เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,430 Views

  • 1,334 Comments

  • 705 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    225

    Overall
    314,430

ตอนที่ 26 : ตอนที่ 7 จีบไม่เป็น พูดดีไม่ได้ ฉุด!! (1) 7-2

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2171
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 23 ครั้ง
    12 ธ.ค. 61



            จีรายุกอดอกมองน้องชายที่กลับมาถึงกรุงเทพฯ เมื่อคืนนี้นิ่งอย่างประเมิน แต่ไม่พบความผิดปกติเพราะเจ้าน้องชายตัวดียังใช้ใบหน้าทะเล้นกลบเกลื่อนอะไรบางอย่างที่ทำให้เขาสงสัยอยู่


            “แกเป็นอะไรนักหนาถึงเดินทางไปกลับไทย-ดูไบเป็นว่าเล่นแบบนี้”


            “อะไรเฮีย อย่ามาทำเป็นจับผิดกันหน่อยเลย อยากกลับก็กลับเท่านั้นแหละ” จีราวัฒน์หลบสายตาเย็นเยียบของพี่ชาย


            “อยากกลับก็กลับ? ประเทศไทยกับดูไบเนี่ยนะ ทำอย่างกับมันห่างกันสองกิโล...แกบอกฉันมาดีกว่าว่ากำลังมีอะไรที่เมืองไทยกันแน่ ปกติแกจะอยู่ที่นั่นอย่างน้อยสามเดือน” จีรายุตั้งคำถามอย่างจับผิด จีราวัฒน์มองพี่ชายแล้วก็แกล้งถอนใจ ทำหน้าซื่อตาใสใส่


            “จะมีอะไรที่ประเทศไทยนอกจากคิดถึงแม่คิดถึงเฮีย โธ่เอ๊ย เฮียจะมาจับผิดผมทำไม กลับไทยแค่สองสามครั้งเอง”


            “ภายในหนึ่งอาทิตย์เนี่ยนะเหรอ”


            “ก็...เอ่อ...”


            นั่นสิ! นี่เรากลับบ่อยขนาดนี้เลยหรือนี่ โอ...พระเจ้า!’ จีราวัฒน์คิดอย่างตกใจตัวเอง และที่กลับมาครั้งนี้เขามั่นใจว่าจะเป็นครั้งสุดท้าย...ขอมาจัดการกับต้นเหตุที่ทำให้เขาต้องนั่งเครื่องบินไกลๆ เป็นว่าเล่นหน่อยเถอะ


            “ว่าไง ฮึ?” จีรายุเลิกคิ้วถาม


            “ก็...เอ่อ อ้อ! พอดีว่าเพื่อนมีปัญหานะสิเฮีย ไอ้ผมมันก็คนรักเพื่อน จะปล่อยให้เพื่อนเผชิญปัญหาใหญ่คนเดียวมันก็ดูไม่ดี”


            “ไหลไปเรื่อยนะแก หวังว่าเพื่อนที่ว่าจะไม่ใช่เพื่อนผู้หญิงหรอกนะ”


            “ใช่ที่ไหนเล่าเฮีย ไม่มี๊ ผู้หญงผู้หญิง เออแล้วแม่อยู่ไหนล่ะ ผมว่าจะแวะไปกอดแม่ให้ชื่นใจเสียหน่อย”


            “เพิ่งร่วมกรุ๊ปทัวร์รอบโลกเมื่อสองวันที่แล้วนี้เอง อีกสามเดือนค่อยมากอดใหม่แล้วกัน ว่าแต่แกเถอะอย่าเหลวไหลนัก ได้ข่าวว่าที่บริษัทกำลังมีปัญหา ถ้าอยากให้ช่วยอะไรก็บอกมาแล้วกัน” ว่าแล้วจีรายุก็ตักข้าวต้มเข้าปาก เรื่องงานชายหนุ่มจะยืนดูจีราวัฒน์อยู่ห่างๆ โดยไม่เข้าไปก้าวก่ายหากไม่หนักหนาจริงๆ เพราะถือว่านั่นเป็นอีกหนึ่งบทเรียนที่น้องชายของเขาต้องผ่านมันไปด้วยตัวเอง


            “ขอบคุณครับเฮีย อิ่มละ งั้นผมขอเข้าไปดูงานที่บริษัทก่อนนะครับ” จีราวัฒน์วางช้อนลงก่อนจะบอกพี่ชายยิ้มๆ แล้วคว้าสูทขึ้นมาพาดบ่า จากนั้นก็เดินตัวปลิวออกไป


            “ฮัลโหลเจมส์ เรื่องที่ฉันสั่งไว้เมื่อคืนเรียบร้อยหรือยัง”


            “ฮะ! เจ้านายครับ สืบหาประวัติส่วนตัวผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งนะครับ ไม่ใช่ดาราดังที่สั่งเมื่อคืนแล้วตอนเช้าก็ได้ข้อมูล” เจมส์แกล้งบ่น ความจริงข้อมูลของนันธิชาเขามีไว้เรียบร้อยแล้ว แต่พอโทร.ไปรายงานพานุ ฝ่ายนั้นกลับบอกให้แกล้งทำเป็นว่ายังหาไม่ได้ และปล่อยให้เจ้านายของเขารอไปอีกสักระยะค่อยบอก


            “ฉันให้เวลานายไม่เกินบ่ายวันนี้ ถ้าหาไม่ได้ก็ลาออกไปเลยเจมส์”


            “เล่นแรงนะครับเจ้านาย”


            “นายนี่ชักจะเอาใหญ่แล้วนะ เห็นฉันเป็นเพื่อนเล่นหรือไง”


            “ถ้าอย่างนั้นบ่ายแก่ๆ ผมจะเอาข้อมูลไปให้นะครับ”


            “ฉันให้เวลานายถึงบ่ายโมงตรง ไม่ใช่บ่ายแก่ๆ” จีราวัฒน์แก้ทันควัน เลขาหนุ่มจึงหัวเราะในลำคอก่อนจะรีบวางสายเพราะถ้าคุยต่ออีกหน่อยจีราวัฒน์จะต้องหาเรื่องด่าเขาอีกแน่


“นายมันน่าโมโหจริงๆ เลยเจมส์ เปลี่ยนตำแหน่งให้ดีไหมเนี่ย” คนหงุดหงิดมองโทรศัพท์ ว่ากระทบเลขาจอมกวนใจ

.

.

.

          สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ (รัฐอาบูดาบี)


          วิลเลียม เบอเรน หยักยิ้มมุมปากเมื่อรับฟังรายงานจากคนที่เขาส่งเข้าไปแฝงตัวอยู่ในบ่อน้ำมันของเครือภัทรนันท์...ป่านนี้จีราวัฒน์คงไหวตัวทันแล้ว แต่กว่าจะจับได้ว่าใครที่เป็นหนอนบ่อนไส้ ธุรกิจที่สร้างชื่อเสียงมาเป็นอันดับหนึ่งซ้อนกันถึงสามปีคงย่อยยับไม่เป็นท่า


            “ช่วงนี้มันกลับประเทศไทยเป็นว่าเล่นเลยครับ ผมว่าน่าจะถึงเวลาทำให้มันย่อยยับได้แล้ว” เสียงหนึ่งเอ่ยขึ้นจากด้านหลังอย่างดุดันด้วยแรงแค้นที่สะสมมานาน ร่างสูงใหญ่อย่างคนชาติตะวันตกจึงหมุนเก้าอี้กลับมายิ้มเย็นส่งให้คนพูด


            “ใจเย็นก่อน”


            “ทำไมล่ะ?”






ช่างเป็นคนรักเพื่อนอะไรอย่างนี้คะคุณวัฒน์ 5555

เดี๋ยวคืนนี้จะอัพอีกตอนนะคะ อาจจะสองสามทุ่ม ขอไปปั่นเวย์กัสก่อน T_T ไม่ได้ปั่นวันเดียวชีวิตสะดุดเลยพี่น้อง ต้องมานั่งไล่อ่านใหม่ทั้งหมด เริดสุดไรสุด (TAT)

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 23 ครั้ง

0 ความคิดเห็น