{GOT7} MARKBAM #ฟิคแค้นรักร้าย2

ตอนที่ 9 : {แค้นรักร้าย2} Ep.07 : กลับมา (100%)

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 3,919
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 25 ครั้ง
    4 มิ.ย. 59

 

EP.07

 

วันนี้เป็นเช้าอีกวันหนึ่งที่แบมแบมตื่นขึ้นมาที่บ้านของเค้า บ้านที่อยู่มาตั้งแต่เด็ก ไม่ใช่บ้านที่อยู่กับคนรัก ร่างเล็กหันไปมองเจ้าตัวเล็กทั้งสองคนที่ยังนอนหลับอยู่ ตอนนี้เค้ากลับมานอนบ้านของตนเองได้เกือบอาทิตย์หนึ่งแล้วแต่ไร้ซึ่งการติดต่อจากคนรัก แม้แต่จะมาหาลูกสักนิดก็ไม่มี ร่างเล็กได้แต่นั่งถอนหายใจซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความรู้สึกเหนื่อยใจที่อธิบายไม่ถูก

 

 

แบมแบมค่อยๆลุกจากเตียงเข้าไปในห้องน้ำก่อนจะล้างหน้าอาบน้ำให้สดชื่น เมื่อเดินออกมาก็เห็นว่าลูกชายทั้งสองยังไม่ตื่น แบมแบมจึงเดินลงไปยังชั้นล่างก็พบกับแจบอมที่กำลังเตรียมตัวออกไปทำงาน

 

 

“วันนี้ออกไปทำงานแต่เช้าเลยนะครับพี่แจบอม” แบมแบมเอ่ยทักพี่ชาย

 


 

“วันนี้พี่ต้องไปประชุมต่างจังหวัดน่ะเลยต้องออกแต่เช้า เจ้าสองแสบยังไม่ตื่นเหรอ”

 

 

“ยังเลยครับ แล้วพี่จินยองล่ะครับ”

 

 

“ยังนอนอยู่ข้างบนน่ะ งั้นเดี๋ยวพี่ไปก่อนนะ ถ้าแบมมีอะไรก็บอกวังยอบได้เลยนะ พี่ให้อยู่ดูแลเรากับจินยอง” แจบอมเอ่ยทิ้งท้ายเอาไว้แค่นั้น แบมแบมพยักหน้าให้พี่ชายก่อนจะเดินออกมาส่งแจบอมขึ้นรถที่หน้าบ้าน แบมแบมยืนมองจนรถของพี่ชายผ่านไป ก่อนจะเดินเข้าไปในบ้านแต่ก่อนเข้าไปสายตาก็ไปสะดุดกับชายคนหนึ่งที่จอดรถอยู่ตรงข้ามกับประตูบ้านของเค้า

 

 

“รถใครทำไมมาจอดแถวนี้” ร่างเล็กเอ่ยขึ้นด้วยความสงสัย

 

 

“มีอะไรรึเปล่าครับคุณหนู” วังยอบเอ่ยถามเมื่อเห็นคุณหนูของเค้าที่เค้าดูแลมาตั้งแต่เด็กมองออกไปนอกบ้านด้วยความสงสัย

 

 

“รถที่จอดอยู่ตรงนั้นน่ะ...รถใครทำไมเค้ามาจอดหน้าบ้านเรา” แบมแบมเอ่ยถาม วังยอบมองตามไปก่อนจะขมวดคิ้วด้วยความสงสัย

 

 

“เดี๋ยวผมให้คนไปดูเองครับ คุณหนูเข้าไปพักในบ้านเถอะครับ” วังยอบเอ่ย แบมแบมพยักหน้ารับก่อนจะเดินเข้าไปในบ้าน วังยอบหันไปสั่งลูกน้องสองคนให้ออกไปตรวจตาดูรถคันนั้น แต่ชายสองคนนั้นยังเดินไปไม่ถึงตัวรถ รถคันนั้นก็ออกไปด้วยความรวดเร็ว เมื่อรถออกไปคนของวังยอบก็เดินกลับเข้ามาก่อนจะมารายงานวังยอบ

 

 

“มันหันมาเห็นพวกเราสองก็ขับรถออกไปเลยครับ”

 

 

“อืม..พวกนายจำทะเบียนรถมันได้มั้ย”

 

 

“จำได้ครับ”

 

 

“ดีมาก ไปแจ้งคนที่ดูแลประตูหน้าบ้านไว้ว่าถ้าเห็นรถคันนี้เข้ามาในเขตบ้านอีกให้รีบรายงานฉันด่วน แล้วก็จัดคนคุมทุกประตูทางเข้าบ้านเอาไว้ ตรงชั้นสองก็ต้องส่งคนไปเฝ้าด้วย”

 

 

“ครับ” ลูกน้องรับคำก่อนจะไปจัดการตามที่วังยอบบอก ร่างเล็กเดินกลับเข้าไปบ้านก่อนจะทิ้งตัวลงบนโซฟาสีเข้ม ได้แต่นั่งหายใจทิ้งไปครั้งแล้วครั้งเล่าอย่างไร้ความหมายเพราะอารมณ์ที่มันกำลังขุ่นมัว

 

 

“มันจะจบแบบนี้รึเปล่านะ” ร่างเล็กได้แต่เอ่ยกับตนเองก่อนจะถอนหายใจออกมายาวๆอีกครั้ง ถ้าถามว่าตอนนี้เสียใจมั้ยมันก็เสียใจ แต่ร่างเล็กกลับไม่อยากจะคิดอะไรแล้ว เพราะลองคิดกลับกันดูที่มาร์คและเค้าค่อยๆห่างกันออกมาแบบนี้ก็เพราะทางนั้นสูญเสียความทรงจำ ตอนนี้เค้าแค่ได้แต่บอกกับตัวเองว่าให้รอ

 

 

รออีกคนจำได้แล้วทุกอย่างที่เค้าเสียไปมันจะกลับมาเป็นเหมือนเดิม...เหมือนลืมตาขึ้นมาจากฝันร้าย...จะเรียกว่ามันคือคำปลอบโยนตัวเองก็ได้นะ

 

 

“คุณแบมแบมคะ คุณหนูวินกับดีแลนตื่นแล้วคะ ให้อาบน้ำแล้วพาลงมาเลยมั้ยคะ” แม่บ้านคนหนึ่งเดินเข้ามาถามร่างเล็ก เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนจะพยักหน้าเบาๆแล้วเอ่ยตอบ

 

 

“ครับ ยังไงฝากด้วยนะครับ” แม่บ้านคนนั้นพยักหน้ารับก่อนจะไปทำหน้าที่ของตนเอง แบมแบมลุกขึ้นจากโซฟาก่อนจะเดินไปในครัวเพื่อไปช่วยแม่บ้านเตรียมอาหารเพราะจะได้ไม่ฟุ้งซ่าน ตอนแรกก็ไม่มีใครยอมให้ทำแต่พอร่างเล็กตื้อเข้าคนอื่นๆก็ห้ามอะไรไม่ได้

 

 

แบมแบมช่วยทำอาหารเช้าจนเสร็จ ก่อนที่สองแฝด ยองจูและจินยองจะมาทานพร้อมกันโดยในระหว่างการทานอาหารร่างเล็กก็เอาแต่นิ่งเงียบค่อยๆทานอาหารไปด้วยสีหน้าไม่สดใสร่าเริงจนจินยองอดห่วงไม่ได้

 

 

“แบมแบม..โอเคใช่มั้ย” จินยองเอ่ยถามแบมแบมเบาๆ ทำให้เจ้าตัวค่อยๆเงยหน้าขึ้นมาพร้อมกับถอนหายใจเบาๆ

 

 

“ก็ไม่รู้จะเรียกว่าโอเคดีมั้ยครับ...มันแปลกๆ” ร่างเล็กได้แต่เอ่ยออกมาด้วยท่าทีเหนื่อยใจ จะเพราะอะไรน่ะเหรอเรื่องนั้นทุกคนต่างรู้ดี ก็มาร์คหายไปไร้การติดต่อเลยน่ะสิ ทั้งที่ถ้าเป็นเมื่อก่อน แบมแบมหายออกมาแบบนี้เค้าต้องรีบมาตามกลับไปด้วยท่าทีฉุนเฉียวแล้ว แต่นี่ไม่มีแม้แต่เงา

 

 

“ก็พี่มาร์คจำไม่ได้นี่นา...อะไรๆมันก็เลยไม่เหมือนเดิม” จินยองเอ่ยออกมาอีก

 

 

“แบมเข้าใจครับ เพราะว่ารู้ เลยพยายามไม่คิดอะไร แต่มันก็อดคิดมากไม่ได้ แบมไม่ชินกับการที่เค้ากลับมาเป็นแบบนี้” ร่างเล็กเอ่ยเสียงสั่นอยากจะร้องไห้ออกมา แต่ก็ต้องกลั้นไว้ เพราะไม่อยากร้องไห้ต่อหน้าลูกๆ

 

 

“เอาแบบนี้มั้ย เดี๋ยววันนี้เราพาเด็กๆไปสวนสัตว์กันมั้ย จะได้ไม่คิดมาก ถ้าเกิดว่าอยู่เฉยๆอาจจะเอาแต่คิดเรื่องพี่มาร์ค เราก็ไปหาอะไรทำจะได้ถือว่าเป็นการพักผ่อนไปในตัว” จินยองเสนอออกมาเพราะอยากให้แบมแบมได้พักผ่อนบ้าง ร่างเล็กยกยิ้มอ่อนๆก่อนจะพยักหน้ารับ

 

 

“ไปสิครับ แบมไม่ได้ไปเที่ยวนานแล้ว” ร่างเล็กเอ่ยออกมาอย่างเห็นด้วย หลังจากที่พวกเค้าทานอาหรกันเสร็จก็เตรียมข้าวของให้เด็กๆก่อนจะไปที่สวนสัตว์กันโดยที่มีวังยอบและผู้ติดตามอีกสี่คนไปด้วย

 

 

ถึงแม้จินยองกับแบมแบมจะบอกวังยอบว่าจะไปกันเองไม่ต้องให้คนไปดูแล แต่วังยอบก็ยังยืนยันว่าจะตามมาดูแความปลอดภัย ทำให้พวกเค้าต้องยอมแต่โดยดี ใช้เวลาเกือบชม.ก็มาถึงสวนสัตว์ที่มีชื่อเสียง โดยพวกเค้าพาเด็กๆไปขึ้นรถรางของสวนสัตว์แล้วนั่งชมสัตว์ต่างๆไปด้วยความตื่นตา โดยแบมแบมก็พยายามจดจ่ออยู่กับเรื่องลูกตรงหน้า เค้าจะได้ไม่มีเวลาคิดมา

 

 

พวกเค้าใช้เวลาอยู่ในสวนสนุกหลายชั่วโมงก่อนที่จะมาพักยังจุดจำหน่ายอาหาร โชคดีที่พวกวังยอบและคนอื่นยังทำตามแบมบ้างตรงที่ไม่ต้องเข้าใกล้พวกเค้าจนเกินไป ทิ้งระยะห่างแต่ก็ไม่ห่างมากจนเกินไป และวังยอบกับผู้ดูแลก็ยอมเปลี่ยนชุดถอดสูทดำแต่งตัวให้กลมกลืนกับคนอื่นๆอีกด้วย

 

 

“พี่จินยองครับ เดี๋ยวแบมมานะครับแบมขอไปซื้อน้ำตรงนู้นหน่อย” ร่างเล็กไปเอ่ยกับคนรักของพี่ชาย เพราะตนเองต้องการที่จะไปซื้อน้ำหวานตรงร้านที่อยู่ไม่ห่างมากเท่าไหร่มาให้เด็กๆ

 

 

“โอเค ระวังหน่อยนะแบม คนเยอะ” ร่างบางบอก ซึ่งคนอายุน้อยกว่าก็พยักหน้ารับพร้อมกับลุกขึ้นเพื่อไปซื้อน้ำ คนของเค้าทำท่าจะลุกตามไปแต่แบมก็หันไปส่ายหน้าเบาๆบอกว่าไม่ต้องตาม ซึ่งผู้ดูแลก็ยอมฟังแต่โดยดี

 

 

วังยอบมองตามร่างเล็กด้วยความเป็นห่วงแต่ก็ไม่ได้ลุกตามไป ได้แต่มองอยู่ห่างๆ แต่ด้วยความที่มีคนเดินตัดไปตัดมาทำให้วังยอบเห็นร่างเล็กของคุณหนูของเค้าได้ไม่ชัดเจนนัก วังยอบรู้สึกไม่สบายใจอย่างบอกไม่ถูกเค้าจึงลุกขึ้นเพื่อจะเดินตามร่างเล็กไป พร้อมกับสั่งให้คนอื่นๆดูแลจินยองและคุณหนูที่เหลือ

 

 

วังยอบก้าวเท้าแหวกผู้คนเพื่อตรงไปที่ร้านขายน้ำ แต่เค้าก็ต้องขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจเมื่อเค้ามองไม่เห็นแม้แต่เงาของแบมแบม เค้ามองหาซ้ายขวามองหาทุกซอกทุกมุมรอบๆร้านค้านั้นไปรอบๆแต่ก็ไม่มี ก่อนสายตาของเค้าจะไปสะดุดกับกระเป๋าสตางค์ใบหนึ่งที่ตกอยู่ที่พื้น ซึ่งเค้ารู้ได้ทันทีเลยว่าเป็นของแบมแบม

 

 

“นี่มันกระเป๋าของคุณหนูนี่” วังยอบก้มลงหยิบกระเป๋าสตางค์ใบนั้นขึ้นมาก่อนจะมองหาคุณหนูของเค้าด้วยความลนลาน เพราะการที่กระเป๋าสตางค์ของร่างเล็กจะมาตกอยู่ตรงนี้ มันต้องมีอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ ซึ่งยังไม่ทันที่วังยอบจะจะหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาเพื่อโทรหาคนอื่นๆ ลูกน้องของเค้าที่เค้าบอกให้ดูแลจินยองก็วิ่งหน้าตั้งมา

 

 

“คุณวังยอบครับ !” เสียงดังมาจากด้านหลังทำให้วังยอบรีบหันไปมองทันที

 

 

“มีอะไร”

 

 

“คุณหนูวินกับคุณหนูดีแลนหายไปครับ” ชายหนุ่มแสดงสีหน้าด้วยความตกใจก่อนจะรีบกดโทรศัพท์โทรหาให้คนออกกระจายกำลังออกหาทันที พาวางสายเสร็จวังยอบก็หันไปหาลูกน้องคนที่วิ่งมาหาเค้าทันที

 

 

“แล้วพวกแกดูแลยังไงให้คุณหนูหายไป!” วังยอบตะวาดไปเสียงดัง ก่อนจะวิ่งพล่านให้ทั่ว จนผู้คนเริ่มพากันแตกตื่นก่อนจะมีคนโทรเข้ามาหาเค้า วังยอบก็รีบกดรับทันที

 

 

“ว่าไง”

 

 

/มีรถต้องสงสัยจอดอยู่ใกล้ๆสวนสนุกครับ/

 

 

“รถอะไร?” วังยอบเอ่ยถามโดยที่สายตาก็ยังคงมองไปรอบๆด้วยท่าทีร้อนใจ

 

 

/รถที่ไปจอดที่หน้าคฤหาสน์ครับ ตอนนี้มันพึ่งขับออกไปครับ/ เอ่ยมาแค่นั้นวังยอบก็เข้าใจได้ทันทีว่ามันต้องเกี่ยวข้องอะไรกับคุณหนูของเค้าแน่ๆ

 

 

“ตามรถคันนั้นไปอย่าให้คาดสายตา”

 

 

/ครับ/ สิ้นเสียงนั้นชายหนุ่มก็ยกมือขึ้นลูบหน้าทันที เพราะตอนนี้เค้ารู้สึกได้ว่าหลังจากนี้มันต้องมีเรื่องวุ่นๆเกิดขึ้นอีกแน่ๆ





50%

 

 

“หาให้ทั่วว่ารถคันนั้นหายไปไหน” วังยอบเอ่ยด้วยน้ำเสียงร้อนรนใจเพราะตอนที่เค้าตามไปถึงยังที่ที่ลูกน้องบอก ว่ามีรถต้องสงสัยจอดอยู่ก็ต้องเจอกับความผิดหวัง เมื่อไปถึงที่รถคันนั้นกลับไม่เจออะไรเลย เหมือนกับว่าพวกเค้าถูกใช้รถคันนี้เป็นตัวล่อที่เอาไว้ถ่วงเวลาแล้วใช้รถคันอื่นพาแบมแบมและคุณหนูทั้งสองหนีไปอีกทาง

 

 

“เราจะบอกคุณแจบอมตอนนี้เลยมั้ยครับ” ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยถามหลังจากที่พวกเค้าขึ้นมาบนรถ

 

 

“อย่าพึ่งบอก ตอนนี้คุณแจบอมกำลังประชุมอยู่ ว่าแต่พาคุณจินยองกับคุณหนูยองจูไปส่งที่บ้านแล้วใช่มั้ย”

 

 

“เรียบร้อยแล้วครับ แล้ว...ถ้าไม่บอกแบบนี้คุณแจบอมจะไม่โมโหเหรอครับ”

 

 

“เดี๋ยวฉันบอกคุณแจบอมเอง...ตอนนี้คนที่ฉันอยากให้บอกคือหัวหน้าครอบครัวของคุณหนูเล็กมากกว่า” วังยอบเอ่ยแค่นั้นก็ทำให้ลูกน้องของเค้ารับรู้ได้ทันทีว่าหมายถึงใคร ซึ่งวังยอบรู้เลยว่า ถ้าคนคนนั้นรู้ เค้าคงไม่อยู่เฉยๆแน่ๆ

 

 

 

 

อีกด้านหนึ่งของเกาหลี

“ว่าไงนะ !! แบมแบมหายไปงั้นเหรอ นี่พากันดูแลยังไง แค่คนสามคนพวกแกดูแลกันไม่ได้เหรอ โธ่เว๊ย!!” มาร์คโวยลั่นกลางห้องประชุมเมื่อซองแจเลขาของเค้าเข้ามาแจ้งข่าว

 

 

“งั้นเจ้านายกลับไปที่ห้องทำงานก่อนนะครับ ตอนนี้คุณวังยอบคนจากบ้านคุณแบมแบมรออยู่ครับ” ซองแจเอ่ยต่ออีก มาร์คถอนหายใจออกมาหนักๆก่อนจะเดินฟึดฟัดกลับไปที่ห้องทำงานของตนเองซองแจก็จัดการเคลียกับเหล่าผู้บริหารที่มาประชุมก่อนจะเดินตามมาร์คกลับไปที่ห้องทำงาน

 

 

มาร์คเปิดประตูเข้าไปก็เห็นวังยอบยืนอยู่ในห้อง มาร์คหรี่ตาเล็กน้อยเพราะเค้าจำวังยอบไม่ได้เช่นกัน

 

 

“สวัสดีครับ คุณมาร์ค” วังยอบเอ่ยขึ้นมาก่อน มาร์คเงียบไปสักครู่ก่อนจะเอ่ยทักทายตอบ

 

 

“สวัสดี แบมแบมหายไปงั้นเหรอ?” มาร์คยิงคำถามใส่ทันที

 

 

“ครับ ตอนนี้ผมกำลังให้คนตามอยู่ครับ แต่ยังไม่พบ” วังยอบเอ่ยไปตามจริงเพราะเค้าก็เร่งตามอยู่

 

 

“แล้วทำไมถึงหายไป พวกนายดูแลยังไง แล้วนี่แจบอมไม่จัดการอะไรเลยเหรอ” มาร์คเริ่มโวยวาย

 

 

“คุณแจบอมยังไม่ทราบครับ เพราะผมยังไม่ได้แจ้ง ที่ผมมาที่นี่ผมก็อยากจะมาบอกแล้วก็มาสอบถามคุณ ว่าคุณมีศัตรูที่ไหนมั้ยครับ” วังยอบเอ่ยออกมาด้วยท่าทีสุขุม มาร์คขมวดคิ้วจนเป็นปมก่อนจะชะงักไปเล็กน้อยเมื่อวังยอบเอ่ยถึงศัตรูของเค้า และสิ่งแรกที่มาร์คนึกถึงก็คือ...

 

 

.....อี้ฟาน....

 

 

มาร์คเดินวนไปที่โต๊ะทำงานของตนเองก่อนจะเอาเอกสารที่โลแกนเคยส่งมาให้ขึ้นมาเกี่ยวกับที่อยู่ของอี้ฟาน ก่อนเค้าจะยื่นไปให้วังยอบ

 

 

“ที่นี่”วังยอบเดินเข้าไปหยิบเอกสารแผ่นนั้นขึ้นมาก่อนจะอ่านอย่างละเอียด

 

 

“อยู่ห่างจากที่นี่ไม่ถึงครึ่งชั่วโมงนี่ครับ” วังยอบเอ่ย เพราะเค้าคุ้นเคยพื้นที่แถวนี้ดี แค่เพียงเห็นชื่อสถานที่และพิกัดก็รู้ได้ทันที

 

 

“ใช่ ก่อนหน้านี้หมอนี่มาวุ่นวายกับฉันและแบมแบมตอนที่ไปไต้หวัน แถมยังตามมาที่เกาหลีอีก ซึ่งมันแปลกฉันเลยให้คนของฉันหาข้อมูลให้ ก็ได้ข้อมูลมาว่าตอนนี้หมอนี้อยู่ใกล้ๆแถวนี้ ตอนนี้ศัตรูที่ฉันนึกออกก็มีแค่หมอนี่แหละ” มาร์คเอ่ย วังยอบพยักหน้าเบาๆก่อนจะยื่นเอกสารคืน

 

 

“งั้นเดี๋ยวผมจัดการเรื่องนี้เอง” วังยอบทำกำลังจะเดินออกจากห้องทำงานของมาร์คแต่ก็ถูกเจ้าตัวร้องห้ามเอาไว้ซะก่อน

 

 

“เดี๋ยวก่อน... ฉันไปด้วย”

 

 

 

ด้านแบมแบม

ตอนนี้เค้าถูกมาที่ห้องห้องหนึ่งของโรงแรมแห่งหนึ่งที่เค้าก็บอกไม่ได้ว่าอยู่ที่ไหน เพราะตลอดทางเค้าถูกปิดตามาตลอด จนมาถึงที่นี่ แบมแบมกอดลูกตัวน้อยเอาไว้แน่นพร้อมมองไปรอบๆห้องด้วยความหวั่นใจ ไม่รู้เหตุผลที่ถูกพามาที่นี่

 

 

“ม่ามี๊ เรามาที่นี่ทำไมฮับ ที่นี่ไม่มีคนรู้จักเยย” วินเงยหน้าขึ้นมาถามแบมแบมด้วยความไร้เดียวสา แบมแบมมองลูกน้อยก่อนจะเม้มปากเบาๆเพราะไม่อยากให้ลูกรู้ว่าตอนนี้เราอยู่ในอันตราย

 

 

“เรา...เรามารอคุณลุงวังยอบครับ เดี๋ยวคุณลุงวังยอบจะมารับเรานะครับ” ร่างเล็กโกหกออกไปคำโตเพราะคิดอะไรไม่ออก

 

 

“อยากให้กุงลุงรีบๆมาจังเยยฮับ ดีแลนง่วงแย้ว” แฝดตัวน้อยอีกคนเอ่ยพร้อมยกมือขึ้นมาขยี้ตา แบมแบมถอนหายใจออกมาหนักๆก่อนจะมองไปรอบๆห้องอีกครั้ง แล้วเสียงประตูที่ดังขึ้นก็เรียกความสนใจจากดวงตาสีเข้มทั้งสามคู่ให้จับจ้องไป ซึ่งคนที่ก้าวเข้ามานั้นทำให้แบมแทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ร่างสูงโปร่งที่เดินเข้ามาเดินเข้ามาด้วยใบหน้านิ่งๆก่อนจะ พร้อมกับลูกน้องเดินประกบเข้ามาอีกสองคน

 

 

“ไม่เจอกันนานนะครับ..คุณ แบมแบม” ร่างสูงเอ่ยพร้อมกระตุกยิ้มร้ายที่มุมปาก

 

 

“คุณอี้ฟาน! นี่เป็นฝีมือคุณเหรอครับ” แบมแบมถามเสียงดัง

 

 

“ชู่ว์...อย่าเสียงดังไปสิครับ เดี๋ยวสามีสุดที่รักของคุณก็ตามมาทันหรอกครับ” อี้ฟานเอ่ยด้วยท่าทียียวนแต่จะออกแนวเยาะเย้ยซะมากกว่า

 

 

“คุณต้องการอะไร นี่มันเกี่ยวอะไรกับผมกับลูกงั้นเหรอครับ ถึงได้จับพวกเรามาแบบนี้” แบมแบมเริ่มไม่สบอารมณ์

 

 

“อย่าคิดมากเลยครับ อย่าน้อยผมก็ไม่ได้จับคุณมาเพื่อกระทำชำเรา ผมก็แค่ต้องการเล่นเกมอะไรกับพวกคุณหน่อย” อี้ฟานเอ่ยพร้อมกับก้าวเท้าเข้าไปใกล้ร่างเล็กและลูกๆก่อนจะอุ้มวินขึ้นทำให้แบมแบมที่เผลอไปดึงลูกของตนเองเอาไว้ไม่ทัน

 

 

“เอาลูกผมมานะคุณอี้ฟาน!

 

 

“ผมแค่ขอยืมมาเล่นเกมเท่านั้นแหละครับ” อี้ฟานเอ่ยด้วยน้ำเสียงที่ทำให้แบมแบมแทบจะขาดใจเพราะกลัวว่าอี้ฟานจะทำอะไรลูกตัวเอง วินหันไปมองหน้าคนแปลกหน้าก่อนจะเริ่มงอแงเพราะอยากกลับไปสู่อ้อมแขนของแบมแบม ทำให้อี้ฟานหัวเราะด้วยความชอบใจเมื่อเห็นท่าทีร้อนรนของแบมแบม

 

 

“เอาลูกของผมมา มันไม่สนุกเลยนะ”

 

 

“ผทก็ไม่ได้เล่นเพื่อความสนุก ผมก็แค่ทำไปเพราะมีคนอยากให้ผมทำแบบนี้เท่านั้นแหละ...เอาละเดี๋ยวเรามาเริ่มเล่นเกมกันดีกว่านะครับ”

 

 

“เกมอะไร” แบมแบมถามเสียงสั่น

 

 

“เกมซ่อนหา...เอาตัวเด็กสองคนนี้ไป” สิ้นเสียงของอี้ฟานลูกน้องที่เข้ามากับอี้ฟานในตอนแรกก็เข้ามาอุ้มวินและดีแลนไปโดยที่แบมแบมตามออกไปไม่ทัน เพราะถูกอี้ฟานขวางเอาไว้ พร้อมกับเหวี่ยงลงไปที่เตียงกว้างก่อนจะตามลงไปคร่อมคนตัวเล็กเอาไว้

 

 

“ไหนบอกจะไม่ทำอะไรผมไง!” แบมแบมจะโกนถามออกไป พยายามเก็บอาการเอาไว้ไม่ให้อีกคนรู้ว่าตนเองกลัวมากขนาดไหน

 

 

“ตอนแรกก็ว่าจะไม่ทำนะครับ แต่ปล่อยไปก็เสียดายแย่” อี้ฟานยกมือขึ้นลูบใบหน้าเนียนของเล็กเบาๆ ทำเอาอีกคนขนลุกไปทั้งตัว

 

 

“อ่ะ...ออกไปห่างๆผมนะ” แบมแบมเริ่มออกแรงต่อต้านและพยายามจะลุกหนีแต่ก็ลุกไม่ได้เพราะถูกอี้ฟานคร่อมเอาไว้อยู่

 

 

“ได้ข่าวว่าแยกกันอยู่กับสามีเหรอครับ คงไม่ได้ทำเรื่องอย่างว่า เดี๋ยวผมจะทำให้คุณลืมสามีคุณไปเลย” สิ้นเสียงอี้ฟานก็ซุกใบหน้าไปกับซอกคอขาวๆของอีกคนโดยใช้มือตรึงข้อมือของคนตัวเล็กเอาไว้แน่น เพราะอี้ฟานตัวใหญ่กว่ามาร์คทำให้คนตัวเล็กหมดแรงจะสู้ถึงจะพยายามมากแค่ไหนก็ตาม

 

 

“ปล่อยผมนะ ปล่อยยยยยยย” ร่างเล็กตะเบงสุดเสียงก่อนจะถูกกลมด้วยริมฝีปากหยักของคนตรงหน้า อี้ฟานดูดเม้มกลีบปากอิ่มของอีกคนด้วยความหนำใจร่างเล็กพยายามสะบัดหน้าหนี แต่อีกคนก็ตามมาปล้ำจูบเค้าจนได้ จนแบมแบมรู้สึกเจ็บปากไปหมดซึ่งเค้าคิดเลยว่าปากเค้าคงแตกและบวมแดงมากแน่ๆ เพราะรู้สึกได้ถึงแรงกัดและรสเลือดที่ไหลเข้ามาในปาก

 

 

ผมไม่ต้องการจูบจากคนอื่น ไม่ต้องการให้ใครมากลบจูบของเค้า

 

 

กรี๊งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง !!!!

เสียงสัญญาณเตือนไฟไหม้ดังขึ้น นเทำให้อี้ฟานต้องยืดตัวขึ้นพร้อมขมวดคิ้วด้วยความแปลกใจก่อนที่คนของเค้าจะวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

 

 

“เกิดอะไรขึ้น” อี้ฟานหันไปถามลูกน้องของเค้า

 

 

“ไฟไหม้โรงแรมครับ” ลูกน้องของเค้าเอ่ย อี้ฟานยกมือลูบหน้าอย่างหัวเสียก่อนจะหันไปมองแบมแบมอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะเดินตรงไปที่คนตัวเล็กแล้วคว้าข้อมืออีกคนลากมาที่ห้องน้ำก่อนที่เค้าจะแกะเข็มขัดของตนเองออกมาแล้วจับคนตัวเล็กหันหลังให้กบฝักบัวอาบน้ำแล้วเอาเข็มขัดล็อคไขว้หลังคนตัวเล็กเอาไว้ ถึงแม้แบมแบมจะพยายามดิ้นแต่ก็ไม่เป็นผล

 

 

“นี่คุณจะเอาผมมาผูกไว้แบบนี้ไม่ได้นะ!” แบมแบมโวย อี้ฟานทำหน้าไม่รู้สึกเดือนร้อนอะไรก่อนจะเอ่ยกับคนตัวเล็ก

 

 

“ผมบอกแล้วไง ว่ามันเป็นเกม ผมขอภาวนาให้รอดออกไปนะครับ” ร่างสูงเอ่ยเยาะก่อนจะเดินออกไปทิ้งให้คนตัวเล็กอยู่ตรงนั้น ร่างเล็กพยายามจะดิ้นออกไปแต่ก็ไม่เป็นผล ยิ่งดิ้นยิ่งเจ็บและที่มากกว่านั้น คือตอนนี้แบมแบมห่วงลูกมาก

 

 

“ใครก็ได้ ใครก็ได้ช่วยด้วยครับ มีคนติดอยู่ในนี้” เสียงชุลมุนด้านนอกกำลังบ่งบอกว่าคนที่อยู่ในโรงแรมนี้ต่างก็พากันวิ่งหนี้ไปไหม้กัน คงไม่มีใครมาสนใจแบมแบมในตอนนี้แน่นอน

 

 

“ใครก็ได้ช่วยด้วยยยย” แบมแบมร้องออกมาอีก ที่แย่ไปกว่านั้น ควันจากเหตุไฟไหม้เริ่มไหลเข้ามาคลุ้งไปทั่วห้องทำให้ร่างเล็กที่ถูกผูกติดไว้ในห้องน้ำได้แต่พยายามมุดหน้าไปกับแขนเพราะกลัวจะสำลักควันไฟ

 

 

“แค่กๆ..อ่อก แค่กๆ”

 

 

ควันที่ไหลเข้ามาก็ยิ่งทำให้ร่างเล็กค่อยๆทรุดลงเพราะไม่มีแรงเนื่องจากสูดเอาควันเข้าไปเยอะเกิน ดวงตาก็แสบและพร่าไปหมด หอแห้งและแสบจมูกไปหมด ทรมาณเหมือนจะตายเอาให้ได้

 

 

“แค่กๆ ช่วย..ด้วย....แค่กๆ” ร่างเล็กตะโกนออกไปอีกก่อนดวงตาจะค่อยๆพร่าลงเรื่อยๆ ก่อนจะหมดสติลงไปร่างเล็กก็มองเห็นใครบางคน แต่มันพร่าไปหมดจนมองไม่ชัดเจน

 

 

ซึ่งคนคนนั้นก็คือ...คนที่เค้ารอมากที่สุด

 

 

“แบมแบม แบมแบม” ร่างสูงพุ่งตรงเข้าไปหาร่างเล็กที่นอนหมดสติอยู่ในห้องน้ำก่อนจะแกะเข็มขัดที่ผูกติดอยู่ก่อนจะโยนทิ้งแล้วช้อนตัวร่างเล็กขึ้นก่อนจะพาออกมาจากห้องนั้นทันที

 

 

ถ้าเกิดร่างเล็กได้มาเห็นตอนนี้...ก็คงจะดีใจไม่น้อยที่ได้เห็นแววตาเป็นห่วงของมาร์คต้วนคนนี้ มาร์คอุ้มร่างเล็กออกมานอกตึกได้ในที่สุด

 

 

“คุณหนูโอเคมั้ยครับ” วังยอบถาม

 

 

“ไม่โอเค เราต้องรีบพาแบมแบมไปโรงพยาบาล ด่วน!!

 








TBC

โปรดติดตามตอนต่อไปเร็วๆนี้นะคะ



คุยกันก่อนนะคะ

เอาละค่ะกลับมาอัพแล้วน๊า ฮืออออ อย่าพึ่งทิ้งกันนะทุกคน ไรท์ยังไม่หายไปไหนนะ แค่ทำงานไม่ค่อยมีเวลาเลย ตอนนี้ไรท์ต้องทำงานเจ็ดวันเลยค่ะ จะมีเวลาหลักๆแค่ตอนเย็นเลย บางวันก็เหนื่อยจนเผลอหลับไปเลยจนไม่มีเวลามาปั่นมาอัพเท่าไหร่ แต่จะมาอัพเรื่อยๆนะคะไม่ต้องห่วง ยังไงก็ติดตามกันไปเรื่อยๆนะคะ หลังจากตอนนี้ไปใครที่รอเอ็นซีมาร์คแบมอย่าพลาดนะคะ พี่มาร์คของเราจะกลับมาเกาะหนึบน้องแบมแล้ว แต่จะกลับมายังไงนั้นต้องรอดูนะคะ มหกรรมเอ็นซีจะกลับมาถล่มอีกแล้วค่าาา อย่าลืมอ่านลืมเม้นกันด้วยน๊าา



สปอย


"ผมว่ามันต้องมีคนอยู่เบื้องหลัง"


"...ใคร?"


ใครอยู่เบื้องหลังน๊าา


"ฉันจะพยายามจำนายให้ได้เร็วๆนะ"


"....."

© themy butter
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 25 ครั้ง

1,252 ความคิดเห็น

  1. #919 Khampoohnaka (@Khampoohnaka) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 27 มิถุนายน 2559 / 08:06
    เก่งจังค่ะทำงานด้วยเขียนนิยาด้วย นี่ทำงานเสร็จเลกงานแม้แต่ข้าวยังขี้เกียจจะกินเลยค่ะ555++
    #919
    0
  2. #907 AartzMark (@AartzMark) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 25 มิถุนายน 2559 / 20:49
    มาต่อได้แล้วนะไรท์สนุกมากกเลยง่าารอไม่ไหวแย้วTT
    #907
    0
  3. #903 Yu_yuki (@Banz_Nongyu) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 22 มิถุนายน 2559 / 23:46
    จะรออ่านจนกว่าจะจบเรื่องเลยไม่ต้องห่วงนะไรท์สู้ๆ

    พี่มาร์คมาช่วยแบมแล้วว่าแต่สองแสบล่ะ!!!!!
    #903
    0
  4. #901 P_|<wang_Pó (@irakunaa) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 19 มิถุนายน 2559 / 21:33
    ไม่เป็นไรค่ะ เรารอได้เสมอ อารมณ์ไม่มาแต่งก็ไม่สนุกเนอะ สู้ๆๆๆนะคะไรท์
    #901
    0
  5. #900 Yezo (@hemme) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 16 มิถุนายน 2559 / 23:13
    น้องแบมอย่าเป็นอะไรนะ
    พี่มาร์คมาช่วยแล้ว
    ใครทำอ่ะเลวมาก
    #900
    0
  6. #899 NuTanSay (@call-menutan) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 14:30
    ยังไงก็จะรอนะคะไรท์ กำลังเข้มข้นเลย มาร์ครีบจำแบมให้ได้เร็วๆน้าาา
    #899
    0
  7. #898 กู อิ่ ปลวก (@by_ker19) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 15 มิถุนายน 2559 / 03:29
    ขอล่ะ มาอัพเร็วๆทีเถอะ ลุ้นมาก
    #898
    0
  8. #897 Piam'Mara (@night-tee) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 22:41
    แง้ๆๆๆ เอาวินกับดีแลนไปไหน ม่ายนะๆๆๆ
    #897
    0
  9. #896 justmarkbam (@justmarkbam) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 12 มิถุนายน 2559 / 00:38
    โอ้ยยยยยยย
    #896
    0
  10. #895 pinlprd99 (@pinlprd99) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 11 มิถุนายน 2559 / 15:23
    ฮือออออ~T^T
    #895
    0
  11. วันที่ 9 มิถุนายน 2559 / 17:56
    คือระทึกทุกตอนอ่ะ ชอบมากๆค่ะรออยู่นะคะ
    #894
    0
  12. #893 sryko1a (@sryko1a) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 8 มิถุนายน 2559 / 22:20
    อ่านรวดเดียวตั้งแต่ภาคแรกมาถึงภาคนี้ตอนนี้ คือสนุกมากเลยอ่า แต่ทำไมมาร์คต้องพูดเรื่องหย่า ถ้าแบมหย่าขึ้นมาจริงๆจะสมน้ำหน้าให้ ตามหาเด็กๆให้เจอนะ
    #893
    0
  13. #892 Jajar-js (@Jajar-js) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 23:48
    ต่อๆ รอยุเสมอคะ
    #892
    0
  14. #891 pqppp (@pqppp) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 7 มิถุนายน 2559 / 07:53
    รออยู่ซัมเหมอเลยค่า
    #891
    0
  15. #890 THE_DA01 (@THE_DA01) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 21:34
    คุณป๊า เจ้าแฝดอยู่ไหน พี่คริสอย่าใจร้ายสิ ฮืออออ
    #890
    0
  16. #889 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 19:42
    แล้วสองแฝดเป็นยังงัยบ้าง
    #889
    0
  17. #888 KissMark. (@puttita108) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 6 มิถุนายน 2559 / 01:14
    อย่างน้อยต้วนก้อไม่ได้เลวร้ายซะทีเดียวนะ จัดการอี้ฟานแฟนของเราเลย
    #888
    0
  18. #886 Anchisa Kumsai (@anchisa-39) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 09:46
    เเล้วน้องวินกับน้องดีเเลนล่ะ ไปไหน
    ช่วยน้องออกมาด้วยนะ T_T
    #886
    0
  19. #885 ptptct (@leepatelf) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 02:11
    แงๆยังเหลืออีกสองแฝด
    #885
    0
  20. #884 ยัยแม่มด (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 5 มิถุนายน 2559 / 01:25
    อี้ฟาน คนเลวทำแบบนี้กับแบมได้ยังไง แล้ววินกับดีแลนเป็นยังไงบ้าง ไปช่วยแฝดเร็วๆสิ
    #884
    0
  21. #883 KkamolchanokK (@baykuya) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 23:53
    วินกับดีแลนอ่าาาาา. พี่มาร์คไปช่วยลุกด้วยยย
    #883
    0
  22. #882 prawewarat (@prawewarat) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 22:41
    อ้าวแล้วน้องวินกับดีเลนหละ คริสเอาไปแล้วหรอ โหย นิสัยไม่ดีเลย พี่มาร์คมาตามด้วยตัวเองสงสัยจะหลงรักแบมอีกรอบแล้วหละสิ55555
    #882
    0
  23. #881 poo2momo (@poo2momo) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 21:40
    แบมแบม มาร์คมาช่วยแล้วละน้องวินกับดีแลนล่ะ
    #881
    0
  24. #880 karook2540 (@karook2540) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 20:16
    อ้ากกกกกกก ไม่น่ะ! เเฝดละ!!
    #880
    0
  25. #879 ❣หมูน้อย (@kamikazewave) (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 4 มิถุนายน 2559 / 19:48
    ฮืออออ แฝดจะเป็นยังไงมั่งเนี่ย
    #879
    0