เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,386 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    181

    Overall
    314,386

ตอนที่ 41 : ตอนที่ 11 น้ำผึ้งเพียงหยดเดียว 11-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1534
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61


ตอนที่ 11 น้ำผึ้งเพียงหยดเดียว

 

          “เราหาทั่วแล้วจริงๆ ค่ะคุณจี แต่ไม่พบเธอ ฉันระดมคนจากทุกทีมช่วยกันหาแต่ไม่มีใครพบ” 


มาริสก้มหน้าตอบอย่างกล้าๆ กลัวๆ เพราะนานๆ ทีจีราวัฒน์จะกลายเป็นคนโมโหร้ายอย่างนี้ แต่ยิ่งฟังรายงานที่ไม่ถูกใจเท่าไร ก็ยิ่งทำให้ชายหนุ่มโกรธมากขึ้นเท่านั้น


          หาตั้งแต่เช้ามืดจนกระทั่งสาย เที่ยง บ่าย...ยังหาไม่เจอ! เธอไปหลบอยู่ไหนกันน้ำผึ้ง ฉันจะคลั่งตายอยู่แล้วนะรู้บ้างไหม 


            คนร้อนใจผุดลุกจากเก้าอี้ เดินดุ่มๆ ออกไปจากห้องทำงานอย่างรวดเร็ว แต่เจอเข้ากับเลขาหนุ่มที่เขาลืมทิ้งไว้ที่อาบูดาบีเสียก่อน จึงทำให้จีราวัฒน์หยุดนิ่ง ครั้นพอเจอหน้าปุบก็สั่งทันทีตามนิสัยของคนเป็นนาย


            “จอห์นนี่...ขอโทษทีที่ทิ้งคุณ ตอนนี้ผมกำลังมีเรื่องปวดหัว คุณช่วยเรียกทุกคนมาเจอผมหน่อย ข้างหน้านี่แหละ...ทุกคนนะ! 


จอห์นนี่ไม่โต้แย้งอะไรนอกจากทำตามคำสั่งของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ทว่าในใจนั้นมีความสุขเหลือแสนที่ทำให้คนอย่างจีราวัฒน์หัวปั่นได้ขนาดนี้


            สิบนาทีต่อมาทุกคนก็มารวมตัวกันตามที่จีราวัฒน์ต้องการ คนเรียกประชุมด่วนมีสีหน้าเคร่งเครียดอย่างมาก


            “ผมอยากรู้ว่าไม่มีใครเห็นผู้หญิงตัวเล็กๆ ขาวๆ ผมตรงๆ อยู่แถวนี้บ้างหรือ? ถ้าผู้ไม่หวังดีเข้ามาทำลายงานของเราพวกคุณจะว่ายังไง! ควรพิจารณาดูได้แล้วนะว่าพวกคุณทำงานกันหละหลวมแค่ไหน แค่คนคนเดียวพวกคุณยังหาไม่เจอทั้งๆ ที่รู้อยู่เต็มอกว่าเธอยังไม่ออกไปไหนแบบนี้!


            “เอ่อ...ผะ ผมเจออยู่คนหนึ่งครับ” ชายคนหนึ่งร้องบอกเสียงสั่น 


จีราวัฒน์หันขวับจ้องหน้าเขาทันทีอย่างรอคอยคำตอบ ใจชื้นขึ้นมาเล็กน้อยด้วยความหวัง


            “คุณเจอเธอที่ไหน?”


            “แถวหน้าเขตขนส่งน่ะครับ เธอพูดภาษาอังกฤษแต่ผมพูดไม่ได้ตอนแรกนึกว่า...เออ นึกว่า...” ชายอาหรับตอบตะกุกตะกักจีราวัฒน์จึงถามเสียงแข็งอย่างคนอารมณ์ไม่คงที่


            “นึกว่าอะไร!


            “อะ เอ่อ...นึกว่าเธอเป็นสาวขายบริการที่เพื่อนชอบจ้างเข้ามา...เอ่อ...ผม” คนตอบเริ่มพูดอะไรไม่ถูกเมื่อคนฟังจ้องเขาอย่างน่ากลัว ก่อนจะหันไปสั่งทุกคนเสียงกร้าว


            “ในนี้มีใครยังมาไม่ครบอีกไหมเช็กดูเร็ว” เมื่อได้ยินคำสั่งประกาศิตทุกคนก็หันไปมองหน้ากันอย่างตรวจสอบ แล้วชายคนหนึ่งก็พูดขึ้น


            “ขาดแซมกับบิวครับ เป็นเจ้าหน้าที่ดูแลการขนส่งทางท่อของเรา”


            “สองคนนั้นมันพักอยู่ที่ไหนพาผมไปเดี๋ยวนี้!!” จีราวัฒน์โกรธจนตัวสั่นเมื่อรู้แน่ชัดแล้วว่าพวกมันต้องเป็นคนของวิลเลียมอย่างที่เขาสงสัยแน่ๆ จึงมุ่งหน้าตรงไปยังที่พักของสองหนุ่มที่ขาดประชุมใหญ่ราวกับพายุ จอห์นนี่ยิ้มมุมปากอย่างสะใจ


          กว่าแกจะรู้ไอ้พวกนั้นมันก็พาแม่นั่นหนีออกไปไกลจากมุมต้าซเรียบร้อยแล้ว...ไอ้โง่!’

 



            เวย์ยังคงนั่งเฝ้านารินที่กินไม่ได้นอนไม่หลับเพราะไม่รู้ว่าน้องสาวเป็นตายร้ายดีอยู่ที่ไหน แม้เวย์จะบอกว่าตอนนี้นันธิชาปลอดภัยและอยู่กับจีราวัฒน์จริงๆ แต่เธอก็ยังไม่วางใจเพราะน้องสาวยังไม่โทร.มาหาเลยสักครั้งตั้งแต่หายตัวไป พอจะไปแจ้งความก็ถูกเวย์ขอร้องเอาไว้ 


เวย์ได้แต่ถอนใจ พยายามใช้ทั้งลูกล่อลูกชนให้นารินทานอะไรลงไปบ้าง แต่หญิงสาวก็ยังเฉยเมยต่ออาหารจนชายหนุ่มชักจะโมโหไอ้ตัวปัญหาที่สร้างเรื่องไว้แล้วไม่ยอมมาแก้ หารู้ไม่ว่าคนที่เวย์กำลังโกรธนั้นหัวหมุนแค่ไหนกับการหายตัวไปของผู้หญิงตัวเล็กๆ ที่เขาหอบกลับดูไบไปด้วย


            “นารินครับทานอะไรสักหน่อยเถอะนะ”


            “ติดต่อคุณวัฒน์ไปอีกได้ไหมคะ นารินอยากพูดกับน้ำผึ้ง” แทนที่จะฟังเขาแต่หญิงสาวกลับรบเร้าเวย์อีกครั้งเผื่อจะได้คุยกับน้องสาวบ้าง ขอแค่รู้ว่าน้องสบายดีเธอก็สบายใจขึ้นมากแล้ว...ขอแค่รู้จากปากนันธิชาเองเท่านั้น


            เวย์ทำหน้าหนักใจเพราะเขายังติดต่อเจ้าเพื่อนตัวดีนั่นไม่ได้อย่างที่บอกเธอเลย


            “ถ้าคุณรับปากว่าจะทานข้าวให้หมดจานผมจะโทร.หาไอ้วัฒน์มันให้” เวย์ยื่นคำขาด นารินได้ยินเท่านั้นก็รีบกระตือรือร้นทานข้าวทั้งที่แทบไม่มีแรงขยับตัว คนโกหกเห็นแล้วแทบอยากจะดึงร่างบางเข้ามาปลอบ





ขอบคุณสำหรับการติดตามนะคะ

อ่านให้สนุกน้าา 

วันนี้มาแต่เช้า

ไปปั่นนิยายก่อน เมื่อวานไม่สบายไม่ได้ทำงานเลย 

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

0 ความคิดเห็น