Fiction EXO Heart Attack(ChanBaek ,, HunHan ,, Kaido ft.exo)

ตอนที่ 21 : ตอนที่สิบเจ็ด : THE END (100%) *NC PART

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 2,948
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    27 ม.ค. 57





เครื่องบินทยานมาสู่น่าฟ้าเกาหลีในเวลาหลายชั่วโมงต่อมา... ชานยอลที่นั่งหลับบ้าง ตื่นบ้างหันไปมองคนตัวเล็กข้างๆที่นอนเอาหัวซบไหล่กว้างของเค้าเอาไว้จุดประกายให้เผยรอยยิ้มบางๆออกมาอย่างห้ามไม่ได้...

 

 

ก็แบคฮยอนน่ารัก...

 

 

 

อดไม่ได้ที่จะก้มลงไปจุบที่กระหม่อมน้อยๆนั้นเบาๆ

 

 

 

แบคฮยอน... ถึงแล้วนะ เสียงทุ้มเอ่ยเรียกคนรักพร้อมกับออกแรงเขย่าเบาๆ ดวงตารีค่อยๆลืมตาขึ้นช้าๆก่อนจะหันซ้ายหันขวามองผู้โดยสารคนอื่นที่กำลังลุงขึ้นหยิบสัมภาระ เตรียมตัวลงจากเครื่อง เจ้าตัวแสบซุบใบหน้าลงไปกับแขนของร่างสูงอีกครั้งก่อนจะครางอกมาเบาๆเพราะยังง่วงอยู่

 

 

งือออออออออออออออออ... เสียงครางเหมือนเสียงลูกหมาทำให้ชานยอลได้แต่ส่ายหัวไปมาพร้อมกับรอยยิ้ม...

 

 

ขี้อ้อนจังนะแบคฮยอน...

 

 

 

 

 เดินดีๆสิ ชานยอลบอกกับคนรักที่เอามือข้างหนึ่งเกาะแขนเค้าเอาไว้พร้อมกับหลับตาเดินเพราะยังสะลัดอาการง่วงออกไปไม่หมด

 

 

 

ง่วงอ่า...

 

 

 

เดี๋ยวขึ้นรถค่อยไปนอนต่อนะ ใบหน้าหวานพยักหน้าตามเบาๆทั้งๆที่ยังหลับตาอยู่ ทำให้ชานยอลหัวเราะออกมาเบาๆ...

 

 

 

 

 

 

เดี๋ยวกูจะพาแบคฮยอนไปที่บ้านกู ...พี่ยูราเค้าอยากเจอ ชานยอลหันไปบอกเพื่อนหลังจากที่เอากระเป๋าขึ้นรถที่ทางบ้านส่งมารับ และเอาคนขี้เซาขึ้นไปนอนต่อบนรถเรียบร้อยแล้ว จงอินพยักหน้าตามเบาๆก่อนจะหันไปมองคนรักที่ยืนอยู่ข้างๆ

 

 

ดีโอนายจะไปที่คอนโดของฉันหรือว่าจะกลับไปที่บ้านล่ะ ? ฉันว่าจะเอากระเป๋าไปเก็บก่อนหน่ะ คนตัวเล็กใช้ความคิดอยู่พักหนึ่งก่อนจะตอบออกมา

 

 

ไปคอนโดของนายก่อนก็ได้ เมื่อตกลงกันได้แล้ว พวกเค้าก็แยกย้ายกันไป...

 

 

 

 

 

แบคฮยอน.. ตื่นได้แล้ว ชานยอลสะกิดปลุกเจ้าตัวเล็กของเค้าก่อนใบหน้าหวานจะหันมามองคนรักพร้อมกับกระพริบตาปรือ ส่ายหน้าเบาๆเพื่อสะลัดความง่วง...

 

 

ที่นี่ที่ไหนอ่ะ ??

 

 

 

บ้านฉันเอง... ลงมาเร็วพี่ยูรารอกินข้าวอยู่ แบคฮยอนยอมลงมาอย่างว่าง่าย ก่อนหน้านี้ตอนที่อยู่ที่แวนคูเวอร์ก็เคยวีดีโอคอลกับยูรามาบ้างแล้วครั้งสองครั้ง แต่นี่เป็นครั้งแรกที่ได้เจอตัวจริง ทำให้แบคฮยอนตาสว่างทันที...

 

 

 

เมื่อเดินเข้าไปถึงในบ้านแบคฮยอนก็มองซ้ายมองขวาพร้อมกับเกาะแขนของชานยอลเอาไว้ตลอด เพราะยังไม่คุ้นที่คุ้นทาง ชานยอลพาแบคฮยอนเดินเข้าไปที่ส่วนของโต๊ะอาหารก่อนจะเห็นพี่สาวของตนเองกำลังตั้งใจจัดเรียงช้อนซ้อมเอาไว้บนโต๊ะ

 

 

พี่ยูราครับ ร่างสูงส่งเสียงเรียกพี่สาวเบาๆ เมื่อได้ยินเสียงน้องชายยูราก็หันมามองก่อนจะระบายยิ้มเมื่อเห็นคนที่ยืนอยู่ข้างๆน้องชายตัวสูง แบคฮยอนเมื่อยูราหันมาหาก็ก้มหัวน้อยๆเป็นการทำความเคารพพร้อมกับยิ้มเขินๆ พี่สาวคนสวยเดินเข้ามาใกล้ก่อนจะโผเข้ากอดร่างเล็กเอาไว้

 

 

 

พี่ดีใจนะที่ไ้ด้เจอแบคฮยอน... นั่งเครื่องบินมาเหนื่อยไหม ? มาทานอาหารกันเร็ว เอ่ยจบก็จูงมือร่างเล็กมาที่โต๊ะทันที ชานยอลได้แ่ต่มองตามน้อยๆก่อนจะระบายยิ้มออกมา...ตลอดการทานอาหารยูราชวนแบคฮยอนคุยตลอด ซึ่งชานยอลรู้ดีว่าพี่สาวของตนเองคงชอบแบคฮยอนน่าดูแถมยังดูเหมือนจะเอาใจแบคฮยอนมากกว่าตนเองซะอีก...

 

 

หลังจากทานอาหารเสร็จ ร่างสูงห็ให้ร่างเล็กเดินไปนั่งดูทีวีรอที่ห้องรับแขกส่วนตนเองนั้นขอคุยธุระกับยูราก่อน มือเรียวกดรีโมทไปเรื่อยเปลี่ยนช่องดูไปพรางๆ เอาตามความจริงกระจิตกระใจของร่างเล็กนั้นไม่ได้อยู่กับเนื้อกับตัวเลย เพราะมัวแต่คิดถึงเรื่องคำพูดของตัวเองตอนอยู่บนเครื่อง...

 

 

 

รอให้ถึงบ้านก่อนได้ไหม ? ....แล้วฉันจะให้นายทำตามใจนายเลย

 

 

 

พูดบ้าอะไรออกไปเนี่ยแบคฮยอน มือเรียวยกขึ้นมาตีปากตัวเองเบาๆสองสามที นึกโมโหตัวเองอยู่ไม่น้อยคอยชะเง้อหาอีกคนอยู่เรื่อยๆด้วยจิตใจที่สั่นไหว... ไม่นานนักชานยอลก็เดินเข้ามาในห้องรับแขกแบคฮยอนรีบทำแสร้งเป็นมองไม่เห็นก่อนจะหันไปสนใจจอทีวีตรงหน้าทันทีร่างสูงทิ้งตัวลงข้างๆก่อนจะระบายยิ้มบางๆมองคนรักที่นั่งสนใจแต่จอโทรทัศน์ ไม่คิดจะสนใจเค้าเลยสักนิด...

 

 

 

จะไม่มองฉันหน่อยเหรอ ?? ชานยอลเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงละมุมก่อนจะเอื้อมมือไปโอบเอวของอีกคนเอาไว้รั้งร่างเล็กให้โน้มเข้ามาหาตนเอง...แบคฮยอนเหลือบมามองน้อยๆก่อนจะหันกลับไปสนใจโทรทํศน์ตรงหน้าต่อ...

 

 

 

ก็ดูโทรทัศน์อยู่...ดูด้วยกันสิ แบคฮยอนเอ่ยก่อนจะชี้นิ้วให้คนรักสนใจกับสิ่งตรงหน้า ชานยอลยกยิ้มน้อยๆก่อนจะส่ายหน้าไปมา...แต่ก็ยอมนั่งดูด้วย ทั้งคู่นั่งดูรายการต่างๆไปเรื่อยจนเวลาล่วงเลยมาจนดึก เสียงเจื้อยแจ้วที่ดุงหัวเราะอย่างมีความสุขของแบคฮยอน ตอนนี้เงียบลงไปแล้ว ชานยอลหันไปมองคนข้างๆที่ซุกอยู่ในวงแขนของเค้าก็ได้แต่ยกยิ้มออกมาอ่อนๆ เพราะตอนนี้คนตัวเล็กในวงแขนเค้ากำลังจะหลับกลางอากาศอยู่แล้ว ดวงตาปรือขึ้นพยายามฝืนเอาไว้เต็มที่จนชานยอลอดขำไม่ได้...

 

 

 

แบคฮยอน... ง่วงก็ขึ้นไปนอนไ้้ด้แล้ว ชานยอลเอ่ยเอบาๆที่ข้างใบหูของคนรัก คนตัวเล็กค่อยๆหันมามองช้าๆก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ มือเล็กๆยกขึ้นมาขยี้เปลือกตาน้อยๆพร้อมกับส่ายหน้าเบาๆ

 

 

ไม่เอา...ยังไม่อยากนอน เสียงงัวเงียที่เอ่ยขึ้นมาอย่างขัดใจทำให้ชานยอลดันไหล่คนตัวเล็กออกห่างจากเค้าเบาๆก่อนจะจับมือที่กำลังขยี้เปลือกตานั้นเอาไว้...

 

 

อย่าขยี้เปลือกตาสิ บอกตั้งหลายครั้งแล้วนะ ชานยอลเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุแบบไม่จริงจัง แบคฮยอนเชิดปากขึ้นก่อนจะโน้มไปกอดคนตรงหน้าพร้อมกับซุกใบหน้าหวานลงไปกับแผ่นอกกว้างของคนรักอย่างออดอ้อน...

 

 

 

งื้ออออ...ชานยอลอย่าดุสิ เสียงหวานดังอู้อี้อยู่ที่หน้าอกกว้างของร่างสูง... ไม่รู้ตัวเลยรึไงว่าเสียงหวานใสที่เอ่ยมาอย่างออดอ้อนนั้นมันทำให้ร่างสูงหักห้ามใจตัวเองไม่ได้...

 

 

 

วันนี้ฉันอุตส่าห์คิดจะปล่อยนายไปแล้วนะ...แต่ทำไมนายดันมาอ้อนฉันแบบนี้ล่ะ ? ไม่รู้รึไงว่ามันทำให้ฉันควบคุมตัวเองไม่ได้ ร่างสูงเอ่ยเสียงเรียบ ทำให้คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นไปมองคนรักทันที

 

 

 

ชะ...ชานยอล ไม่รอให้พูดพร่ำทำเพลง วงแขนแกร่งก็ช้อนตัวร่างเล็กขึ้นทันที

 

 

 

 

นายผิดเองนะแบคฮยอน...

 

 

 

 






 

ตัด ฉับๆ >< 
สำหรับผู้ที่ต้องการฉาก ในห้องนอนก็เหมือนเดิมนะคะ
แป๊ะ อีเมลตัวโตๆไว้เลยค่าาาา =,,= 











 

ชานยอลเข้าไปทำความตัวสะอาดในห้องน้ำและไม่ลืมที่จะเช็ดตัวทำความสะอาดให้คนรักและหาเสื้อผ้ามาให้สวมใส่เพื่อให้สบายตัวขึ้นเมื่อถึงเวลานอน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เช้า..

 

 

 

 

ร่างเล็กค่อยๆลืมตาขึ้นมาช้าๆก่อนจะบิดตัวช้าๆ ความเจ็บปวดก็แล่นปรี่เข้ามาหาทันทีร่างเล็กควานมือไปข้างๆก็พบกับความว่างเปล่า คิ้วเล็กๆขมวดด้วยความสงสัยก่อนจะลุกขึ้นนั่งและมองไปรอบๆห้องก็ไม่พบคนรัก มีเพียงเสื้อผ้าที่วางเตรียมเอาไว้ให้ ทำให้แบคฮยอนยกยิ้มขึ้นมาก่อนจะหยิบผ้าขนหนูเดินเข้าไปในห้องน้ำ เมื่ออาบน้ำแต่งตัวเสร็จก็รีบลงชั้นล่าง มองหาคนรักทันทีก่อนแม่บ้านของบ้านจะบอกว่าชานยอลอยู่ในห้องครัว ร่างเล็กเดินเข้าไปใกล้ก่อนจะสวมกอดคนรักจากด้านหลัง ชานยอลเอี้ยวใบหน้ามามองก่อนจะยกยิ้มละมุนให้

 

 

 

ทำอะไร ? เสียงหวานเอ่ยถามขึ้น

 

 

 

กำลังจะทอดไข่ดาวกับแฮมให้

 

 

 

พี่ยูราล่ะ ?? ร่างเล็กถามขึ้นด้วยความสงสัยคิ้วเล็กๆขมวดกันเป็นปมพร้อมกับมองหาพี่สาวของคนรักไปด้วย ชานยอลหันมามองคนตัวเล็กที่กอดเอวเค้าเอาไว้ก่อนจะเอื้อมมือไปขยี้กลุ่มผมนุ่มนิ่มเบาๆ

 

 

 

พี่ยูราออกไปทำงานแล้ว...

 

 

 

ชานยอล... หิวแ้ล้ว ร่างเล็กพูดพร้อมกับเชิดจมูกขึ้นอย่างน่ารัก

 

 

 

ครับๆ จะเสร็จแล้ว...ขี้อ้อนจังเลยนะเดี๋ยวนี้ ร่างสูงเอ่ยขำๆ

 

 

 

แล้วไม่ชอบเหรอ ? ไม่อยากให้อ้อนเหรอ ?? เสียงใสเอ่ยถามด้วยท่าทีใสซื่อพร้อมกับเอียงคอมองร่างสูง มันเป็นภาพที่ทำให้ปาร์กชานยอลคนนี้อดยิ้มไม่ได้จริงๆ

 

 

 

ชอบสิ ...ชอบมากๆเลยด้วย พูดจบก็หันมาบีบจมูกคนรักเพราะความหมั่นเขี้ยว หลังจากนั้นทั้งคู่ก็เดินมานั่งที่โต๊ะอาหารโดยที่ชานยอลถือจานอาหารและแบคฮยอนถือแก้วนมอุ่นๆมาสองแก้ว ความจริงอาหารทุกมื้อของชานยอลนั้นจะมีแม่บ้านเป็นคนเตรียมเอาไว้ให้ หากแต่วันนี้เค้าอยากเป็นคนลงมือทำอาหารเอง

 

 

 

อยากเป็นคนทำอาหารให้คนรักทานเอง...

 

 

 

 

อร่อยไหม ? ร่างสูงเอ่ยถามคนตัวเล็กตรงหน้าที่กำลังเอร็ดอร่อยกับการทานอาหาร ร่างเล็กเงยหน้าขึ้นมายิ้มร่าให้ก่อนจะพยักหน้าแทนคำตอบเพราะตอนนี้ในปากเต็มไปด้วยอาหาร เคี้ยวจนแก้มตุ่ยเหมือนกระต่ายตัวน้อยๆที่กำลังเคี้ยวแครอทจนเต็มแก้ม

 

 

 

วันนี้อยากไปไหนไหม ? ร่างสูงเอ่ยถามคนรัก...เจ้าตัวเล็กงยหน้าขึ้นมาจากอาหารก่อนจะพยักหน้ารัว

 

 

 

งั้นอยากไปไหนล่ะ ? เมื่อคำตอบชัดเจนแบบนั้น ชานยอลจึงเลือกถามต่อทันที...แบคฮยอนทำท่าคิดอยู่พักนึงก่อนจะถอนหายใจหนักๆ มือเรียววางช้อนซ้อมลง ก่อนจะช้อนตามองคนรัก ชานยอลก็สังเกตุเห็นท่าทีที่แปลกไปของคนรักจึงเอื้อมมือไปลูบกลุ่มผมนิ่มของคนที่นั่งอยู่ตรงกันข้ามอย่างเบามือ...

 

 

เป็นอะไร ?

 

 

 

 

ชานยอล...

 

 

 

หือ ? มีอะไรเหรอ ? อยากไปไหน ไปทำอะไรบอกฉันเลยนะ...วันนี้นายอยากไปไหน ไปทำอะไร..ฉันจะตามใจนายหมดเลย

 

 

 

จริงนะ

 

 

 

 

จริงสิ... อยากไปไหนล่ะ ?

 

 

 

 

ฉัน...

 

 

 

 

...

 

 

 

 

 

ฉันอยากไปหาคนที่ชื่่อ ฮวางจื่อเทา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

นายจะไปคุยกับเค้าจริงๆเหรอ ? แล้วไปกับใคร ?

 

 

 

 

/ฉันมากับชานยอล... ฉันไม่อยากให้พี่อี้ฟานต้องจมอยู่กับความเสียใจ ...พี่อี้ฟานช่วยพวกเราตั้งเยอะ ฉันในฐานะน้องชายถ้าทำอะไรเพื่อพี่ชายได้ฉันก็อยากจะทำให้ /

 

 

 

อื้อ... จะให้ฉันไปหาไหม ??

 

 

 

/ ไม่เป็นไร...ถ้าเสร็จแล้วฉันจะไปหานายที่คอนโดของจงอินนะ /

 

 

 

 

อื้อๆ แล้วเจอกัน

 

 

 

 

แบคฮยอนโทรมาเหรอ ? จงอินเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินมานั่งกับคนรักที่นั่งอยู่ที่โซฟาตัวยาว ใบหน้าเล็กพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบก่อนจะถอนหายใจออกมาเบาๆ

 

 

 

มีอะไรรึเปล่าดีโอ ? เจ้าของใบหน้าเล็กหันมามองคนรักก่อนจะระบายรอยยิ้มอ่อนๆ แต่คิมจงอินคนนี้มองดูก็รู้แล้วว่ามันเป็นรอยยิ้มที่ฝืนมากแค่ไหน

 

 

 

บอกฉันมาเถอะ...ฉันไม่ชอบเลยนะที่นายทำหน้าเหนื่อยใจแบบนี้ มือหนากุมมือเล็กเอาไว้พร้อมกับบีบเบาๆราวกับกำลังให้กำลังใจ...

 

 

 

เรื่องพี่อี้ฟานหน่ะ...ฉันไม่รู้ควรจะทำยังไงให้ความรักของเค้ามันจบลงด้วยดีเหมือนกับพวกเรา

 

เมื่อได้ยินถึงเรื่องที่คนรักไม่สบายใจ จงอินก็ลอบถอนหายใจออกมาเบาๆก่อนจะรั้งหัวของคนรักมาซบที่แฝงอกกว้างพร้อมกับลูบเบาๆ

 

 

 

อย่าคิดมากนะ... ยังไงเรื่องนี้ก็ต้องผ่านไปได้ด้วยดีแน่ๆ

 

 

 

 

ความจริงแล้ว จงอินและชานยอลก็เคยคุยเรื่องนี้กันบ้างแล้ว...นั่นเพราะตัวกลางของเรื่องนี้ดันเป็นพี่ชายของเพื่อนของพวกเค้าหน่ะสิ ...

 

 

 

 

คิมจุนมยอน  พี่ชายของจงแด...

 

 

 

เดี๋ยวฉันจะหาทางช่วยอีกแรงนะ

 

 

 

 

 

 

 

คุณจื่อเทาค่ะ.. มีคนมารอพบค่ะ ตอนนี้อยู่ในห้อง... เลขาสาวสวยเดินเข้ามาเมื่อลูกชายของท่านประทานใหญ่เดินออกมาจากห้องประชุม...ร่างโปร่งส่งแฟ้มเอกสารในมือให้เลขาสาวก่อนจะพยักหน้ารับช้าๆ และเดินตรงไปที่ห้องทำงานของตนเองทันที

 

 

 

ความจริงจื่อเทาไม่ใช่คนที่จะเข้ามาทำงานเต็มตัวอะไรเพราะอายุของเค้ายังน้อย แต่ด้วยความที่ช่วงนี้พ่อของเค้าจะต้องบินกลับไปดูแลบริษัทที่ชิงเต่า ทำให้เค้าต้องกลายเป็นคนคุมงานบริษัทที่เกาหลีไปเลย...

 

 

 

ร่างโปร่งเปิดประตูห้องทำงานเข้าไปก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเพราะแขกที่มาเยือนในตอนนี้เป็นคนที่เค้าไม่คุ้นตาเอาซะเลยจะบอกว่าเป็นลูกค้าที่มาติดต่อเรื่องธุระกิจก็ไม่น่าใช่เพราะดูจากบุคลิคแล้วยังดูเป็นเด็กนักเรียนมอปลายอยู่เลย...

 

 

 

มาหาผมมีเรื่องอะไรเหรอครับ ? จื่อเทาเป็นฝ่ายเอ่ยถามก่อน...ก่อนจะเดินไปที่โต๊ะทำงานของตนเองสายตาก็จับจ้องไปที่คนทั้งคู่พร้อมกับระบายรอยยิ้มอ่อนๆอย่างเป็นมิตร...

 

 

 

ผม..อยากจะมาคุยกับคุณเรื่องพี่อี้ฟาน แบคฮยอนเอ่ยขึ้น...ทำเอารอยยิ้มที่ฉายขึ้นมาในตอนแรกของจื่อเทาหุบลงแทบจะในทันที...

 

 

 

ถ้าเป็นเรื่องของคุณอี้ฟานผมไม่...

 

 

 

ขอร้องละครับ ... แบคฮยอนพูดสวนขึ้นแทบจะในทันทีโดยไม่รอให้จื่อเทาเอ่ยจบ

 

 

 

ขะ...ขอร้องอะไรครับ ? ร่างโปร่งเอ่ยเสียงสั่น...พยายามหันหน้าหนีไปทางอื่น เพราะกลัวอีกฝ่ายจะเห็นความอ่อนแอที่ฉายขึ้นมาในแววตาของเค้า...

 

 

 

คุณก็น่าจะรู้ไม่ใช่เหรอครับว่าผมอยากพูดเรื่องอะไร ? ตอนนี้พี่ชายของผมเค้าเจ็บปวดมากนะครับ...ได้โปรดเถอะครับ...

 

 

 

 

ขอโทษนะครับ...ผมไม่อยากคุยเรื่องนี้ จื่อเทาเอ่ยสวนขึ้นไปทันที...

 

 

 

แต่... แบคฮยอนจะเถียงขึ้นแต่ชานยอลก็เอื้อมมือไปคว้ามือของคนรักเอาไว้พร้อมกับบีบเบาๆ ทำให้แบคฮยอนหันไปมองหน้าคนรักอย่างไม่เข้าใจ...

 

 

 

พวกผมมาไม่ได้อยากจะทำให้ลำบากใจอะไรหรอกนะครับ... เรื่องของพวกคุณสองคนไม่มีใครรู้ดีไปกว่าตัวพวกคุณเองหรอกครับ...คุณจะทำยังไงกับเรื่องนี้พวกผมก็บังคับอะไรไม่ได้ สิ่งที่พวกผมจะบอกก็แค่ช่วยเห็นใจกันบ้างเถอะครับ... ชานยอลเอ่ยด้วยเหตุผล...แบคฮยอนเม้มปากแน่นก่อนจะเหลือบมองชายหนุ่มตรงหน้า

 

 

 

แบคฮยอน...เรากลับกันก่อนเถอะนะ

 

 

 

แต่ว่าชานยอล...

 

 

 

เราพูดมากกว่านี้ไม่ได้... มันเป็นเรื่องของพวกเค้าทั้งสองคน แบคฮยอนหันกลับไปมองจื่อเทาก่อนจะหยิบกระดาษบางอย่างออกมาจากกระเป๋า ร่างเล็กลุกขึ้นก้าวไปหยุดยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงานของร่างโปร่งก่อนมือเรียวจะวางกระดาษสีอ่อนลงไปบนโต๊ะ

 

 

 

ผมไม่อยากเห็นพี่ชายผมเหมือนคนไร้วิญญาณแบบนั้น...ผมอยากให้เค้ากลับมายิ้มอีกครั้ง... วันนี้ผมคงไม่รบกวนคุณแล้ว... ขอตัวนะครับ.. เอ่ยเพียงแค่นั้น แบคฮยอนและชานยอลก็เดินออกมาจากห้องทำงานของจื่อเทา ใบหน้าหวานง้องุดลงด้วยท่าทีไม่สบายใจจนชานยอลต้องรั้งหัวของคนตัวเล็กกว่าเข้ามากอดเอาไว้ก่อนจะจุบลงที่กลุ่มผมนิ่งราวกับให้กำลังใจ..

 

 

 

อย่าคิดมากนะ

 

 

 

ก็ฉันเสียใจนี่ที่ช่วยอะไรพี่อี้ฟานไม่ได้เลย... เค้าไม่รักพี่ชายของฉันเลยเหรอชานยอล ? เสียงหวานเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเอาแต่ใจเอ่ยถามอีกคนด้วยท่าทีที่แอบเคืองคนที่อยู่ในห้องที่พึ่งจะออกมาอยู่ไม่น้อย...  

 

 

 

เค้าจะรักหรือไม่รัก..ไม่มีใครตอบได้หรอกนอกจากตัวของพวกเค้าสองคนเอง... พวกเราเข้าไปล้ำเส้นของเค้าไม่ได้หรอกนะ ...อย่าคิดมากเลยนะไปหาจงอินกับดีโอดีกว่านะ

 

 

 

ใช่เวลาเพียงไม่นานพวกเค้าทั้งคู่ก็มาถึงที่คอนโดของจงอิน เมื่อมาถึงแบคฮยอนก็เดินตรงไปหาเพื่อรักก่อนจะทำหน้างอเป็นแพคคู่ เพราะดีโอเองก็เป็นกังวลเรื่องของอี้ฟานอยู่ไม่ใช่น้อย...

 

 

 

เอาเข้าไป...พากันนั่งหน้างอแพคคู่เลย ชานยอลเ่อ่ยขึ้น สายตาจับจ้องมองไปยังร่างเล็กทั้งคู่ที่นั่งอยู่ที่โซฟาหน้าโทรทัศน์ส่วนมือก็กำลังคนแกงในหมอไปด้วย จงอินมาช่วยเป็นลูกมือก็ได้แต่ส่ายหัวไปมา...

 

 

 

ก็จะทำไงได้... มันก็เป็นเรื่องที่ทำให้สองคนนั้นแอบไม่สบายใจนี่หว่า

 

 

 

แล้วพวกเราควรจะทำยังไงกันดีวะ ?

 

 

 

กูว่า...พาไปร้านกาแฟของจงแดไหม ? ไปนั่งจิมกาแฟ มีเบเกอร์รี่อร่อยๆให้กินด้วย สองคนนั้นหน่ะพอไปเจอเบเกอร์รี่ก็ยิ้มกันแก้มแทบปริแล้ว จงอินเสนอ

 

 

 

คิดได้นะ... ลืมไปรึไงว่าที่ร้านมีใครอยู่ด้วย ...พี่จุมมยอนอยู่ที่ร้านนะเว๊ย !!! “ ชานยอลเอ่ยเตือนทำให้จงอินเอามือขึ้นมาขยี้หัวอย่างหัวเสียเพราะลืมนึกไปว่า...จุนมยอนเป็นเจ้าของร้าน

 

 

 

กูนึกออกแล้ว... ไปร้านของมินซอกไหม ?

 

 

 

เออ.. ความคิดดีๆ งั้นเดี๋ยวกินข้าวเสร็จค่อยพาออกไปแล้วกัน

 

 

 

 

 

หลังจากทานอาหารเสร็จ จงอินและชานยอลก็พาตัวเล็กทั้งสองมาที่ร้านเบเกอร์รี่ของมินซอก แต่เมื่อเปิดประตูเข้าไปก็ต้องทำให้พวกเค้าทั้งสี่คนแปลกใจอยู่ไม่ใช่น้อยเมื่อเห็นจงแดอยู่ที่นี่ด้วย

 

 

 

ฮยอง.. ขนมอันนี้เอาวางไว้ตรงไหน ? จงแดถือถาดขนมที่พึ่งเอาออกมาจากตู้อบเดินเข้าไปหามินซอกที่กำลังคิดเงินให้ลูกค้าอยู่ที่เค้าเตอร์ เจ้าของใบหน้ากลมหันไปมองคนอายุน้องกว่าก่อนจะเอ่ยตอบ

 

 

 

ตู้ตรงนั้นหน่ะ ... อ้าว...พวกนายมากันได้ไงเนี่ย ? เมื่อหันไปตอบจงแดเสร็จก็หันมาทักทายลูกค้าผู้มาเยือนทั้งสี่คน...

 

 

 

สวัสดีครับพี่มินซอก ดีโอเอ่ยทักขึ้น

 

 

 

 

สวัสดี...ไม่เจอกันนานเลยนะ

 

 

 

ลูกค้าเยอะตลอดเลยนะครับ แบคฮยอนเอ่ยขึ้น... มินซอกยิ้มน้อยๆแทนคำตอบก่อนจะจับที่นั่งให้พวกเค้าทั้งสี่คน

 

 

 

ชานยอล... ฉันกินเค้กได้ไหม ? แบคฮยอนหันมาหาคนรัก ทำให้ชานยอลยกยิ้มขึ้นมา เพราะรู้สึกพอใจกับท่าทีที่ผ่อนคลายของแบคฮยอน...พอมาเจอขนมก็ทำให้ลืมเรื่องของอี้ฟานไปชั่วขณะ

 

 

 

ได้สิ...แต่อย่ากินเยอะนะ เดี๋ยวปวดท้อง...

 

 

 

อื้อๆ ...ดีโอไปเลือกกัน เอ่ยจบมือเรียวก็คว้ามือของเพื่อนที่ตัวเท่าๆกันไป ชานยอลมองตามคนรักก่อนจะยกยิ้มละมุน แบคฮยอนขี้อ้อนจังเลยน๊า...

 

 

 

หลงเมียจนโงหัวไม่ขึ้นเลยละสิ เสียงของจงแดเอ่ยขึ้นพร้อมกับเดินเอาน้ำมาเสริฟให้ที่โต๊ะ

 

 

 

อะไรๆ...อย่ามาแซว แล้วมึงละ...ทำไมมาปักหลักอยู่ที่ร้านนี้ละ  ? ชานยอลหันไปแขวะเพื่อนพร้อมกับมองด้วยสายตาจับผิด..จงแดหยักไหล่ขึ้นน้อยๆก่อนจะหันไปมองทางมินซอกที่กำลังวุ่นอยู่กับการคิดเงินให้ลูกค้า รอยยิ้มอ่อนๆผุดขึ้นมาอย่างไม่รู้ตัวทำให้เพื่อนทั้งสองคนที่มองอยู่รับรู้ได้ทันที..

 

 

 

คบกันแล้วเหรอวะ ? จงอินเป็นฝ่ายถาม จงแดหันมามองผู้เป็นเพื่อนทั้งสองก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ

 

 

 

ยังไม่ได้คบ... ตอนนี้อยู่ในช่วงจีบมากกว่าวะ จงแดตอบยิ้มๆ

 

 

 

ว่าแต่ทำไมวันนี้ถึงพากันมาที่นี่ได้ ? กูนึกว่าพวกมึงยังอยู่ที่แวนคูเวอร์ซะอีก เพราะเมื่อวานเซฮุนโทรมา...เห็นว่ากำลังเที่ยวอยู่กับอาจารย์ลู่หาน จงแดนั่งลงที่เก้าอี้ที่วางอยู่ คุยกับเพื่อนของเค้าไปจนรับรู้เรื่องของอี้ฟานไปด้วยทำให้เค้าต้องถอนหายใจออกมาหนักๆเพราะเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพี่ชายของเค้าด้วย...

 

 

 

 

กูก็ไ่ม่รู้จะช่วยยังไงวะ... เอาตามตรงช่วยนี้ไอหมอนั่นไม่ได้เข้ามานั่งที่ร้านเหมือนเมื่อก่อนเลย

 

 

 

แบบนี้ก็ดีสิวะ...ถ้าเกิดว่าจื่อเทาไม่ได้ไปที่ร้าน..ก็อาจจะแปลว่าหมอนั่นตัดใจจากพี่จุนมยอนแล้ว จะได้กลับไปหาพี่อี้ฟานไง ชานยอลเอ่ยออกมาด้วยท่าทีดีใจ

 

 

 

มันไม่ง่ายแบบนั้นหน่ะสิ... เพราะช่วงนี้พี่จุนมยอนกับพี่อี้ซิ้งทะเลาะกันเรื่องหมอนั่นบ่อยมาก พอทะเลาะกันหนักๆเข้า พี่จุนมยอนก็ขับรถออกไปข้างนอก... หายไปทั้งคืน พอกลับมาตอนเช้า...แมร่งรู้ไหมใครมาส่ง

 

 

 

ฮวางจื่อเทา ?

 

 

 

เออดิ... แมร่งเป็นแบบนี้มาสองครั้งแล้วนะเว๊ย กูโคตรสงสารพี่อี้ซิ้งเลย...

 

 

 

แล้วจะทำยังไงกันดีวะ... เรื่องของสี่คนนี้เป็นความรักที่โคตรซับซ้อนเลยวะ จงอินเอ่ยก่อนจะขยี้หัวไปมาอย่างหัวเสีย

 

 

 

จงแดมาช่วยเอาขนมไปจัดใส่ตู้ให้หน่อย เสียงของมินซอกดังขึ้น จงแดจึงรีบขอตัวไปช่วยงานก่อน และเป็นเวลาที่ร่างเล็กทั้งสองเดินกลับมาพอดี...คนตัวเล็กทั้งสองวางเค้กชิ้นเล็กลงบนโต๊ะก่อนจะฉีกยิ้มกว้าง...ดูท่าทางแล้วพอเห็นขนมคงจะลืมเรื่องอี้ฟานไปแล้วจริงๆ...

 

 

 

เดี๋ยวกินเสร็จแล้วเราพวกเราไปเที่ยวสวนสนุกกันไหม ?? จงอินถามขึ้นทำให้คนตัวเล็กทั้งสองคนหันไปมองก่อนจะพยักหน้ารัว ซึ่งชานยอลก็เห็นด้วย เพราะตอนนี้ยังไงก็หาเรื่องสนุกๆทำให้สองคนนี้ลืมเรื่องอี้ฟานไปก่อนจะดีกว่า...

 

 

เมื่อมาถึงสวนสนุกพวกเค้าทั้งสี่คนก็พากันเล่นเครื่องเล่นต่างๆอย่างสนุกสนาน จนเวลาค่อนมาตอนบ่ายๆ

 

 

 

แบคฮยอนหิวไหม ? ชานยอลหันไปถามคนรักซึ่งเจ้าตัวเล็กที่กำลังเลือกที่คาดผมหูสัตว์พยักหน้าน้อยๆแต่มือก็ยังเลือกที่คาดผมไปเรื่อย ชานยอลปล่อยให้คนรักสนุกอยู่กับการเลือกที่คาดผมแฟนซีอยู่พักหนึ่ง เมื่อเลือกได้พวกเค้าก็พากันไปกินข้าวในศูนย์อาหารของสวนสนุก เจ้าตัวเล็กที่คาดหูกระต่ายสีขาวกลายเป็นจุดสนใจอยู่ไม่น้อยเพราะผิวขาวๆ ตัวเล็กๆบวกกับหน้าตาน่ารักๆทำให้ทั้งสาวๆและหนุ่มๆต่างมองมาที่แบคฮยอนเป็นตาเดียวจนชานยอลอดไม่ได้ที่จะหันไปค้อนให้กับคนที่มองมาที่คนรักของเค้า...

 

 

 

แบคฮยอนอยากกินอะไร ??

 

 

 

อยากกินเบอเกอร์ เจ้าตัวเล็กเอ่ยก่อนจะชี้ไปยังรูปภาพเบอเกอร์ชิ้นใหญ่ที่อยู่ตรงเมนูชานยอลพยักหน้ารับคำก่อนจะจัดการสั่งอาหารให้คนรัก เมื่อได้อาหารที่สั่งแล้วทั้งคู่ก็เดินไปหาจงอินและดีโอที่นั่งรออยู่ที่โต๊ะแล้ว... ทั้งสี่คนพากันนั่งทานอาหารด้วยกันเมื่อทานเสร็จก็พากันเดินออกไปเพื่อเล่นเครื่องเล่นต่ออีกนิดหน่อยแบคฮยอนและดีโอที่มัวแต่สนุกสนานนั้นก็ลืมนึกถึงเรื่องของพี่ชายไปเลย... หลังจากนั้นก็พากันแยกย้ายกันกลับโดยที่จงอินพาดีโอกลับไปเอาของที่คอนโดก่อนและจะพาไปส่งที่บ้าน ชานยอลก็เช่นกันเมื่อพาแบคฮยอนกลับไปเอาของที่บ้านของตนเองแล้วก็พาแบคฮยอนแวะเข้าไปที่ร้านดอกไม้

 

 

 

จะซื้อดอกไม้เหรอ ?? แบคฮยอนขมวดคิ้วถามด้วยความสงสัย ชานยอลหันมายิ้มให้กับคนรักก่อนจะบอกให้แบคฮยอนรออยู่รถ ไม่นานนักชานยอลก็กลับมาพร้อมกับช่อดอกกุหลาบสีขาวบริสุทธิ์ช่อใหญ่ ชานยอลวางช่อดอกไม้ไว้ที่เบาะหลังรถก่อนจะขับรถออกไปโดยไม่ได้พูดอะไร ใช้เวลาเพียงไม่นานรถก็มาจอดอยู่ที่สถานที่แห่งหนึ่งที่เมื่อแบคฮยอนเห็นก็ต้องหันมามองชานยอลด้วยท่าทีแปลกใจทันที..

 

 

นายรู้จักที่นี่ด้วยเหรอ ?? ร่างเล็กเอ่ยถามขึ้น...ร่างสูงพยักหน้าเบาๆแทนคำตอบก่อนจะลงจากรถและไม่ลืมที่จะถือช่อดอกไม้ช่อโตมาด้วย... อีกมือหนึ่งก็จับมือของคนรักและจูงให้เดินตามตนเองไป...

 

 

 

ทั้งคู่เดินเข้ามาเรื่อยๆ...ก่อนที่จะหยุดยืนนิ่ง...แบคฮยอนทอดสายตามองไปตรงหน้าก่อนจะหันมามองคนรักอีกครั้ง เพราะตอนนี้พวกเค้าทั้งคู่ได้มาหยุดยืนอยู่ที่หลุมศพของแม่ของแบคฮยอนและค่อยๆคุกเข่าลง ซึ่งแบคฮยอนไม่คิดเลยว่าชานยอลจะรู้จักที่นี่...

 

 

 

สวัสดีครับคุณแม่... ผมชื่อชานยอลครับ วันที่ผมมา ผมอยากมาบอกคุณแม่ว่าเราสองคนกำลังคบกันครับ ขอโทษนะครับที่มาบอกช้า ขอโทษที่เคยทำให้แบคฮยอนเสียใจครับ... ร่างสูงเอ่ยก่อนจะหันมามองคนตัวเล็กข้างๆ มือหนาบีบมือเล็กที่เค้ากุมเอาไว้เบาๆก่อนจะระบายยิ้มอ่อนๆ

 

 

 

ผมเอาดอกไม้มาให้คุณแม่ด้วยครับ... ดอกกุหลาบสีขาวที่เป็นตัวแทนของความรักของผมที่จะมอบให้แบคฮยอน...ผมสัญญาครับ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น ผมจะไม่ทิ้งแบคฮยอน...จะไม่ทำให้เค้าเสียใจ ต่อให้เค้าหมดรักผม...ผมก็ยังคอยดูแลเค้าครับ

 

 

 

ทำไมพูดแบบนี้ละ... ใบหน้าเล็กง้องุ้มเล็กน้อยเพราะแอบงอนคำพูดของคนรัก... ชานยอลเอื้อมมือไปดึงหัวของคนรักให้โน้มมาที่อกแกร่งก่อนจะขยี้เบาๆ

 

 

 

ใครจะทิ้งนายไปได้ละ...แต่ที่ฉันพูดเพราะฉันไม่รู้ว่าอนาคตจะเป็นยังไง... แบคฮยอนอาจจะไม่รักฉันแล้วก็ได้

 

 

เพียะ !!!

 

มือเล็กๆฟาดไปที่อกของคนรักก่อนจะเงยหน้าขึ้นมามองค้อนนิดๆ...

 

 

 

อย่าพูดแบบนี้อีกนะ... ฉันไม่ชอบ

 

 

 

ครับๆ...ไม่พูดก็ได้

 

 

 

 

 

 

แบคฮยอน...

 

 

 

หือ ? ร่างเล็กหันไปตามเสียงเรียก พร้อมกับยกยิ้มน้อยๆกับแววตาแพรวพราวของคนรัก...ร่างสูงยื่นมือที่กำบางอย่างเอาไว้หลวมๆยื่นไปให้คนตรงหน้าทำให้คนตัวเล็กขมวดคิ้วน้อยๆด้วยความสงสัย

 

 

ร่างสูงเผยรอยยิ้มละมุนก่อนจะค่อยๆแบมือออกช้าๆ...

 

 

 

ฉันให้... ตอนนี้พวกเรายังเรียนอยู่ แต่ถ้าเกิดว่าเรียนจบเมื่อไหร่...เราแต่งงานกันนะ ร่างสูงเอ่ยด้วยน้ำเสียงละมุนดวงตาคู่รีที่เอ่ยล้นไปด้วยน้ำตาแห่งความดีใจก่อนจะมองแหวนวงเล็กที่ทำจากดอกไม้ดอกเล็กสีขาวสะอาดที่ร่างสูงกำลังสวมให้ตนเอง...ดวงตารีรื้อขึ้นเพราะน้ำตา ร่างสูงใช้นิ้วเกรี่ยน้ำตาของคนรักอย่างเบามือก่อนจะจูบลงแผ่วเบาที่หน้าผากมน...

 

 

 

อย่าร้องสิ...

 

 

 

ก็... ก็.. อึก... ฮึก.. ก็ดีใจนี่น่า...ฮือๆ...ฮึก ร่าเล็กร้องไห้ขึ้นเหมือนเด็กทำให้ร่างสูงส่ายหัวไปมาในความน่ารักของคนรัก

 

 

 

งั้นต่อไปนี่...ก็ให้ฉันเป็นคนดูแลนายต่อไปนะ

 

 

ร่างเล็กยกยิ้มขึ้นจนตาหยีก่อนจะพยักหน้ารัว....

 

 

 

อย่าทิ้งฉันไปไหนนะ

 

 

 

 

อื้อ... ฉันไม่ทิ้งนายไปไหนหรอก....

 

 

 

ถ้าฉันขี้วีนก็ยังจะรักฉันใช่ไหม ?

 

 

 

รักสิ...

 

 

 

ต่อให้นิสัยไม่ดีก็ยังจะรักฉันเหมือนเดิมใช่ไหม ?

 

 

 

รักสิ...

 

 

 

ต้องรักฉันจริงๆ..อย่าทิ้งฉันไปนะ

 

 

 

 

ครับ...

 

 

 

ทั้งคู่เอาหน้าผากมาแนบกันไว้ก่อนจะระบายยิ้มออกมาอ่อนๆ... และพูดออกมาพร้อมกันว่า...

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

รักกันตลอดไปนะ “  

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

THE END

TBC….. HEART ATTACK 2 = WHO ARE MY DADDY ?

Coming soon…

 

 

 

 

 

 

 

 

จบแล้วค่าาาาาาา

อาจจะจบห้วนๆไปนิดรึเปล่า ? นั่นเพราะว่าต้องไปรออ่านต่อภาค2นะคะ

จุดจบของคู่คริสเทาโฮเลย์ก็ขอยกยอดไปที่ภาค2เลยนะคะ J

ขอบคุณทุกท่านที่ติดตามกันมาถึงตรงนี้นะคะ...

สำหรับภาคสองไรท์จะเขียนต่อเมื่อเรื่อง Baby Sitter !! พี่เลี้ยงของผม จบนะคะ

ยังไงก็ขอฝากเรื่อง Baby Sitter !! พี่เลี้ยงของผม : Chanbaek

กับอีกเรื่องหนึ่ง Sorry,Who Am I !? ขอโทษครับผมคือใคร ? : Hunhan ด้วยนะคะ ><

แล้วพบกันใหม่นะคะ

 

 

 

 

 

 

 



 





 

 


:) Shalunla
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

382 ความคิดเห็น

  1. #380 Taggu (@prawkanda) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 23 กันยายน 2560 / 21:03
    kanda_pong@hotmail.com
    ขอ nc ด้วยคะ ????????????ยังทันไหม?
    #380
    0
  2. #367 Petcharaporn (@petcharapornprk6) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กันยายน 2558 / 01:26
    noon.8685@gmail.com ยังทันมั้ยอ่าาาา
    #367
    0
  3. #363 คุมะน่าร้าก (@mlpp234) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 12 กรกฎาคม 2558 / 14:39
    por_hamster@hotmail.com ไรท์คะขอncทุกตอนเลยน้า เราเพิ่งมาติดตามอ่ะ ช้าไปหน่อย แหะๆ
    #363
    0
  4. #361 SpiderTaeng (@yamroll1234) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 เมษายน 2558 / 17:09
    Bossbpclub2542@hotmail.com ไรท์ค่ะ หนูขอฉาก CUT ทุกตอนเลยนะค่ะ ติดตามช้าหน่อยค่ะ ขอรบกวนด้วยค่ะ รักเลยๆ ><
    #361
    0
  5. วันที่ 17 เมษายน 2558 / 19:50
    น่ารัก kuk-kuk-kai@hotmail.com
    #360
    0
  6. #355 Benz prakaimas (@snailbenz) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ธันวาคม 2557 / 19:55
    ไรท์ขาาาาาาาา เค้ามาช้าไปมั้ยอ่ะ โทดทีน้าพึ่งหาเจอ prakaimas.pl@gmail.com ขอบคุณน้าาา แต่ถ้าไม่สะดวกไมเป็นไร
    #355
    0
  7. #350 SandDvV (@pusisand9) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 16 พฤศจิกายน 2557 / 02:57
    แฮปปี้ค่ะ สนุกมากเลยไรท์ชอบมากๆ ติดตามนะค่ะ พึ่งเข้ามาอ่าน อ่านแล้วติดมาก ไรท์สู้ๆนะค่ะ^^ *ขอตอนนี้ยังทันมั้ยอะค่ะะ* sandlcp_vy129@hotmail.com ขอบคุณล่วงหน้านะค่ะ
    #350
    0
  8. #324 Natnaree Hosakul (@81244) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 27 ตุลาคม 2557 / 17:02
    Fongfong.natnaree@gmail.com
    #324
    0
  9. #313 อะครุอะคริ (@pcybby) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 14:02
    กรี้ดดด สนุกมากก^^ bam336120@gmail.com
    #313
    0
  10. #312 kt_dream (@dream-tangjaroen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 สิงหาคม 2557 / 09:09
    Khanita1998@gmail.com เอาแล้ววววน้องแบคคค
    #312
    0
  11. #309 baekhyunee (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 สิงหาคม 2557 / 01:15
    NC NC please~ byunminhyun.chanbaek@gmail.com thank you
    #309
    0
  12. #308 AeyBam (@12hun7bam7kook) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 26 กรกฎาคม 2557 / 10:39
    Nc Nc Nc ▶▶love1254love@hotmail.com◀◀
    #308
    0
  13. #306 LUI_EXO (@baekhyun_00) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 28 มิถุนายน 2557 / 19:21
    เฮยยยยยยฟินนนนนน><
    #306
    0
  14. #304 themix ' (@themixzeza) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2557 / 16:06
    Nc nc nc ~ เย้ๆ Mix_tou@hotmail.com #ฟินเวอร์
    #304
    0
  15. #303 kwang (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 30 พฤษภาคม 2557 / 19:01
    ขอฉาก nc หน่อยคร๊าบบบบบ

    hunhan.luhan.2004.1204@gmail.com

    #303
    0
  16. #302 BlackPearl Harmony (@blackpearl9) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 29 พฤษภาคม 2557 / 21:11
    ขอNcทุกตอนได้มั้ยคา๊าบบ
    blackpearl99harmony@hotmail.com
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะครับ
    ขอบคุณคร๊าบบบบ
    #302
    0
  17. #287 miewzaa (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 13 พฤษภาคม 2557 / 20:08
    Nc ทันมั้ย

    Kwanpirom.miew1999@gmail.com
    #287
    0
  18. #281 Gu'Luhan Skyla'club (@gununskylaclub) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 พฤษภาคม 2557 / 21:43
    ผมขอทันใช่มั้ย nunzaamak161 @gmail.com
    #281
    0
  19. #263 Oumim T. (@carry-tsermsri) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 23:00
    ยังทันช่ายมั้ย มะกี้ลืมแปะเมล์ oumimsermsri@gmail.com
    #263
    0
  20. #262 Oumim T. (@carry-tsermsri) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 22:56
    ไรท์ขอได้มั้ยอ่ะ ทันมั้ยอ่ะ อยากอ่านจิงๆ
    #262
    0
  21. #261 EarnZii CandyCutie (@nongearnnaka) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2557 / 00:20
    ขอ nc หน่อยค่าไรท์ -/- >> shanyanood_a@hotmail.com ขอบคุณมากๆค่ะ ><
    #261
    0
  22. #247 BlackPearl Harmony (@blackpearl9) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 14 มีนาคม 2557 / 14:44
    ไรท์์แต่งได้น่่าติดตามมากเลยครับ
    ขอNcได้มั้ยคา๊าบบ
    blackpearl99harmony@hotmail.com
    เป็นกำลังใจให้ไรท์นะครับ
    ขอบคุณคร๊าบบบบ
    #247
    0
  23. #246 Pimchanok Piamma (@pangpimchanok) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มีนาคม 2557 / 10:19
    pang_dekza99@hotmail.com ขอเอ็นซีด้วยค่ะ สนุกมากกก
    #246
    0
  24. #244 Night (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2557 / 20:30
    Niteny_chinney@hotmail.com
    #244
    0
  25. #241 Jewelry M (@mookotaku) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 7 มีนาคม 2557 / 15:04
    ถ้าขอทันมั้นไรท์TT

    mook2331998@gmail.com
    #241
    0