ภัตคารสุด อลวน!

ตอนที่ 9 : บทที่ 8

  • เนื้อหานิยายตอนนี้เปิดให้อ่าน
  • View : 72
    จำนวนคนให้กำลังใจ : 1 ครั้ง
    23 พ.ค. 63

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ไรด์"มโน"ขึ้นมานะครับ

ถ้ามีพิมพ์ผิดตรงไหน เม้นบอกได้เลยนะครับ^^




"ลองมองตรงนี้สิ"

"อ๊ะ...ทำไมน้ำทะเลมัน..."


เดี๋ยวก่อนนะ รอบๆที่เรือกระทบผิวน้ำ มันเรืองแสง

"ทำไม..."

"ฉันก็ไม่รู้นะ แต่เชฟขาแดงบอกมาว่า ไม่นานมานี้ทะเลแถบๆนี้จะมีเรื่องแปลกๆแบบนี้เกิดขึ้น"

ผมกำลังมองสิ่งที่พึ่งเคยเห็น สวยแหะ



ทางด้านโซโล


ผมมองซันจิที่กำลัง ทำตาลุกวาวกับสิ่งที่เห็นตรงหน้า

"ตาแก่นั้นก็เคยบอกฉันเหมือนกันว่ามีทะเลเรืองแสง.....แต่ฉันไม่เคยได้ลองไปเลย..."


"..." ผมนึกถึงตอนที่เชฟบอก


เจ้าเด็กนั้นน่ะ ตั้งแต่อยู่ที่ร้านนี้มาก็ไม่ค่อยได้ไปไหนหรอกนะ  เวลาที่จะไปวิ่งเล่นเหมือนเด็กคนอื่นๆก็ไม่มี ต้องคอยช่วยงานในครัว....ทะเลรอบๆร้านนี้น่ะ ตัวมันเองยังรู้จักไม่ดีพอเลย ตั้งแต่เจ้าหมวกฟางนั้นบอกว่าบนเรือของตัวเองต้องการกุ๊กแล้วมาพามันไป มันดีใจสุดๆเลยแหละที่จะได้ออกทะเลเพื่อไปทำตามฝันของมันน่ะ....


เห็นแกตื่นเต้นแบบนี้ รู้สึกผิดแหะที่เป็นตัวต้นเหตุให้แกออกมา


"ขอโทษนะ..." ผมหลุดปากพูดออกมาเบาๆ


"หืมม...? แกว่าอะไรนะ"

"เปล่า! ไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย" ค่อยยังชั่วหน่อยดีแหะ ที่ไม่ได้ยิน


"...( -"-)"

"(^ ^ )" ผมยิ้มให้ซันจิ 

"จะหัวเราะเยาะฉันใช่มั้ยล่ะ..." ซันจิหยิบบุหรี่ขึ้นมาสูบ

"เปล่าซะหน่อย เห็นแกมีความสุขฉันก็ดีใจ" ผมยิ้มให้ซันจิ


ซันจิมองหน้าผมหน้าขึ้นสีเล็กน้อยก่อนหันไปอีกทางอย่างรวดเร็ว


"ตาแก่นั้นบอก ว่ามีทะเลแบบนี้อยู่....แกไปคุยอะไรกับตาแก่กัน?"

"ก็...เรื่องทั่วๆไปน่ะ" เรื่องทั่วไปเกี่ยวกับแกน่ะนะ^^

"...งั้นหรอ"

"ว่าแต่แกนั้นแหละ คุยอะไรกับลอว์ดูท่าทางสนิทสนมกันดีเหลือเกินนะ"

"...ฟูวว มันเรื่องของฉัน" 

"โกงหนิหว่า ทีฉันยังตอบแกเลย!" ผมขยี้หัวซันจิจนผมฟู

"เอ๊ยย ทำไรของแกฟร่ะ ไอ้หัวมอส!!!" ซันจิพยายามปัดมือของผมออกไป แต่ไม่ได้ผล ผมเลยฉวยโอกาส ล็อคคอซันจิไว้ แล้วล็อคไว้ในอ้อมแขนของผม ( -///-)


"ปล่อยนะ!!!!"

"อย่าดิ้น เดี๋ยวเรือคว่ำหรอก" ผมกระซิบบอกซันจิที่ตอนนี้กำลังดิ้นเพื่อให้หลุดจากอ้อมแขนผม

"....หน่อยแก" 

"นี่..." ผมพูดเบาๆ

".....?" ซันจิหยุดดิ้นลง และดูเหมือนจะตั้งใจฟังที่ผมพูด


"ฉันอยากจะขอโทษ ในเรื่องที่ผ่านมา ฉันไม่ได้ตั้งใจทำให้มันเป็นแบบนั้น..."

"....นั่นแกเรียกว่าไม่ได้ตั้งใจ?"

"ใช่...ฉันรู้ว่ากลับไปแก้ไขอะไรไม่ได้แล้ว แต่ว่านะ"

"...."

"อยากให้แกรู้ไว้ว่าฉันไม่ได้ชอบโรบิ้นแบบที่บอกแกไปหรอก ฉันน่ะ...."

"ไม่ได้อยากรู้เฟ้ยย!!!!" 

"ฟังฉันก่อนสิ!" ผมกระชับแขนให้แน่กว่าเดิมเพื่อที่ซันจิจะได้ไม่พยายามหนี หัวดื้อจริงวุ๊ย!!!

.

.

.

ทางด้านซันจิ

"ไม่ได้อยากรู้เฟ้ยย!!!!" ผมพยายามแกะมือเจ้าบ้าหัวมอสออด แต่ก็ไม่เป็นผลซ้ำยังกอดผมไว้แน่นกว่าเดิมอีก ( -''-)


"ฟังฉันก่อนสิ!" ผมหยุดลงทันที...ก็ขึ้นเสียงใส่อ่ะตกใจนะเว้ย!


"....." ฟังก็ได้!!  ชิ! แล้วไง ไม่ได้ชอบโรบิ้นจังแล้วเกี่ยวอะไรกับฉันกันเล่า! แต่ก็แอบดีใจแหะ .....

สติ!ซันจิ ฮึบไว้!!! อย่าไปเชื่อมันนะ!


"ฉันน่ะไม่ได้อยากโกหกแก แต่ฉันก็ไม่ได้โกหกหรอกนะที่ฉันเคยบอกว่า ฉันมีคนที่ชอบแล้ว^^"


ห๊า!!!!!!! ผมเงยหน้ามองไอ้หัวเขียวทันที ผมไม่เข้าใจมันจริงๆ

"เหอะ แล้วมาบอกฉันทำไม ฉันไม่ได้รู้สึกอะไรซะหน่อย....ปล่อยได้แล้ว!" ผมก้มหน้าลงอย่างเดิมและไม่หันไปมองมันอีก ไม่ได้รู้สึกก็บ้าแล้ว ใจเต้นโครมๆตั้งแต่เมื่อกี้แล้ว!!!!!  สติ!!!!!!!!!ซันจิ!!!


"ไม่อยากรู้แล้วหรอว่าฉันชอบใคร? (' ' )"

โซโลเอาคางมาเกยไว้บนหัวผม 

(-///-) ไอ้บ้าเอ้ย!


"...ม ไม่!!!" 

"5555 งั้นก็ได้" 

จู่ๆไอ้หัวมอสก็คลายอ้อมแขนลง ปล่อยให้ผมเป็นอิสระ ผมงงในท่าทีของมันเล็กน้อยแต่ก็ไม่ได้สนใจอะไร


ผมรีบจัดแจงนั่งให้เว้นระยะให้ห่างจากไอ้สมองมีแต่กล้าม 

ให้ตายเถอะ เหตุการณ์เมื่อกี้หัวใจเกือบหลุดออกมาแหนะ ผมมองหน้ามันตรงๆ พบว่ามันนั่งยิ้มแล้วมองมาทางผม แล้วก็มองผมด้วยความสำนึกผิดเล็กน้อย


ผ่านไปสักพัก

"เห้อ..." ผมเอ่ยทำลายความเงียบลง เพราะคนที่อยู่ตรงหน้าผมก็ไม่คิดจะทำอะไรไปมากกว่านี้นอกจากนั่งมองผมแล้วก็ยิ้มเล็กยิ้มน้อย.... เป็นบ้าเร๊อะ!!!!!


"เป็นไรรึป่าว..." ไอ้หัวมอสเอ่ยถามผมทันทีที่ผมถอนหายใจ


"ไม่เป็นไร...ว่าแต่แกเถอะ"

"หืม? (^^)"

"(- -) จำทางกลับไปภัตตาคารได้รึเปล่า" ผมยกยิ้มเล็กน้อย

"(' ')!!!!!! ฉ...ฉัน...." สีหน้าเปลี่ยนทันที


นั่น! 

"ไอ้เจ้างี่เง่าหัวมอสเอ้ย!!! ก่อนออกมาน่ะ หัดจำทิศจำทางซะหน่อยสิฟร่ะ!!!" เห้อ!!! ลำบากฉันอีกจนได้!


"ฉันมากับแก ไม่เห็นจะเป็นไรเลยหนิ แกก็พาฉันกลับไปได้ตลอดอยู่แล้วหนิ555555"

"หน่อยยยย!!!! แกนะแก มันลำบากคนอื่นเขานะ!"

ผมละปวดหัวจริงๆ


"เอาหน่า5555"

ดูมันจะหลงทางก็ให้มันมีลิมิตบ้างสิฟร่ะ!


แต่มันมืดแล้วอีกอย่างมองไม่ค่อยเห็นทางด้วยสิเอาไงดี ผมใช้ความคิดอยู่สักพัก ก่อนที่ไอ้หัวมอสจะยื่นบางอย่างมาให้ผม


"นี่อะไร?" ผมมองดูของในมือสลับกับมองหน้าไอ้หัวมอส

"ผ้าหม่กับหมอน....( ' ' )"

"ห๊า!!!??? แก...เอามาทำไม"

"อาจจะต้องเอาเรือลอยอยู่นี่สักคืน มันมืดแล้วหนิหน่าเนอะ(^^)"


(-"-) ให้ตายสิ!

"ถ้าเกิดเรือมันลอยออกไปตามกระแสน้ำไกลจากภัตตาคารล่ะฟร่ะ!!!"

"เอาหน่าพรุ่งนี้ค่อยคิด ยังไงซะก็คงลอยไปไม่ไกลมากหรอก"

ดูมันพูด!!!!!!!


"ชิ!" ผมคว้าหมอนกับผ้าห่มจากมือของเจ้าตัวก่อเรื่องมาจัดแจงนอนลง แค่เรื่องนี้ก็เหนื่อยจะแย่!

แต่ก็ต้องขอบใจมันแหละอุตสาห์พามาดูอะไรสวยๆ


"งั้นฉันขอ..." โซโลทำท่าทางจะมาทางผม

"แกน่ะนอนทางโน้นไปเลย ถ้าไม่อยากโดนฉันเตะออกจากเรือ"

"(' ' ) ครับๆ"


พรุ่งนี้เรือคงจะลอยไปไหนไม่ไกลหรอกนะ!

.

.

.

 








จบไปอีกตอนแล้วนะครับ ( ' ')

ไรด์พยายามแต่งให้มันไวที่สุดแล้ว55555 (แอบอู้หลายวันอยู่)


จากเรื่องนะครับ ทะเลเรืองแสง 


ปรากฏการนี้เกิดจาก แพลงตอนพืช Bioluminescent Dinoflagellates มันจะสะสมพลังงานจากแสงอาทิตย์เอาไว้ในตอนกลางวัน และจะปล่อยแสงสีน้ำเงินออกมาในตอนกลางคืน เมื่อมีการสั่นสะเทือนของน้ำ ดังนั้นเมื่อเราสัมผัสหรือทำให้เกิดความเคลื่อนไหวของน้ำจึงจะเกิดแสงสีฟ้าเขียวสวยงามนี้

เป็นแค่อธิบายคร่าวๆนะครับ

ไรด์เอามาจากเว็บนี้นะครับไปตามอ่านกันได้เลยนะ

http://tumsikwae.blogspot.com/2018/02/bioluminescent-sea.html?m=1

จากกันไปด้วยภาพนี้นะครับ

มันสวยมากๆเลยแหละะะะะะ

แล้วเจอกันใหม่ในตอนหน้านะครับ

บ้ายบายยยยย

ให้กำลังใจนักเขียน
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว!
นักเขียนได้รับกำลังใจแล้ว 1 ครั้ง

นิยายที่ผู้อ่านนิยมอ่านต่อ

loading
กำลังโหลด...

18 ความคิดเห็น

  1. #13 Thaithai (จากตอนที่ 9)
    วันที่ 24 พฤษภาคม 2563 / 12:16

    ในรูปคืออะไรหรอครับ สีฟ้าๆง่ะhttps://www0.dek-d.com/assets/article/images/sticker/bb-06.png

    #13
    1
    • #13-1 ทโมน(จากตอนที่ 9)
      24 พฤษภาคม 2563 / 18:08
      แพลงก์ตอนครับ แต่ไรด์ก็ไม่มั่นใจนะว่าเขาแต่งรูปช่วยเสริมให้ภาพออกมาดีรึเปล่านะครับ หรือไม่อาจจะใช้เลนส์กล้องคุณภาพดีมากๆถ่ายน่ะครับ
      #13-1