เสน่ห์น้ำผึ้ง (Re - Up 2018) - [e book]

  • 100% Rating

  • 8 Vote(s)

  • 314,377 Views

  • 1,334 Comments

  • 704 Favorites

แชร์นิยายเรื่องนี้

  • Month Views
    172

    Overall
    314,377

ตอนที่ 13 : ตอนที่ 4 คาสโนวาหลบซ่อน 4-1

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3268
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 40 ครั้ง
    28 พ.ย. 61

ตอนที่ 4 คาสโนวาหลบซ่อน

 

            จีราวัฒน์กระชับอ้อมกอดอย่างหวงแหน ก้มลงจูบไหล่บอบบางเปล่าเปลือยอย่างหลงใหล เมื่อคืนเขามีความสุขมากจนไม่อาจบรรยายได้ นันธิชาไม่เหมือนผู้หญิงคนอื่นที่เขาผ่านมา เธอไม่ได้ยอมทอดกายให้เขาง่ายๆ แต่ก็ไม่ได้ยากจนน่าเบื่อ และจีราวัฒน์ก็ค่อนข้างมั่นใจว่าเธอไม่ได้แกล้งแสดงเพื่อเรียกร้องความสนใจ เพราะอะไรบางอย่างที่ร่วมกันผ่านมากับเธอมันบอกเขาแบบนั้น...


ชายหนุ่มอดแปลกใจตัวเองไม่ได้ที่เขามีอะไรกับนันธิชาโดยไม่มีการป้องกันเหมือนครั้งแรกที่เขาคิดว่าเธอคือนาริน อาจจะเป็นเพราะเธอสะอาดและบริสุทธิ์นั่นเอง และก็ไม่อาจปฏิเสธได้เช่นกันว่าเขาเริ่มชอบที่เธอเป็นหญิงบริสุทธิ์เสียแล้ว เพราะจีราวัฒน์รู้สึกตื่นเต้นทุกครั้งที่ได้ครอบครองเธอ...อดภูมิใจไม่ได้ที่หญิงสาวไม่ได้ปล่อยเนื้อปล่อยตัวเหมือนผู้หญิงหลายๆ คนของเขา


ก๊อก ก๊อก ก๊อก


“น้ำผึ้งจ๊ะ พี่มาแล้วนะ...น้ำผึ้งจ๊ะ”


“พี่สาวเธอเรียก” เสียงทุ้มกระซิบแผ่วเบาพร้อมกับจุมพิตปลุกแมวขี้เซาที่หมดฤทธิ์ไป เพราะเขาเล่นกวนเธอทั้งคืนและให้พักในช่วงใกล้เช้าแบบนี้


เปลือกตาหนักอึ้งขยับเล็กน้อยด้วยความงัวเงีย ก่อนจะเบิกกว้างอย่างตกใจในวินาทีต่อมา เมื่อได้ยินเสียงเคาะประตูเรียกของพี่สาวดังขึ้นเป็นครั้งที่สาม


“พะ พี่นาริน!” นันธิชาทำหน้าเหมือนคนจะร้องไห้ ชายหนุ่มเห็นจึงก้มลงจูบแก้มบางเบาๆ อย่างปลอบโยน เจ้าของแก้มหลบเป็นพัลวัน


“คะ คุณไปหลบในห้องน้ำก่อนได้ไหมคะ ฉันขอร้อง” นันธิชาบอกปากคอสั่นอย่างกลัวๆ แต่เขากลับยิ้มยั่ว พรมจูบซอกคอขาวอย่างไม่สนใจ ราวกับเสียงของเธอเป็นเพียงมวลอากาศที่มองไม่เห็นอย่างไรอย่างนั้น


“คุณคะ ฉันขอร้อง ปล่อยฉันก่อน แล้วคุณก็ไปหลบในห้องน้ำ เดี๋ยวพี่ฉันจะเห็นคุณ”


“เห็นแล้วยังไง ไม่เห็นสนเลย” จีราวัฒน์ยักไหล่อย่างไม่ใส่ใจทำเอานันธิชาถึงกับอ่อนใจ


“โธ่...นี่ปล่อยฉันก่อนนะคะ คุณอยากได้อะไรฉันจะยอมทุกอย่าง แต่ตอนนี้ช่วยหลบไปก่อน...นะคะ ขอร้องล่ะ” คนหมดหนทางกลั้นใจอ้อนวอนทั้งน้ำเสียงและสายตาจนคนถูกอ้อนถึงกับใจอ่อนยวบลงโดยง่าย


“ถ้าอย่างนั้นตอบมาก่อนสิ เรื่องที่ถามไปเมื่อคืน”


“ถาม?” คิ้วเรียวเลิกขึ้นอย่างไม่เข้าใจ


“ก็ที่ฉันถามเธอว่าเราเป็นอะไรกันไง”


“เอ่อ...” นันธิชาถึงกับหน้าแดงเมื่อนึกถึงเรื่องเมื่อคืนและคำถามที่เขาถามเอาไว้


“ว่ายังไง หืม...”


“มะ ไม่ได้...อื้อๆ ขอร้องเถอะค่ะ ปล่อยก่อนนะ”


“ไม่ได้อะไร!” จีราวัฒน์แกล้งถามเสียงต่ำ นันธิชาแทบจะปล่อยโฮออกมาเมื่อพี่สาวเคาะเรียกซ้ำๆ อย่างเป็นห่วง


“คุณต้องการอะไรจากฉันกันแน่ ได้ไปหมดทุกสิ่งทุกอย่างแล้วยังไม่พอใจอีกหรือไง!


“ไม่พอ” ชายหนุ่มตอบหน้าตายจึงได้กำปั้นน้อยฝังลงที่แผงอกอยู่หลายตุบ


“ฉันหมดแรงจะพูดกับคุณแล้ว อยากทำอะไรก็เชิญเลย”


“ทำอะไรก็ได้หรือ...”


จีราวัฒน์ยิ้มใส่ตาอย่างเจ้าเล่ห์จนคนมองชักท้อใจที่จะรบกับนิสัยกวนประสาทของเขา ขณะเดียวกันเสียงเคาะประตูเรียกของนารินก็ยังดังเป็นระยะ ทั้งพยายามบิดลูกบิดเข้ามาแต่ก็ทำไม่สำเร็จ เพราะคนจอมเจ้าเล่ห์ล็อกเอาไว้อย่างดี นันธิชาหลับตาลงขับไล่น้ำตาก่อนจะใช้มันมองเขาอย่างอ้อนวอนอีกครั้ง


“ฉันขอร้องเถอะค่ะ อย่าให้พี่สาวของฉันต้องมารับรู้เรื่องอัปยศของฉันเลย...ขอร้องล่ะ” คนถูกขอร้องยังยิ้มและไล้นิ้วเช็ดน้ำตาออกจากแก้มใสแผ่วเบาอย่างเอ็นดู


“ถ้าไม่อยากให้พี่เธอรู้ งั้นเย็นนี้เธอต้องไปกับฉัน”






เฮียวัฒน์คนซึน 2018 อิอิ 

มีข่มขู่สาวแล้วด้วย 

ปล. ขอบคุณสำหรับการติดตามจ้าา

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 40 ครั้ง

0 ความคิดเห็น