เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,369 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    164

    Overall
    314,369

ตอนที่ 36 : ตอนที่ 9 มัดมือชก 9-4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2364
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 24 ครั้ง
    8 ธ.ค. 61



“บ้าฉิบ! นี่พวกแกรู้เรื่องทุกอย่างมาตลอดแต่ไม่มีใครบอกฉันสักคนงั้นเหรอ” เวย์โวยลั่นเมื่อพานุเล่าทุกอย่างให้ฟังอย่างละเอียด


“ก็แกมัวแต่อยู่กับนารินสุดสวาทขาดใจไม่มาสนเพื่อนเองนี่หว่า” วีรวิทย์พูดขึ้น เวย์ชักสีหน้าก่อนจะทำหน้ากลุ้มใจเมื่อนึกถึงนารินที่เป็นทุกข์อย่างมากกับเรื่องการหายตัวไปอย่างกะทันหัน โดยทิ้งไว้เพียงจดหมายฉบับเดียวของนันธิชา


“ไอ้วัฒน์นะไอ้วัฒน์ มันคิดบ้าอะไรของมันอยู่วะ คิดว่านี่เป็นนิยายน้ำเน่าหรือไง ถึงคิดอยากจะพาใครไปไหนก็ทำโดยไม่คำนึงถึงคนข้างหลังแบบนี้” เวย์บ่นอุบ สองหนุ่มที่ฟังจึงหันมาสบตากันอย่างแปลกใจ เพราะเวย์ไม่เคยเป็นเดือดเป็นร้อนกับอะไรง่ายๆ แต่กลับวิตกกังวลเรื่องของนารินจนเกินกว่าเหตุ


“ดูแกเป็นเดือดเป็นร้อนจังนะเวย์...หรือแกห่วงนาริน”


“ก็เออนะสิ! นารินน่ะรักน้ำผึ้งยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด คิดดูว่าขนาดอยู่กับฉันยังพูดถึงน้องสาวไม่ขาดปาก พอมารู้ว่าน้ำผึ้งหายตัวไปก็นอนซมอยู่แต่ในห้อง ข้าวปลาไม่กิน เห็นแล้วฉันกลุ้มว่ะ”


“เออ...ท่าทางจะกลุ้มจริง หึๆ” พานุยิ้มขันเพราะเมื่อสองสามอาทิตย์ก่อนเวย์ยังบอกเสียงหนักแน่นว่าจะเด็ดปีกสาวเจ้าอยู่เลย พอมาวันนี้ทำท่าจะแพ้ทางตัวเองเสียอย่างนั้น แต่จะให้เขามายุ่งเรื่องของเจ้าเพื่อนตัวดีทั้งหลายในตอนนี้ก็ใช่ที่ เพราะเขาเองก็แทบเอาตัวไม่รอดเหมือนกัน


“แล้วพวกแกติดต่อไอ้วัฒน์ได้หรือยัง” สองหนุ่มส่ายหน้าทันที


“ป่านนี้มันปิดเครื่องหนีไปฮูเลฮูเล่กับน้องน้ำผึ้งสุดสวยสบายใจเฉิบเรียบร้อยแล้วล่ะ” วีรวิทย์พูดติดตลกแต่กลับไม่มีใครยิ้มออกสักคนจนคนพูดต้องหุบปากฉับ


“พวกแกว่ามันคิดยังไงกับน้ำผึ้งวะ” เวย์ถามขึ้นอย่างจริงจังและทุกคนก็ตอบเป็นเสียงเดียวกันโดยไม่ต้องหารือ


“ชอบ!


“เออ ฉันก็ว่างั้น มันน่ะหลอกใช้ฉันพานารินออกจากห้องตั้งสองสามครั้ง ว่าแล้วเชียวว่ามันต้องมีอะไรแปลกๆ โอ๊ย ไม่น่าเสียรู้ให้มันเลยว่ะ...ถ้านารินรู้ว่าฉันเป็นคนสมรู้ร่วมคิดให้ผู้ชายเข้าห้องน้องสาวเธอละก็...ตายแน่!


“หึๆ เป็นเอามากแบบนี้ท่าทางจะเป็นโรคเกียมัวซะแล้วเพื่อนเรา” วีรวิทย์ยิ้มขันกับท่าทางกลัวจนขี้ขึ้นสมองของเวย์ ซึ่งพานุก็เห็นด้วยเป็นที่สุด


“ฉันว่าปล่อยให้มันมีความสุขกับน้องน้ำผึ้งไปก่อนเถอะว่ะ ช่วงนี้เริ่มกลุ้มเรื่องตัวเองละ” พานุพูดเสียงเนือยๆ วีรวิทย์จึงตบไหล่ให้กำลังใจ


“เอาน่า...ถึงแกจะนิสัยชั่วยังไงฉันก็รู้ว่าแกดูแลยายวิวได้ เอาเป็นว่าเรื่องนี้ฉันไม่ขอยุ่งแล้วกัน ถ้าแกทำให้ยายวิวรักได้ก็คบกันได้เลยเพื่อน”


“เฮ้ย พูดจริง?” คนถูกปลอบตาวาวขึ้นมาทันทีจนน่าหมั่นไส้ วีรวิทย์แทบอยากจะกลับคำพูดแล้วตบกบาลเจ้าเพื่อนยากแรงๆ สักครั้ง...ลืมไปว่าเพื่อนของเขามันเจ้าเล่ห์กันทุกคน แต่เมื่อลั่นวาจาไปแล้วก็ไม่เสียคำพูด


“เออ ไม่ยุ่งก็คือไม่ยุ่ง ฉันถือว่าแพ้พนันแกแล้วกัน ก็ไอ้วัฒน์มันเล่นลักพาตัวผู้หญิงไปด้วยแบบนี้ คงไม่ต้องนับแต้มกันแล้วล่ะมั้ง”


“เพื่อน...กูรักมึงว่ะ มาจุ๊บหน่อย”


“เฮ้ย อย่านะโว้ยเดี๋ยวโดนทีน เฮ้ย ไอ้นุ ออกไปนะโว้ยฉันเกลียดกะเทย ออกไปๆๆๆ” วีรวิทย์ร้องลั่นเมื่อพานุแกล้งทำสายตาเป็นประกายไล่ปล้ำจูบเขาอย่างไม่ลดละ เวย์หงุดหงิดอย่างหนักที่เพื่อนยังพากันหัวเราะได้ทั้งที่เขายังอมทุกข์อยู่ตรงหน้า


ยิ่งคิดก็ยิ่งห่วงหญิงสาว...ป่านนี้จะเป็นยังไงบ้านะ จะทานข้าวทานยาบ้างหรือเปล่า...ถ้าจีราวัฒน์ไม่พานันธิชากลับมาภายในสามวันนี้เขาเกรงว่านารินอาจจะอาการทรุดหนักเอาน่ะสิ


ด้านนารินก็นั่งอ่านจดหมายซ้ำแล้วซ้ำเล่า ไม่อยากปักใจเชื่อว่าน้องสาวของเธอจะตามจีราวัฒน์ไปอย่างที่บอกไว้ในจดหมายจริงๆ เพราะการที่จะเดินทางไปต่างประเทศได้มันต้องมีหลายขั้นตอน และจีราวัฒน์ก็เพิ่งจะออกปากกับเธออีกครั้งเมื่อคืนนี้เอง มันจะเป็นไปได้ยังไง และหญิงสาวก็มั่นใจว่าลายมือในจดหมายไม่ใช่ลายมือของนันธิชาแน่นอน นารินคิดไม่ตกและทุกข์ใจอย่างมาก ไม่รู้ป่านนี้น้องสาวของเธอจะไปอยู่ที่ไหน ตั้งแต่เล็กจนโตไม่เคยต้องห่างกันโดยไม่รู้อะไรแบบนี้เลย


“ขอสิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายจงคุ้มครองน้ำผึ้งด้วยนะคะ”


ความจริงหญิงสาวอยากจะแจ้งความด้วยซ้ำ แต่เพราะเวย์ขอเอาไว้ โดยอ้างว่าจะติดต่อจีราวัฒน์ให้ หากนันธิชาไปกับเพื่อนของเขาจริงๆ ก็ให้นารินสบายใจได้ แต่หารู้ไม่ว่าถ้าเป็นแบบนั้นจริง นารินยิ่งรู้สึกห่วงน้องสาวเข้าไปใหย่ เพราะสายตาที่จีราวัฒน์มองนันธิชามันแปลกๆ อยู่...ถ้าชายหนุ่มจริงจังกับน้องสาวของเธอก็ไม่เป็นไร...กลัวแต่ว่าเขาจะเห็นนันธิชาเป็นแค่ของหวานที่พอหมดความหวานก็ทิ้งขว้างไปเท่านั้น


นาทีนี้นารินได้แต่รอให้นันธิชาหรือใครสักคนติดต่อกลับมาเพื่อจะได้รู้ว่าน้องสาวของเธอยังปลอดภัยดี...เขาคงไม่ทำอะไรนันธิชาอย่างที่เธอกลัวหรอกใช่ไหม?





วันนี้มาช้านิดนุง

ช่วงวันหยุดจะนอนไม่เป็นเวลาเท่าไหร่ค่ะ เพิ่งตื่น ฮ่าๆๆ

เพิ่งทำซ้อนแผนรักมาเฟียได้หน้ากว่าๆ เอง 

วันนี้มาอีกทีอาจเป็นดึกๆ นะคะ หลบไปปั่นนิยายก่อน อิอิ วันนี้มีนัดลงหลายเรื่องยังไม่เสร็จสักเรื่อง 

ขอบคุณที่ติดตามนะคะ ^_^

ปล. เสน่ห์แสนรักยังไม่ได้รีไรท์ต่อเลย ขอลงตอนดึกๆเช่นกันนะคะ 


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 24 ครั้ง

0 ความคิดเห็น