เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,370 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    165

    Overall
    314,370

ตอนที่ 45 : ตอนที่ 12 เจ้าชายขี่ม้าขาว 12-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1230
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 28 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61

ตอนที่ 12 เจ้าชายขี่ม้าขาว

 

          ทางด้านคนเจ้าแผนการก็ถึงกับตัดขาดจากโลกภายนอก เพื่อใช้สมาธิวางแผนสร้างความร้าวฉาน พานุลอบยิ้มอย่างพอใจกับผลงานที่ลงทุนรอตั้งสองวัน


            “ฮึก...วิวไม่คิดเลยว่าริวเขาจะเป็นคนแบบนี้ เสียแรงที่อุตส่าห์ไว้ใจ ฮื่อๆ”


            “อย่าคิดมากนะวิว ผู้ชายแบบนี้ไม่เหมาะกับน้ำตาของวิวหรอก” เสียงทุ้มปลอบโยนอย่างพี่ชายใจดี วิราราชเงยหน้าขึ้นมองเจ้าของฝ่ามืออันอบอุ่นที่ปลอบเธอไม่ห่างตั้งแต่ทำให้เธอตาสว่างเรื่องของคนรักที่เธอหวังจะฝากชีวิต


            “ฮึก ขอบคุณมากค่ะพี่นุ ขอบคุณที่ทำให้วิวตาสว่าง...วิวไม่เคยสงสัยมาก่อนเลยและไม่ใส่ใจเท่าไรไม่ว่าใครจะมาพูดถึงเขาว่ายังไง เขาปิดบังได้แนบเนียนมาก...ที่วิวร้องไห้ก็ไม่ใช่เพราะเสียใจ แต่วิวเจ็บใจที่เสียแฟนให้กับ...กับผู้ชาย ฮื่อๆๆ” คราวนี้วิราราชยิ่งร้องไห้หนักเข้าไปใหญ่เพราะรู้สึกอับอายที่มารู้ว่าคนรักที่คบกันเงียบๆ มานานนับปีกลายเป็นพวกเสือไบ 


            “ถือซะว่าเป็นโชคดีของวิวแล้วกันครับที่ไม่ต้องคบกับผู้ชายคนนั้นต่อไป ไม่อย่างนั้นมันคงไปมีสามีน้อยอยู่นอกบ้าน ถ้าใครรู้เข้าคงจะยิ่งน่าอายมากกว่านี้...” คนเจ้าเล่ห์เริ่มตะล่อมให้หญิงสาวคล้อยตามและก็ทำท่าว่าจะได้ผลดีเสียด้วย


            “จริงสิคะ...ถ้ามีใครรู้เรื่องนี้วิวจะทำยังไง วิวอายคนอื่นที่มองว่าวิวเป็นคนโง่...วิวอายที่คบผู้ชายไม่ดูตาม้าตาเรือ พี่นุอย่าเอาเรื่องนี้ไปบอกใครนะคะ” วิราราชรีบเช็ดน้ำตาที่เปื้อนแก้มทิ้งแล้วขอร้องคนตรงหน้าด้วยสีหน้าจริงจัง ทว่าคนที่เธอขอร้องกลับทำสีหน้าหนักใจจนคนลงทุนขอร้องนึกหวั่น


            “พี่ว่ามันคงไม่ทันแล้วล่ะวิว เพราะคนที่บอกเรื่องนี้กับพี่ดันเป็นน้องชายของเพื่อนของเพื่อนพี่อีกที ซึ่งพี่ควบคุมไม่ได้...ป่านนี้เพื่อนวิวน่าจะรู้ข่าวบ้างแล้วล่ะเพราะคนที่ให้ข่าวพี่เขาเรียนที่เดียวกับวิว”


            วิราราชยกมือทาบอกอย่างตกใจ ป่านนี้กลุ่มเพื่อนเธอคงรู้เรื่องหมดแล้วแน่ๆ ความกังวลไม่อาจปกปิดได้ หรืออาจเพราะเจ้าตัวไม่คิดจะปิดก็เป็นได้ จอมเจ้าเล่ห์ลอบยิ้มในหน้าอย่างพอใจเมื่อวิราราชปรึกษาเขาอย่างเป็นกังวลและเริ่มร้องไห้ขึ้นมาอีกหน


            “แบบนี้ก็แย่นะสิคะ...วิวจะทำไงดีล่ะ ฮื่อๆ”


            “จริงๆ แล้วมันก็พอจะมีทางนะครับ...” เสียงอบอุ่นบอกอย่างให้ความหวังและวิราราชก็ไม่รีรอที่จะทำตามคำแนะนำของเขา


            “วิธีไหนคะ?”


            “เอ่อ...พี่ไม่แน่ใจว่าวิวจะยอมหรือเปล่านะครับ แต่มันเป็นวิธีเดียวที่จะกอบกู้ชื่อเสียงของวิวได้ในตอนนี้” คนพูดแบบแบ่งรับแบ่งสู้ทำสีหน้าหนักใจมากกว่าเดิม ยิ่งทำให้วิราราชร้อนใจและอยากจะใช้วิธีนั้นไม่ว่ามันจะเป็นยังไงก็ตาม


            “พูดมาเลยค่ะพี่นุ ถ้ามันทำให้วิวไม่ต้องถูกใครๆ มองว่าเป็นคนโง่ในสายตาคนอื่นวิวจะทำ!” เสียงหนักแน่นทำให้พานุถอนหายใจ หากความจริงแล้วเขากำลังกระหยิ่มยิ้มย่องเลยทีเดียวที่หนูน้อยกำลังจะติดกับดักหมาป่าจอมเจ้าเล่ห์เข้าแล้ว


            “ไม่ยากหรอกครับเพียงแต่จะฝืนใจวิวเล็กน้อยเท่านั้น”


            “แล้วมันอะไรล่ะคะ”


            “เป็นแฟนพี่ครับ”


            วิราราชถึงกับอึ้งเมื่อได้ฟังวิธีแก้ปัญหาของพานุ ทว่าน้ำเสียงและสายตาของเขากลับมีอะไรบางอย่างแฝงมาในคำพูด ซึ่งมันกำลังทำให้เธอหน้าแดงโดยไม่รู้ตัว


            “ว่ายังไงครับ...หรือถ้าวิวฝืนใจงั้นไม่ต้องก็ได้นะครับ” จอมเจ้าเล่ห์แสร้งทำเสียงเศร้าวิราราชจึงรีบปฏิเสธอย่างเกรงใจ


            “มะ ไม่ใช่อย่างนั้นนะคะพี่นุ...คือความจริงมันก็ไม่ได้ฝืนใจวิวเท่าไรหรอกค่ะ แต่ใครจะเชื่อล่ะคะในเมื่อพี่นุเป็นเพื่อนพี่วิทย์ ซึ่งใครๆ ก็รู้ว่าเราสนิทกันในฐานะพี่น้องมาตลอด”


            “เรื่องนั้นไม่มีปัญหาหรอกครับแค่วิวโอเคพี่ก็มีวิธีทำให้คนอื่นเชื่อสนิทใจเลย...ว่ายังไงครับ” พานุแอบเร่งรัดและกดดันไม่ให้อีกฝ่ายได้มีเวลาตรึกตรอง





ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 28 ครั้ง

0 ความคิดเห็น