห็นสีหน้าของลูกชายคนเล็ก แต่ต้องอดทนเอาไว้สุดกำลังเพื่อรอดูว่าเจ้าตัวดีจะทำอย่างไรต่อไป


            “แต่เฮียไม่ชอบผู้หญิงนี่ จะยอมฝืนใจแต่งงานไปทำไมกัน!” จีราวัฒน์พยายามหาเหตุผลให้พี่ชายเปลี่ยนใจอย่างไม่ยอมแพ้


            “ไม่นี่...เฮียชอบผู้หญิง ยิ่งเป็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ขาวๆ หน้าตาจิ้มลิ้มๆ หน้าอกโตๆ หน่อยนะ เฮียยิ่งชอบ” จีรายุพูดพร้อมทำหน้าเคลิ้มฝันทำเอาคนเป็นน้องถึงกับกัดฟันกรอด ความโกรธแล่นขึ้นเป็นริ้วเมื่อพี่ชายวิจารณ์หน้าอกของเมียเขาอย่างไม่เกรงใจ


            “เฮียไปรู้มาจากไหนว่าน้ำผึ้งหน้าอกโต!” คนเป็นพี่ยักไหล่


            “เท่าที่เห็นก็น่าจะโตพอสมควร ไปละ...เฮียจะไปขอเธอแต่งงาน” เมื่อเห็นว่าพี่ชายทำท่าจะเดินหนีอีกรอบ จีราวัฒน์จึงรีบขวางเอาไว้ด้วยความกรุ่นโกรธ ดวงตาคมดุกร้าวอย่างเห็นได้ชัด


            “แต่น้ำผึ้งเป็นเมียผม! หรือเฮียคิดจะมีเมียคนเดียวกันกับน้องชายตัวเอง!” คนโกรธประกาศกร้าวทำเอาบิดาและเจมส์ที่รับฟังอยู่ใกล้ๆ ถึงกับอึ้ง หากจีรายุไม่ได้รู้สึกประหลาดใจอะไร เพราะชายหนุ่มพอจะดูออกแต่แรกแล้วว่าผู้หญิงคนนั้นกำลังเปลี่ยนแปลงน้องชายของเขาโดยไม่รู้ตัว


            “ไม่เป็นไรนี่...ผู้หญิงของเฮียไม่จำเป็นต้องบริสุทธิ์หรอก ไม่ว่าเธอจะผ่านอะไรหรือผ่านใครมาเฮียก็ไม่แคร์ ว่าแต่แกจะมาสนใจทำไมกับผู้หญิงเพียงคนเดียว คนอย่างแกหาได้ดีกว่านี้อีกเยอะ ในเมื่อแกไม่แต่งเฮียก็จะเสียสละแต่งให้”


          เฮอะ! เสียสละหรือฉวยโอกาสกันแน่!’ จีราวัฒน์คิดในใจอย่างฉุนๆ จีรายุทำแบบนี้เท่ากับบีบให้เขาแต่งงานกับนันธิชาชัดๆ


            “เฮียอย่ามาใช้วิธีนี้บังคับให้ผมแต่งงาน มันเสียเวลา!” สองพี่น้องจ้องตากันอย่างไม่มีใครยอมใคร ก่อนที่จีรายุจะหัวเราะในลำคอเบาๆ ราวกับจงใจยั่วโมโหคนใจร้อนอย่างจีราวัฒน์ให้ดิ้นพล่าน


            “ไม่นี่...เฮียจะแต่งเอง และถึงแกมาบอกว่าจะแต่งตอนนี้ก็ดูจะสายไปแล้ว...”


            “ทำไมต้องสาย?” จีราวัฒน์ชักสีหน้าถามพี่ชายอย่างไม่ไว้ใจ


            “ฉลาดนี่คิดเอาเองสิ เฮียไปละ ตอนนี้น้องน้ำผึ้งกำลังเป็นไข้ เธอคงต้องการคนช่วยเช็ดตัว หึๆ” รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ผุดขึ้นบนใบหน้าของคนเป็นพี่ จีรายุทิ้งท้ายด้วยประโยคกำกวมชวนคิดลึก ก่อนจะใช้จังหวะที่น้องชายกำลังยืนอึ้งและเผลอคิดตามคำพูดของเขาชิงเดินหนีไปก่อน กว่าจีราวัฒน์จะรู้สึกตัวร่างสูงของพี่ชายก็หายเข้ากลีบเมฆไปเสียแล้ว


ชายหนุ่มโกรธเป็นฟืนเป็นไฟเมื่อถามกับใครก็มีแต่คนบอกว่าไม่รู้ว่าจีรายุอยู่ที่ไหน และพานันธิชาไปซ่อนไว้ที่ใด



           


            จอห์นนี่ถึงกับอึ้งเมื่อเห็นว่าจีรายุอุ้มร่างบางของนันธิชามาที่รถ ทั้งที่เขาเพียรพยายามส่งข้อความหาวิลเลียมตั้งเท่าไรแต่กลับไม่ได้รับการตอบกลับ


            “หวังว่าพวกมันคงยังไม่รู้นะ พวกแกต้องเร่งมือกว่านี้แล้วก็หนีไปก่อนที่นังนั่นมันจะตื่นขึ้นมาชี้ตัว” จอห์นนี่สั่งเสียงดุกร้าวกับแซมและบิว ลูกสมุนที่ยอมทำความชั่วกับเขาเพราะเห็นแก่เศษเงินเล็กๆ น้อยๆ


            “พวกเรากำลังจะทำงานสำเร็จอยู่แล้วถ้าไม่มีผู้หญิงคนนั้น” บิวฟ้อง จอห์นนี่ยิ้มมุมปากอย่างน่ากลัว


“เดี๋ยวก็จะไม่มีถ้ามันปากสว่าง!” ความแค้นที่มีมาหลายปีต่อเจ้าของมุมต้าซผลักดันให้เขาต้องทำ! 


จอห์นนี่นึกถึงเรื่องราวเมื่อห้าปีก่อน หญิงสาวที่เขาแอบรักมาเนิ่นนานหากเธอกลับไปหลงรักจีราวัฒน์อย่างหัวปักหัวปำ ยอมทำทุกอย่างเพื่อชายหนุ่มทั้งที่จอห์นนี่เองก็ทำเพื่อเธอ และสุดท้ายผลตอบแทนที่เธอได้รับคือการถูกไอ้หมอนั่นสลัดทิ้งอย่างไม่ไยดี เพียงเพราะคำว่า เบื่อ คำเดียว! จนในที่สุดฟรานนี่ก็ตรอมใจตาย จอห์นนี่ทั้งเสียใจ โกรธ และแค้นใจที่ผู้หญิงที่เขารักต้องมาตายเพราะผู้ชายสันดานชั่ว จากวันนั้นจอห์นนี่จึงตั้งปณิธานกับตัวเองเอาไว้อย่างหนักแน่นว่าจะทำทุกวิถีทางให้จีราวัฒน์ขึ้นไปถึงจุดที่สูงที่สุด และกระชากมันตกลงมาตาย อย่างทุกข์ทรมานที่สุด




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 26 ครั้ง

0 ความคิดเห็น