เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,426 Views

  • 1,334 Comments

  • 705 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    221

    Overall
    314,426

ตอนที่ 32 : ตอนที่ 8 จีบไม่เป็น พูดดีไม่ได้ ฉุด!! (2) 8-4

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2012
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 31 ครั้ง
    6 ธ.ค. 61

           ตอนที่ 8 จีบไม่เป็น พูดดีไม่ได้ ฉุด!! (2) 8-4

              


           กุกกัก!


            “ทำอะไรน่ะ” เมื่อจีราวัฒน์เดินเข้าไปข้างในก็พบว่าคนที่เป็นต้นเหตุของความหงุดหงิดยืนหน้าซีดอยู่ข้างประตู ชายหนุ่มจึงเดินเข้าไปใกล้หมายเข้าไปกอดแต่ก็คว้าได้เพียงลมเพราะร่างบางขยับหนีอย่างทันท่วงที


            “ทำให้ฉันมีมลทิน มีตราบาปติดตัวยังไม่พอ คุณยังเอาฉันไปประจานกับเพื่อนของคุณอีกหรือคะ คุณจีราวัฒน์! นี่คุณยังเป็นคนอยู่หรือเปล่า!!” นันธิชาโกรธจนตัวสั่นในสิ่งที่ได้ยิน...นี่ขนาดต่อหน้ายังขนาดนี้ ไม่อยากคิดเลยว่าลับหลังเขาจะสนุกปากแค่ไหนที่ทำลายเธอให้ย่อยยับได้


            “ไปกันใหญ่แล้ว เรื่องแค่นี้ผู้ชายเขาไม่ปิดบังกันหรอก คิดมากไปได้” ว่าแล้วก็ดึงคนโกรธจัดเข้ามากอดไว้แน่น นันธิชาดิ้นสุดกำลังแต่กลับยิ่งถูกรัดแน่นกว่าเดิมจนแทบหายใจไม่ออก


            “ปล่อยฉัน!


            “เก่งจังนะกับฉันเนี่ย...ทีกับคนอื่นล่ะหงอจัง!


            “มันเรื่องของฉัน ถามจริงๆ เถอะ ฉันไปทำอะไรให้คุณนักหนาถึงทำกับฉันแบบนี้ อยากได้อะไรก็พูดมาตรงๆ สิ ฉันจะได้ทำให้เพื่อแลกกับการที่เราไม่ต้องยุ่งเกี่ยวกันอีก”


            “พาสปอร์ตของเธอเอามาสิ” เสียงห้าวทุ้มตอบรับข้อเสนอทันที


            “เอาไปทำอะไร?” หญิงสาวหยุดดิ้นทันทีพลางมองชายหนุ่มอย่างไม่เข้าใจ จีราวัฒน์ยิ้มเจ้าเล่ห์ก่อนจะกระซิบบอกเบาๆ ว่า “อยากได้” ทำเอา นันธิชาอ้าปากหวอกับคำตอบที่ได้ทันที เพราะมันฟังดูสองแง่สองง่ามยังไงพิกล 


ยังไงเธอก็ไม่มีวันทันฉันหรอกน้ำผึ้ง หึๆ ชายหนุ่มทำหน้าตายพลางคิดในใจพร้อมกับกระชับอ้อมกอดแน่นขึ้นเป็นการเร่งให้อีกฝ่ายตอบรับ


“ฉันไม่มีให้คุณหรอก” นันธิชาโกหกและไม่กล้าสบตาของชายหนุ่ม จีราวัฒน์จุปากก่อนยิ้มเจ้าเล่ห์


“จุ๊ๆ อย่าโกหก...ฉันรู้ว่าเธอเพิ่งไปเรียนแลกเปลี่ยนที่อังกฤษมาสองเดือน เพราะฉะนั้นเอามาให้ฉันซะ แลกกับการที่เราจะไม่เจอหน้ากันที่นี่”


“คุณแน่ใจนะว่าจะไม่โกหกฉัน” หญิงสาวมองอย่างจับผิด จีราวัฒน์จึงพยักหน้าเบาๆ หนึ่งครั้ง


“งั้นก็ปล่อยสิ” อ้อมแขนที่กอดรัดจนแน่นคลายออกอย่างว่าง่ายจนหญิงสาวนึกหมั่นไส้ แม้นึกสงสัยว่าเขาจะเอาพาสปอร์ตเธอไปทำอะไร แต่ก็อยากจะลองเชื่อใจเขาดูสักครั้ง ความสัมพันธ์อันน่าอดสูนี่จะได้จบลงเสียที...พาสปอร์ตเล่มเดียวไปแจ้งหายแล้วทำใหม่คงไม่ยากเกินไปหรอกมั้ง คิดได้ดังนั้นนันธิชาจึงหายเข้าไปในห้องนอน ไม่นานก็ออกมาพร้อมพาสปอร์ตที่จีราวัฒน์ต้องการ หญิงสาวยื่นให้คนที่นั่งไขว่ห้างกระดิกเท้ารออย่างสบายอารมณ์


จีราวัฒน์รีบรับมาตรวจสอบดูทันที เมื่อพบว่ายังไม่หมดอายุและเป็นชื่อของคนยื่นให้ก็ยิ้มทั้งปากทั้งตาอย่างอารมณ์ดี เห็นแล้วสัญชาตญาณในตัวก็ร้องบอกให้นันธิชาอยู่ห่างจากเขามากที่สุด แต่ดูเหมือนว่าเธอจะคิดช้าไป เพราะทันทีที่เห็นหญิงสาวทำท่าจะขยับตัวหนี มือหนาก็คว้าข้อมือเล็กแล้วดึงร่างของนันธิชานั่งแหมะลงข้างตัวอย่างรวดเร็ว


โดยไม่ทันให้อีกฝ่ายตั้งตัวจีราวัฒน์ก็คร่อมร่างบางไว้กับโซฟาและใช้สายตาแพรวพราวมองเธอด้วยอารมณ์บางอย่าง ทำเอาคนถูกมองถึงกับทำอะไรไม่ถูก ได้แต่กลั้นหายใจเมื่อปลายจมูกคมเลื่อนเข้ามาใกล้และคลอเคลียกับปลายจมูกรั้นของเธออย่างเชื่องช้า


“เธอทำให้ฉันเป็นแบบนี้...รับผิดชอบเองนะ” พูดจบคนเจ้าเล่ห์ที่ตกอยู่ในห้วงแห่งความปารถนาก็ก้มลงจูบกลีบปากบางอย่างไม่รู้เบื่อ ราวกับโหยหาสัมผัสนุ่มนิ่มเช่นนี้มานานแสนนาน





ตัวเองหื่นเองก็ไปโทษคนอื่นเช้ย 5555

อ่านให้สนุกนะคะทุกคนนน 

เดี๋ยวตอนเย็นเจอกันจ้าา

ตอนนี้ขอไปทำงานก่อน อิอิ

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 31 ครั้ง

0 ความคิดเห็น