{GOT7} MARKBAM #ฟิคแค้นรักร้าย2

ตอนที่ 21 : {แค้นรักร้าย2} Ep.17 : แผน 100%

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 1,232
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 14 ครั้ง
    21 มี.ค. 60



 


 

“แด๊ดดี้ฮับบบบบ” เสียงใสของเด็กตัวน้อยทั้งสองดังขั้นมาพร้อมร่างดุ๊กดิ๊กที่วิ่งเข้าไปใส่ผู้เป็นพ่อจนแทบล้มลงไปกับพื้น มาร์คมาหาลูกชายทั้งสองหลังจากที่แบมแบมตื่นขึ้นมาแล้ว เพื่อมาทานอาหารเย็นด้วยกัน โดยเขาได้ทำการจองห้องอาหารของโรงแรมเพื่อทานอาหารแบบส่วนตัวกับครอบครัว

 

 

เจ้าตัวเล็กทั้งสองก็ดีใจที่ได้เจอแด๊ดดี้ เหมือนตอนนี้ครอบครัวของเขามันกำลังจะกลับมาสมบูรณ์แบบ ซึ่งมาร์คต้วนที่เคยอ่อนโยนอาจจะต้องปรับตัวให้กลับมาเป็นมาร์คต้วนคนเดิมที่เคยแบมแบมเคยเจอในวันแรก

 

มาร์คต้วนที่ทำอะไรไม่สนใจโลกและคนรอบข้าง...

 

“อย่ามัวแต่เล่นกันมาทานข้าวก่อนนะครับ เห็นมั้ยหม่ามี๊สั่งให้ที่โรงแรมทำเป็นพิเศษเลยนะเนี่ยเมนูนี้รู้มั้ย” เอ่ยจบก็จับจานไก่ทอดกรอบมาวางยั่วน้ำลายสองแฝด พอเห็นแบบนั้นก็พากันวิ่งมาประจำที่เพื่อทานอาหารทันที

 

 

บรรยากาศการทานอาหารในวันนี้เป็นไปอย่างราบเรียบเป็นช่วงเวลาความสุขที่ไม่ได้มีมานานจนแทบจำไม่ได้ แบมแบมมองลูกชายตัวเล็กทั้งสองสลับกับคนรัก ตอนนี้เขาได้แต่ยิ้มกริ่มดีใจที่ได้มานั่งอยู่ด้วยกันตอนนี้ ถึงแม้เรื่องวุ่นๆจะยังไม่จบแต่เขาก็ไม่อยากจะไปนึกถึงเรื่องวุ่นวายพวกนั้นในตอนนี้ เพราะเขาอยากจะมีความสุขให้เต็มที่ก่อน

 

“เอาแต่นั่งมองพี่ ไม่ทานเหรอครับ” มาร์คหันไปถามคนรัก แบมแบมยกยิ้มหวานก่อนจะพยักหน้าเบาๆ

 

 

“ทานครับ..แต่แค่กำลังมีความสุขที่ได้มองพี่มาร์คกับลูกแบบนี้”

 

“อยากได้ลูกสาวเพิ่มอีกสักคนมั้ย” ตอนนี้กลายเป็นมาร์คที่ยิ้มกริ่ม

 

“ไม่คุยด้วยแล้วพี่มาร์คบ้า” เอ่ยจบก็หันไปสนในกับอาหารแทน มาร์คได้แต่มองไปที่คนตัวเล็กก่อนจะลงมือทานอาหารไปด้วยกัน หลังจากทานอาหารเสร็จเรียบร้อยพวกเขาก็รอจนอาหารย่อยแล้วมาที่สระว่ายน้ำของโรงแรมเพื่อที่จะเล่นน้ำด้วยกัน โดยระหว่างนั้นมาร์คไม่ได้ให้คนของเขามาอยู่เฝ้าเลยเพราะอยากอยู่กับครอบครัวแบบสบายๆ และเขาก็มั่นใจมากด้วยว่าที่นี่จะไม่มีคนของศัตรูเข้ามาได้แน่

 

 

 

หลังจากใส่ห่วงยางที่แขนทั้งสองข้างให้เจ้าสองแฝดก็กระโดดน้ำอย่างไม่เกรงกลัวความตื้นลึกแต่อย่างใด นั่นเป็นเพราะเด็กๆทั้งสองว่ายน้ำเก่งเหมือนคนเป็นพ่อ มาร์คพาลูกๆไปเรียนว่ายน้ำตั้งแต่อายุเพียงไม่กี่เดือน ทำให้เด็กๆคุ้นเคยกับน้ำเป็นอย่างมาก ทำให้ตอนนี้คุณพ่อและคุณแม่ได้ใช้เวลานั่งดูลูกๆด้วยความสบายใจ

 

“ว่ายน้ำเก่งขึ้นเยอะเลยนะเจ้าสองแสบเนี่ย” มาร์คเอ่ยในขณะที่ทอดสายตามองเจ้าตัวเล็กทั้งสอง คนอย่างเขาไม่เคยคิดเลยว่าจะมาอยู่ถึงจุดนี้ จุดที่มีครอบครัว มีภรรยามีลูก เขาได้แต่มองย้อนกลับไปๆมาๆหลายต่อหลายรอบ ถึงแม้มันอาจจะเริ่มจากจุดที่ไม่ดี แต่มันก็ทำให้เขามีครอบครัวที่น่ารักในวันนี้

 

 

“พี่มาร์คไม่ลงเล่นกับลูกเหรอครับ”

 

“ไม่ดีกว่า พี่อยากนั่งอยู่บนนี้กับแบม” เอ่ยจบก็หันหน้าเข้าไปหาคนรักที่ตอนนี้พวกเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ริมสระว่ายน้ำ แบมแบมมองการกระทำของคนรักพร้อมทหน้างุนงง

 

“มีอะไรเหรอครับ”

 

 

“พี่ขอโทษนะที่ทำให้เหนื่อย...ขอโทษที่ในบางครั้งพี่เป็นคนไม่เด็ดขาดแล้วก็ไม่ได้เป็นคนปกป้องแบมเอง...แต่ต่อจากนี้พี่จะทำในส่วนนั้นเองทั้งหมด” คำพูดที่ฟังดูเหมือนเป็นคำหวานหู..แต่แบมแบมกลับรู้สึกว่าคำพูดของมาร์คนั้นแฝงไปด้วยอะไรบางอย่าง

 

 

“พี่มาร์คพูดแบบนี้...มีอะไรใช่มั้ย บอกแบมมานะว่าพี่มาร์คคิดจะทำอะไร” แบมแบมถามออกไปตามตรง เพราะแค่การที่จู่ๆมาร์คโผล่มาในขณะที่ก่อนหน้านี้บอกว่าจะจัดการเรื่องทั้งหมดแล้วจะพาแบมแบมกับลูกกลับไป ตอนนี้มันต้องมีเรื่องอะไรไม่ชอบมาพากลแน่ๆ หรือมาร์คอาจจะมีแผนอะไรที่ไม่ได้บอกแบมแบม

 

“พี่โกหกอะไรแบมไม่เคยได้เลยนะเนี่ย”

 

“แสดงว่าพี่มาร์คมีแผนใช่มั้ยครับ บอกแบมมาเถอะว่าพี่มาร์คคิดจะทำอะไร”

 

“โอเคครับ...พี่ก็แค่ คิดจะใช้ที่นี่เป็นที่ฝังความวุ่นวายทั้งหมด แต่เรื่องนี้พี่คงให้แบมแบมกับลูกช่วย” แบมแบมที่ฟังก็ได้แต่เอียงคอเล็กน้อย ขมวดคิ้วมองคนรักด้วยความสงสัยที่มากกว่าเดิม

 

“ยังไงครับ”

 

 

“ไม่ต้องห่วงเรื่องนี้พี่เตรียมการมาแล้ว รอเวลาแค่ให้จีอาเครื่องไหวก็พอ”

 

 

มันจะเกิดขึ้นในอีกไม่นานแน่นอน..



30%

 

 

 

“ว่าไงนะ...มาร์คไปอเมริกางั้นเหรอ” หญิงสาวที่เพิ่งจะรับรู้เรื่องราวจากลูกน้องถึงกับกำมือแน่นกัดฟันกรอด เพราะมาร์คต้วนได้เดินหนีเธอไปอีกครั้ง ทั้งที่เมื่อก่อนใครๆก็รู้ว่ามาร์คหลงไหลเธอแค่ไหน แต่ตอนนี้มันใช่แบบนั้น ความหลงไหลมันหายไปเมื่อมาร์คเจอเด็กคนนั้น แถมไม่มีวันหมดรักง่ายๆด้วย

 

“ตอนนี้สายเรารายงานมาครับว่าคุณมาร์คไปหาคุณแบมแบมแน่ๆ แต่เรายังไม่ทราบที่อยู่แน่นอนของคุณแบมแบมครับ พยายามดักฟังจากมือถือของคุณมาร์คก็ตรวจพิกัดไม่ได้ครับ แต่ตอนนี้กำลังให้คนเร่งสืบอยู่ครับ” ชายชุดดำเอ่ยพร้อมก้มหน้าก้มตาเพราะกลัวจะถูกตำหนิอีก

 

 

“ไม่ได้เรื่อง! ไปเตรียมเครื่องบินให้ฉัน เย็นนี้ฉันจะบินไปอเมริกา แล้วเมื่อฉันไปถึงที่นั่น แล้วพวกแกบอกฉันไม่ได้ว่ามาร์คกับเด็กคนนั้นอยู่ที่ไหนละก็ ฉันจะให้คุณพ่อจัดการพวกแกให้หมด” เธอเอ่ยด้วยความโมโห ลูกน้องคนอื่นๆได้แต่ก้มหน้ารับชะตากรรมไป อันที่จริงไม่มีใครที่จะรับความขี้โมโหแบบไม่เห็นหัวคนอื่นของจีอาสักเท่าไหร่หรอก แต่ที่ทุกคนยังทำงานกับเธอนั้นเพราะหลายๆคนทำงานมาตั้งแต่รุ่นคุณปู่และคุณพ่อของจีอา ทำให้ที่ทุกคนนั้นยังคงทำงานรับใช้เธอคงเพราะเกรงใจและเคารพคุณปู่และคุณพ่อของเธอ

 

จีอามองรูปถ่ายของมาร์คในมือถือของตนเองที่เคยถ่ายคู่กับเธอก่อนรอบดวงตาจะร้อนผ่าว เธอรักผู้ชายคนนี้มากจริงๆ เคยคิดว่าจะยอมปล่อยมือจากเขาไปได้ จนเลือกที่จะแต่งงานกับผู้ชายที่แสนดี แต่ผลสุดท้ายก็เป็นเธอเองที่หยุดความรู้สึกที่มีให้มาร์คไม่ได้ และขอหย่ากับสามีในที่สุดทั้งที่เขารักเธอมาก แต่เขาก็ยอมหย่าเพราะนั่นเป็นสิ่งที่คนรักขอร้อง

 

“ฉันขอพยายามอีกสักครั้งเถอะ..พยายามให้รู้ว่าฉันก็ไม่ได้รักคุณน้อยไปกว่าเด็กคนนั้นเลย” ความพยายามที่ดื้อดึงของเธอ ในบางทีเธอกลับไม่รู้ตัวเลยว่ามันเป็นเพียงความรำคาญใจที่ที่กำลังจะทำให้มาร์คหมดความอดทน

 

และจะกลายเป็นเธอที่เดินตามเกมของมาร์คซะเอง

 

 

 

 

ทางด้านชาลีและยูคยอม

ตอนนี้ชาลีได้ทำอาชีพที่ตัวเองฝันโดยเป็นช่างถ่ายภาพ เขาเปิดสตูดิโอถ่ายภาพเป็นของตนเองและธุรกิจของเขาก็ก้าวหน้าไปได้ด้วยดี วันนี้ก็มีคิวถ่ายรูปพรีเวดดิ้งของคู่บ่าวสาวคู่หนึ่งในสตูดิโอของเขา

 

“โอเคครับเดี๋ยวเซทต่อไปเราจะเปลี่ยนไปถ่ายฉากของห้องเรียนนะครับ เพราะว่าเจ้าบ่าวอยากได้บรรยากาศเหมือนตอนที่จีบกันครั้งแรกในโรงเรียนมัธยมนะครับ” ชาลีเอ่ยบอกก่อนจะส่งกล้องให้ผู้ช่วย แล้วเดินไปเช็คภาพที่พึ่งถ่ายเสร็จไป ซึ่งเป็นรูปในชุดแต่งงาน

 

“ภาพสวยมากเลยนะครับ...” เจ้าบ่าวที่มายืนดูภาพของตนเองก็เอ่ยออกมาด้วยความพอใจ ชื่นชมภาพถ่ายที่ชาลีถ่ายออกมา ซึ่งมันดีเกินคาด

 

“เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดกันก่อนนะครับทั้งสองคน เดี๋ยวผมจะให้คนเอาชุดไปให้ในห้องแต่งตัว” เอ่ยบอกคู่บ่าวสาวซึ่งทั้งคู่ก็พยักหน้ารับ เมื่อทั้งคู่เดินไปชาลีก็เดินไปทิ้งตัวนั่งลงบนโซฟานิ่มที่อยู่ไม่ห่างไปมากนัก แล้วหยิบโทรศัพท์มาดูเวลาซึ่งตอนนี้ก็เย็นมากแล้ว เขาจึงทำการกดโทรออกหาคนรักทันที ซึ่งรอไม่นานอีกคนก็รับสาย

 

/ ว่าไงครับชาลี พี่กำลังจะขับรถไปหาเราที่สตูดิโอเลย / ยูคยอมที่รับสายเอ่ยบอกคนรักเสียงหวาน ชาลียิ้มกริ่มก่อนจะเอ่ยตอบ

 

“พี่ยูคยอมถึงไหนแล้วครับ”

 

/ อีกสามไฟแดงก็ถึงแล้ว ถ่ายรูปจะเสร็จรึยัง ให้พี่ซื้ออะไรเข้าไปให้กินมั้ย /

 

“ยังไม่เสร็จเลยครับ เหลืออีกตั้งสองเซท งั้นพี่ยูคยอมซื้อของเขามาให้กินเลยแล้วกันครับ รบกวนซื้อมาเผื่อคนอื่นๆด้วยนะครับเอาเยอะๆเลย ...แล้วก็ซื้อดอกกุหลาบเข้ามาให้ช่อนึงได้มั้ยครับพอดีต้องใช้ถ่ายรูปแล้วช่อที่ใช้ถ่ยไปก่อนหน้านี้มันเริ่มเหี่ยวแล้ว” ชาลีร่ายยาวซึ่งยูคยอมก็ตั้งใจฟังเป็นอย่างดี

 

/ได้ครับ เดี๋ยวเจอกันนะครับ/ หลังจากนั้นเพียงไม่นานในขณะที่ยูคยอมกำลังถ่ายภาพอยู่ยูคยอมก็มาถึงพร้อมข้าวของเต็มไม้เต็มมือ เมื่อเขาเข้ามาพนักงานก็รีบเข้าไปช่วยกันถือของทันที

 

“เดี๋ยวเอาของกินจัดใส่จานให้หน่อยนะ แล้วก็เอาไปแบ่งๆกัน ฉันซื้อมาให้ทุกคน อันนี้ดอกไม้ที่ชาลีจะใช้ในการถ่ายรูป”

 

“ครับ” พนักงานคนนั้นรับของกินที่ยูคยอมซื้อมาพร้อมกับดอกกุหลาบช่อโต

 

“ชาลีถ่ายรูปอยู่ห้องไหน” ยูคยอมเดินเข้าไปถามพนักงานอีกคนที่กำลังทำการตกแต่งรูปอยู่

 

“ห้องด้านในสุดเลยครับ คุณยูคยอมจะรอด้านนอกก่อนมั้ยครับ เพราะว่าคุณชาลีใกล้จะถ่ายเสร็จแล้ว”

 

“ไม่เป็นไร ฉันอยากเข้าไปดู” เอ่ยจบก็เดินเข้าไปในห้องด้านสุดของชั้นนี้ ตึกนี้มีความสูงสี่ชั้น ชั้นหนึ่งและชั้นสองจะเป็นในส่วนขอสตูดิโดและพื้นที่ต้อนรับลูกค้าส่วนชั้นสามนั้นจะเป็นสำนักงาน และชั้นสี่ก็จะเป็นห้องเก็บเสื้อผ้าแบะอุปกรณ์ในการใช้ถ่ายแบบทั้งหมด ซึ่งยูคยอมนั้นอาสาเป็นคนจัดการให้กับคนรักทั้งหมด เพราะเขาอยากจะให้เป็นของขวัญวันเกิดของชาลีในปีที่แล้ว

 

ยูคยอมมาหยุดอยู่หน้าห้องดูคนรักกำลังถ่ายรูปอยู่เงียบๆโดยไม่คิดจะรบกวน เขาดีใจที่ชาลีได้ทำในสิ่งที่ตนเองรักแบบนี้ และที่น่าดีใจมากกว่าคงเป็นการที่ได้มาอยู่ร่วมกันแบบนี้

 

“โอเคครับเสร็จแล้วเดี๋ยวพักก่อนนะครับแล้วค่อยมาถ่ายรูปเซทสุดท้ายนะครับ” เอ่ยจบก็ส่งกล้องให้ผู้ช่วยก่อนจะหันมาเห็นยูคยอมที่ยืนอยู่ตรงประตู ชาลียกยิ้มหวานก่อนจะเดินเข้าไปหาคนรัก

 

“เหนื่อยมั้ย” ยูคยอมถามคนรักก่อนจะลูบกลุ่มผมนิ่มเบาๆ

 

“ไม่เหนื่อยครับ แต่หิวมาก”

 

“งั้นออกไปกินข้าวกันพี่ซื้อมาเต็มเลย” เอ่ยจบก็พากันเดินออกมาข้างนอก อาหารต่างๆที่ยูคยอมซื้อมานั้นถูกจัดใส่จานเรียบร้อยแล้ว แม้แต่เจ้าบ่าวเจ้าสาวก็ได้มานั่งทานอาหารด้วยกัน

 

ระหว่างที่ทานอาหารไปชาลีก็รู้สึกไม่อยากทานอาหารตรงหน้า ทั้งๆที่มันมีแต่อาหารที่เขาของทั้งนั้น เจ้าตัวเลยเดินเข้าไปในส่วนของห้องครัวเพื่อจะหานมดื่มสักแก้วเพราะเขาคิดว่าตัวเองอาจจะเบื่ออาหารหรือทานอาหารไม่ตรงเวลาทำให้รู้สึกไม่ค่อยอยากทาน

 

แต่แล้วสายตาของเขาก็หันไปเห็นดอกไม้ช่อตีแดงสด ชาลีมองซ้ายมองขวาก่อนจะค่อยๆดึงออกไม้ออกมาหนึ่งดอก กลิ่มหอมจางๆของดอกไม้ทำให้ชาลีรู้สึกกลิ่นมันหอมจน...น่ากิน...อ้าปากพร้อมงับเข้าไปคำโตก่อนจะเคี้ยวตุ่ยๆพร้อมรอยยิ้ม

 

“อร่อยกว่าอาหารที่พี่ยูคยอมซื้อมาอีก” ว่าแล้วก็หยิบดอกต่อไปขึ้นมาอีกแล้วกัดงับเข้าไปพร้อมเคี้ยวช้าๆด้วยหน้าตาพริ้ม ไม่รู้ทำไมพักนี้ถึงได้อยากกินอะไรแปลก อย่างเมื่อวันก่อนตอนที่ไปเดินซื้อของใช้ที่ห้างฯกับยูคยอม ชาลีเดินผ่านโซนขายสบู่ก็รู้สึกอยากจะหยิบสบู่ขึ้นมากัดกินซะงั้น แต่ยูคยอมดันหันมาเห็นซะก่อนเลยห้ามเอาไว้

 

เมื่อเห็นว่าชาลีหายไปนาน ยูคยอมจึงได้เดินเข้ามาตามที่ห้องครัวและภาพที่เห็นก็ทำเอายูคยอมตกใจอยู่ไม่น้อยที่เห็นคนรักกำลังเคี้ยวดอกไม้ตุ่ยๆด้วยสีหน้ามีความสุขกว่าการนั่งทานอาหารด้านนอกกับเค้า

 

“ชาลี..” ยูคยอมเรียกเสียงนิ่มทำเอาชาลีที่กำลังเพลินกับการแอบกินดอกไม้ถึงกับรีบเอาดอกไม้ซ่อนด้านหลังทันที ซึ่งการกระทำเหล่านั้นยูคยอมเห็นทั้งหมด เขาเดินเข้าไปหาคนรักก่อนจะดอกดอกไม้ช่อโตที่เขาซื้อมาได้หายไปเกือบครึ่ง

 

“คือว่า...เอ่อ”

 

“ทำไมกินดอกไม้...ก่อนหน้านี้ก็อยากกินสบู่พี่ว่ามันแปลกๆแล้วนะ”

 

“มันไม่แปลกหรอกครับ..ก็แค่..มันหอม อยากจับใส่ปากก็แค่นั้น” ชาลีเอ่ยพร้อมเหลือบมองคนรักที่แอบทำหน้าเครียดเพราะเป็นห่วง

 

“วันนี้ถ่ายรูปเสร็จพี่จะพาเราไปตรวจที่โรงพยาบาล” คำพูดที่เป็นเหมือนคำประกาสิตที่ใครใครก็อาจค้านได้ของยูคยอมทำให้ชาลีได้แต่ก้มหน้ายอมรับชะตากรรม หลังจากถ่ายภาพเสร็จยูคยอมก็พาชาลีมาตรวจที่โรงพยาบาลทันทีเพราะเขา ทั้งเป็นห่วงและสงสัย ว่าคนรักของเขานั้นจะเป็นอะไรรึเปล่า

 

 

ยูคยอมให้ชาลีเข้าไปตรวจในห้องโดยที่เขารออยู่ด้านนอก เวลาผ่านไปหลายชั่วโมงแต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะมีคนออกมา ทำให้เขาได้แต่นั่งถอนหายใจแล้วถอนหายใจเล่าอยู่หลายครั้ง ก่อนประตูห้องตรวจนั้นจะเปิดออกพร้อมพยาบาลสาวแสนสวยที่มายืนรออยู่ที่หน้าประตูเพื่อเชิญยูคยอมเข้าไป

 

“คุณยูคยอมคะ คุณหมอเชิญด้านในค่ะ” สิ้นเสียงของพยาบาลยูคยอมที่นั่งรอมานานก็ค่อยๆลุกจากเก้าอี้ก่อนจะ เดินเข้าไปในห้อง ที่ตอนนี้ยังมาลีที่นั่งอยู่บนเตียงตรวจ และมีคุณหมอนั่งอยู่ที่โต๊ะของตนเองที่ไม่ห่างจากเตียงมาก คุณหมอสาวยิ้มให้ยูคยอมก่อนจะวาดมือพร้อมเชิญให้อีกคนนั่งลงบนเก้าอี้

 

“เชิญนั่งก่อนค่ะคุณยูคยอม”

 

“ชาลีเป็นอะไรเหรอครับ ช่วงนี้เขาอยากทานอะไรแปลกๆตลอดเลย ผมครัวว่าเขาจะเป็นอะไรรึเปล่า” ยูคยอมเอ่ยด้วยสีหน้าตึงเครียดบ่งบอกถึงความเป็นห่วง

 

“คนไข้ไม่เปนอะไรหรอกค่ะ...กลับเป็นเรื่องที่ดีซะอีก” คุณหมอเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

 

“ดียังไงครับ..” ยูคยอมยังคงไม่เข้าใจที่อีกคนกำลังสือได้แต่ขมวดคิ้วรอฟัง

 

“ตอนนี้คุณชาลี...กำลังจะมีน้องค่ะ”

 

มีน้อง...หมายถึง

 

ลูกเหรอ..ผมกำลังจะมีลูกเหรอ...



- - - - - - -  40% - - - - - - -




นี่คือจีอานะครับผม.. (แค่อิมเมจนะคะ) 





บางทีผมก็ไม่รู้หรอกว่าการที่ผมรู้สึกดีใจ..มันจะเป็นความรู้สึกที่ตรงกลับอีกคนรึเปล่า.. ยูคยอมได้แต่มองไปที่ชาลีเป็นระยะ ตั้งแต่กลับมาที่คอนโด ตั้งแต่รู้เรื่องลูก ชาลีไปปริปากพูดอะไรกับเขาสักคำ ถามอะไรไปก็จะไม่มีการตอบกลับมา จนเขาแยกไม่ออกว่า ชาลีนั้นยังตกใจอยู่..หรือว่า..

 

ไม่อยากมีลูก..

 

“ชาลีนอนแล้วเหรอ” ยูคยอมเอ่ยถามอีกคนที่ตอนนี้นอนหันหลังให้เขาอยู่บนเตียง ซึ่งก็เหมือนเดิม ไม่มีเสียงใดที่ตอบกลับมาเลย ชาลีหลุบตาลงเพื่อจะนอน ยูคยอมไม่เอ่ยอะไรต่อ เดินไปปิดไฟแล้วกลับมายังเตียงนอน ชาลีไม่แม้แต่จะเอ่ยปากหรือพูดคุยอะไรเลยจนตอนนี้มันทำให้ยูคยอมแอบอึดอัดจนต้องจับคนรักให้หันมาหาตนเอง

 

“ชาลีเป็นอะไรทำไมไม่คุยกับพี่...ชา..”

 

“ฮึก...ฮือ..” เพียงแค่เขาดึงให้อีกคนหันมาหาเขา ร่างโปร่งก็หน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตา ยูคยอมรีบดึงอีกคนมากอดแนบอกพร้อมกับกอดปลอบด้วยความตกใจ

 

“ชาลี..ชาลีร้องทำไม ไหนบอกพี่สิเป็นอะไร” ยูคยอมเอ่ยถาม ชาลีซุกไปกับแผ่นอกกว้างของอีกคนก่อนจะเอ่ยออกไปเสียงสั่น

 

“ผม...ผมไม่พร้อมจริงๆผมขอโทษ” ชาลีเอ่ยพร้อมน้ำเสียงที่พยายามข่มเสียงั่นเอาไว้ ยูคยอมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอกก่อนจะเอื้อมมือไปเปิดโคมไฟที่หัวเตียงเพื่อจะได้มองเห็นหน้าของคนรักชัดๆ

 

“ไม่พร้อมเพราะอะไร..เพราะกลัว หรือว่าเพราะไม่อยากมีลูกไหนบอกพี่สิ”

 

“ก็...เพราะ..มันน่ากลัว คือ...มันน่าตกใจถ้าคิดว่าในท้องจะต้องมีเด็กคนหนึ่งเข้ามาอยู่”

 

“แต่เด็กคนนี้เป็นความรักของเราสองคนนะ..ชาลีไม่อยากให้เด็กคนนี้มาอยู่กับเราเหรอครับ” เมื่อถามออกไปแบบนั้น ชาลีก็นิ่งไปพักหนึ่งก่อนจะพยักหน้าหงึกหงัก

 

“อยากครับ”

 

“งั้นจะกลัวอะไร...เดี๋ยวพรุ่งนี้เราโทรไปบอกพ่อกับแม่ของพวกเรากันนะ โอเคมั้ย”

 

“ครับ...ขอโทษนะครับที่ทำให้ไม่สบายใจ”

 

“ไม่เป็นไร...เรานอนกันนะ” เอ่ยจบก็นอนกอดคนรักเอาไว้แน่นจนหลับไปพร้อมกัน

 

 

- - - - - - - - -

 

ณ ห้างสรรพสินค้าแห่งหนึ่ง

จีอามาถึงที่อเมริกาได้ก็ส่งคนให้ไปตามสืบเรื่องของมาร์ค ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็พบเจอเบาะแส เธอก็แอบแปลกใจไม่น้อยที่การตามหาครั้งนี้มันง่ายดายยิ่งกว่าปลอกกล้วยเข้าปาก แต่ด้วยความที่ตอนนี้เธอกำลังหน้ามืดตามัวกับการตามหามาร์ค ทำให้เธอไม่ฉุกคิดสักนิด และข่าวที่เธอได้คือวันนี้มาร์คและครอบครัวจะมาซื้อของที่นี่

 

หญิงสาวนั่งสวมเดรสเข้ารูปสีแดงสะพรั้งพร้อมสวมแว่นสีดำ นั่งไขว่ห้างจิบกาแฟอยู่ในร้าน ซึ่งผ่านไปไม่นานลูกน้องของเธอก็เดินเข้ามาหาพร้อมรายงานความคืบหน้า

 

“คุณมาร์คมาแล้วครับ” ลูกน้องคนหนึ่งเอ่ยบอกพร้อมกับหันไปมองบอกตำแหน่ง จีอากวาดสายตาตามไปก็เห็นว่าตอนนี้มาร์คกำลังมาเดินจับจ่ายซื้อของโดยพาแบมแบมและลูกน้อยมาด้วย ยิ่งเห็นความแค้นในหัวใจก็ยิ่งบีบคั้นให้หัวใจของเธอมันเจ็บปวดมากขึ้นเรื่อยๆ

 

“จับตาดูไว้...พอถึงเวลาก็ลงมือตามที่ฉันบอก” เธอเอ่ยไปแค่นั้นก่อนลูกน้องจะพากันแยกย้ายไปทำตามหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายเอาไว้

 

ทางด้านมาร์คนั้นก็เดินซื้อของไปกับแบมแบมโดยที่พยายามทำตัวให้ปกติที่สุดถึงแม้เขาจะรู้อยู่แล้วว่าเขาเป็นคนคุมเกมนี้ แต่เขาก็ไม่อยากจะให้จีอาทำอะไรให้มันอันตรายถึงชีวิต แต่ถ้าเกิดว่าการเสี่ยงครั้งนี้มันคุ้มจนทำให้เรื่องวุ่นๆต่างๆมันจบลง เขาก็ยอม

 

“เดินซื้อของไปไม่ต้องสนใจนะ เพราะพี่เชื่อว่าจีอาไม่ลงมือที่นี่แน่ๆ” มาร์คเอ่ยกระซิบกับคนรัก ซึ่งแบมแบมก็พยักหน้ารับพร้อมกับเดินซื้อของกันไปอย่างมีความสุข โดยที่การมาเดินซื้อของในวันนี้นั้น มีเพียงซองแจที่เป็นผู้ติดตามมาเท่านั้น

 

“แด๊ดดี้ วินอยากไดโนซอ เหมือนจอร์ช” วินเอ่ยพร้อมชี้ไปที่ร้านตุ๊กตาที่มีตัวการ์ตูนจากการ์ตูนชื่อดังมากมาย ซึ่งเรื่องโปรดของเด็กๆก็ต้องยกให้ Peppa pig ที่พูดได้เลยว่า ถ้าเปิดให้ดูก็จะนั่งดูอยู่อย่างนั้นไม่วุ่นวายไปไหน ซึ่งนี่เป็นการ์ตูนเรื่องเดียวที่มาร์คต้วน อนุญาตให้ลูกๆดูได้โดยไม่มีข้อโต้แย้งเพราะเป็นเรื่องที่ทำให้เด็กๆได้ฝึกภาษาอังกฤษด้วย

 

“โอเคครับ แต่ให้เลือกแค่คนละหนึ่งชิ้นนะครับ”

 

“ได้ฮับ” เอ่ยจบเจ้าสองแฝดก็วิ่งตรงเข้าไปในร้านทันที โดยมีแบมแบมและมาร์คเดินตามเข้าไป ส่วนซองแจก็คอยยืนเฝ้าอยู่ที่หน้าร้าน

 

เด็กๆเดินเข้าไปเลือกของด้วยความตื่นตา โดยที่วินนั้นวิ่งตรงเข้าไปที่ตุ๊กตาไดโดซอซึ่งเป็นตุ๊กตาแสนรักของจอร์ช ตัวละครในเรื่อง และไดโนซอก็เป็นตัวละครที่วินชอบมากที่สุด ส่วนดีแลนก็เดินตรงไปที่เลโก้ Peppa pig วันนี้เป็นวันที่มีความสุขมากวันหนึ่งของมาร์ค เขาคอยมองรอยยิ้มของคนรักและลูกชายทั้งสองอย่างมีความสุข นี่แหละที่เติมเต็มพลังชีวิตของเขา

 

หลังจากซื้อของเสร็จและเที่ยวกันจนหนำใจ ตอนนี้ก็เป็นเวลาที่จะทำตามแผนของมาร์ค มาร์คให้ซองแจขับรถพาเด็กๆออกไปก่อนเพื่อหลีกเลี่ยงไม่เกิดอันตราย เพราะวันนี้มันจะเป็นวันที่เขาจัดการกับปัญหาต่างๆ

 

“เราไปขึ้นรถกันเถอะแบมแบม” มาร์คเอ่ยก่อนจะเดินไปยังรถอีกคันหนึ่งที่พวกเขาเตรียมไว้ไม่ไกลมาก มาร์คมองซ้ายขวาก่อนที่ทั้งคู่จะรีบขึ้นรถ เมื่อทั้งคู่เข้าไปอยู่ในรถเรียบร้อยแล้ว แบมแบมก็รัดเข็มขัดนิรภัยเป็นที่เรียบร้อยพร้อมกับหันไปมองมาร์คต้วนที่ยื่นมือมาจับมือเรียวของอีกคนเอาไว้แน่น

 

“พี่ขอโทษนะ ที่ต้องพาแบมมาเจอเรื่องแบบนี้”

 

“ขอโทษแบมทำไมครับ...แบมโอเคครับ”

 

“พี่แอบคิดนะว่า พี่ทำให้แบมกับลูกต้องมาเจอเรื่องแย่ๆ ถ้าพี่จัดการเรื่องของจีอาให้มันจบตั้งแต่ตอนนั้นมันคงไม่มีเรื่องแย่ๆมาจนถึงวันนี้”

 

“แบมไม่โทษพี่มาร์คหรอกครับ...แบมรู้ อย่างน้อยคุณจีอากเป็นคนที่พี่มาร์ครู้จักมานาน มันยากนะครับที่จะทำร้ายคนคนนั้น แต่ครั้งนี้แบมก็อยากจะจัดการให้มันจบๆเหมือนกัน แบมไม่อยากให้ลูกๆเจอเรื่องแบบนี้อีก กับตัวแบมไม่เท่าไหร่ แต่กับลูกแบมไม่โอเคจริงๆ” แบมแบมเอ่ยออกมาตามความรู้สึกในตอนนี้ เพราะเขารู้สึกว่าจีอานั้นเหมมือนหมาบ้า ถ้าไม่จัดการให้จบก็คงไม่หยุดแน่ๆ

 

“งั้นเราไปจัดการเรื่องนี้ให้จบกันนะครับ” เอ่ยจบมาร์คก็ยิ้มให้คนรัก ซึ่งแบมแบมก็ยิ้มตอบ รถของพวกเขาเคลื่อนออกมาจากลานจอดรถของห้างฯ ซึ่งเมื่อมาร์คมองดูที่กระจกมองหลังก็พบว่ามีรถตามเขามา ซึ่งเขาแน่ใจเลยว่าต้องเป็นรถของจีอาแน่นอน ร่างสูงกระตุกยิ้มก่อนจะรีบขับรถไปตามทางเรื่อยๆ

 

เขากำหนดจุดจบของเรื่องนี้ไว้แล้ว..

 

“พี่มาร์คว่าเขาจะตามลูกเราไปมั้ยครับ”

 

“ไม่ตามไปหรอก...เพราะเขาจ้องจะเล่นงานพี่กับแบมมากกว่า” เอ่ยจบก็ขับรถต่อไปเรื่อยๆ โดยที่รถของพวกเขานั้นพยายามขับออกมาจากตัวเมืองเพื่อที่จะล่อให้พวกเขาออกไป จนไปถึงถนนสายหนึ่ง ที่เงียบสงบ มาร์คตัดสินใจจอดรถนิ่งอยู่ที่ริมทางโดยที่อีกทางหนึ่งของรถนั้นเป็นหน้าผาลงไป มาร์คจอดรถนิ่งอยู่ตรงนั้นก่อนจะคอยมองไปยังกระจกมองหลังรถ ซึ่งเขาก็เห็นรถคันหนึ่งมาจอดอยู่ท้ายรถของเขา ซึ่งมาร์คมั่นใจว่า นี่ต้องเป็นรถของจีอาแน่ๆ

 

“แบมรอพี่อยู่ในรถก่อนนะ”

 

“แบมไปด้วย”

 

“ไม่..แบมรอพี่ในนี้ก่อน” เอ่ยจบมาร์คก็ลงจากรถไปเพื่อที่จะพูดคุยกับจีอา ซึ่งในครั้งนี้ เขาแอบแปลกใจที่จีอานั้นลงมาจากรถโดยเป็นที่นั่งฝั่งคนขับ นั่นแสดงว่าจีอาได้ขับรถมาคนเดียว หญิงสาวในชุดแดงเดินก้าวมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้ามาร์ค

 

“เจอกันอีกจนได้นะคะ” คำพูดทักทายที่ดูเหมือนคำประชดประชันเอ่ยออกมาจากปากของหญิงสาวใบหน้าสวย

 

“ผมคิดแล้วว่าคุณต้องตามผมมา”

 

“ทำไมคะ เมื่อไหร่คุณจะเข้าใจและตาสว่างสักทีว่าคุณควรเลือกฉัน”

 

“แล้วเมื่อไหร่จะเข้าใจ ว่าผมไม่อยากเลือกคุณ...” มาร์คเอ่ยตอบออกไปด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยโดยที่หญิงสาวได้แต่ยืนหน้าชา เธอกัดปากแน่นพร้อมกำมือจนเส้นเลือดขึ้น เธอได้แต่โทษแบมแบมอยู่ในใจ โทษเด็กคนนั้นที่ทำให้มาร์คเปลี่ยนไป

 

“ฉันอยากจะตามคุณมา...ตามมาเพื่อต่อรอง แต่ฉันว่ามันคงไม่จำเป็นแล้วแหละ” หญิงสาวเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงเรียบๆก่อนจะเดินกลับไปที่รถของตนเองพร้อมคว้าปืนขึ้นมา พร้อมเล็งไปที่รถ ซึ่งมาร์ครู้เลยว่าหญิงสาวคงจะเล็งไปที่แบมแบมแน่ๆ ทำให้มาร์ครีบเข้าไปขวางเอาไว้พร้อมกับพยายามจะแย่งปืนจากเธอ

 

แบมแบมที่คอยมองอยู่ตลอดรีบเปิดประตูรถออกมาเมื่อเห็นทั้งคู่แย่งปืนกัน เมื่อจีอาเห็นแบมแบมเดินออกมาก็พยายามจะเบี่ยงปืนไปทางแบมแบมเอาไว้ แต่มาร์คก็ต้านเอาไว้สุดแรงแบมแบมพยายามจะเข้าไปช่วยแต่ก็ได้แต่ยืนยักๆยันๆหาจังหวะเข้าไปไม่ได้

 

“มาร์คปล่อยฉันนะ ปล่อย ฉันจะฆ่ามัน” จีอาที่ยิ่งเห็นแบมแบมก็ยิ่งโมโห พยายามกระชากปืนออกจากมือมาร์คด้วยแรงทั้งหมดที่มี เพราะช่วงจังหวะบิดตัวทำให้มาร์คปล่อยจีอาหลุดไปก่อนที่เธอจะวิ่งไปจ่อปืนอยู่ตรงหน้าแบม ทำให้เขารีบพุ่งตัวไปขวางตัวเอาไว้

 

ปัง !!

เสียงปืนดังสนั่น พร้อมกระสุนที่ยิงเข้าไปที่หน้าท้องเต็มๆ ทำให้ร่างของมาร์คต้วน ร่วงลงพื้นทันที แบมแบมมองสิ่งที่เกิดขึ้นด้วยความตกใจก่อนจะรีบตรงเข้าไปโอบร่างของมาร์คเอาไว้

 

“พี่มาร์ค พี่มาร์ค...อย่าเป็นอะไรนะครับ” แบมแบมเขย่าร่างของคนรัก มาร์คกัดฟันแน่นด้วยความเจ็บปวดก่อนจะหันไปมองหน้าคนรัก

 

“พี่ไม่เป็นอะไรหรอก...แค่นี้เองครับ” มาร์คเอ่ยพร้อมพยายามข่มความเจ็บเอาไว้ จีอามองแววตาหวานที่มาร์คมองแบมแบมด้วยความห่วงใยพร้อมกับโยนปืนทิ้งแล้วเดินกลับไปที่รถก่อนจะสตาร์ทรถ พร้อมเร่งคันเร่ง..

 

“รักกันมาสินะ...ถ้ารักกันมากนักก็ตายไปด้วยกันเลย” สิ้นคำพูดนั้นหญิงสาวก็เปลี่ยนเกียร์ก่อนจะเหยียบคันเร่งจนมิด

 

“พี่มาร์คครับ ลุกขึ้นกันเถอะครับลุกครับ” แบมแบมมองสิ่งที่เกิดขึ้นก่อนจะเบิกตากว้าง มาร์คหันไปมองปืนที่จีอาทิ้งเอาไว้ก่อนจะเอื้อมไปที่ปืนนั้น พร้อมคว้าขึ้นมาก่อนจะเล็งไปยัง ล้อรถหน้าทั้งสองข้าไปสองนัด ทำให้รถของหญิงสาวเสียหลักพุ่งลงไปที่หน้าผาด้านข้างพร้อมกับเสียงกรี๊ดลั่นของจีอาที่อยู่ในรถ ทำให้แบมแบมได้แต่มองตาค้าง มาร์คโยนปืนลงไปที่หน้าผาก่อนจะค่อยๆพยุงตัวลงขึ้น

 

“พี่มาร์ค...พี่มาร์ค...รถ..รถคุณจีอา” ยังเอ่ยได้ไม่กี่คำก็มีรถของตำรวจวิ่งกันเข้ามาหลายต่อหลายคัน พร้อมกับนิชคุณที่ลงมาจากรถ

 

“มาร์คนายเป็นยังไงบ้าง” นิชคุณเอ่ยพร้อมทรุดตัวลงมาดูน้องของภรรยา

 

“ผมไม่เป็นไงหรอกครับ..”

 

“แบมแบม เดี๋ยวพี่จะให้คนพาเรากับมาร์คไปโรงพยาบาลนะ ทางนี้พี่จัดการต่อเอง”

 

“ขอบคุณครับ”  แต่ในระหว่างนั้นแบมแบมก็ได้พามาร์คไปที่รถพยายามที่นิชคุชจัดการพามาด้วยเพื่อนไปที่โรงพยาบาล รถพยายามเคลื่อนออกมาห่างจากที่เกิดเหตุขึ้นเรื่อยๆ แบมแบมยังคิดอยู่เลยหากมาร์คไม่หยิบปืนขึ้นมามันจะเป็นยังไง คนที่ลงไปที่เหวคงเป็นเขาแน่ๆ แต่ยังไม่ทันจะห่างไปมากจู่ๆสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น

 

 

ตู้ม!

ควันสีดำลอยตัวสูงขึ้นจากตรงเหว...เสียงที่เหมือนกับเสียงระเบิด และเมื่อมองผ่านกระจกของรถพยายามออกไปสิ่งที่แบมแบมมั่นก็คือ

 

จุดที่ระเบิดนั้น...เป็นจุดที่รถของจีอาพุ่งตกลงไป..

 

หรือว่า..จีอา..




TBC

โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ 









มาอัพครบ100%แล้วน๊าาา ช่วงนี้ปิดเทอมเด็กจะเรีบยพิเศษกันเยอะหน่อย เลยไม่ค่อยว่างมาปั่นเท่าไหร่แต่กลบมาแล้ววว พยายามจะมาอัพบ่อยๆน๊า ไม่ห่ายแน่นอน เหลืออีกแค่ 3ตอนก็จบแล้วนะเนี่ยรู้มั้ยเอ่ย อยู่อ่านกันต่อด้วยนะคะ  ใครที่ไม่ได้จองฟิคก็ไปซื้อกันได้ที่งานตลาดกัซน๊าา ไรท์หอบไปแบบจำนวนจำกัดน๊า เพราะกลัวขายไม่หมดแล้วต้องแบกกลับ อย่าให้ไรท์ต้องแบกกลับเลยนะ แงงง #ฟิคแค้นรักร้าย  twitter @gingsarintip ไปสกรีมกันได้นะคะ แท็กเงียบมาก ฮ่าๆๆ


ฟิคมีจำนวนจำกัดน๊ารอบที่ไรท์จะเอาไปที่งานอาจจะแค่ไม่กี่เล่มเท่านั้นน๊า เพราะไม่สะดวกแบกไปเยอะๆ T^T  ยังไงเจอกันที่บูธได้นะคะ




 

O W E N TM.
ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 14 ครั้ง

1,259 ความคิดเห็น

  1. #1174 mawnoy51 (@mawnoy51) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 01:16
    จบจริงๆสักที กับยันจีอาหมาบ้า
    ยินดีกับคุณพ่อคิมด้วยนะคะ เย้ๆๆ?3?
    #1174
    0
  2. #1173 Yezo (@hemme) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 22 มีนาคม 2560 / 01:11
    ยูคมีลูกแล้วววว ดีใจจร้า
    แต่ยัยนั้นตายง่ายเนอะ
    #1173
    0
  3. #1172 PexYen (@PexYen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 11:32
    จีอาหน้ามึนมาก เขาไม่เลือกตัว จะทำแบบนี้เพื่ออะไร
    #1172
    0
  4. #1171 Kat (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 09:50
    ชาลีแพ้ท้องแบบแปลกมากกกกก

    นี่เดาว่าจีอาคงไม่ตาย พี่มาร์คคงไม่ทำถึงขั้นนั้นนะ

    ถ้าตายจริง โหดมากกกกกก5555
    #1171
    0
  5. #1169 My love markbam (@a_mote3030) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 08:44
    ลุ้นมากกก กลัวแบมกับมาร์คจะแย่ง
    #1169
    0
  6. #1168 Lunarita Lucia (@lunarita-toei124) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 21 มีนาคม 2560 / 07:09
    พี่มาร์ค ยอมใจ เก่งจริงๆ
    #1168
    0
  7. #1167 PexYen (@PexYen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 11:36
    แพ้ท้องกินดอกไม้...สงสารเด็กจัง
    #1167
    0
  8. #1166 crijnook (@crijnook) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 11 มีนาคม 2560 / 01:42
    ยูคยอมต้องดีใจมากแน่ๆที่ชาลีท้อง ว่าแต่ชาลีนี่สิจะคิดแบบไหน ไม่เอาดราม่าเน้อออ
    #1166
    0
  9. #1165 Yu_yuki (@Banz_Nongyu) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 23:09
    อร้ายยยยชาลีจะมีน้องแล้ววววววว
    พี่มาร์คก็เตรียมพร้อมจัดการจีอาแล้วววววเย้ๆจีอาหน้าด้านจะหายไปแล้วค่ะหึหึหึ
    #1165
    0
  10. #1164 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:19
    ง่อววววววววว เขามีลูกกันแล้วค่า~ พี่มาร์คเตรียมรับมือแล้วสินะ!
    #1164
    0
  11. #1163 Monkung Taross (@monwiwo) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 10 มีนาคม 2560 / 18:08
    ขอให้แผนมาร์คสำเร็จจะได้อยู่กันอย่างสงบสุขสักที
    #1163
    0
  12. วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 16:19
    ขอให้ความวุ่นวายหมดไป
    #1162
    0
  13. #1161 PexYen (@PexYen) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 13:08
    ขอให้มาร์คทำสำเร็จ
    #1161
    0
  14. #1160 นมเย็นสีฟ้า (@alissy) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 9 มีนาคม 2560 / 06:46
    อบอุ่นหัวใจ ฮือออออ
    #1160
    0
  15. #1159 Irean18 (@Irean18) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 22:58
    อยากอ่านเรื่องราวครอบครัวแฮปปี้แล้วค่าาา ขอให้ปัญหาจบไวไวนะ
    #1159
    0
  16. #1158 JUK__JUK (@JUK__JUK) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 19:40
    รอค้าา
    #1158
    0
  17. #1157 jinnie.gung (@jinniegung) (จากตอนที่ 21)
    วันที่ 8 มีนาคม 2560 / 17:27
    พี่มาร์ครักแบมกัลูกมากเลย พี่มาร์คสู้สู้นะคะ
    #1157
    0