เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,379 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    174

    Overall
    314,379

ตอนที่ 17 : ตอนที่ 5 เสือแพ้ทาง 5-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2567
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 48 ครั้ง
    29 พ.ย. 61

ตอนที่ 5 เสือแพ้ทาง

 

            “น้ำผึ้งจ๊ะ วันนี้ว่างหรือเปล่า”


            “ว่างค่ะ ทำไมหรือคะ”


            “ก็เวย์นะสิอยากคุยกับน้ำผึ้งเรื่องเข้าไปทำงาน ความจริงแล้วเวย์เขาจองตัวน้ำผึ้งไว้ตั้งแต่ยังเรียนไม่จบเลยนะ เพราะฉะนั้นสบายใจได้เลยว่าเราไม่ใช่เด็กเส้นอย่างแน่นอน”


            “จริงหรือคะพี่นาริน” นันธิชารีบเกาะแขนพี่สาวอย่างดีใจ “งั้นน้ำผึ้งไปแต่งตัวนะคะ เอ่อ ว่าแต่คุณเวย์นัดตอนไหนหรือคะ” ว่าที่เลขาคนเก่งถามอย่างตื่นเต้น นารินจึงยิ้มส่ายหน้าในความเป็นเด็กของน้องสาว


            “เวย์จะมารับ ประเดี๋ยวคงมาถึงจ้า”


            “งั้นน้ำผึ้งรีบไปแต่งตัวก่อนนะคะ” ว่าจบหญิงสาวก็เข้าไปแต่งตัวในห้องทันที ก่อนจะเดินออกมาพร้อมกับชุดเรียบร้อยพร้อมสัมภาษณ์งานจนนารินเห็นแล้วอดขำไม่ได้


            “เอ่อ...พี่ว่าไม่ต้องเต็มยศขนาดนี้ก็ได้มั้งจ๊ะ เวย์เขาสบายๆ คุยไปทานข้าวไป อีกอย่าง เห็นเขาบอกว่าจะพาเพื่อนมาด้วยอีกคน”


            “อ้าว! อย่างนั้นหรือคะ น้ำผึ้งนึกว่าคุณเวย์จะนัดสัมภาษณ์งานเสียอีก ถ้าอย่างนั้นน้ำผึ้งไปเปลี่ยนชุดดีกว่าค่ะ” คนดีใจว่าจะได้สัมภาษณ์งานตามที่ใฝ่ฝันมานานหน้าเจื่อนเล็กน้อย เพราะคิดว่าตัวเองคงตื่นเต้นจนเกินพอดีไปหน่อย นารินเห็นแล้วก็ส่ายหน้ายิ้มๆ ด้วยความเอื้อเอ็นดู มือเรียวสวยลูบผมน้องสาวอย่างปลอบใจ


            “ชุดนี้ก็ดีจ้า ใส่ไปเถอะ ไม่ต้องเปลี่ยนหรอก ตอนนี้เขามารออยู่ข้างล่างแล้ว”


            “เอ่อ...ก็ได้ค่ะ” นันธิชายอมทำตามที่พี่สาวบอกอย่างว่าง่าย นารินจึงยิ้มและเดินหายเข้าไปในห้องนอน ก่อนจะออกมาพร้อมกระเป๋าสะพายใบเก่ง

 .

.

.

            ทั้งสามคนมาถึงร้านอาหารที่นัดไว้ไม่นานพานุก็ตามมาสมทบ เวย์จึงแนะนำพานุให้รู้จักกับสองสาวอย่างเป็นทางการ ความสวยของสองพี่น้องไม่ได้น้อยหน้ากันเลยโดยเฉพาะคนน้อง เขาไม่แปลกใจเลยทำไมจีราวัฒน์ถึงได้มีอาการหึงจนหน้ามืด เดินทางกลับประเทศแทบไม่ทันแบบนั้น


            “น้องน้ำผึ้งจะไปเป็นเลขาไอ้เวย์มันจริงๆ หรือครับ พี่ว่าเปลี่ยนใจตอนนี้ยังทันนะ” พานุกระเซ้าหญิงสาวเพื่อลดอาการเกร็งของนันธิชาลง แต่เดือดร้อนคนนั่งข้างๆ อย่างเวย์ที่ถูกเอาไปเหน็บแนมซึ่งๆ หน้า


            “อะไรกัน ไม่มีปัญญาหาเลขาสาวๆ สวยๆ แบบฉันก็บอกมาเถอะไอ้นุ อย่ามาทำเป็นอิจฉาหน่อยเลย”


            “เฮ้อ...เวย์นี่ก็” นารินถอนหายใจแล้วยิ้มส่ายหน้าเมื่อเห็นสองหนุ่มเหน็บกันอย่างไม่มีใครยอมใคร ส่วนนันธิชาที่พูดไม่ค่อยเก่งก็ได้แต่นั่งฟังเงียบๆ และยิ้มบ้างหัวเราะบ้างตามโอกาส


            “ว่าแต่คุณนารินไม่สนใจมาทำงานที่บริษัทของผมบ้างหรือครับ” พานุแกล้งชวนนารินคุยเพื่อแหย่เวย์ให้หงุดหงิดเล่น เนื่องจากเมื่ออาทิตย์ก่อนเวย์ยังมาบอกกับเพื่อนๆ อยู่เลยว่าจะเด็ดปีกเธอให้บินไปไหนไม่เป็น แต่พอมาวันนี้กลับกลายเป็นเจ้าตัวนั่นแหละที่เป็นฝ่ายเด็ดปีกตัวเองทิ้ง


            “นารินอย่าไปสนใจมันครับ ไอ้นี่มันเจ้าชู้” เวย์รีบฟ้องนารินทันที ส่วนคนถูกฟ้องก็ยิ้มส่ายหน้าอีกรอบกับนิสัยแบบเด็กๆ ของเวย์ พลันก็นึกอยากร่วมมือกับพานุขึ้นมาครามครัน


            “อืม...จะว่าไปนารินก็ตกงานมานานแล้ว ถ้ามีตำแหน่งว่างก็ยินดีนะคะ”


            “ฮ่าๆ ได้เลยครับ ผมจะรีบปัดฝุ่นเก้าอี้ในบริษัทไว้รอต้อนรับคุณนารินเลย” พานุยักคิ้วให้เพื่อนอย่างเป็นต่อ เวย์หน้าบึ้งขึ้นมาทันทีอย่างหงุดหงิด


            “ฉันไม่น่าพาแกมาเลยไอ้นุ ให้ตายเถอะ”


            “หึๆ ไม่ทันแล้วว่ะเพื่อน”


            “เออ ว่าแต่แกได้คุยกับไอ้วัฒน์มันบ้างหรือเปล่าวะ ฉันว่าพักนี้มันดูแปลกๆ ไปนะ” เวย์ถามอย่างตั้งข้อสังเกตหลังจากอาหารถูกเสิร์ฟได้สักพัก


            พานุรีบกลืนอาหารลงคออย่างรวดเร็วเพราะอาการคันปากอยากจะเล่า พลางหางตาก็เหลือบดูอากัปกิริยาของนันธิชาไปด้วย แต่ปรากฏว่าหญิงสาวนั่งละเลียดอาหารไปเรื่อยๆ อย่างเงียบๆ ตามเดิมจนคนจับสังเกตอดแปลกใจไม่ได้


            “ใครจะได้คุยกับมัน เล่นหมกตัวอยู่แต่กับบ่อน้ำมันที่ต่างประเทศโน่นแน่ะ เออ ว่าแต่แกเถอะ ทำไมถึงคิดว่ามันแปลกไป?” คนแอบเก็บข้อมูลอย่างเงียบๆ เอ่ยถามพลางตักอาหารให้นันธิชาเมื่อเห็นว่าหญิงสาวเริ่มออกอาการเบื่อ




หนังท้องตึงหนังตาหย่อนมากเลยค่ะ

ลงเสร็จขอไปแอบหลับในห้องน้ำได้มั้ย 5555


ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 48 ครั้ง

0 ความคิดเห็น