เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,380 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    175

    Overall
    314,380

ตอนที่ 50 : ตอนที่ 13 จะแต่งหรือไม่แต่ง! 13-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1310
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61



           “เฮ้! นายมีสิทธิ์อะไรมาทำกับฉันแบบนี้ ปล่อยฉัน!” คราวนี้วิลเลียมนิ่งเฉยไม่ได้อีกต่อไป ทั้งดิ้นทั้งร้องหากคนจับกลับหัวเราะสะใจและไม่ฟังเสียงเขา


            “ใครมันอยู่ข้างนอก เข้ามาช่วยฉันเดี๋ยวนี้!!


            “หึ! ตะโกนให้ตายก็ไม่มีใครมาช่วยแกหรอกไอ้หนู” บลู๊คว่าพร้อมหัวเราะในลำคอก่อนจะเดินไปหาอุปกรณ์ดัดนิสัยคนไม่ดี เมื่อพบปากกาเมจิกกับกระดาษเอสี่นายตำรวจสากลก็จัดการเขียนตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวโตๆ ว่า No entry ที่มีความหมายในภาษาไทยว่า ห้ามเข้า ก่อนจะนำไปติดไว้หน้าห้องให้เห็นได้อย่างชัดเจน


            “หึๆ คนอย่างแกมันต้องใช้ศาลเตี้ยตัดสินและสำเร็จโทษเท่านั้น ...แต่อย่าคิดว่ากฎหมายจะทำอะไรแกไม่ได้ล่ะ...เรื่องนี้มันเพิ่งเริ่มต้นไอ้น้องชาย!


วิลเลียมแทบอยากจะตะโกนร้องลั่นห้องด้วยความโกรธที่อัดแน่นหลังจากเสียงเยาะเย้ยของบลู๊คเงียบลง แต่ไม่สามารถทำอะไรได้


            จีรายุค่อยๆ เดินเข้าไปหาร่างบางที่นอนไม่ได้สติอยู่บนเตียงอย่างนึกเวทนา ถูกน้องชายตัวดีของเขาลักพาตัวมาไม่พอยังต้องมาเจอกับเรื่องเลวร้ายขนาดนี้อีก สายตาคมมองสำรวจซึ่งไม่ต้องดูอะไรมากเพราะเสื้อผ้าขาดวิ่นขนาดนี้คงผ่านการต่อสู้กับวิลเลียมมาพอสมควร ชายหนุ่มไม่รอช้ารีบหาผ้ามาคลุมร่างเปลือยเปล่านั้นไว้ก่อนจะอุ้มร่างบางแล้วพาออกไป แต่ก่อนจะก้าวออกจากห้องจีรายุก็ถอยหลังสามก้าวกลับไปทิ้งท้ายให้วิลเลียมเจ็บใจเล่นพร้อมยิ้มที่มุมปากเยาะความสะเพร่าของอีกฝ่าย


“อย่างนายมันต้องเจอกับฉัน วิลเลียม!


ด้านคนถูกตลบหลังชนิดไม่ทันตั้งตัวทั้งโกรธและแค้นใจเป็นที่สุด


            “บ้าเอ๊ย!!” วิลเลียมสบถอย่างหัวเสีย อยากจะเหวี่ยงอะไรก็ได้ถ้าหากมือของเขาเป็นอิสระให้สาสมกับความคั่งแค้นใจที่มี นึกโทษจอห์นนี่ที่ไม่ยอมส่งข่าวเรื่องจีรายุบุกรุกเข้ามา


          ไอ้จอห์นนี่!’


            “หึ ก่อนไปฉันขออีกสักทีเถอะ”


            พลั๊ว!!


            นายตำรวจสากลเตะเข้าหน้าวิลเลียมที่มองตามจีรายุไปย่างแค้นจัดแทบกระอักเป็นเลือดออกมาหากทำได้ เขาจึงช่วยสงเคราะห์คนถูกมัดมือให้กระอักเป็นเลือดจริงๆ เสียเลย


            “อ๊ะ...อีกนิดหนึ่งสิ ปากของแกไม่สมควรส่งเสียงรบกวนชาวบ้านเขา” ว่าแล้วบลู๊คก็วิ่งไปหยิบสก็อตเทปของวิลเลียมนั่นล่ะมาพันปากของมันเอาไว้


            “อื้อๆ” วิลเลียมทั้งดิ้นทั้งร้องหากเสียงของเขากลับถูกสก็อตเทปเหนียวๆ ที่บลู๊คพันจนแน่นดันกลับลงมาในลำคอตามเดิม


            “ฮ่าๆ สะใจว่ะพวก วู้ๆ” บลู๊คหัวเราะอย่างสะใจและอดขำไม่ได้กับสภาพชีเปลือยถูกมัดหมดสภาพ


            เมื่ออุ้มร่างบางลงไปจากตึกจีรายุก็พบกับลูกน้องที่มาจากทั่วทุกสารทิศของวิลเลียม โชคดีที่นายตำรวจสากลวิ่งมาช่วยได้ทันเวลา


            “เราถูกวิลเลียมสั่งให้เอาผู้หญิงคนนี้ไปปล่อยข้างนอก เขาจัดการกับเธอแล้ว”


            “ถ้าอย่างนั้นฉันขอเธอ” ผู้ชายคนหนึ่งในกลุ่มชายฉกรรจ์ห้าหกคนเอ่ยขึ้นด้วยแววกระหาย


            “ไม่ได้หรอก ขนาดพวกเราอยากได้เธอแทบตายวิลเลียมยังไม่ให้ พวกนายก็รู้ว่าคำสั่งของวิลเลียมศักดิ์สิทธิ์แค่ไหน อ้อ วิลเลียมยังสั่งไว้อีกว่า ห้ามเข้าไปในห้องไม่ว่าจะได้ยินเสียงอะไร...ผู้หญิงคนนี้กำลังทำให้เขาคลั่ง!” บลู๊คสร้างเรื่องขึ้นมาหลอกคนอื่นๆ ได้อย่างแนบเนียน ชายห้าหกคนรวมคนที่อยากได้ร่างบางไปกกกอดทำท่าลังเล อึดใจต่อมาจึงยอมให้ทั้งสองไปได้แต่โดยดี โดยคนที่ขอร่างบางจากชายหนุ่มทั้งสองอาสาไปส่งที่หน้าป้อมยามข้างหน้า เพราะพวกเขารู้ดีว่าวิลเลียมนั้นโหดร้ายกับทุกคนแค่ไหน




ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

0 ความคิดเห็น